I SA/Kr 595/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za kwiecień 2019 r.; oddala skargę. W dniu 27 maja 2019 r. do Urzędu Skarbowego w P. wpłynęła deklaracja A. M. dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za kwiecień 2019 r., w której wykazano nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 407.190,00 zł do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni. Termin w/w zwrotu przypadał na 26 lipca 2019 r. Postanowieniem nr [...] z dnia 9 lipca 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. przedłużył termin zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej przez skarżącą A. M. w deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za kwiecień 2019 r. w kwocie 407.190,00 zł - do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia, tj. do dnia 26 września 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem nr [...] z dnia 7 października 2019 r. utrzymał w mocy wyżej wymienione postanowienie organu pierwszej instancji. W dniu 13 listopada 2019 r. (data stempla pocztowego) wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na w/w postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 7 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nieprawomocnym wyrokiem z dnia 31 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 1369/19 oddalił skargę. Następnie w dniu 9 września 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wydał postanowienie nr [...] i po raz drugi przedłużył skarżącej termin zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wykazanej w deklaracji podatkowej VAT-7 za kwiecień 2019 r. w kwocie 407.190,00 zł - do dnia 30 listopada 2019 r. (postanowienie to zostało doręczone w dniu 10.09.2019 r.). Zażalenie na wyżej wymienione postanowienie organu pierwszej instancji zostało złożone przez skarżącą w dniu 20 września 2019 r., tj. po upływie przewidzianego prawem terminu. Wobec powyższego, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem nr [...] z dnia 28 października 2019 r. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. Postanowieniem nr [...] z 6 listopada 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. przedłużył termin zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej przez skarżącą w deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za kwiecień 2019 r. w kwocie 407.190,00 zł - do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia, tj. do dnia 23 stycznia 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem nr [...] z dnia 14 stycznia 2020 r. utrzymał w mocy wyżej wymienione postanowienie organu pierwszej instancji. W dniu 19 lutego 2020 r. wniesiono skargę do WSA w Krakowie na w/w postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 14 stycznia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nieprawomocnym wyrokiem z dnia 25 czerwca 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 289/20 oddalił skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. postanowieniem nr [...] z dnia 8 stycznia 2020 r. przedłużył termin zwrotu podatku od towarów i usług za kwiecień 2019 r. w kwocie 407.190,00 zł - do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia, tj. do dnia 23 lipca 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem nr [...] z dnia 3 czerwca 2020 r. utrzymał w mocy przedmiotowe postanowienie pierwszej instancji. W dniu 17 lipca 2020 r. wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na w/w postanowienie z dnia 3 czerwca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nieprawomocnym wyrokiem z dnia 24 września 2020 r. sygn. akt I SA/Kr 682/20 oddalił skargę. Kolejnym postanowieniem z dnia 2 lipca 2020 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. przedłużył termin zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za kwiecień 2019 r. - do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia, tj. do dnia 31 grudnia 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem nr [...] z dnia 23 września 2020 r. utrzymał w mocy przedmiotowe postanowienie pierwszej instancji. W dniu 6 listopada 2020 r. wniesiono skargę do WSA w Krakowie na w/w postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 23 września 2020 r. Następnie w dniu 4 grudnia 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. postanowieniem Nr [...] przedłużył skarżącej termin zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wykazanej w deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7) za kwiecień 2019 r. w kwocie 407.190,00 zł - do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia, tj. do dnia 30 czerwca 2021 r. (w/w postanowienie zostało doręczone w dniu 14.12.2020 r.). W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ wskazał, iż w dniu 23 lipca 2019 r. zostały wszczęte wobec skarżącej kontrole celno-skarbowe, których przedmiotem jest weryfikacja prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2017 r. do grudnia 2018 r. (obecnie prowadzona pod sygnaturą [...]) oraz od stycznia 2019 r. do kwietnia 2019 r. (obecnie prowadzona pod sygnaturą [...]). W dniu 29 sierpnia 2019 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. wezwał do dostarczenia ewidencji nabyć i dostaw prowadzonych dla potrzeb podatku od towarów i usług, dokumentów źródłowych będących podstawą zapisów w tych ewidencjach, ewidencji kont księgowych w zakresie zakupów i sprzedaży, rozrachunków z dostawcami i odbiorcami krajowymi oraz zagranicznymi, rozliczenia podatku VAT naliczonego i należnego za badany okres. Jednocześnie skierowano wezwanie do przedłożenia ksiąg podatkowych i dowodów księgowych dotyczących badanego okresu rozliczeniowego - w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, obejmujących: faktury VAT-JPK_FA, wyciągi bankowe-JPK_WB, księgi rachunkowe-JPK_KR. Ponadto w dniu 18 listopada 2019 r. oraz w dniu 11 grudnia 2019 r. z wezwano do przedłożenia dokumentów i złożenia wyjaśnień w zakresie posiadanych środków trwałych i wyposażenia użytkowania samochodów osobowych/ciężarowych, a także prowadzonej inwestycji oraz świadczenia pozostałych usług niezwiązanych z tą inwestycją. Wnioskowane dokumenty i wyjaśnienia zostały przez skarżącą przekazane za pismem z dnia 24 lutego 2020 r. Jednak po ich weryfikacji stwierdzono brak faktur VAT-JPK_FA oraz wyciągów bankowych-JPK_WB i ksiąg rachunkowych-JPK_KR. W dniach 11 września 2019 r. oraz 15 października 2019 r. skierowano wezwania do I. L. Sp. z o.o., do udostępnienia dokumentów/udzielenia wyjaśnień dotyczących transakcji z firmą "A. " A. M.. Wezwania te, pomimo prawidłowego doręczenia, pozostały bez odpowiedzi. W związku z powyższym, w dniu 14 listopada 2019 r. dokonano weryfikacji adresu siedziby I. L. Sp. z o.o., tj. K., ul. [...] lok. 306. Pod wskazanym adresem nie stwierdzono znamion prowadzenia działalności gospodarczej przez ten podmiot. Kontrolujący udali się także do B. R. 4Y. Sp. z o.o. z siedzibą w K., przy ul. [...], wskazanego przez Spółkę I. L., jako miejsce przechowywania dokumentacji rachunkowej. Z informacji uzyskanej od Prezesa Zarządu B. R. 4Y. Sp. z o.o. - M. W. wynika, iż umowa o prowadzenie Księgi Handlowej zawarta ze Spółką I. L. została rozwiązana w dniu 30 marca 2018 r. Wszelka dokumentacja księgowa za okres objęty umową została zwrócona ówczesnemu prokurentowi Spółki I. L. - Ł. M. (tj. małżonkowi skarżącej), na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego, w dniu 23 kwietnia 2018 r. Wobec powyższego w dniu 29 listopada 2019 r. skierowano wezwanie do udostępnienia dokumentacji księgowej Spółki do ówczesnego Prezesa Zarządu I. L. Sp. z o.o. - A. K. (tj. pracownika przedsiębiorstwa skarżącej). Pomimo prawidłowego doręczenia w/w wezwania nie przedłożono żądanej dokumentacji Spółki. Jednocześnie z informacji uzyskanej od Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] wynika, iż wobec I. L. Sp. z o.o. wszczęto postępowanie kontrolne w zakresie sprawdzenia rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania za okres od 01 października 2018 r. do 31 lipca 2019 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K., w dniu 23 września 2019 r., skierował także wezwanie do J. W. - Firma Handlowo-Usługowa "W. ", ul. [...], [...] - do złożenia wyjaśnień odnośnie współpracy handlowej z firmą skarżącej "A." oraz umowy zawartej z I. L. Sp. z o.o. na wykonanie robót budowlanych. 7 lutego 2020 r. J. W. przekazała dokumenty i wyjaśnienia, z których wynika, że Firma Handlowo-Usługowa "W." J. W. pełniła rolę wykonawcy robót ziemnych i stanu surowego otwartego budynku przy inwestycji w P. M. 20. Z uwagi na nieścisłości pomiędzy treścią przesłanych wyjaśnień, a pozyskanym na wcześniejszym etapie kontroli materiałem dowodowym, 3 czerwca 2020 r. wystosowano kolejne wezwanie do J. W. celem uszczegółowienia odpowiedzi na w/w wezwanie udzielonej 7 lutego 2020 r. Ponadto w 28 maja 2020 r. skierowano wezwanie do Przedsiębiorstwa Budowlano- Inwestycyjnego "W. & P. Sp. z o.o. do złożenia wyjaśnień dotyczących współpracy z Firmą Handlowo-Usługowa "W." J. W. w zakresie udostępniania pracowników budowlanych. W/w wezwania pozostały bez odpowiedzi. Następnie 9 stycznia 2020 r. i 3 lutego 2020 r. do złożenia wyjaśnień w zakresie współpracy z I. L. Sp. z o.o. oraz wynajmu pracowników spółce Przedsiębiorstwo Budowlano-Inwestycyjne "W. & P." Sp. z o.o. wezwano S. E. Sp. z o.o. z siedzibą w W., Aleja [...]. Wezwania te zostały zwrócone z adnotacją "Zwrot - nie podjęto w terminie." Z informacji przekazanych przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. w dniu 26 listopada 2020 r. wynika, iż prowadzona wobec skarżącej kontrola celno-skarbowa jest na etapie gromadzenia materiału dowodowego. Jednocześnie analizie poddawany jest dotychczas zgromadzony materiał dowodowy. Ze względu na brak kontaktu ze S. E. Sp. z o.o., w dniu 27 lipca 2020 r. oraz w dniu 14 września 2020 r. organ ten skierował wezwania do Ł. G. - Prezesa Zarządu S. E. Sp. z o.o. - do złożenia wyjaśnień w zakresie współpracy ze spółką I. L. Sp. z o.o. oraz wynajmu siły roboczej spółce Przedsiębiorstwo Budowlano-Inwestycyjne "W. & P." Sp. z o. W/w wezwania, pomimo osobistego ich odbioru, pozostały bez odpowiedzi. W toku kontroli celno-skarbowej stwierdzono, że w rozliczeniu podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2017 r. dokonała skarżąca odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT, które na rzecz skarżącej zostały wystawione przez firmę M. P. W. (w łącznej wartości netto: 219.120,00 zł; podatek VAT: 50.397,60 zł). Z ustaleń tamtejszego organu wynika natomiast, że Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] w dniu 13 sierpnia 2020 r. wydał dla P. W. ostateczne decyzje o numerach: [...] oraz [...] w zakresie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2016 r. oraz za styczeń i luty 2017 r., w których stwierdził, że faktury wystawione przez P. W. w w/w miesiącach, w tym na rzecz firmy "A." A. M., nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji. W celu weryfikacji powyższych transakcji w dniu 23 października 2020 r. skierowano wezwanie do firmy M. P. W. - do złożenia wyjaśnień oraz przedłożenia dokumentów dotyczących współpracy z firmą skarżącej. Wezwanie to, pomimo osobistego odbioru przez P. W., pozostało bez odpowiedzi. Ponowne wezwanie wysłano w dniu 17 listopada 2020 r. Wobec powyższego, 5 listopada 2020 r. kontrolujący wezwali skarżącą do złożenia wyjaśnień oraz przedłożenia dokumentów w zakresie współpracy z firmą M.. Na w/w wezwanie nie udzieliła ona żadnej odpowiedzi. W dniu 1 września 2020 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. wezwał skarżącą do złożenia wyjaśnień w zakresie transakcji udokumentowanej fakturą VAT z dnia 28 lutego 2019 r. o numerze [...], na wartość netto: 158.000,00 zł i podatek VAT: 36.340,00 zł, wystawioną na rzecz jej firmy przez I. L. Sp. z o.o. - tytułem refaktury kosztu dowozu i transportu. Zapłata za przedmiotową fakturę miała miejsce 5 kwietnia 2019 r. Z uwagi na brak jej reakcji na w/w pismo, wezwanie zostało ponowione 7 października 2020 r. oraz w dniu 24 listopada 2020 r. Organ podatkowy pierwszej instancji wyjaśnił, iż biorąc pod uwagę utrudnienia w prowadzonych przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. czynnościach kontrolnych spowodowane m.in. nieprzekazaniem przez podatniczkę plików obejmujących faktury VAT-JPK_FA, wyciągi bankowe-JPK_WB i księgi rachunkowe-JPK_KR, a także niedostarczeniem żądanych dokumentów oraz wyjaśnień w zakresie transakcji z M. P. W. oraz I. L. Sp. z o.o., jak również w związku z brakiem odpowiedzi na wezwanie z dnia 14 września 2020 r. wystosowane do Ł. G. - Prezesa Zarządu S. E. Sp. z o.o. oraz na wezwanie z dnia 17 listopada 2020 r. skierowane do P. W. przedmiotowe czynności kontrolne dotyczące rozliczenia podatku od towarów i usług m.in. za kwiecień 2019 r., nie zostaną zakończone przed 31 grudnia 2020 r. (który został wyznaczony poprzednim postanowieniem o przedłużeniu terminu zwrotu z dnia 02.07.2020 r.). Dokonywana w ramach toczącej się kontroli celno-skarbowej weryfikacja rozliczenia skarżącej w podatku od towarów i usług za kwiecień 2019 r. stanowiła dla organu podatkowego pierwszej instancji przesłankę do przedłużenia terminu zwrotu na rachunek bankowy nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, wykazanej przez nią w deklaracji podatkowej VAT-7 za m-c kwiecień 2019 r., w kwocie 407.190,00 zł - do dnia 31 czerwca 2021 r. A. M. złożyła zażalenie na w/w postanowienie, zarzucając: 1. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: 1) art. 87 ust. 2 zdanie drugie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa VAT) oraz art. 274b i art. 277 Ordynacji podatkowej, poprzez: a) przedłużenie terminu zwrotu kwoty całości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2019 r. w sytuacji, gdy na podstawie przekazanych dotychczas przez podatnika dokumentów oraz materiału zebranego w ramach czynności sprawdzających ustalono wielkość dostaw lub świadczenia usług realizowanych pomiędzy S. E. Sp. z o.o., a I. L. Sp. z o.o.; b) uznanie, że podstawę do przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego za okres kwiecień 2019 r. mogą stanowić wątpliwości organu powzięte w stosunku do rozliczenia podatku VAT w okresie rozliczeniowym styczeń - marzec 2017 r. 2) art. 217 § 2 i art. 210 § 4 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej, poprzez sporządzenie uzasadnienia rozstrzygnięcia w sposób uchybiający wzorcowi ustawowemu: a) polegające na pominięciu motywów, dla których organ zdecydował się przedłużyć termin zwrotu całej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, podczas gdy organ I instancji dysponuje dokumentacją pozwalającą ustalić wielkość podatku naliczonego przez S. E. Sp. z o.o. objętego fakturami VAT wystawionymi z tytułu realizacji usług na rzecz I. L. Sp. z o.o., b) zaniechaniu wskazania konkretnych okoliczności uzasadniających przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT naliczonego w fakturach VAT wystawionych przez inne podmioty, niż I. L. Sp. z o.o., c) brak powołania się na konkretne czynności weryfikacyjne w stosunku do transakcji dostawy lub świadczenia usług przez podmioty inne, niż I. L. Sp. z o.o. 2. nadto, z daleko posuniętej ostrożności procesowej, na wypadek nieuwzględnienia w/w zarzutów, naruszenie: • art. 87 ust. 2 zd. drugie ustawy o VAT i art. 274b i art. 277 Ordynacji podatkowej, poprzez przedłużenie terminu zwrotu całości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2019 r., zamiast części podlegającej weryfikacji organu, czyli tej dotyczącej transakcji realizowanych pomiędzy skarżącą, a I. L. Sp. z o.o. i to Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem Nr [...] z dnia 26 lutego 2021 r. utrzymał w mocy postanowienie pierwszej instancji. Podkreślono, iż dokumentacja, z której wynika, iż podatek naliczony z faktur VAT wystawionych przez I. L. Sp. z o.o. ma związek z inwestycją w środki trwałe została przedłożona przez skarżącą dopiero 30.07.2019 r. - w formie załączników do zażalenia na pierwsze postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu za kwiecień 2019 r. (w tym: umowa zawarta w dniu 1.10.2018 r. pomiędzy skarżącą, a I. L. Sp. z o.o. na wykonanie obiektu budowlanego, 6 sztuk umów zawartych przez spółkę I. L. Sp. z o.o. z podwykonawcami, prowadzona przez skarżącą ewidencja zakupów i sprzedaży VAT za m-c kwiecień 2019 r. oraz ewidencja zakupów VAT za kwiecień 2019 r, podmiotu I. L. Sp. z o.o.). W trakcie prowadzonych czynności sprawdzających na podstawie złożonej przez skarżącą deklaracji dla podatku od towarów i usług za kwiecień 2019 r. oraz przekazanych plików JPK_VAT - organ pierwszej instancji nie stwierdził nabyć towarów i usług zaliczonych przez skarżącą do środków trwałych, tylko wyłącznie pozostałe nabycia towarów i usług. W trakcie czynności weryfikacyjnych organ pierwszej instancji ustalił, iż zgodnie z wpisem do KRS z dnia 25.05.2018 r, funkcję prezesa Zarządu I. L. Sp. z o.o. pełni A. K. - zatrudniony w prowadzonej przez skarżącą firmie ,A. " oraz w firmie męża skarżącej tj. "L. M." Ł. M., na stanowisku mechanik samochodów ciężarowych. Wspólnikiem i prokurentem (do dnia 27.09.2018 r.) był natomiast Ł. M., a drugi prokurent to: E. M. - księgowa zatrudniona w firmie "A.". Od 28.09.2018 r. wspólnikiem spółki jest mąż siostry skarżącej - W. M., a jedynym prokurentem pozostała E. M.. Ponadto z analizy złożonych przez I. L. Sp. z o.o. informacji o prowadzonej ewidencji w formie JPK_VAT wynika, iż do głównych odbiorców faktur wystawianych przez w/w Spółkę oprócz firmy skarżącej należy również firma "L. M." Ł. M.. Jednym z dostawców I. L. Sp. z o.o. jest natomiast S. E. Sp. z o.o. Według KRS od 4.12.2018 r. funkcję prezesa Zarządu spółki S. E. pełni Ł. G., a wspólnikami są: Ł. G. i W. D. - czyli osoby powiązane z innymi podmiotami (firmami), w stosunku do których zachodzi uzasadnione podejrzenie, iż wystawiają faktury VAT nie dokumentujące rzeczywistych transakcji gospodarczych. W dniu 29.11.2019 r. skierowano wezwanie do udostępnienia dokumentacji księgowej Spółki do ówczesnego Prezesa Zarządu I. L. Sp. z 0.0. - A. K. (tj. pracownika należącego do Skarżącej przedsiębiorstwa "A.") Pomimo prawidłowego doręczenia w/w wezwania nie przedłożono żądanej dokumentacji, Jednocześnie z informacji uzyskanej od Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] wynika, iż wobec I. L. wszczęto postępowanie kontrolne w zakresie sprawdzenia rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania za okres od 1.10.2018 r. do 31.07.2019 r. Z ustaleń Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego K. prowadzącego kontrolę podatkową w Firmie Handlowo-Usługowej "W." J. W., w zakresie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2018 roku, wynika, że prace budowlane na rzecz I. L. Sp. z o.o. przy inwestycji w P. M. - w zakresie wykonania fundamentów, zagospodarowania terenu i montażu ogrodzenia, prac budowlanych przy wznoszeniu budynku, dostarczenia materiałów i prefabrykatów żelbetowych, usług nadzoru budowlanego itp. miała wykonać Firma Handlowo Usługowa "W." J. W.. Przy czym do wykonania tych prac zaangażowano podwykonawców, a przede wszystkim Przedsiębiorstwo Budowlano-Inwestycyjne "W. & P." Sp. z o.o., a podmiot ten miał korzystać z siły roboczej wynajmowanej od S. E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. przy al. [...] (tj. jednego z dostawców I. L. Sp. z o.o.). W trakcie kontroli celno-skarbowej stwierdzono, iż zgodnie z wpisem do KRS z 18.03.2020 r. prezesem Zarządu I. L. Sp. z 0.0. został I. M., natomiast prokurentem samoistnym jest E. M.. Pismami z dnia 23.09.2019 r. i z dnia 28.10.2019 r. do złożenia wyjaśnień odnośnie współpracy handlowej z firmą "A." A. M. oraz umowy zawartej z I. L. Sp. z o.o. na wykonanie robót budowlanych w zakresie budowy hali i budynku biurowego w miejscowości P. M. 20 - wezwana została J. W. - Firma Handlowo-Usługowa "W." ze S.. Z przekazanych 7.02.2020 r. dokumentów i wyjaśnień wynika, iż J. W. pełniła rolę wykonawcy robót ziemnych i stanu surowego otwartego budynku przy inwestycji w P. M. [...] W. W. - pełnomocnik J. W. przedłożył umowę zawartą w dniu 13.09.2018 r. pomiędzy F.H.U. "W." J. W., a I. L. Sp. z o.o. (Generalnym Wykonawcą) wraz z aneksem z dnia 13.09.2018 r., a także faktury, rachunki oraz umowy zawarte z firmami, które pełniły rolę podwykonawców RH.U. "W.". Przedstawiono również dokumenty dotyczące zakupu materiałów budowlanych związanych z inwestycją firmy "A." oraz protokoły odbioru robót budowlanych, na postawie których wystawiono faktury VAT na rzecz I. L. Sp. z o.o. W związku z rozbieżnościami pomiędzy treścią udzielonej odpowiedzi na wezwania, a pozyskanymi na wcześniejszym etapie kontroli celno-skarbowej dowodami, pismem z 3.06.2020 r. zwrócono się do J. W. z prośbą o uszczegółowienie odpowiedzi z dnia 7.02.2020 r., m.in. w zakresie pozyskania od Spółki "W. & P." siły roboczej do realizacji prac przy inwestycji w P. M.. Jednocześnie w dniu 28.05.2020 r. skierowano wezwanie do Przedsiębiorstwa Budowlano-Inwestycyjnego "W. & P." Sp. z o.o. - do złożenia wyjaśnień odnośnie współpracy z Firmą Handlowo-Usługową "W." J. W. w zakresie udostępniania pracowników budowlanych. W/w wezwania pozostały bez odpowiedzi. 9.01.2020 r. oraz 3.02.2020 r. wezwany został S. E. Sp. z o.o., z siedzibą w W., [...] - do złożenia wyjaśnień w zakresie współpracy z podmiotem I. L. Sp. z o.o. oraz wynajmu pracowników spółce Przedsiębiorstwo Budowlano-Inwestycyjne "W. & P." Sp. z o.o. W/w wezwania zostały zwrócone z adnotacją "Zwrot - nie podjęto w terminie." 4.02.2020 r. kontrolujący uzyskali telefoniczną informację od pracownika firmy M. S., że adres w W. przy al. [...] - wskazany jako siedziba Spółki S. E. - jest udostępniany różnym firmom w ramach świadczenia usług tzw. "wirtualnego biura". Umowa najmu adresu zawarta ze S. E. Sp. z o.o. została rozwiązana z uwagi na zaległości w płatnościach z dniem 25.06.2019 r. Z uwagi na brak kontaktu ze spółką S. E. Sp. z o.o., w dniu 27.07.2020 r. oraz 14.09.2020 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. skierował wezwania do Ł. G. - Prezesa Zarządu S. E. Sp. z o.o. - do złożenia wyjaśnień w zakresie współpracy ze spółką I. L. Sp. z o.o. oraz wynajmu siły roboczej spółce Przedsiębiorstwo Budowlano-Inwestycyjne "W. & P.". Ł. G. nie zareagował na w/w wezwania, pomimo osobistego ich odbioru. Ponadto, że w toku kontroli celno-skarbowej stwierdzono, iż w rozliczeniu podatku od towarów i usług za styczeń, luty i marzec 2017 r. dokonała skarżąca odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT wystawionych przez firmę M. P. W. (w łącznej wysokości 50.397,60 zł), a z ustaleń tamtejszego organu wynika, że P. W. złożył tylko jedyną deklarację podatkową VAT-7K za II kwartał 2016 r. i z dniem 9.05.2017 r. został wykreślony z rejestru podatników VAT (na podstawie art. 96 ust. 9a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług). Zakład Ubezpieczeń Społecznych poinformował, że płatnik P. W. nie dokonał żadnych wpłat składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz zatrudnionych pracowników. Ponadto Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] w dniu 13.08.2020 r. wydał dla P. W. ostateczne decyzje o numerach: [...],61.2019 oraz [...] w zakresie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2016 r. oraz za styczeń i luty 2017 r., w których stwierdził, że faktury wystawione przez P. W., w tym na rzecz firmy A. M., nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji. Z uzasadnienia powyższych decyzji wynika, że firma M. P. W. nie prowadziła działalności gospodarczej w zakresie napraw i mycia pojazdów, nie dysponowała jakimikolwiek środkami trwałymi, nie posiadała żadnego warsztatu, gdzie mogłaby dokonywać napraw samochodów lub ich mycia, a co za tym idzie, nie mogła świadczyć usług w tym zakresie. W dniu 23.10.2020 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. skierował wezwanie do P. W. - do złożenia wyjaśnień oraz przedłożenia dokumentów dotyczących współpracy z firmą skarżącej. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Wobec powyższego, celem weryfikacji przedmiotowych transakcji 5.11.2020 r. kontrolujący wezwali skarżącą - do złożenia wyjaśnień oraz przedłożenia dokumentów w zakresie współpracy z firmą M. P. W.. Na w/w wezwanie nie otrzymano odpowiedzi. 1.09.2020 r. została skarżąca wezwana do złożenia wyjaśnień dotyczących transakcji udokumentowanej fakturą VAT z dnia 28.02.2019 r. o numerze [...], na wartość netto: 158.000,00 zł i podatek VAT: 36.340,00 zł, wystawioną na rzecz firmy "A." przez I. L. refaktury kosztu dowozu i transportu. Należność za w/w fakturę została uregulowana przez nią 5.04.2019 r. Wezwanie to zostało ponowione w dniu 7.10.2020 r, oraz w dniu 24.2020 r. W trakcie prowadzonych przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. czynności kontrolnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego nadal gromadzony i analizowany jest materiał dowodowy. Organ zaznaczył, że skarżąca nie przekazała kontrolującym plików obejmujących faktury VAT-JPK_FA, wyciągi bankowe-JPK_WB i księgi rachunkowe-JPK_KR, a także nie zareagowała na wezwania do przedłożenia dokumentów i złożenia wyjaśnień w zakresie współpracy z firmą M. P. W. oraz transakcji ze spółką I. L.. Ponadto do 26.11,2020 r. nie otrzymano odpowiedzi na wezwanie z 14.09.2020 r. skierowane do Ł. G. - Prezesa Zarządu spółki S. E. oraz na wezwanie z 17.11.2020 r. wysłane do firmy M. P. W.. W związku z powyższym, przedmiotowe czynności kontrolne dotyczące rozliczenia podatku od towarów i usług, m.in. za kwiecień 2019 r. nie mogły zostać zakończone przed terminem, który został wyznaczony poprzednim postanowieniem o przedłużeniu terminu zwrotu z dnia 02.07.2020 r. (tj. do dnia 31.12.2020 r.). Dokonywana weryfikacja rozliczenia skarżącej w podatku od towarów i usług za kwiecień 2019 r. w ramach toczącej się kontroli celno-skarbowej, uzasadnia przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za ten miesiąc do dnia 30.06.2021 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie A. M. zarzuciła: I. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.: 1) art. 217 § 2 i art. 210 § 4 w zw. z art. 219 Ordynacji podatkowej poprzez: a) zaniechanie wskazania konkretnych okoliczności uzasadniających przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT naliczonego w fakturach VAT wystawionych przez inne podmioty, niż I. L. Sp. z o.o., b) brak powołania się na konkretne czynności weryfikacyjne w stosunku do transakcji dostawy lub świadczenia usług przez podmioty inne, niż I. L. Sp. z o.o., 2) art. 233 § 1 pkt 1, art. 121 § 1, art. 123 Ordynacji podatkowej, polegające na utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji, podczas gdy winno być ono uchylone wobec naruszenia zasady zaufania do organu podatkowego oraz braku wszechstronnego rozpoznania sprawy, w tym stawianych w zażaleniu zarzutów, 3) art. 122, art. 187 § 1, art. 188, art. 191 Ordynacji podatkowej, polegające na pominięciu danych z systemu JPK_VAT oraz dowodów przedłożonych przez skarżącą wskazujących na wysokość podatku naliczonego wymagającego, zdaniem organu, dalszej weryfikacji, 4) art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez nierówne traktowanie interesu podatnika i Skarbu Państwa polegające na instrumentalnym posłużeniu się danymi z systemu JPK_VAT zgromadzonymi w trakcie czynności sprawdzających jedynie w celu przedłużenia terminu zwrotu całej nadwyżki, podczas gdy dane te nie pozwalały na wstrzymanie całości nadwyżki podatku naliczonego, lecz określonej części, skutkiem czego naruszono zasadę neutralności i proporcjonalności podatku VAT, II. naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, a to: 1) art. 87 ust. 2 zd. drugie ustawy o VAT poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przedłużenie terminu zwrotu kwoty całości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2019 r. w sytuacji, gdy organ nie zgłaszał żadnych wątpliwości oraz potrzeby przeprowadzenia dodatkowej weryfikacji w zakresie nadwyżki podatku naliczonego wynikającego z transakcji dostaw lub świadczenia usług dokonywanych na rzecz skarżącej przez inne podmioty, niż I. L. Sp. z o.o.. W uzasadnieniu zarzutów skarżąca opisując stan faktyczny sprawy wskazała, że wartość podatku naliczonego przez usługodawcę, czyli tylko I. L. sp. z o.o. wyniosła 243.772,13 zł, pozostała części nadwyżki (całość – 407.190,00 zł) wynika natomiast z faktur VAT wystawionych przez innych kontrahentów, z którymi skarżąca współpracuje od wielu lat, w tym w szczególności leasingodawców, którzy finansują w ramach umów leasingu zakup pojazdów ciężarowych, za pomocą których skarżąca od wielu lat wykonuje działalność przewozową posiadając w tym zakresie niezbędne zezwolenia. Skarżąca podkreśliła, iż nie wystarcza potrzeba weryfikacji, lecz istotne wątpliwości, co do zasadności zwrotu, a zatem w niniejszej sprawie wątpliwości, co do wszystkich kwestionowanych transakcji. Samo podnoszenie okoliczności kontroli nie jest wystarczające i narusza zasadę proporcjonalności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej "p.p.s.a."), uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu administracyjnego, stwierdzeniem jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W wypadku niestwierdzenia takich wad, sąd skargę oddala, co wynika z art. 151 p.p.s.a. Skarga nie jest uzasadniona. Jak wynika z uzasadnień postanowień organów obu instancji przedłużenie skarżącej terminu zwrotu podatku naliczonego nad należnym w kwocie 407.190,00 zł wykazanej w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2019 r. wynikało z racji konieczności dalszej weryfikacji zasadności zwrotu. Sąd nie dopatrzył się wskazanych w skardze uchybień, a tym samym podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego postanowienia. Okolicznością bezsporną jest fakt, że pierwotny termin zwrotu podatku przypadał na dzień 26 lipca 2019 r., a zaskarżone w sprawie postanowienie poprzedzały wydane wcześniej postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu podatku, a każde było doręczane przed upłynięciem odpowiednio ustawowego i przedłużanego terminu zwrotu podatku. Zgodnie z art. 87 ust. 2 u.p.t.u., w brzmieniu obowiązującym w kwietniu 2019 r., zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 6 i 6a, następuje w terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia deklaracji podatkowej, pisemnego, nieodwołalnego upoważnienia organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu. Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia płatności podatku lub jego rozłożenia na raty. Z powołanego wyżej przepisu wynika zatem, że organ podatkowy może w określonej przez ustawodawcę sytuacji przedłużyć określony ustawowo 60 dniowy termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, który rozpoczyna swój bieg z dniem wpływu deklaracji do urzędu skarbowego. Wykładnia art. 87 ust. 2 u.p.t.u. prowadzi do wniosku, że takie postanowienie może zostać wydane, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki. Po pierwsze, termin do dokonania zwrotu jeszcze nie upłynął. Po drugie, weryfikacja rozliczenia podatnika odbywa się w toku czynności sprawdzających, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego, bądź w toku postępowania kontrolnego. Po trzecie, stwierdzenie przez organ, że "zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania" opiera się na co najmniej uprawdopodobnionych przesłankach. Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się zatem do oceny, czy podjęte przez organ podatkowy rozstrzygnięcie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku zostało wydane z poszanowaniem zasad postępowania podatkowego oraz przepisów u.p.t.u. Nie jest przy tym sporne, że organ II instancji wykazał wątpliwości, co do zwrotu części nadwyżki przypadającej na kontestowane faktury. Zarzuty skargi skupiają się na braku wykazania przez organy podstaw do zakwestionowania pozostałej, dającej się zdaniem skarżącej wyodrębnić części rozliczenia, to jest odpowiadającej fakturom wystawionym przez podmioty wskazywane w skardze. Zdaniem skarżącej faktury te związane są z odrębną (transportową) częścią działalności skarżącej, a zatem nie istniały uzasadnione powody konieczności przedłużenia terminu zwrotu całości nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2019 r., to jest nie istniały w tym przedmiocie wątpliwości, co do zasadności zwrotu różnicy podatku. Z tej perspektywy istotne było, iż w dniu 23 lipca 2019 r. zostały wszczęte wobec skarżącej kontrole celno-skarbowe, których przedmiotem jest weryfikacja prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług m.in. za okres od stycznia 2019 r. do kwietnia 2019 r. 29 sierpnia 2019 r. organ wezwał stronę do dostarczenia ewidencji nabyć i dostaw prowadzonych dla potrzeb podatku od towarów i usług, dokumentów źródłowych będących podstawą zapisów w tych ewidencjach, ewidencji kont księgowych w zakresie zakupów i sprzedaży, rozrachunków z dostawcami i odbiorcami krajowymi oraz zagranicznymi, rozliczenia podatku VAT naliczonego i należnego za badany okres. Jednocześnie skierowano do skarżącej wezwanie do przedłożenia ksiąg podatkowych i dowodów księgowych dotyczących badanego okresu rozliczeniowego - w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 O.p., obejmujących: faktury VAT-JPK_FA, wyciągi bankowe-JPK_WB, księgi rachunkowe-JPK_KR. W dniu 18 listopada 2019 r. oraz w dniu 11 grudnia 2019 r. strona została wezwana do przedłożenia dokumentów i złożenia wyjaśnień w zakresie posiadanych środków trwałych i wyposażenia, użytkowania samochodów osobowych/ciężarowych, a także prowadzonej inwestycji oraz świadczenia pozostałych usług niezwiązanych z tą inwestycją. Wnioskowane dokumenty i wyjaśnienia zostały przez Skarżącą przekazane za pismem z dnia 24 lutego 2020 r., jednak po ich weryfikacji stwierdzono brak faktur VAT-JPK_FA oraz wyciągów bankowych-JPK_WB i ksiąg rachunkowych-JPK_KR. Z pisma organu z 19 czerwca 2020 r. wynika, iż na ówczesnym etapie kontroli celno-skarbowej analizie poddawany był dotychczas zgromadzony materiał dowodowy, w tym m.in. przekazane przez skarżącą za pismem z dnia 24 lutego 2020 r. ewidencje środków trwałych, oferty budowlane, umowy handlowe, dziennik budowy oraz harmonogram prac. Z pisma tego wynika również, że w trakcie prowadzonych czynności kontrolnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego nadal gromadzony i analizowany jest materiał dowodowy. Opisane przez organy powiązania osobowe oraz okoliczności dotyczące współpracy pomiędzy wskazanymi w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podmiotami, w powiązaniu z podanymi wątpliwościami towarzyszącymi tym transakcjom, zasadnie w ocenie sądu, skłoniły organy do ich weryfikacji. W szczególności działania podjęte względem podmiotów: I. L. sp. z o.o. w K., firmy "A." A. M., B. R. 4Y. Sp. z o.o. w K., J. W. - Firma Handlowo-Usługowa "W.", Przedsiębiorstwa Budowlano-Inwestycyjnego "W. & P." sp. z o.o., a także osób będących członkami organów ww. spółek, w świetle art. 87 ust. 2 u.p.t.u., wskazują, iż istniały przesłanki uzasadniające powstanie wątpliwości, co do zasadności zwrotu podatku, a tym samym do wydania postanowienia o przedłużeniu terminu jego zwrotu. Organy obu instancji przedstawiły okoliczności bezpośrednio dotyczące skarżącej, uzyskane z dostępnych organowi I instancji informacji pozyskanych w trakcie czynności sprawdzających i współpracujących z nią bezpośrednio lub pośrednio kontrahentów. Organ przedstawił powiązania osobowe pomiędzy firmą skarżącej, a spółką I. L.. Ustaleń w tym zakresie oraz ich oceny skarżąca nie kwestionowała, doszukując się jedynie ogólnych zarzutów w postaci braku, w jej ocenie, wskazania przez organy na uzasadnione wątpliwości. Jednakże za uzasadnione wątpliwości można uznać m.in. niedostarczenie przez skarżącą wymaganych dokumentów za badany okres w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 O.p., obejmujących: faktury VAT-JPK_FA, wyciągi bankowe-JPK_WB i księgi rachunkowe-JPK_KR, jak również brak odpowiedzi na wezwanie z dnia 28 maja 2020 r. wystosowane do Przedsiębiorstwa Budowlano-Inwestycyjnego "W. & P." sp. z o.o. oraz na wezwanie z 3 czerwca 2020 r. skierowane do J. W.. Pismo z dnia 3 czerwca 2020 r. skierowane do J. W. z prośbą o uszczegółowienie odpowiedzi z dnia 7 lutego 2020 r. w związku z rozbieżnościami pomiędzy treścią udzielonej odpowiedzi na wezwania, a pozyskanymi na wcześniejszym etapie kontroli celno-skarbowej dowodami, pozostało bez odpowiedzi. Powyższe uzasadniało ocenę, iż czynności kontrolne dotyczące rozliczenia podatku od towarów i usług m.in. za kwiecień 2019 r. nie mogły zostać zakończone przed wyznaczonym, kwestionowanym postanowieniem terminem. Z uzasadnienia skarżonych postanowień wynika jednoznacznie, że kontrola celno-skarbowa obejmuje całość działalności Skarżącej w kwietniu 2019 r., a zatem i transakcje z wymienionymi w skardze podmiotami leasingującymi. Okoliczności dotyczące współpracy ze spółką I. L. niewątpliwie uzasadniały konieczność przeprowadzenia badania prawidłowości rozliczenia skarżącej, jednak weryfikacja ta (w ramach kontroli celno-skarbowej) prowadzona jest w pełnym zakresie za okres od 1 stycznia 2017 r. do 30 kwietnia 2019 r. Ocena zasadności zwrotu podatku od towarów i usług będzie możliwa dopiero po zakończeniu kontroli celno-skarbowej. Niewątpliwie zatem z przedstawionych przez organy okoliczności wynika, że zwrot wykazanej w deklaracji VAT-7 nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za kwiecień 2019 r. nie był oczywisty, w tym również odnośnie transakcji z podmiotami wymienionymi w skardze. Istniejące zastrzeżenia nie zostały usunięte, co w konsekwencji dawało podstawę do przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki w podatku od towarów i usług. Stąd brak jest podstaw do uznania zarzutu naruszenia art. 87 ust. 2 zd. drugie ustawy o VAT. Niezasadne są zarzuty skargi odnoszące się do naruszenia przepisów postępowania, gdyż skarżąca otrzymała w zaskarżonych postanowieniach jasną informację, z czego wynika powód przedłużenia terminu zwrotu podatku. W postanowieniu o przedłużeniu terminu zwrotu organy podatkowe nie rozstrzygają o zasadności zwrotu nadwyżki podatku za kwiecień 2019 r., ponieważ taka merytoryczna ocena będzie miała miejsce dopiero po zakończeniu weryfikacji rozliczenia w podatku od towarów i usług za ww. okres rozliczeniowy, czyli po zakończeniu prowadzonych kontroli celno-skarbowych w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia 2017 r. do kwietnia 2019 r. Organy prawidłowo wyjaśniły, że w postanowieniu o przedłużeniu terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, organ podatkowy decyduje wyłącznie o potrzebie dalszej weryfikacji zasadności zwrotu podatku, a nie o samej zasadności zwrotu, czy też jej braku. Zatem od organów podatkowych nie można oczekiwać, aby już w momencie wydania takiego postanowienia wykazały się konkretnymi ustaleniami, co do faktów podważających zasadność wnioskowanego zwrotu podatku. Przepis art. 87 ust. 2 u.p.t.u. nie wymaga dla przedłużenia terminu zwrotu udowodnienia, że zwrot jest bezzasadny. W przepisie tym został zabezpieczony interes Skarbu Państwa, jeśli zwrot byłby bezzasadny, a także interes podatnika, w postaci przysługującej mu rekompensaty w postaci odsetek według opłaty prolongacyjnej, jeśli zwrot był zasadny. Wobec tego słuszne były działania zmierzające do zweryfikowania, czy dane przedstawione w deklaracji podatkowej VAT-7 są rzetelne i uzasadniają zwrot podatku w żądanej wysokości, a wydane przez prowadzący je organ postanowienie zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Ponadto podatnik, który chce uzyskać zwrot podatku wykazany w deklaracji mimo wątpliwości, co do zasadności tego zwrotu, może go uzyskać w terminie wynikającym z treści art. 87 ust. 2 u.p.t.u., jeżeli złoży zabezpieczenie majątkowe w wysokości odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku, jak o tym stanowi art. 87 ust. 2a u.p.t.u. Jeżeli zaś w wyniku badania okazałoby się, że zwrot podatku był zasadny, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości odpowiadającej opłacie prolongacyjnej (art. 87 ust. 2 zdanie trzecie). Podatnik może zatem, oferując zabezpieczenie majątkowe, uzyskać w terminie zwrot podatku, co spowoduje, że nie będzie zachwiana jego płynność płatnicza lub otrzymując odsetki w wysokości opłaty prolongacyjnej może uzyskać zwrot kosztów skorzystania z alternatywnego w stosunku do zwrotu podatku źródła finansowania działalności gospodarczej. Przytoczone regulacje ograniczają w dużym stopniu negatywne dla podatnika skutki przedłużenia terminu zwrotu podatku i wobec tego można przyjąć, że to przedłużenie jest proporcjonalnym środkiem, który umożliwia skuteczne przeciwdziałanie naruszeniom prawa do zwrotu podatku. Mając na uwadze zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, wobec czego skargę należało oddalić na podstawie art. 151 P.p.s.a. .