I SA/Kr 644/18

sygn. akt I SA/Kr 644/18 Kraków, dnia 16 lipca 2018 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia [...] kwietnia 2018 r., znak [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi J. P. na decyzję Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego z dnia 19 kwietnia 2018 r., znak [...] [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając go skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia następstwami, pozbawiłoby go płynności finansowej, niezbędnej do bieżącego regulowania należności i prowadzenia działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639). Zauważyć też należy, że o przesłance jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 327/12, Lex Omega nr 1145709). Skarżący jedynie w ogólny sposób wskazał na możliwe konsekwencje wykonania zaskarżonej decyzji. Nie podał jednak żadnych szczegółów, dotyczących jego stanu majątkowego, zarobków, obrotów prowadzonej firmy i jej przychodów. Nadto nie przedłożył żadnych dokumentów, pozwalających na poczynienie ustaleń w tym zakresie. Sąd został zatem pozbawiony możliwości dokonania oceny, czy przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zostały w niniejszej sprawie zrealizowane. Sama kwota podatku, której decyzja dotyczy, nie może być jeszcze podstawą do udzielenia tymczasowej ochrony, skoro skarżący prowadzi działalność gospodarczą i jak wynika z akt sprawy nabywał nieruchomości za znaczne kwoty, posiada udziały o znacznej wartości nominalnej w spółce kapitałowej. W takiej sytuacji gołosłowne twierdzenia skarżącego, nie pozwalające na ocenę, czy rzeczywiście skutki wykonania decyzji mogą być trudne do odwrócenia i jakie jest prawdopodobieństwo wystąpienia takich skutków, nie stwarzają podstaw do wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.