I SA/Kr 793/15

PostanowienieWSA w Krakowie2017-11-16

Skład orzekający: Monika Rudzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi ustanowionemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym, który reprezentował stronę w pierwszej instancji, a następnie sporządził skargę kasacyjną i brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, a jeśli tak, to w jakiej wysokości?
Ratio decidendi
Adwokatowi ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, obejmujące zarówno reprezentację w pierwszej instancji, jak i sporządzenie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA. Wysokość wynagrodzenia ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, uwzględniając stopień zawiłości sprawy, nakład pracy adwokata oraz opłatę maksymalną przewidzianą dla danego rodzaju czynności, powiększoną o podatek VAT.
Stan faktyczny
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej złożył adwokat U. L., który był ustanowiony z urzędu dla strony M. B. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, a następnie sporządził skargę kasacyjną i reprezentował stronę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Adwokat U. L. domagał się wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną.
Rozstrzygnięcie
Przyznano na rzecz adwokata U. L. kwotę 221,40 zł (zawierającą podatek VAT) tytułem wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. U. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 lutego 2015 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata U. L. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej, ul. [...], [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych, czterdzieści groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 lipca 2015 r. przyznane zostało skarżącemu M. B. prawo pomocy obejmujące m. in. ustanowienie adwokata. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem Dziekana ORA nr [...] z dnia 31 lipca 2015 r. na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona adwokat U. L.. Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę M. B. oddalił. Wyznaczona Pani Mecenas reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed sądem I instancji i z tego tytułu Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 9 czerwca 2016 r. przyznał jej należne wynagrodzenie. W dniu 20 czerwca 2016 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku WSA w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2016 r. sporządzona przez adwokata U. L.. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 lipca 2017 r. sygn. akt II FSK 2701/16 skargę kasacyjną oddalił. Na rozprawie przed NSA w dniu 11 lipca 2017 r. adwokat P. K., działający z substytucji adwokata U. L., podtrzymał wnioski zawarte w skardze kasacyjnej oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów reprezentacji skarżącego wraz z należnym VAT, oświadczając, że koszty te nie zostały przez skarżącego pokryte. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 2 listopada 2016 r. szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zgodnie z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie należy zatem zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej: rozporządzenie), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., bowiem skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 20 czerwca 2016 r., a postępowanie w drugiej instancji zostało zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2017 r. Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 rozporządzenia). W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit "a" rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przez adwokata, który występował w sprawie w pierwszej instancji, wynosi 75% opłaty maksymalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie mniej niż 240 zł. Opłata maksymalna "w innej sprawie" wynosi 480 zł zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia, zatem za sporządzenie skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym opłata maksymalna wynosi 360 zł (480 zł x 75% = 360 zł). Mając na uwadze treść przywołanych unormowań, stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika w niniejszej sprawie zasadnym jest przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia w wysokości 1/2 opłaty maksymalnej, czyli w wysokości 180 zł (360 zł x 1/2 = 180 zł). Opłata ta została podwyższona o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia (180 zł x 23% = 41,40 zł). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło