I SA/Kr 793/15
PostanowienieWSA w Krakowie2017-11-16
Skład orzekający: Monika Rudzka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi ustanowionemu z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym, który reprezentował stronę w pierwszej instancji, a następnie sporządził skargę kasacyjną i brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, a jeśli tak, to w jakiej wysokości?Ratio decidendi
Adwokatowi ustanowionemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, obejmujące zarówno reprezentację w pierwszej instancji, jak i sporządzenie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed NSA. Wysokość wynagrodzenia ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, uwzględniając stopień zawiłości sprawy, nakład pracy adwokata oraz opłatę maksymalną przewidzianą dla danego rodzaju czynności, powiększoną o podatek VAT.Stan faktyczny
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej złożył adwokat U. L., który był ustanowiony z urzędu dla strony M. B. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, a następnie sporządził skargę kasacyjną i reprezentował stronę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Sąd pierwszej instancji oddalił skargę, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. Adwokat U. L. domagał się wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną.Rozstrzygnięcie
Przyznano na rzecz adwokata U. L. kwotę 221,40 zł (zawierającą podatek VAT) tytułem wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. U. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 lutego 2015 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata U. L. wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej, ul. [...], [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 221,40 zł (słownie: dwieście dwadzieścia jeden złotych, czterdzieści groszy) zawierającą podatek od towarów i usług w wysokości 41,40 zł (słownie: czterdzieści jeden złotych, czterdzieści groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 lipca 2015 r. przyznane zostało skarżącemu M. B. prawo pomocy obejmujące m. in. ustanowienie adwokata. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem Dziekana ORA nr [...] z dnia 31 lipca 2015 r. na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona adwokat U. L..
Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę M. B. oddalił. Wyznaczona Pani Mecenas reprezentowała skarżącego w postępowaniu przed sądem I instancji i z tego tytułu Referendarz Sądowy postanowieniem z dnia 9 czerwca 2016 r. przyznał jej należne wynagrodzenie.
W dniu 20 czerwca 2016 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku WSA w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2016 r. sporządzona przez adwokata U. L.. W skardze zawarty został wniosek o przyznanie pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały uiszczone w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 lipca 2017 r. sygn. akt II FSK 2701/16 skargę kasacyjną oddalił. Na rozprawie przed NSA w dniu 11 lipca 2017 r. adwokat P. K., działający z substytucji adwokata U. L., podtrzymał wnioski zawarte w skardze kasacyjnej oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów reprezentacji skarżącego wraz z należnym VAT, oświadczając, że koszty te nie zostały przez skarżącego pokryte.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Od dnia 2 listopada 2016 r. szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Zgodnie z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie należy zatem zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej: rozporządzenie), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., bowiem skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 20 czerwca 2016 r., a postępowanie w drugiej instancji zostało zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2017 r.
Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 rozporządzenia).
W myśl § 21 ust. 1 pkt 2 lit "a" rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przez adwokata, który występował w sprawie w pierwszej instancji, wynosi 75% opłaty maksymalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie mniej niż 240 zł. Opłata maksymalna "w innej sprawie" wynosi 480 zł zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia, zatem za sporządzenie skargi kasacyjnej i udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym opłata maksymalna wynosi 360 zł (480 zł x 75% = 360 zł).
Mając na uwadze treść przywołanych unormowań, stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika w niniejszej sprawie zasadnym jest przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia w wysokości 1/2 opłaty maksymalnej, czyli w wysokości 180 zł (360 zł x 1/2 = 180 zł).
Opłata ta została podwyższona o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia (180 zł x 23% = 41,40 zł). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.).
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło