I SA/Kr 797/06

Sygn. akt I SA/Kr 797/06 | | POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Sędziowie: WSA Ewa Długosz – Ślusarczyk, WSA Urszula Zięba, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2008r., sprawy ze skargi P. S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2001 r., postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił P. S. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec 2001 r. w kwocie 429.065,00 zł, a to w związku z zakwestionowaniem przez ten organ prawa do odliczenia podatku naliczonego w kwocie 36.149,52 zł z faktury VAT nr [...] z dnia [...] marca 2001 r. (wartość netto 164.316,00 zł), wystawionej przez "K" J. B., gdyż dokumentowała ona transakcję, która nie została dokonana. Od powyższej decyzji pełnomocnik podatnika wniósł odwołanie, w którym podniósł, że wbrew twierdzeniom organu, firma "K" J. B. wykonała usługę, natomiast organ kontrolny nie podjął wszystkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji stwierdzając, że ocena stanu faktycznego i prawnego przezeń dokonana jest prawidłowa. W dniu [...] kwietnia 2006 r. została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, w której zarzucono organowi niedostateczne zbadanie stanu faktycznego oraz naruszenie zasad postępowania wyrażonych w art. 120, art. 121, art. 122, art. 123, art. 181, art. 199a i art. 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2008 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o zawieszenie postępowania wskazując, że wyrokiem z dnia [...] września 2007 r. (sygn. akt I SA/Kr 583/06) tut. Sąd oddalił skargę skarżącego i jego małżonki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r., w której to decyzji zakwestionowano zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kwoty 164.316,00 zł stanowiącej zapłatę (netto) na poczet faktury VAT nr [...] wystawionej przez "K" J. B. W dniu [...] grudnia 2007 r. skarżący wniósł w tej sprawie skargę kasacyjną (załączoną do wniosku),żądając uchylenia tego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływana dalej jako "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W tych okolicznościach Sąd uznał, że skoro zasadniczym przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie prowadzonej pod sygnaturą I SA/Kr 583/06 była podobnie jak w niniejszej sprawie kwestia transakcji podatnika z firmą "K" J. B. i wystawionej w związku z tym faktury VAT, to niewątpliwie prawomocne rozstrzygnięcie w tamtej sprawie będzie miał bezpośrednie przełożenie na wynik niniejszej sprawy. W doktrynie podkreśla się, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie powołanego przepisu, powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7, art. 145a k.p.a; art. 240 § 1 pkt 7 i 8 Ordynacji podatkowej), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w takich wypadkach, gdy zaskarżona decyzja (inny akt) została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, zawiesić dokonywanie kontroli jej zgodności z prawem, jeśli toczy się już postępowanie dotyczące tej innej decyzji albo orzeczenia sądu. Praktyka sądowa opowiada się raczej za szerokim interpretowaniem użytego w komentowanym pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Wobec tego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym ( por. Komentarz do art. 125 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pod red. B. Dautera, B. Gruszczyńskiego, A. Kabata, M. Niezgódki-Medek, Zakamycze, 2006, wyd. II.). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.