I SA/Kr 862/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki W. w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległych opłat za korzystanie ze środowiska z tytułu poboru wód wraz z odsetkami, rozłożenia na raty przedmiotowej zaległości i umorzenia postępowania w sprawie udzielenia ulgi postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 28 czerwca 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem organu wpłynęła skarga Spółki W. w Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległych opłat za korzystanie ze środowiska z tytułu poboru wód wraz z odsetkami, rozłożenia na raty przedmiotowej zaległości wraz z odsetkami i umorzenia postępowania w sprawie udzielenia ulgi. W skardze sformułowany został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik strony skarżącej podkreślił, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci pozbawienia spółki środków finansowych niezbędnych na realizację jej celów statutowych. Podniesiono jednocześnie, że sytuację finansową spółki przedstawiają dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. Argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania decyzji mają w opinii pełnomocnika strony skarżącej przemawiać również okoliczności i zarzuty podnoszone w skardze przesądzające o wadliwości decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie ugruntował się już pogląd, że z tak brzmiących przepisów wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Istotny jest również fakt, iż to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, gdy weźmie się pod uwagę, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez skarżącego wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. W tym kontekście argument pełnomocnika strony skarżącej, że za wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji maja przemawiać okoliczności i zarzuty podnoszone w skardze przesądzające o wadliwości decyzji jest nieuzasadniony i nie stanowi przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a zatem nie może wywołać zamierzonego przez stronę efektu w postaci takiego wstrzymania wykonania. Wskazać też należy, że Sąd nie ma kompetencji uwzględniać, ani tym bardziej doszukiwać się z urzędu, a więc bez uzasadnienia wniosku, okoliczności decydujących o udzieleniu ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, LEX nr 795365). W szczególności skarżący powinien wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m. inn.: postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 694/04, niepubl.; postanowienie z dnia 9 marca 2005 r., II OZ 52/05, niepubl.). Na gruncie niniejszej sprawy fachowy pełnomocnik poza sformułowaniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie umotywował go i nie przytoczył żadnych okoliczności, które mogłyby wskazywać na spełnienie wskazanych przesłanek określonych w art. 61 Prawa o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Wskazał jedynie lakonicznie i bardzo ogólnikowo, że natychmiastowe wykonanie decyzji skutkowałoby pozbawieniem skarżącej spółki środków finansowych na realizację jej celów statutowych. Nie poparł jednak tego twierdzenia szerszymi wywodami i dowodami. Powoływanie się natomiast na bliżej niesprecyzowane dokumenty zalegające w aktach sprawy, bez wskazania o jakie dokumenty chodzi, nie może być uznane za prawidłowe uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zwłaszcza w kontekście znajdujących się wyżej rozważań o braku obowiązku doszukiwania się z urzędu okoliczności decydujących o udzieleniu ochrony tymczasowej. Tylko na marginesie wskazać należy, że w orzecznictwie dominuje pogląd, iż trudna sytuacja materialna nie jest przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i sama w sobie nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto należy zwrócić uwagę na fakt, że wstrzymanie wykonania aktu może dotyczyć tylko takiego aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (zob.: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295). Wstrzymanie wykonania decyzji o odmowie przyznania ulgi w trybie przepisów art. 67a i 67b Ordynacji podatkowej nie wywołałoby zamierzonego przez stronę skarżącą skutku w postaci zwolnienia jej z obowiązku uiszczenia zaległości w opłacie za korzystanie ze środowiska z tytułu poboru wód. Z uwagi na powyższe wniosek podlegał oddaleniu, dlatego Sąd orzekł jak w sentencji.