I SA/Kr 913/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 1 października 2008 r. (sygn. akt I SA/Kr 913/08) postanawia: przywrócić termin do złożenia wniosku. Wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2006 r. (sygn. akt I SA/Kr 1573/03) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 lipca 2003 r. o od nr [...] do nr [...] oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji w części dotyczącej: ustalenia dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług (dalej "VAT") za miesiące listopad i grudzień 1997 r. oraz za miesiące luty, kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 1998 r. z uwagi na ich konstytutywny charakter i upływ 3-letniego terminu przedawnienia. Natomiast w pozostałym zakresie (VAT za lata 1997-1999, dodatkowe zobowiązanie w VAT z 1999 r.) skargi oddalono. Ze względu na to, iż zakresem zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego objęto jedynie tą część w/w wyroku, który była dla skarżącej - "M" M. P, W. D. spółki jawnej w R. - niekorzystna, wyrok ten stał się prawomocny w zakresie uchylenia dodatkowego zobowiązania w VAT za w/w miesiące 1997 i 1998 r. (k. akt sądowych nr 27). W wyniku skarg kasacyjnych NSA wyrokiem z dnia 19 lutego 2008 r. (sygn. akt I FSK 279/07) uchylił zaskarżony wyrok WSA w Krakowie w części dotyczącej oddalenia skarg i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Krakowie (k. akt sądowych nr 80 i nast.). Wyrokiem z dnia 1 października 2008 r. (sygn. akt I SA/Kr 913/08) WSA w Krakowie uchylił zaskarżone decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 lipca 2003 r. oraz poprzedzające je decyzje organu I instancji w przedmiocie określenia zobowiązania w VAT za miesiące: listopad i grudzień 1997 r., luty, kwiecień, maj, czerwiec i lipiec 1998 r. oraz luty, marzec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 1999 r. (k. akt sądowych nr 99 i nast.). Wyrok ten wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej jak i Dyrektorowi Izby Skarbowej w dniu [...].11.2008 r. (k. akt sądowych nr 120 i 121.). Stał się on prawomocny z dniem [...].12.2008 r. Pismem z dnia [...].05.2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej zwrócił się do tut. Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku WSA w Krakowie z dnia 1.10.2008 r. (sygn. akt I SA/Kr 913/08) na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej zwanej "p.p.s.a."). Dyrektor Izby Skarbowej zawnioskował również o uzupełnienie powyższego wyroku odnośnie dodatkowego zobowiązania w VAT za poszczególne miesiące 1999 r., gdyż w tej kwestii Sąd się nie wypowiedział, a zatem nie orzekł o całości skarg. Uchylono tym samym decyzje odnośnie określenia zobowiązania w VAT za cały rozstrzygany okres, w/w wyrokiem z 2006 r. odnośnie dodatkowego zobowiązania w VAT z rozpatrywane miesiące 1997 i 1998 r., lecz w obrocie prawnym pozostają jeszcze decyzje ustalające za 1999 r., które - biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie w zakresie określenia zobowiązania podatkowego - winny być również uchylone. Ustalenie bowiem dodatkowego zobowiązania podatkowego w VAT było ściśle związane z rozstrzygnięciami dotyczącymi określenia zobowiązania w tym podatku. Brak natomiast rozstrzygnięcia we wskazanym zakresie uniemożliwia, zdaniem organu, zwrot wpłaconych przez Spółkę "M" kwot z tego tytułu. Pomimo iż leżało to w interesie Spółki, nie złożyła ona wniosku o uzupełnienie wyroku w w/w zakresie. Dyrektor Izby Skarbowej dowiedział się o tym fakcie dopiero w dniu [...].05.2009 r., gdy wpłynęło do organu pismo od Naczelnika Urzędu Skarbowego. Organ ten wystąpił z zapytaniem do Spółki, czy występowała do WSA w Krakowie z wnioskiem o uzupełnienie wyroku. W odpowiedzi Spółka wyjaśniła, iż nie występowała z takim wnioskiem, bowiem jej zdaniem jest to całkowicie zbędne z uwagi na fakt, iż uchylenie obowiązku zapłaty zaległości w VAT automatycznie skutkuje umorzeniem opłaty sankcyjnej. Zdaniem wnioskującego organu tak nie jest. Żaden przepis prawa nie przewiduje automatycznego uchylenia decyzji w zakresie ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w przypadku uchylenia decyzji w części określającej zobowiązanie (zaległość) w tym podatku. Stanowisko Spółki wskazuje, iż nie ma ona zamiaru z takim wnioskiem występować. Dlatego też zdecydował się na to Dyrektor Izby Skarbowej. Jego zdaniem opóźnienie powstało bez jego winy, gdyż nie mógł przypuszczać, że zainteresowana uchylenie wskazanych rozstrzygnięć Spółka nie wystąpi z takowym wnioskiem do Sądu. O tej okoliczności Dyrektor Izby Skarbowej powziął wiadomość dopiero w dniu [...].05.2009 r. Z załączonych dokumentów wynika, iż Dyrektor UKS postanowieniem z dnia [...].04.2009 r. nr [...] umorzył postępowanie we wszystkich sprawach dotyczących rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania Spółki za lata 1997-1999, w tym dot. dodatkowego zobowiązania w VAT. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3). Tut. Sąd stwierdza, iż w rzeczywistości kwestia dodatkowego zobowiązania w VAT za poszczególne miesiące 1999 r. umknęła jego uwadze. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika Spółki nie jest to jedynie kwestia akcesoryjna w stosunku do decyzji określających wysokość zobowiązania (zaległości podatkowej) w VAT. O ile można przyjąć, iż odsetki są akcesoryjne w stosunku do należności głównej, o tyle dodatkowe zobowiązanie w VAT zgodnie z orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego i stałą linią orzeczniczą sądów administracyjnych nie jest nawet podatkiem, lecz sankcją administracyjną, wymierzaną w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami w rozliczeniach VAT. Rozstrzygnięcie w tym zakresie, choć może się znajdować w tej samej decyzji podatkowej (w sensie formalnego aktu administracyjnego), o tym samym numerze i dacie, jest jednak odrębnym rozstrzygnięciem, wydawanym na innej podstawie prawnej, oraz ma (tudzież miało) charakter decyzji podatkowej ustalającej, konstytutywnej, nie zaś określającej. Podstawą prawną dla tych rozstrzygnięć był w sprawie art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. z 1993 r. Nr 11, poz. 50, ze zm. - dalej "ustawa o podatku VAT"). Zatem w obrocie prawnym, jak trafnie zauważył Dyrektor Izby Skarbowej, pozostają decyzje dotyczące poszczególnym miesięcy 1999 r. w części dotyczącej dodatkowego zobowiązania w VAT. W związku z powyższym konieczne jest uzupełnienie wyroku w w/w zakresie, chociażby przez uzupełnienie jego sentencji, gdyż powyższa kwestia nie wymaga szerszego uzasadnienia. Jednakże Sąd może z urzędu jedynie sprostować wyrok w przypadku oczywistych omyłek i innych drobnych nieprawidłowości (art. 156 p.p.s.a.), natomiast nie może go uzupełnić, co następuje jedynie na wniosek strony (art. 157 § 1 p.p.s.a.). W ocenie tut. Sądu istnieją podstawy do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, mimo iż upłynął on w grudniu 2008 r. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a czynność sądowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w świetle postanowień art. 86 i 87 p.p.s.a. uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki : 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku); 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu. W przedmiotowej sprawie można uznać, ze względu na szczególne okoliczności sprawy, iż w/w przesłanki zostały spełnione. Dyrektor Izby Skarbowej wystąpił z rozpatrywanym wnioskiem w terminie (pismo wysłano w dniu [...].05.2009 r., zaś przyczyna uchybienia ustała w dniu [...].05.2009 r.), jednocześnie dopełnił czynności, dla której uchybiony był termin (złożył wniosek o uzupełnienie wyroku, należycie go uzasadniając), jak również uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a.