I SA/Kr 726/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 kwietnia 2018 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji dotyczącej łącznego zobowiązania pieniężnego za 2014 r. postanawia odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 16 kwietnia 2018 r. znak [...] orzekło na wniosek J. W. (dalej: Skarżący) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Wójta Gminy G. z dnia 13 lutego 2014 r. [...] – nakazu płatniczego na łączne zobowiązanie pieniężne Skarżącego za 2014 r. Decyzja z dnia 16 kwietnia 2018 r. została przesłana Skarżącemu przesyłką pocztową dnia 18 kwietnia 2018 r. Następnie dnia 20 kwietnia 2018 r. podjęto nieskuteczną próbę doręczenia przesyłki i w tym samym dniu złożono ją w placówce pocztowej G. 1, pozostawiając o tym zawiadomienie na drzwiach mieszkania adresata. Kolejno dnia 30 kwietnia 2018 r. pozostawiono Skarżącemu powtórne awizo. Skarżący odebrał przesyłkę dnia 7 maja 2018 r. Następnie Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję. Skarga została złożona bezpośrednio w siedzibie Kolegium dnia 5 czerwca 2018 r. Kolejno, postanowieniem z dnia 14 czerwca 2018 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze sprostowało oczywiste omyłki pisarskie w ww. decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ nie został zachowany ustawowy termin do jej wniesienia. Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, czyli po upływie trzydziestu dni liczonych od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3). Jest ono równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i nadania jej dalszego biegu. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd - podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi - również do kontroli terminu jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji przywrócenia terminu z art. 86 § 1 P.p.s.a., sąd nie może więc postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że aby ustalić, czy skarga została wniesiona w terminie, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy i kiedy zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącemu. Doręczanie pism w postępowaniu podatkowym uregulowane jest w Rozdziale 5 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 800, ze zm.; dalej O.p.). Zgodnie z przepisem art. 148 §1 O.p. pisma doręcza się osobom fizycznym pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju. W przypadku nieobecności adresata w miejscu zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, a gdyby go nie było lub odmówił przyjęcia pisma - sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy - gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata, lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję, na której zamieszkuje adresat lub której adres wskazano jako adres do doręczeń (art. 149 O.p.). Z kolei w myśl art. 150 O.p. § 1. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego; 2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę. § 2. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. § 4.W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Należy mieć na uwadze, że w niniejszej sprawie pierwsza próba doręczenia zakończyła się niepowodzeniem, z uwagi na nieobecność adresata, a skutek doręczenia nastąpił w trybie zastępczym wskutek upływu terminu, o którym mowa w art. 150 § 4 O.p. Stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została wysłana Skarżącemu na adres wskazywany w jego pismach. Skutek doręczenia nastąpił z upływem 14 dni od pierwszego zawiadomienia w dniu 20 kwietnia 2018 r., a zatem z upływem dnia 4 maja 2018 r. W sprawie prawidłowo awizowano przesyłkę w dniu 20 kwietnia 2018 r., następnie miało miejsce drugie awizo, w końcu prawidłowo złożono też przesyłkę do odbioru w urzędzie pocztowym. Wobec powyższego, trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do sądu kończył swój bieg z upływem dnia 4 czerwca 2018 r. Skarżący został w decyzji prawidłowo pouczony o terminie i trybie wniesienia skargi. Jednakże skarga do WSA w Krakowie została wniesiona w dniu 5 czerwca 2018 r., a zatem z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności procesowej, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. Nie może mieć tu znaczenia, że Skarżący, wskutek nieprawidłowo zbyt długiego przetrzymywania przesyłki przez pocztę, uzyskał przesyłkę w dniu 7 maja 2018 r. Podkreślić trzeba, że termin 14 dni, o którym mowa w art. 150 § 4 O.p., jest liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru. Termin ten nie może być przedłużony wskutek ponownego wskazania w powtórnym zawiadomieniu (złożonym do odbiorczej skrzynki adresata po 8 lub więcej dniach od dnia pierwszego zawiadomienia), że pismo można odebrać w terminie 7 dni od dnia powtórnego zawiadomienia. Nie jest zgodne z prawem wydanie adresatowi pisma po upływie terminu 14 dni, o którym mowa w art. 150 § 4 O.p. Doręczenie pisma do rąk własnych adresata po dokonaniu doręczenia zastępczego nie czyni nieskutecznym doręczenia zastępczego (por. postanowienia Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2018 r., sygn. akt I OZ 607/18, z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. akt II OZ 167/18 - wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to w szczególności, że termin do dokonania czynności prawnej, np. termin do wniesienia skargi, biegnie od dnia uznania pisma za doręczone w trybie doręczenia zastępczego. Podobne stanowisko, na gruncie postępowania cywilnego, w którym zastosowanie znajduje analogiczny przepis o doręczeniu zastępczym, zajął Sąd Najwyższy np. w postanowieniach z dnia 17 listopada 2016 r., sygn. akt IV CZ 69/16 i z dnia 23 września 2016 r., sygn. akt II CZ 79/16. Powyższe oznacza, że skarga została złożona z uchybieniem terminu. Końcowo warto wskazać, że nieprawidłowości przy doręczaniu przesyłki stanowią okoliczności, które mogłyby być ocenione w postępowaniu o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Takiego wniosku Skarżący jednak nie złożył. Należy zauważyć, że odrzucenie skargi nie czyni kwestii przywrócenia terminu do jej wniesienia bezprzedmiotową. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.