I SA/Kr 61/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek Sędziowie: WSA Grażyna Firek WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) Protokolant: Tomasz Famulski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2018 r. sprawy ze skargi Gminy Miejskiej K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług - skargę oddala - W dniu 19 września 2017 r. wpłynął do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, że zasada "centralizacji" rozliczeń w zakresie podatku VAT jednostek organizacyjnych miasta K. obejmuje Grodzki Urząd Pracy. We ww. wniosku przedstawiono zdarzenie przyszłe, w którym wskazano iż Wnioskodawca, miasto K. jest, zgodnie z art. 91 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. 2016. 814 j.t. z dnia 9 czerwca 2016 r.), miastem na prawach powiatu. Zgodnie z treścią art. 92 ust. l ww. ustawy, funkcje organów powiatu w miastach na prawach powiatu sprawuje rada miasta oraz prezydent miasta. Miasto na prawach powiatu jest gminą wykonującą zadania powiatu na zasadach określonych w tej ustawie, a ustrój i działanie organów miasta na prawach powiatu, w tym nazwę, skład, liczebność oraz ich powoływanie i odwoływanie, a także zasady sprawowania nadzoru określa ustawa o samorządzie gminnym. Wnioskodawca, wykonując zadania powiatu, prowadzi Grodzki Urząd Pracy (powiatowy urząd pracy). Status oraz zasady funkcjonowania tej jednostki zostały określone w ustawie o samorządzie powiatowym oraz w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U.2016.645 t.j. z dnia 10 maja 2016). Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym. W związku ze zmianą wykładni przepisów prawa podatkowego, w zakresie uznawania jednostek budżetowych i zakładów budżetowych za odrębnych podatników VAT przez krajowe i europejskie sądy oraz ustawą z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz.U.20l6.l454 z dnia 13 września 2016 r.), Gmina Miejska od 1 stycznia 2017 r. dokonuje rozliczeń podatku wraz ze swoimi jednostkami. Powołując się na powyższy opis, Wnioskodawca zadał następujące pytania : Czy Grodzki Urząd Pracy jest samodzielnym podatnikiem VAT czy też nie posiada cech samodzielnego podatnika dla podatku VAT i nie posiada odrębności podatkowej od Wnioskodawcy na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług? Czy wszelkie czynności wykonywane przez taką jednostkę na podstawie umów cywilnoprawnych, które mogą być opodatkowane podatkiem od towarów i usług powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która ją utworzyła, a czynności dokonywane w ramach samorządu (pomiędzy jej jednostkami budżetowymi) mają charakter wewnętrzny? Czy powinny mieć do niej zastosowanie przepisy ustawy o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego. Zatem: -wnioskodawca mógł rozpocząć rozliczanie się w zakresie podatku VAT także wraz Grodzkim Urzędem Pracy najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r. -wnioskodawca nie jest zobowiązany do dokonywania korekty rozliczeń dokonanych przed datą rozpoczęcia rozliczania wspólnie z Grodzkim Urzędem Pracy? Następnie Wnioskodawca przedstawił swoje stanowisko w sprawie, powołując się na przepisy ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. 2016. 814 j.t. z dnia 9 czerwca 2016 r.), ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. 2016. 1454 z dnia 2016.09.13). Zdaniem Wnioskodawcy powiatowe urzędy pracy, a w szczególności Grodzki Urząd Pracy nie posiada cech samodzielnego podatnika dla podatku VAT, nie posiada odrębności podatkowej na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług. Wszelkie czynności wykonywane przez taką jednostkę na podstawie umów cywilnoprawnych, które mogą być opodatkowane podatkiem od towarów i usług, zdaniem Wnioskodawcy powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która ją utworzyła, a czynności dokonywane w ramach samorządu (pomiędzy jej jednostkami budżetowymi) mają charakter wewnętrzny. Ponadto choć nie jest to jednostka tworzona przez samorząd, tylko tworzona jest z mocy prawa, to na podstawie wykładni celowościowej, powinny mieć do niej zastosowanie przepisy ustawy o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego. Zatem, zadaniem Wnioskodawcy mógł on rozpocząć rozliczanie się w zakresie podatku VAT także wraz Grodzkim Urzędem Pracy najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r, oraz nie był on zobowiązany do dokonywania korekty rozliczeń dokonanych przed datą rozpoczęcia rozliczania wspólnie z Grodzkim Urzędem Pracy. W odpowiedzi na wskazany wniosek Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał 17 listopada 2017 r. interpretacje indywidualną (sygn. [...]), w której stwierdził, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. Powołując się na przepisy ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2017 r., poz. 935, z późn. zm.) Organ stwierdził, że samorządowa osoba prawna – jaką jest powiat – jest jednostką podziału terytorialnego, posiadającą osobowość prawną, a zatem i zdolność do działania we własnym imieniu i na własny rachunek. Nie ma jednak własnych struktur organizacyjnych, a nałożone na nią zadania wykonuje za pośrednictwem urzędu (starostwa powiatowego). Urząd ten realizując zadania spoczywające na powiecie (samorządowej osobie prawnej), a skutkujące obowiązkiem podatkowym w podatku od towarów i usług, występuje wyłącznie jako jednostka organizacyjna działająca w imieniu i na rzecz ww. osoby prawnej. Jednocześnie starosta jako organ jednostki samorządu terytorialnego działa jedynie jako organ tej jednostki, a zatem wszelkie podejmowane przez niego działania są w istocie działaniami podejmowanymi przez jednostkę samorządu terytorialnego. Organ zauważył, że zarówno ustawa o podatku od towarów i usług, jak również przepisy wykonawcze do niej nie definiują terminu "jednostka budżetowa" czy "samorządowy zakład budżetowy", wobec czego należy posiłkować się definicjami legalnymi zawartymi w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1870, z późn.zm.). Zgodnie zatem z art. 10 ust. 1 ww. ustawy, jednostki budżetowe, samorządowe zakłady budżetowe, agencje wykonawcze, instytucje gospodarki budżetowej i państwowe fundusze celowe stosują zasady gospodarki finansowej określone w niniejszej ustawie. W świetle natomiast art. 11 ust. 1-3 cyt. wyżej ustawy, jednostkami budżetowymi są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Jednostka budżetowa działa na podstawie statutu określającego w szczególności jej nazwę, siedzibę i przedmiot działalności. Podstawą gospodarki finansowej jednostki budżetowej jest plan dochodów i wydatków, zwany dalej "planem finansowym jednostki budżetowej". Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, iż z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT oraz miastem na prawach powiatu. Wnioskodawca, wykonując zadania powiatu, prowadzi Grodzki Urząd Pracy (powiatowy urząd pracy). Status oraz zasady funkcjonowania tej jednostki zostały określone w ustawie o samorządzie powiatowym oraz w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Wnioskodawca od 1 stycznia 2017 r. dokonuje rozliczeń podatku wraz ze swoimi jednostkami. Organ powołując się na treść przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r., poz. 1065, z późn. zm.) stwierdził, że podstawę działania Powiatowego Urzędu Pracy regulują przepisy ustawowe. Organ ten ma umocowanie ustawowe do działania i wykonuje zadania wskazane w przepisach ustawowych. Utworzenie ww. jednostki nie jest uzależnione od woli samorządowego organu administracji. Tworzona jest ona na podstawie przepisów prawa i zadania przez nią realizowane wynikają z przepisów ustawowych. Powiatowy Urząd Pracy, wchodzący w skład powiatowej administracji zespolonej, powołany jest na podstawie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do realizacji zadań określonych w tejże ustawie. Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa na tle przedstawionego opisu sprawy Organ wskazał, że Grodzki Urząd Pracy jest organem administracji rządowej i wykonuje ustawowe zadania we własnym imieniu. Stwierdzono zatem, że Grodzki Urząd Pracy wbrew stanowisku wyrażonemu we wniosku nie będzie objęty centralizacją w zakresie rozliczeń podatku od towarów i usług wraz z Wnioskodawcą i należy go uznać za odrębnego, samodzielnego podatnika VAT. Wszelkie czynności wykonywane przez tę jednostkę na podstawie umów cywilnoprawnych, które mogą być opodatkowane podatkiem od towarów i usług nie powinny być rozliczane przez Grodzki Urząd Pracy, a nie przez jednostkę samorządu terytorialnego, która go utworzyła. Ponadto w związku z powyższym stwierdzono– wbrew temu co twierdził Wnioskodawca – że nie mógł on rozpocząć rozliczania się w zakresie podatku VAT także z Grodzkim Urzędem Pracy najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017. r. Zatem Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekty rozliczeń dokonanych przed datą rozpoczęcia wspólnego rozliczenia z Grodzkim Urzędem Pracy. W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe. Następnie Prezydent Miast K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie na ww. interpretację indywidualną, wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej interpretacji zarzucono naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 121 § 1 w związku z art 14h oraz art. 14c § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, polegające na: wydaniu interpretacji, której uzasadnienie jest wewnętrznie sprzeczne, tj. uznanie przez Organ, iż wszelkie czynności wykonywane przez Grodzki Urząd Pracy na podstawie umów cywilno-prawnych, które mogą być opodatkowane podatkiem od towarów i usług nie powinny być rozliczane przez tę jednostkę (Grodzki Urząd Pracy), podczas gdy ten sam Organ jednocześnie uznał, że ww. jednostka jest samodzielnym podatnikiem VAT. W ocenie skarżącej składnia zdania, jaką posłużył się Organ w skarżonej interpretacji stwarza domniemanie, że dopuścił się o omyłki pisarskiej (w opinii Wnioskodawcy Organ chciał stwierdzić, że ww. czynności powinny być rozliczane przez Grodzki Urząd Pracy), jednak jest to tyko domniemanie Wnioskodawcy. Jak wspomniano wcześniej niezbędnym jest, aby indywidualna interpretacja zawierała wyraźną odpowiedź na pytanie zadane przez podatnika we wniosku o interpretację. Tylko jednoznaczne stanowisko Organu daje podatnikowi pewność co do właściwego jej zastosowania. W interpretacji zabrakło również odpowiedzi na pytanie, czy czynności dokonywane w ramach samorządu (pomiędzy jej jednostkami budżetowymi) mają charakter wewnętrzny?. Logiczną odpowiedzią na pytanie Wnioskodawcy byłoby stwierdzenie, że czynności cywilno-prawne pomiędzy Miastem a Grodzkim Urzędem pracy nie mają charakteru wewnętrznego i powinny być dokumentowane za pomocą faktur. Jednakże Organ nie udzielił żadnej odpowiedzi na postawione pytanie. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2018 r. nr [...] Dyrektor K. Administracji Skarbowej sprostował oczywistą omyłkę pisarską w wydanej interpretacji indywidualnej z 17 listopada 2017 r. [...] uznając , że kontestowane przez stronę stwierdzenie powinno brzmieć " Wszelkie czynności wykonywane przez tę jednostkę na podstawie umów cywilnoprawnych , które mogą być opodatkowane podatkiem od towarów i usług powinny być rozliczane przez Grodzki Urząd Pracy , a nie jednostkę samorządu terytorialnego, która go utworzyła . W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jej oddalenie . W uzasadnieniu skargi w całości podtrzymał swoje stanowisko . Podniósł , że mając na uwadze przepisy prawa oraz orzecznictwo TSUE i treść uchwały siedmiu sędziów I FSP 4/15 organ uznano , że Grodzki Urząd Pracy nie będzie objęty centralizacją w zakresie rozliczeń podatku od towarów i usług wraz ze Skarżącą i należy go uznać za odrębnego, samodzielnego podatnika. Organ stwierdził, iż popełnił oczywistą omyłkę pisarską, jednocześnie zauważając, iż dokonał sprostowania błędu jaki pojawił się w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji a także mimo nie wskazania wprost, że czynności wykonywane pomiędzy Skarżącą, a Grodzkim Urzędem Pracy nie mają charakteru wewnętrznego, to jednak zdaniem Organu w sposób oczywisty wynika to z zajętego stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga nie ma uzasadnionych podstaw. Zgodnie z art. 57a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego, a sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd w tym składzie orzekającym nie stwierdził naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego w zakresie jaki wynika z cytowanego wyżej przepisu. Na wstępie zaznaczyć należy , że Skarżąca negując prawidłowości wydanej interpretacji kwestionuje przede wszystkim przejrzystość wydanej interpretacji i brak odpowiedzi na pytanie drugie sformułowane we wniosku o udzielenie interpretacji . Jednocześnie nie neguje istoty interpretacji , a mianowicie , że Grodzki Urząd Pracy jako organ administracji rządowej wykonuje ustawowe zadania we własnym imieniu i nie będzie objęty centralizacją w zakresie rozliczeń podatku od towarów i usług i wraz z Wnioskodawcą należy go uznać za odrębnego , samodzielnego podatnika VAT. Wątpliwość Skarżącej wywołało natomiast stwierdzenie , że wszelkie czynności wykonywane przez tę jednostkę na podstawie umów cywilnoprawnych, które mogą być opodatkowane podatkiem od towarów i usług nie powinny być jednak rozliczane przez Grodzki Urząd Pracy, ale również nie powinny być rozliczane e przez jednostkę samorządu terytorialnego, która go utworzyła. Jednocześnie sama stwierdziła w skardze , że składnia zdania użytego w interpretacji stwarza domniemanie , że Organ dopuścił się omyłki pisarskiej . Okoliczność ta została wyjaśniona przez Organ , który w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2018 r. przyznał rację Skarżącej prostując z urzędu oczywistą omyłkę pisarską, w której uznał , że sporne zdanie prawidłowo powinno brzmieć. "Wszelkie czynności wykonywane przez tę jednostkę na podstawie umów cywilnoprawnych, które mogą być opodatkowane podatkiem od towarów i usług powinny być rozliczane przez Grodzki Urząd Pracy , a nie jednostkę samorządu terytorialnego, która go utworzyła. " Tym samym usunął istniejące wątpliwości. Przyznać racje bowiem należy Skarżącej , że zaskarżona interpretacja w tej części była niejasna a wręcz wzajemnie wykluczająca się . Organ uznał bowiem Grodzki Urząd Pracy jako samodzielnego podatnika a jednocześnie wykluczył możliwość rozliczania czynności na podstawie umów cywilnoprawnych przez tę jednostkę jak również przez jednostkę samorządu terytorialnego. W myśl art. 14h O.p. w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1 , art. 125, art. 126, art. 129, art. 130, art. 135 – 137, art. 140, art. 143, art. 165 § 3 b, art. 165 a, art.168, art. 169 § 1-a, art. 170 i art. 171 oraz przepisy rozdziału 5, 6, 10 i 23 działu IV, a więc nie odsyła do stosowania przepisów art. 215 O.p., które normują tryb prostowania błędów rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek. Również pozostałe przepisy rozdziału 1a działu II nie odsyłają do stosowania art. 215 O.p. Niemniej jednak w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się , że w sprawie dotyczącej interpretacji indywidualnej winny mieć zastosowanie przepisy art. 215 O.p. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 grudnia 2017 r. sygn. akt I GSK 1626/15 uznał że brak odesłania w przepisach regulujących sprawy dotyczące interpretacji indywidualnych, w szczególności w art. 14 h, nie jest wynikiem przyjęcia przez ustawodawcę, że w tych sprawach nie można stosować przepisów art. 215 O.p., a brak tego odesłania jest wynikiem niedoskonałości przyjętych unormowań regulujących postępowanie w sprawach dotyczących interpretacji indywidulanych. Uprawnia do tego wykładnia systemowa. Niewątpliwie trzeba założyć, że błędy rachunkowe i oczywiste omyłki będą występować w postępowaniu o wydanie interpretacji indywidualnej i zastosowanie analogii legis pozwala na stosowanie przepisów zawartych w Ordynacji podatkowej w celu usunięcia tych błędów i oczywistych omyłek. Taka wykładnia nie jest dokonana na niekorzyść zainteresowanego w rozumieniu art. 14b §1 O.p., nie narusza dyrektyw dokonywania wykładni przepisów w zgodzie z Konstytucją Rzeczpospolitej Polskiej. Takie rezultaty wykładni czynią zadość dyrektywom interpretacji, które mają na celu możliwość usuwania zaistniałych problemów. Zgodnie zatem z treścią przepisu art. 215 § 1 O.p., organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji i te zasady należy również odnieść do interpretacji indywidualnej. Jeśli zaś chodzi o oczywistą omyłką, to mogą nią być w szczególności różnego rodzaju drobne błędy pisarskie, przeoczenia, zły dobór słów. W orzecznictwie przyjmuje się, że za oczywistą omyłkę, w rozumieniu tego przepisu, należy uznać błąd, który nie wpływa na znaczenie merytoryczne aktu administracyjnego i jego charakter nie budzi wątpliwości w świetle ustalonego stanu faktycznego sprawy lub stanu prawnego. Przykładem oczywistej omyłki jest przestawienie liter w wyrazie lub dodanie zbędnej litery. Stanowisko takie znalazło odzwierciedlenie w wyroku NSA z dnia 23 lutego 2012 (II FSK1830/10), w którym podkreślono, że tryb określony w art. 215 § 1 O.p. przewiduje jedynie prostowanie błędów i omyłek, które stanowią wady nieistotne a sprostowanie decyzji nie może prowadzić do zmiany jej treści. Podobnie orzekł NSA w wyroku z tego samego dnia (II FSK 1829/10), stwierdzając, że w trybie z art. 215 § 1 O.p. można naprawić jedynie oczywiste przeoczenie, czy zastosowanie niewłaściwego słowa lub omyłkę pisarską o charakterze elementarnym, nie wpływające na treść i znaczenie prostowanej decyzji. Zdaniem Sądu , prawidłowo Organ przyjął, że wskazana przez Skarżąca wada interpretacji miała charakter oczywistości. W trybie art. 215 § 1 O.p. można naprawić jedynie oczywiste przeoczenie, czy zastosowanie niewłaściwego słowa lub omyłkę pisarską o charakterze elementarnym, nie wpływające na treść i znaczenie prostowanej decyzji. Za tak rozumianą oczywista omyłkę można uznać że błąd który się wkradł do uzasadnienia interpretacji, gdyż dotyczył dodania zbędnego słowa "nie" które zaburzyło z jednej strony sens zdania , ale również wskazywała jednoznacznie , że mamy do czynienia z taką właśnie omyłką na co też zwróciła uwagę Skarżąca . Przechodząc natomiast do drugiego zarzutu uznać należy , że jest on również bezzasadny . Uchylenie decyzji lub postanowienia przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.) Zasady te poprzez art. 146 p.p.s.a zdanie ostatnie ww. mają również zastosowanie do interpretacji . Sąd podziela stanowisko Skarżącego , że interpretacja jest niepełna albowiem brak jest szczegółowej odpowiedzi na zadane pytanie nr [...] , niemniej jednak jest to naruszenie przepisów postępowania, które to naruszenie, w ocenie Sądu , nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy. Przede wszystkim podkreślić należy , że w sentencji interpretacji zawarto rozstrzygnięcie , że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe. Rozstrzygnięcie to dotyczy wszystkich pytań. Oznacza to , że Organ interpretacyjny zajął odmienne stanowisko również odnośnie pytania nr [...] czyli uznał , że wszelkie czynności wykonywane przez taką jednostkę na podstawie umów cywilnoprawnych, które mogą być opodatkowane podatkiem od towarów i usług powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która ją utworzyła, a czynności dokonywane w ramach samorządu (pomiędzy jej jednostkami budżetowymi) nie mają charakteru wewnętrznego. Wprawdzie Organ wprost tego nie wskazał , a jedynie poprzez zaprzeczenie to jednocześnie podkreślić należy , że odpowiedź na to pytanie wynika w sposób oczywisty z zajętego przez organ stanowiska stanowiącego odpowiedź na pytanie pierwsze. Fakt , że Grodzki Urząd Pracy nie będzie objęty centralizacją w zakresie rozliczeń podatku od towarów i usług wraz ze Skarżącą i należy go uznać za odrębnego samodzielnego podatnika VAT jest jednoznaczny z tym , że wykonywane czynności pomiędzy Skarżącą a tym Urzędem Pracy nie mają charakteru wewnętrznego. Konkluzja taka jest oczywista co zresztą zauważyła sama Skarżąca przyznając , że logiczną konsekwencją odpowiedzi na pytanie pierwsze byłoby stwierdzenie , że sporne czynności nie maja charakteru wewnętrznego i powinny być dokumentowane za pomocą faktur. Prawdopodobnie tą oczywistością wnioskowania kierował się Organ nie udzielając szczegółowej odpowiedzi na pytanie uznając , że odpowiedź ta jest prostą konsekwencją odpowiedzi na pytanie pierwsze. Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.