I SA/Kr 933/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 4 sierpnia 2023 r. nr 1201-IOP1-2.4102.22.2022.18 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. – postanawia – odrzucić skargę. Pismem z 18 września 2023 r. J.K. (dalej: skarżący) wniósł skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 23 października 2023 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 3957 zł. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu 29 listopada 2023 r. W odpowiedzi skarżący pismem z 4 grudnia 2023 r. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 25 stycznia 2024 r. sygn. I SPP/Kr 290/23 referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu 19 lutego 2024 r. Skarżący nie wywiódł od powyższego postanowienia sprzeciwu. W związku z oddaleniem wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 11 marca 2024 r., skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z 23 października 2023 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Skarżący został pouczony, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od doręczenia wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone 27 marca 2024 r. W odpowiedzi skarżący za pismem z 1 kwietnia 2024 r. złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje. Zgodnie z 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: P.p.s.a.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku fiskalnego w trybie art. 220 § 1 P.p.s.a. Skierowane do skarżącego wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków fiskalnych w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje skutek w postaci odrzucenia skargi. Datą doręczenia wezwania był 27 marca 2024 r., zatem ostatnim dniem na uzupełnienie braku był 3 kwietnia 2024 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wyjaśnić również należy, że złożenie przez skarżącego ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów nie mogło zapobiec ziszczeniu się jednoznacznego rygoru określonego w wezwaniu. Jak podkreśla się w orzecznictwie, złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 P.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2014 r., II GSK 578/14; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2014 r.; II FZ 564/14; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2014 r., II OSK 810/14). Należało mieć na względzie, że skarżący nie wskazując nowych okoliczności (ponownie podniósł okoliczności związane z trudną sytuacją finansową, które wymienił we wniosku z 4 grudnia 2023 r.) domagał się zwolnienia z kosztów, mimo że rozstrzygnięcie referendarza oddalające wniosek w tym zakresie było już prawomocne. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł zastąpić wykonania wezwania, tj. uiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi. Niekwestionowany w sprawie brak uiszczenia wpisu w terminie musiał spowodować ziszczenie określonego w wezwaniu rygoru. W związku z powyższym Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.