I SA/Kr 691/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 1 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 czerwca 2024 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.289.2024.1.JŚ w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych). Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) wydał na wniosek A.K. (dalej: Skarżący) z dnia 11 kwietnia 2024 r. interpretację indywidualną z dnia 11 czerwca 2024 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.289.2024.1.JŚ dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia: 1. Czy świadczenia otrzymane w przyszłości przez każdego z Fundatorów jako beneficjentów (lub pozostawiane do dyspozycji na ich rzecz), o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji rodzinnej (Dz.U. z 2023 r. poz. 326 ze zm.), będą w całości podlegały zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 157 lit. b w zw. z ust. 49 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? 2. Czy Fundacja Rodzinna, działając w roli płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w przypadku wypłaty świadczeń pieniężnych na rzecz Beneficjentów, będzie mogła zastosować zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 157 lit. b w zw. z ust. 49 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od całości wartości świadczenia i odstąpić przez to od poboru podatku z tego tytułu? DKIS uznał w ww. interpretacji z dnia 11 czerwca 2024 r. zaproponowane przez Skarżącego pozytywne stanowisko w zakresie odpowiedzi na ww. pytania za nieprawidłowe. Skarżący, reprezentowany przez doradcę podatkowego, wniósł na powyższą interpretację DKIS z dnia 11 czerwca 2024 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze sformułowano wniosek o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W piśmie przekazującym ww. skargę do WSA w Krakowie DKIS na podstawie art. 54 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: P.p.s.a.) wniósł o umorzenie postępowania przed WSA w Krakowie wskazując, że skarga została uwzględniona przez organ w całości. DKIS przesłał również do WSA akt z dnia 9 sierpnia 2024 r. znak 0113-KDIPT2-3.4011.289.2024.4.JŚ nazwany "Uwzględnienie skargi i zmiana interpretacji indywidualnej". DKIS w ww. akcie w wyniku uwzględnienia skargi w całości zmienił z urzędu zaskarżoną interpretację i uznał, że stanowisko Skarżącego przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2024 r. jest prawidłowe. Jednocześnie stwierdził, że w sprawie wydania zaskarżonej interpretacji nie doszło do działania bez podstawy prawnej ani do rażącego naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 (cofnięcie skargi) i pkt 2 (śmierć strony) cytowanego przepisu stało się bezprzedmiotowe. Przy tym określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. Stosownie zaś do art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Na gruncie tego przepisu chodzi o zdarzenia będące przeszkodami o charakterze trwałym, powodującymi niemożność lub niecelowość dalszego prowadzenia postępowania. Postępowanie sądowe może stać się bezprzedmiotowe z różnych przyczyn, do których należy zaliczyć przykładowo wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji (postanowienia, interpretacji indywidualnej) przez organ, który wydał tę decyzję, w ramach tzw. samokontroli (art. 54 § 3 P.p.s.a.), wygaśnięcie decyzji (postanowienia), będącej przedmiotem skargi albo wygaśnięcie decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji, bądź ziszczenie się skutku tejże decyzji (postanowienia) (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2004, s. 235; T. Woś, H. Knysiak, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 495 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 roku, sygn. akt II OSK 85/05, powołane orzeczenie jest opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest interpretacja indywidualna DKIS z dnia 11 czerwca 2024 r., nr 0113-KDIPT2-3.4011.289.2024.1.JŚ dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia: 1. Czy świadczenia otrzymane w przyszłości przez każdego z Fundatorów jako beneficjentów (lub pozostawiane do dyspozycji na ich rzecz), o których mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o fundacji rodzinnej, będą w całości podlegały zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 157 lit. b w zw. z ust. 49 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (obecnie Dz.U. z 2024 r. poz. 226; dalej: u.p.d.o.f.)? 2. Czy Fundacja Rodzinna, działając w roli płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, w przypadku wypłaty świadczeń pieniężnych na rzecz Beneficjentów, będzie mogła zastosować zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 157 lit. b w zw. z ust. 49 u.p.d.o.f. od całości wartości świadczenia i odstąpić przez to od poboru podatku z tego tytułu? Z informacji i akt przekazanych przez organ wynika, że DKIS wypełniło dyspozycję art. 54 § 3 P.p.s.a. orzekając dnia 9 sierpnia 2024 r. znak 0113-KDIPT2-3.4011.289.2024.4.JŚ i uwzględniając skargę w całości zmieniając zaskarżoną interpretację i uznając stanowisko Skarżącego przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2024 r. za prawidłowe. Zatem uwzględnienie skargi w całości przez organ spowodowało, że dalsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ona bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. Podkreślić trzeba, że w razie wydania nowego rozstrzygnięcia, służy na nie odrębna skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej. Wobec powyższego postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe podlegało w niniejszej sprawie umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji niniejszego orzeczenia. O kosztach postępowania sądowoadministracyjnego, na które składają się kwota uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 200 zł, wynagrodzenie doradcy podatkowego w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, orzeczono jak w pkt 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a.