I SA/Kr 72/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski, po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego K.M. o wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi R.K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej , z dnia 18.11.2013r., nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, postanawia: przyznać doradcy podatkowemu K.M., o numerze wpisu [...] wykonującemu zawód w ramach kancelarii "M", znajdującej się we W. przy ul. K.: - wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 295,20 zł. ( dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), zawierające podatek od towarów i usług w wysokości 55,20zł. (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), - kwotę 516,40 zł. (pięćset szesnaście złotych czterdzieści groszy) - tytułem niezbędnych, poniesionych wydatków Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w sprawie o sygn. akt I SO/Kr 1/14 postanowieniem z dnia 19.02.2014r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Na tej podstawie, Krajowa Rada Doradców Podatkowych, dnia 16.04.2014r. wyznaczyła w w/w sprawie pełnomocnika z urzędu w osobie doradcy podatkowego K.M.. Następnie akta sprawy o sygn. I SO/Kr 1/14 zostały włączone do akt postępowania prowadzonego pod sygn. I SA/Kr 72/14. Na rozprawie dnia 10.09.2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę. Doradca podatkowy wniósł natomiast o zasadzenie kosztów zastępstwa procesowego z urzędu, nieopłaconych w całości ani w części. Złożył ponadto do akt załącznik do protokołu rozprawy, w którym domagał się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy. Do kosztów tych zaliczył wynagrodzenie liczone według norm przypisanych wraz z należnym podatkiem VAT oraz niezbędne wydatki, sprecyzowane w "zestawieniu niezbędnych wydatków pełnomocnika", z dnia 10.09.2014r. Jako te niezbędne wydatki podane zostały natomiast koszty przejazdu samochodem z siedziby kancelarii do WSA w Krakowie i z powrotem, w dniu 10.09.2014r., celem stawienia się na rozprawie – liczone poprzez przemnożenie liczby kilometrów tej trasy i "stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu" określonej w § 2 pkt 1) lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury , z dnia 25.03.2002r. "w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych , motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy" oraz koszty opłat autostradowych. Przedmiotowy załącznik zawierał ponadto oświadczenie pełnomocnika , iż wymienione opłaty nie zostały zapłacone w całości ani też w części. Stwierdzenie to doradca podatkowy powtórzył także w przedłożonym " oświadczeniu pełnomocnika dot. nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu ", z dnia 10.09.2014r. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz .270 z p. zm. ) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik strony skarżącej czynnie ją reprezentował w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się tym samym z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu jest zasadne. W związku z tym orzekający przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 240 zł., na podstawie § 3 ust. 1 pkt. 2) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U z dnia 11 lutego 2011r., nr 31, poz. 153 ), podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług, ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. ( t.j. Dz.U. z 2011r. , nr 177, poz. 1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia i wynoszącą w tym wypadku 55, 20 zł. Orzekający uznał również jako "niezbędne , udokumentowane wydatki"; koszty przejazdu z kancelarii do sądu i z powrotem (269 km x 0,8358 zł. = 224 zł. – w jedną stronę, czyli 448 zł. w obie strony ) oraz koszty opłat autostradowych (4 x 9 zł. + 2 x 16,20 zł. = 68,4 zł. ). Łączna suma wyliczona z tego tytułu, przy użyciu "stawki za 1 kilometr przebiegu pojazdu", określonej w § 2 pkt 1) lit. b Rozporządzenia Ministra Infrastruktury , z dnia 25.03.2002r. "w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych , motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy" (Dz.U. z 2002r., nr 27, poz. 271 z p. zm.) wyniosła więc 516,40 zł. Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 z p. zm.).