I SA/Kr 417/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skarg C.M. na decyzje Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 21 lutego 2013 r. Nr: [...] oraz Nr [...] w przedmiocie płatności rolniczych za 2012 r. p o s t a n a w i a przyznać na rzecz radcy prawnego A.K. wykonującego zawód w Kancelarii Radcy Prawnego "M"A.K. w K. ul. S. , od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 840,00 zł (słownie: osiemset czterdzieści złotych) powiększoną o podatek od towarów i usług w wysokości 193,20 zł (słownie: sto dziewięćdziesiąt trzy złote, dwadzieścia groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 256,50 zł (słownie: dwieście pięćdziesiąt sześć złotych, pięćdziesiąt groszy) tytułem niezbędnych wydatków poniesionych w niniejszej sprawie. Postanowieniami Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 26 kwietnia 2013 roku w sprawach prowadzonych pod sygn. III SA/Kr 297/13 i III SA/Kr 298/13 przyznane zostało skarżącemu C.M. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Na tej podstawie Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w dniu 27 maja 2013 roku wyznaczyła dla C.M. do przedmiotowych spraw pełnomocnika w osobie radcy prawnego A.K.. Na rozprawie w dniu 13 listopada 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt III SA/Kr 297/13 i III SA/Kr 298/13 i prowadzić pod wspólną sygnaturą III SA/Kr 297/13. Wyrokiem z dnia 13 listopada WSA w Krakowie skargi oddalił oraz przyznał na rzecz radcy prawnego A.K. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Działając w imieniu skarżącego wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego od orzeczenia Sądu I instancji. W skardze z dnia 13 stycznia 2014 roku zawarty został wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej w związku z przygotowaniem, wniesieniem i popieraniem skargi kasacyjnej, które nie zostały pokryte ani w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r., sygn. akt II GSK 536/14 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. Na rozprawie przed NSA w dniu 10 grudnia 2014 roku, działająca z substytucji wyznaczonego pełnomocnika, radca prawny D. M.-K. podtrzymała wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 15 grudnia 2014 roku do tut. sądu wpłynął wniosek radcy prawnego A K z dnia 11 grudnia 2014 roku o przyznanie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej według norm przepisanych oraz zwrot wydatków na dojazd publicznymi środkami transportu do siedziby Naczelnego Sądu Administracyjnego w łącznej kwocie 256,50 zł. Pełnomocnik oświadczył jednocześnie, iż opłaty za wykonanie czynności w ramach pomocy prawnej przyznanej z urzędu nie zostały zapłacone w całości lub części. Do pisma załączone zostały kopie biletów: relacji K – W. na kwotę 121,50 zł i relacji W. – K na kwotę 135 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2015 roku, po ponownym rozpoznaniu skarg, uchylił zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji i określił, że decyzje te nie mogą być wykonane do chwili prawomocności wyroku. Na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2015 roku, aplikant radcowski N. W., działająca z upoważnienia radcy prawnego A. K., wniosła o zasądzenie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzędu, które to koszty nie zostały pokryte w całości, ani w części. Pismem z dnia 8 maja 2015 roku wyznaczony pełnomocnik ponownie wniósł o przyznanie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490.). Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit "c" tego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. Natomiast w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit "a" w/w rozporządzenia). Orzekający uwzględnił fakt, że w niniejszym postępowaniu zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia dwie sprawy, dlatego pełnomocnikowi przysługuje wynagrodzenie w każdej z łącznie rozpoznanych i rozstrzygniętych spraw (2 x 240 zł = 480 zł i 2 x 180 zł = 360 zł, co daje łącznie kwotę 840 zł). W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (840 zł x 23 % = 193,20 zł). Zgodnie z §15 pkt 2 powołanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują również niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Za niezbędne wydatki orzekający uznał koszty przejazdu pełnomocnika na rozprawę przed NSA pociągiem z K. do W. w dniu 9 grudnia 2014 roku i z powrotem w dniu 10 grudnia 2014 roku. Koszty przejazdu wyliczono na podstawie załączonych kopii biletów na kwoty 121,50 zł i 135 zł, co dało sumę 256,50 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 p.p.s.a.