I SA/Kr 894/13

|Sygn. akt I SA/Kr 894/13 | P O S T A N O W I E N I E Dnia 6 grudnia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz (spr.), Sędziowie: WSA Inga Gołowska, WSA Stanisław Grzeszek, Protokolant st.sekretarz: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2013 r., wniosków K.K., o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji, Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 28 marca 2013 r. Nr [...], Nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności wspólnika za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za wrzesień i, październik 2010 r., postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji - We wniesionych do tutejszego Sądu skargach na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 marca 2013 r. nr [...] i [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności wspólnika za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za wrzesień i październik 2010 r. pełnomocnik K.K. zawarł wniosek o wstrzymanie ich wykonania, nie uzasadniając jednakże powyższego żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 239e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) decyzja ostateczna podlega wykonaniu, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Decyzją ostateczną zaś jest taka decyzja, od której nie służy odwołanie w toku postępowania podatkowego (art. 128 cytowanej ustawy). Taką decyzją niewątpliwie jest zaskarżona decyzja wydana przez organ II instancji w wyniku rozpoznania odwołania skarżącego. Stosownie zaś do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W orzecznictwie ugruntował się już pogląd, że z tak brzmiących przepisów wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady, a w konsekwencji tego przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie powinny być interpretowane rozszerzająco. Istotny jest również fakt, iż to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, gdy weźmie się pod uwagę, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu Sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Pozostawienie przez ustawodawcę uznaniu Sądu zasadności wstrzymania aktu wiąże się w związku z powyższym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia przez skarżącego wniosku wykazującego potrzebę wstrzymania wykonania aktu, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. Sąd nie ma kompetencji uwzględniać ani tym bardziej doszukiwać się z urzędu, a więc bez uzasadnienia wniosku, okoliczności decydujących o udzieleniu ochrony tymczasowej (por. postanowienie NSA z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, LEX nr 795365). W szczególności skarżący powinien wykazać, że w związku z wykonaniem zaskarżonego aktu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (tak m. inn.: postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 889/04, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2004 r., OZ 694/04, niepubl.; postanowienie z dnia 9 marca 2005 r., II OZ 52/05, niepubl.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że pełnomocnik skarżącego nie umotywował wniosku, nie wskazał na powyższe okoliczności, a zatem nie wykazał, że na skutek wykonania zaskarżonych decyzji zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezależnie od tego jednak w wyroku z dnia 6 grudnia 2013 r. została skarżącemu zapewniona ochrona tymczasowa, gdyż uchylając zaskarżone decyzje sąd orzekł w zgodzie z art. 152 Prawa o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, że powyższe decyzje nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się wyroku. W związku z powyższym wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji Sąd uznał za nieuzasadnione, a tym samym należało je oddalić.