I SA/Kr 502/10

Sygn. akt I SA/Kr 502/10 | | POSTANOWIENIE Dnia 9 września 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędzia: WSA Maja Chodacka (spr.), Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Protokolant: Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2010 r., sprawy ze skargi W. S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 5 lutego 2010 r. Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2009 r. postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe - Wnioskiem z dnia 21 czerwca 2009r. skarżący W. S. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o stwierdzenie nadpłaty w podatku od towarów i usług za kwiecień 2009r. w kwocie 4.784,00 zł. Do wniosku dołączono korektę deklaracji VAT-7 za kwiecień 2009r. Skarżący wskazał, iż korekta związana jest z odliczeniem całej kwoty podatku naliczonego zawartego fakturze nr [...] dokumentującej nabycie samochodu osobowego marki Skoda Octavia. Zdaniem skarżącego przepisy ustawy o podatku od towarów i usług zostały wprowadzone z naruszeniem przewidzianej w przepisach prawa wspólnotowego, zasady stand still, co oznacza, iż skarżący, jako podatnik podatku VAT nie ma obowiązku stosowania przepisów prawa krajowego, które są sprzeczne z prawem wspólnotowym. To oznacza, iż skarżącemu przysługuje prawo odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego, wykazanego w fakturze VAT dokumentującej nabycie samochodu osobowego. Na potwierdzenie swego stanowiska skarżący przywołał wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22.12.2008r. w sprawie C-414/07 Magoora Sp. z o.o. , a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2009r. sygn. akt. I SA/Kr 147/09 (w sprawie Magoora Sp. z o.o.). Taki pogląd skarżący konsekwentnie wyrażał także w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji oraz w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Organ pierwszej instancji odmawiając stwierdzenia nadpłaty i określając zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za kwiecień 2009r. uznał, iż dokonując odliczenia 100% kwoty podatku naliczonego, wykazanego w fakturze VAT dokumentującej nabycie samochodu osobowego skarżący naruszył art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. Także Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrując odwołanie stwierdził, iż dokonując oceny zakresu przysługującego prawa do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z poczynioną w powołanym wyżej wyroku ETS wykładnią, tj. mając na względzie ograniczenie do odliczenia podatku naliczonego rzeczywiście stosowane przed wejściem w życie VI Dyrektywy, a mianowicie to, które wynikało z art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym należy odmówić skarżącemu prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego przy zakupie samochodu osobowego. Obowiązujące do 30 kwietnia 2004r. przepisy ograniczały w 100% możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodu osobowego. Obowiązujące od 22 sierpnia 2005r. przepisy zmniejszyły to ograniczenie umożliwiając odliczenie 60% - nie więcej niż 6.000,00 zł -kwoty podatku określonej w fakturze (...) z tytułu nabycia samochodu osobowego (art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług). I tylko w takiej wysokości przysługiwało skarżącemu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabytego samochodu osobowego (nie przysługiwało natomiast w kwocie stanowiącej pozostałe 40% z całości podatku naliczonego, tj. w kwocie VAT: 4.784,00 zł). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie należy dokonać szerszej wykładni powołanego przepisu. Prejudycjalność postępowania, o którym mowa w tym przepisie dotyczy także przypadku, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujące w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA (art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187, art. 269 p.p.s.a.). Ten kierunek wykładni celowościowej odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, którego zadaniem jest kontrola zgodności z prawem działań podejmowanych przez organy administracji publicznej. Dlatego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest rozbieżność stanowisk sądów administracyjnych co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub bardzo zbliżonym stanie faktycznym i prawnym. Podstawa zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego powinna być oceniana pod względem celowości i ekonomiki procesowej. Sformułowane w skardze inicjującej niniejsze postępowanie zarzuty w znacznej części opierają się na stanowisku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości zawartym orzeczeniu z dnia 22 grudnia 2008 r. wydanym w sprawie C-414/07 (Magoora sp. z o.o.) oraz w wydanym po rozpoznaniu skargi spółki Magoora wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 147/09. W związku z powyższym należy wskazać, iż postanowieniem z dnia 24 czerwca 2010 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1099/09 Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 187 §1 p.p.s.a., przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy w świetle wyroku Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z dnia 22 grudnia 2008 r. sygn. akt C - 414/07 w sprawie "MAGOORA" spółki z o.o. w Krakowie przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Krakowie sąd krajowy – sąd administracyjny przy ocenie naruszenia zasady stałości określonej w art. 17 ustęp 6 akapit 2 szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej należy uwzględniać normy ograniczające prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków związanych z eksploatacją samochodów wynikające z przepisów ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11 poz. 50 ze zm.) obowiązującej do dnia 30 kwietnia 2004 r., czy też uznać, że naruszenie tej zasady skutkuje brakiem ograniczeń w zakresie możliwości stosowania prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku wydatków związanych z eksploatacją każdego samochodu ?" W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, rozstrzygnięcie powyższego zagadnienia prawnego przez skład siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Zaistniała zatem przesłanka zawieszenia postępowania, określona w art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił zawiesić postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnięcia w przedmiocie zagadnienia przedstawionego w powyższym postanowieniu.