I SA/Kr 566/11

Sygn. akt I SA/Kr 566/11 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 października 2011r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędziowie: WSA Piotr Głowacki (spr.), WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Daniel Marzec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2011r., sprawy ze skargi A. O. i S. O., na uchwałę budżetową na rok 2011 nr IV/12/10 Rady Miejskiej w Chrzanowie, z dnia 28 grudnia 2010r., - skargę oddala - Rada Miejska w Chrzanowie podjęła w dniu 28 grudnia 2010r. uchwałę budżetową nr IV/12/10. Skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyli w dniu 18 stycznia 2011r. A. O. i S. O., zarzucając, że Rada Miejska w Chrzanowie naruszyła prawo poprzez przyjęcie jako podstawy prawnej uchwały Rady Miejskiej w Chrzanowie Nr L/713/10 z dnia 31.08.2010r. w sprawie trybu prac nad projektem uchwały budżetowej wraz z materiałami informacyjnymi do projektu uchwały budżetowej Gminy Chrzanów na rok 2011. Skarżący podnieśli, że we wskazanych materiałach informacyjnych bezpodstawnie przyjęto jako źródło pozyskiwania dochodów budżetowych w punkcie 3 lit. "c" i "d" , dochody z majątku gminy pochodzące: - ze zbycia składników majątkowych — zbycie nieruchomości zgodnie z planem wykorzystania gminnego zasobu nieruchomości Gminy Chrzanów na lata 2010-2012 w oparciu o wartości nieruchomości ustalone przez rzeczoznawców majątkowych (pkt 3 lit. "e" materiałów informacyjnych), - z przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, na podstawie wycen sporządzonych przez rzeczoznawcę majątkowego, w oparciu o wykonanie za rok 2010 (pkt 3 lit. "d" materiałów informacyjnych. Skarżący podkreślili, że skoro podstawę prawną uchwały budżetowej Gminy Chrzanów na rok 2011 stanowią w/w materiały informacyjne, określające w sposób odmienny niż przepisy powszechnie obowiązującego prawa reguły "zbycia składników majątkowych" oraz "przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności", a w szczególności, pozbawiają mieszkańców bonifikaty przy nabywaniu lokali mieszkalnych z zasobu gminy to oznacza, że przepisy uchwały budżetowej na rok 2011 pozbawiają najemców lokali komunalnych możliwości uzyskania bonifikaty przy zakupie lokalu lub przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Skarżący wskazali, iż mają interes prawny do wniesienia skargi, ponieważ według obowiązującego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy Chrzanów nieruchomość R.[...], została przeznaczona do zbycia wraz z lokalem mieszkalnym który skarżący zamieszkują. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o unieważnienie zaskarżonej uchwały w części dotyczącej przyjętej podstawy prawnej. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie, ewentualnie odrzucenie, wskazując iż Rada Gminy na mocy art. 18 ust. 2 pkt 4 i 9 ustawy z dnia 08.03.1990r. o samorządzie gminnym oraz art. 239 i 264 ustawy z dnia 27.08.2009r. o finansach publicznych zobowiązana jest uchwalić budżet gminy na kolejny rok budżetowy. Zgodnie z art. 234 ustawy o finansach publicznych zobowiązana jest również podjąć uchwałę w sprawie trybu prac nad projektem uchwały budżetowej. Na mocy 236 w/w ustawy, w planie dochodów budżetu jednostki samorządu terytorialnego wyszczególnia się, w układzie działów klasyfikacji budżetowej, planowane kwoty dochodów bieżących i dochodów majątkowych według ich źródeł. A zgodnie z ust. 3 art. 236 do dochodów majątkowych zalicza się m.in.: dochody ze sprzedaży majątku i z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Ust. 4 art. 236 zezwala również na ustalenie większej szczegółowości planu dochodów budżetu. Stosownie do obowiązków ustawowych Rada Gminy Chrzanów podjęła najpierw uchwałę Nr L/713/10 w sprawie trybu nad projektem uchwały budżetowej, a następnie uchwałę budżetową na rok 2011. W treści § 4 uchwały Nr L/713/10 przewidziano, że wraz z projektem uchwały budżetowe burmistrz przygotowuje uzasadnienie i materiały informacyjne, które zawierają m.in. źródła pozyskania dochodów budżetowych, co uczyniono, wskazując jako źródło dochodów budżetowych z majątku gminy : sprzedaż składników majątkowych z gminnego zasobu nieruchomości oraz przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności (pkt 3 lit. "c" i "d" materiałów informacyjnych do projektu uchwały budżetowej). Jako podstawę wartości dochodu z majątku gminy przyjęto wycenę sporządzaną, przez rzeczoznawców majątkowych, co nie uchybia przepisom ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Zastosowanie bonifikaty od ceny nieruchomości przy sprzedaży lokali mieszkalnych jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem organu. Skarżony organ wskazał także, że skarżący nie wykazali interesu prawnego do złożenia skargi w trybie art. 101 ustawy z dnia 8.03.1990r. o samorządzie gminnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Stosownie do art. 147 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala. Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Skarżący eksponowali dwie kategorie zarzutów. Pierwsza dotyczyła podstawy prawnej zaskarżonej uchwały budżetowej nr IV/12/10 Rady Miejskiej w Chrzanowie z dnia 28 grudnia 2010r. poprzez wskazanie uchwały Rady Miejskiej w Chrzanowie Nr L/713/10 z dnia 31.08.2010r. w sprawie trybu prac nad projektem uchwały budżetowej wraz z materiałami informacyjnymi do projektu uchwały budżetowej Gminy Chrzanów na rok 2011. Pozostałe zaś zarzuty odnosiły się do treści uchwały budżetowej nr IV/12/10 i skupiały się na kwestii pozbawieniu najemców lokali komunalnych możliwości uzyskania bonifikaty przy zakupie lokalu i przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W pierwszej kolejności należy zaakcentować , że art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591) wprowadza wymóg posiadania interesu prawnego przez podmiot wnoszący skargę na uchwałę podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, względnie posiadania uprawnienia, które zostało naruszone taką uchwałą. Powyższe oznacza, że skargę może wnieść tylko ten, kto zgodnie z normą prawa materialnego ma konkretny interes prawny lub uprawnienie. Przez pojęcie interesu prawnego należy rozumieć interes zgodny z prawem , a przy tym chroniony przez prawo. Istotą interesu prawnego jest jego związek z konkretną normą prawa materialnego - taką normą, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje (por. postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2009 r., II OZ 703/09, niepubl.). Zatem zakres uchwały, o jakiej mowa w art. 101, powinien rozstrzygać o sytuacji materialnoprawnej adresatów lub o jakimś elemencie sytuacji materialnoprawnej. Z kolei charakter materialnoprawny oznacza konieczność wskazania, że konkretny przepis reguluje sytuację prawną podmiotu, w ten sposób, że zobowiązuje, zakazuje czy dozwala, aby możliwe było oddziaływanie na interes prawny skarżącego, inaczej nie dochodzi do naruszenia interesów prawnych i uprawnień (por. W. Kisiel (w:) P. Chmielnicki (red.), K. Bandarzewski, P. Dobosz, W. Kisiel, M. Kryczko, M. Mączyński, S. Płażek, Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, Warszawa 2007, s. 727). Zaskarżona uchwała musi zatem naruszać własną, prawnie gwarantowaną (a nie tylko faktyczną) sytuacją wnoszącego skargę. W ocenie Sądu podjęcie zaskarżonej uchwały budżetowej nie narusza interesu prawnego skarżących, w wyżej opisanym znaczeniu. Po pierwsze uchwała budżetowa dotyczy łącznego ustalenia dochodów i planu wydatków w ramach polityki finansowej jednostki samorządu terytorialnego. Nie może znaleźć uznania kwestionowanie przez skarżących trybu podjęcia uchwały, ponieważ sposób pozyskiwania dochodów budżetowych przez Gminę Chrzanów stanowi element jej niezależnej polityki finansowej. Do tego też celu służą kwestionowane materiały informacyjne na temat źródeł pozyskiwania dochodów. Brak jest przy tym podstaw do skutecznego zaskarżenia zastosowanego trybu podjęcia kontestowanej uchwały budżetowej, gdyż organ działał w oparciu o wskazane w odpowiedzi na skargę przepisy prawa , a to : art. 18 ust. 2 pkt 4 i 9 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 236, 239 i 264 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych. Również niezasadny jest argument skarżących ukierunkowany na naruszenie ich interesu poprzez pozbawienie najemców lokali komunalnych możliwości uzyskania bonifikaty przy zakupie lokalu i przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Skarżący nie podali żadnego konkretnego przepisu prawnego z którego takie uprawienie miałoby wynikać. Przepisy ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami w art. 68 i następnych przewidują jedynie uprawnienie, a nie obowiązek właściwego organu jednostki samorządu terytorialnego do udzielenia bonifikaty od ceny ustalonej zgodnie z art. 67 ust. 3 cyt. ustawy. Z oczywistych też względów takiego uprawnienia nie zawiera w stosunku do skarżących ustawa z dnia 29 lipca 2005r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości, skoro są oni jedynie najemcami, a nie użytkownikami wieczystymi. Powyższe prowadzi do wniosku, że zaskarżona uchwała budżetowa nie narusza prawem chronionego interesu skarżących, bo żaden przepis prawa materialnego nie chroni skarżących przed tego typu działalnością uchwałodawczą gminy. Brak podstawy materialnoprawnej do żądania podjęcia uchwały żądanej treści oznacza, że skarżący nie posiadają interesu prawnego do zaskarżenia przedmiotowej uchwały, a li tylko interes faktyczny, który ochronie prawnej w niniejszej sprawie nie podlega. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę oddalił, za podstawę przyjmując art. 151 p.p.s.a.