I SA/Kr 896/07

Sygn. akt I SA/Kr 896/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas, Sędziowie: WSA Ewa Michna, WSA Maria Zawadzka (spr), Protokolant: Katarzyna Dydaś, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2007r., sprawy ze skarg J. P., na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za listopad i grudzień 2005r., - s k a r g i o d d a l a - W wyniku kontroli przeprowadzonej u skarżącego J. P. przez Urząd Skarbowy stwierdzono, że w rozliczeniu podatku od towarów i usług, za listopad 2005 r. skarżący J. P. dokonał obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w łącznej kwocie 12 458 zł, natomiast za grudzień 2005 r. w kwocie 11 875 zł. Podatek naliczony wynikał z faktur dokumentujących nabycie paliwa, w których jako wystawca figuruje P. K. [...]O. S.A. Stacja Paliw nr [...]w K[...] przy ul. J. W toku postępowania kontrolnego ustalono, że w listopadzie i grudniu 2005 r. w/w stacja paliw nie wystawiała faktur na rzecz skarżącego. Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Skarbowego, w dniu[...]. wydał następujące decyzje: nr [...]określającą skarżącemu nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w kwocie 37 207 zł, za miesiąc listopad 2005 r., nr [...]określającą skarżącemu nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w kwocie 22 448 zł, za miesiąc grudzień 2005 r. Organ podatkowy pozbawił podatnika prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących nabycie paliwa, w których jako wystawca figuruje P. K. [...]O. S.A. Stacja Paliw nr [...] w K. przy ul. J., uznając, że czynności dające podstawę do dokonania takiego odliczenia zostały udokumentowane przez faktury wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur. W odwołaniach od w/w decyzji skarżący wniósł o uchylenie decyzji w całości oraz o stwierdzenie ich nieważności lub umorzenie postępowania. Skarżący zarzucił naruszenie art. 139, art. 178, art. 180, art. 207 Ordynacji podatkowej oraz art. 86, art. 88, art. 108 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz art. 17 i 18 VI Dyrektywy Unii Europejskiej. Po rozpatrzeniu odwołań Dyrektor Izby Skarbowej, w dniu [...]wydał następujące decyzje: nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego nr[...], z dnia [...] nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego nr[...], z dnia[...]. W uzasadnieniach decyzji stwierdził, że w toku postępowania odwoławczego organ podatkowy wystąpił do skarżącego o przedłożenie kserokopii faktur VAT wystawionych na rzecz skarżącego w miesiącu listopadzie i grudniu 2005 roku przez P. K. [...]O. S.A. Stacja Paliw nr [...] w K. przy ul. J.. Skarżący nie przedłożył żądanych kserokopii argumentując, że uległy one spaleniu. Wobec tego organ podatkowy zobowiązał skarżącego do przedłożenia duplikatów faktur VAT wymienionych w zaskarżonych decyzjach Naczelnika Urzędu Skarbowego. W dniu [...] marca 2007 roku, do organu podatkowego drugiej instancji, wpłynęło pismo skarżącego z dnia [...] marca 2007 roku, skierowane do P. O. Stacja Paliw nr [...] w K., a przekazane do wiadomości Izby Skarbowej, w którym skarżący zwrócił się do w/w stacji paliw o wystawienie duplikatów faktur i przesłanie ich bezpośrednio na adres Izby Skarbowej. Równocześnie, w dniu [...] marca 2007 r. wpłynęły do organu podatkowego duplikaty faktur, w których jako wystawca figuruje P. K. [...]O. S.A. Stacja Paliw nr [...] w K. przy ul. J. Przesyłkę tę nadano bez pisma przewodniego, oznaczając odręcznie nadawcę jako "P.K.[...] O. K., ul. J. W wyniku konsultacji ze stacją paliw nr [...] w K. ustalono, że stacja ta nie otrzymała pisma skarżącego z dnia [...] marca 2007 r. i nie wystawiła duplikatów spornych faktur VAT. Ponadto poinformowała, że pod numerami faktur, nadesłanych do organu podatkowego w dniu [...]marca 2007 r. widnieją inni klienci niż skarżący, nie zgadzały się również daty z numerami faktur, kwoty, a pieczątka widniejąca na duplikatach była nieaktualna. Z przekazanych organowi od stacji paliw nr [...]w K., wydrukowanych faktur o numerach, które widniały na rzekomych duplikatach wynikało, że żadna z nich nie została wystawiona na rzecz skarżącego. Skarżący, pomimo wezwania, nie przedłożył dowodu nadania pisma z dnia [...]marca 2007 r. skierowanego do P.K.[...] O. Stacja Paliw nr [...] w K., argumentując, że przesyłkę tę nadał listem zwykłym i nie otrzymał na nie odpowiedzi. W ocenie organu drugiej instancji skarżący bezpodstawnie dokonał obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących nabycie paliwa, w których jako wystawca figuruje P. K. [...]O. S.A. Stacja Paliw nr [...] w K. przy ul. J. Faktury te nie obrazują faktycznych transakcji pomiędzy P.K.[...] O., a skarżącym. Na powyższe decyzje skarżący złożył skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucił rażące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 120, art. 121, art. 122, art.123, art. 124 w zw. z art. 187 § 1, art. 191 oraz art. 210 § 1 pkt 1 oraz art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Skarżący stwierdził, że organ podatkowy przy ocenie materiału dowodowego pominął: fakt prowadzonych u niego kontroli podatkowych także za miesiąc listopad i grudzień 2005 r., oświadczeń skarżącego o tym, że faktycznie dokonywał na stacji paliw nr [...]w K. zakupów paliwa i faktycznie płacił cenę nabycia, fakt, że proceder korzystania z fikcyjnych faktur byłby dla niego nieopłacalny i zbyt ryzykowny w odniesieniu do ogromnej skali dokonywanych zakupów paliwa, fakt, że Komenda Powiatowa umorzyła dochodzenie prowadzone w sprawie przedłożenia w czasie kontroli US podrobionych faktur VAT dokumentujących zakup paliwa na Stacji Paliw nr [...] P.K.[...] O. w K., wobec braku danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa Skarżący zarzucił także, że organ podatkowy nie podjął działań w celu wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, a także sporządził część motywacyjną orzeczenia w sposób niepełny bez należytego przedstawienia przyczyn rozstrzygnięcia, przez co naruszył zasadę przekonywania i pogłębiania zaufania podatnika do organów państwa. Ponadto skarżący zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 88 ust. 3a pkt 1a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz VI Dyrektywy Rady Unii Europejskiej nr 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych poprzez pominięcie, że katalog przypadków wyłączających prawo podatnika do obniżania kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego zawarty w przepisie art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma swojego odpowiednika w VI Dyrektywie W odpowiedzi na skargi organ drugiej instancji podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach, wnosząc o ich oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie, spór sprowadza się do ustalenia zakresu w jakim skarżący był uprawniony do obniżenia należnego podatku VAT o podatek naliczony w miesiącach listopad i grudzień 2005 r. Podatek od towarów i usług, jest podatkiem, którego zasadniczą cechą konstrukcyjną jest ustanowione w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Kwotę podatku naliczonego, o którą podatnik ma prawo obniżyć ciążący na nim podatek należny, stanowi w myśl art. 86 ust.2, suma kwot podatku określonych w fakturach stwierdzających nabycie towarów i usług. Stanowi ona zatem obiektywną wielkość matematyczną. Podkreślić należy, że konstrukcja obniżania podatku należnego o podatek naliczony jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika, a zatem realizacja tego prawa wymaga spełnienia przewidzianych prawem warunków. Jednym z nich jest otrzymanie przez podatnika od zbywcy faktur VAT z tytułu nabycia towarów i usług. Pojęcie "faktury" zawarte w art. 86 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług z 2004 r. oznacza dokument, w którym wykazana jest kwota zmniejszająca podatek należny u nabywcy otrzymującego ten dokument. Nie chodzi w tym przypadku o każdy dokument wystawiony przez zbywcę, lecz o fakturę wystawioną prawidłowo, tj. zgodnie z przepisami prawa, w tym przez uprawnionego podatnika VAT. (Wyrok WSA w Olsztynie z 31 stycznia 2007 r. sygn. akt I SA/Ol 504/06;) W niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił żadnych faktur, czy też duplikatów faktur, które mogłyby dokumentować podstawę do dokonania obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Brak kopii faktur skarżący uzasadnił ich spłonięciem, jednocześnie nie uzyskał duplikatów faktur pomimo wyznaczenia mu na ten cel przez organy podatkowe, odpowiedniego czasu. P.K. [...]O. S.A. Stacja Paliw nr [...] w K. przy ul. J. nie wystawiał na nazwisko skarżącego żadnych faktur VAT w miesiącach listopad i grudzień 2005 r. Natomiast duplikaty faktur nadesłane do organu podatkowego w przesyłce z dnia [...] marca 2007 r., a wystawione w dniu [...]marca 2007 r., w rzeczywistości nie zostały wystawione na osobę skarżącego, nie zgadzają się także z oryginałami umieszczone na nich daty, numery faktur oraz kwoty. Co więcej skarżący nie przyznał się do nadania w/w przesyłki, a zatem zaprzeczył, by przesłane w niej faktury pochodziły od skarżącego. Dowodem na to miał być przytoczony w zarzutach skargi fakt umorzenia dochodzenia w sprawie przedłożenia w czasie kontroli podrobionych faktur VAT dokumentujących zakup paliwa na Stacji Paliw P.K.[...] O. nr [...] przy ul. J. w K.. Wobec powyższego Sąd uznał, że skarżący w żaden sposób nie wykazał uprawnienia do dokonanego przez niego obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Odnosząc się do zarzutów skarżącego stwierdzić należy, że są one całkowicie bezzasadne. W niniejszej sprawie nie nastąpiło rażące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy. Organ podatkowy przeprowadził postępowanie dowodowe w sposób kompleksowy i poddał pod rozwagę wszystkie istotne okoliczności faktyczne. W ocenie Sądu oświadczenia skarżącego świadczące o dokonywaniu transakcji, na które nie zostały przestawione faktury zostały uwzględnione przez organ, jednakże uległy weryfikacji na skutek wyników dalszego postępowania dowodowego. Podobnie, pod uwagę wzięte zostały kontrole podatkowe przeprowadzane u skarżącego. Na podstawie ich wyników z okresu listopad i grudzień 2005 r., ujawniono wykryte nieprawidłowości w zakresie skorzystania przez skarżącego z prawa obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Uwzględniono również fakt umorzenia dochodzenia w sprawie przedłożenia w czasie kontroli podrobionych faktur VAT dokumentujących zakup paliwa na Stacji Paliw P.K.[...] O. nr [...] przy ul. J. w K.. Podkreślić jednak należy, że umorzenie przez Komendę Powiatową Policji dochodzenia w sprawie przedłożenia podrobionych faktur oznacza jedynie, że nie zdołano ustalić sprawcy, który dokonał sfałszowania przedmiotowych faktur, co jednak w żaden sposób nie uprawnia skarżącego do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur. Zatem nie zostały naruszone wymienione w skargach przepisy postępowania, które wskazywałyby na podejmowanie działań mających na celu osłabienie zaufania podatnika do organu oraz pogwałcenie zasady przekonywania. Odnoście zarzutu naruszenia prawa materialnego, tj. art. 88 ust 3a pkt 1a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w ocenie Sądu pomimo prawidłowo i kompleksowo przeprowadzonego postępowania dowodowego Organ podatkowy nieprawidłowo zastosował przedmiotowy przepis prawa materialnego przyjmując, że nadesłane faktury VAT pochodzą od skarżącego. Skarżący bowiem konsekwentnie powołuje się na fakt, iż to nie on przesłał przedmiotowe faktury, a jedynie on spowodował przesłanie tych faktur przez zobowiązany do wystawienia duplikatów faktur organ. Nie zmienia to jednak faktu, ze skarżący z żaden sposób nie udowodnił transakcji, na które się powoływał obniżając podatek należny. Ponadto skoro nie przyznał się do nadania faktur nadesłanych do Izby Skarbowej, to należało przyjąć, że nie spełnił przesłanek koniecznych do skorzystania z uprawnienia wynikającego z art. 86 ust 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, Sąd uchyla decyzję jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W niniejszym postępowaniu oparcie rozstrzygnięcia organu podatkowego o art. 88 ust. 3a pkt 1a ustawy o ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a nie o art. 86 ust 1 i 2 tej ustawy, nie miało wpływu na wynik sprawy albowiem skutki prawne udokumentowania sprzedaży fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących oraz skutki nie otrzymania i nie przedstawienia przez podatnika faktur z tytułu nabycia towarów i usług, są tożsame - brak uprawnienia do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. W ocenie Sądu nie jest także trafny zarzut naruszenia VI Dyrektywy Rady Unii Europejskiej nr 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych. Art. 18 ust. 1 VI Dyrektywy wprost stanowi o wymogach formalnych warunkujących dokonanie obniżenia podatku należnego o naliczony określone w art. 17 ust 2 lit. a VI Dyrektywy. Tak też w przypadku nabycia towarów lub usług warunkiem skorzystania z odliczenia podatku naliczonego jest posiadanie przez podatnika faktury wystawionej zgodnie z art. 22 ust. 3 VI Dyrektywy. Zgodnie z art. 22 ust. 2 tejże Dyrektywy każdy podatnik prowadzi rachunkowość w sposób wystarczająco szczegółowy, aby umożliwić zastosowanie podatku od wartości dodanej oraz kontrolę przez organ podatkowy. Z przytoczonych przepisów niewątpliwie wynika, że skarżący nie spełnił wymaganych prawem przesłanek do dokonania odliczenia podatku naliczonego od należnego. Rozpoznając i rozstrzygając łącznie sprawy skarg na zaskarżone decyzje, Sąd działał w trybie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), który to przepis stanowi, że Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. W przedmiotowym postępowaniu we wszystkich zaskarżonych decyzjach skarga opiera się na jednakowych podstawach naruszenia przepisów postępowania przy identycznym stanie faktycznym - stąd, zdaniem orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zaistniał pomiędzy w/w sprawami związek, o którym mowa w ww. art. 111 § 2, a względy ekonomii procesowej, szybkości postępowania i ograniczenia jego kosztów dla obu stron procesu dodatkowo przemawiały za połączeniem obu spraw, a strony postępowania nie wnosiły sprzeciwu co do ich połączenia. Z powyższych względów Sąd działając na podstawię art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.