I SA/Kr 956/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Bogusław Wolas (spr.) Sędziowie: WSA Inga Gołowska WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. i P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 7 maja 2021 r., nr: [...], w przedmiocie zwrotu dotacji oświatowej za 2019 r. oddala skargę. Obecnie zaskarżoną do WSA w Krakowie decyzją z 7 maja 2021 r., sygn. akt: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpatrzeniu odwołania W.K. i P.K. (dalej skarżący) wspólników spółki cywilnej pod nazwą "V. s.c., W.K. P.K." - prowadzących Niepubliczną Szkołę Podstawą V., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Ś. z 29 października 2020 r., nr [...] ([...]), na mocy której ustalono skarżącym kwotę dotacji podmiotowej do zwrotu - w wysokości 35 928,51 zł, jako pobranej w nadmiernej wysokości, przyznanej na uczniów Niepublicznej Szkoły Podstawowej V., realizujących obowiązek szkolny w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od 16 kwietnia 2020 r., tj. od pierwszego dnia po upływie terminu 15 dni od daty otrzymania rozliczenia rocznego dotacji za rok 2019 r., przekazanego w formie elektronicznej 30 marca 2020 r. Postawą wydanej decyzji był: art. 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 305 ze zm.), Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w Ś. z 29 grudnia 2017 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji udzielanych publicznym i niepublicznym przedszkolom, innym formom wychowania przedszkolnego, szkołom podstawowym w tym szkołom podstawowym, w których zorganizowano oddział przedszkolny, prowadzonym na terenie Gminy Ś., trybu kontroli prawidłowości pobrania i wykorzystania tych dotacji oraz terminu i sposobu rozliczenia ich wykorzystania (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2018 r., poz. 601), Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w Ś. z 28 grudnia 2018 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr [...] Rady Miejskiej w Ś. z 29 grudnia 2017 r. (Dz. Urz. Woj. Małop. z 2019 r., poz. 550) oraz 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U.2017.1257, ze zm., dalej "k.p.a."). W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że organ I instancji w sposób wyczerpujący wywiódł, że sporna dotacja została pobrana w nadmiernej wysokości. Kolegium nie dopatrzyło się również uchybień prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego. Podstawą ustalenia kwoty nadmiernie pobranej dotacji jest pierwotna metryczka subwencji dla Gminy na rok 2019 r., ustalona zgodnie z wytycznymi zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z 18 grudnia 2018 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2019 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 2446) i wygenerowana przez Ministerstwo Edukacji Narodowej w elektronicznej bazie danych oświatowych w Systemie Informacji Oświatowej, dostępnym dla zalogowanych użytkowników. Ustalona i wygenerowana pierwotna metryczka subwencji oświatowej została zmieniona i uzupełniona na podstawie Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 sierpnia 2019 r. zm. rozporządzenie w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2019 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 1662 - dalej jako: Rozporządzenie). Zmiana wysokości subwencji oświatowej dla j.s.t. wymusiła aktualizację dotacji wypłacanych dla publicznych szkół i placówek. Sposób wyliczenia zwiększonej kwoty dotacji w odniesieniu do kwoty przewidzianej w części oświatowej subwencji ogólnej na ucznia został opublikowany przez MEN w piśmie z 2.10.2019 r., a dane do wyliczeń znajdują się w dodatkowych metryczkach subwencji oświatowej na rok 2019 r. w strefie dla zalogowanych. Zwiększenie subwencji oświatowej w roku 2019 na mocy cyt. Rozporządzenia zmieniającego, w ciągu trwającego już okresu dotacyjnego oraz konieczność tym samym aktualizacji dotacji wypłacanych dla szkół niesamorządowych, zbiegło się w czasie z nowelizacją przepisów ustawy Prawo oświatowe. Nowelizacja ustawy Prawo oświatowe dokonała się na mocy zmiany jaką wprowadziła Ustawa z dnia 22 listopada 2018r. o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2245, zwana dalej u.z.u.p.o.). W sprawie ustalono (na podstawie wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych i statutów placówki) że Niepubliczna Szkoła Podstawowa V. od stycznia 2019 r. do 31 sierpnia 2019 r. miała status niepublicznej szkoły podstawowej o uprawnieniach szkoły publicznej, a od 1 września 2019 r. posiada status szkoły niepublicznej. Podkreślono, że w kontekście ustalenia prawidłowej kwoty dotacji istotny jest fakt, że do dotacji zgłaszany był jeden uczeń posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, o którym mowa w art. 127 ustawy Prawo oświatowe, wydane z uwagi na dysfunkcję wzroku - słabe widzenie. Uczeń ten w okresie od 1 stycznia do 31 sierpnia 2019 r. był uczniem klasy V, a od 1 września do 31 grudnia 2019 r. uczniem klasy VI. Ustawodawca nałożył obowiązek odrębnego rozliczania dotacji przekazanej na uczniów niepełnosprawnych, posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego - art. 35 ust 4 i 5 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Podstawą ustalenia należnej kwoty dotacji na uczniów poszczególnych klas jest pierwotna (bez zmian) metryczka subwencji oświatowej dla Gminy Ś. na rok 2019. W związku z powyższym wyliczono, że wysokość przekazanej całościowej kwoty dotacji z budżetu Gminy Ś. dla jednostki dotowanej od 1 stycznia do 31 grudnia 2019 r. wyniosła 891 681,11 zł. Wysokość należnej kwoty dotacji dla jednostki dotowanej, ustalona w oparciu o metryczkę subwencji oświatowej dla Gminy Ś. na rok 2019 wynosi 855 752,60 zł. Stąd różnica pomiędzy należną, a wypłaconą kwotą dotacji wynosi 35 928,51 zł i stanowi, w myśl art. 252 ustawy o finansach publicznych dotację pobraną w nadmiernej wysokości. SKO wyjaśniło, że wypłacenie zawyżonej kwoty dotacji jest wynikiem błędnej interpretacji przepisów osoby dokonującej dyspozycji wypłaty w związku z wprowadzeniem Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 sierpnia 2019 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2019. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zaskarżonej decyzji (opisanej na wstępie) zarzucono naruszenie przepisów postępowania, stanowiących podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji tj.: art. 28, art. 29, art. 30 § 1 i art. 107 § 1 k.p.a., poprzez skierowanie decyzji do siedziby spółki cywilnej, podczas gdy spółka cywilna nie ma osobowości prawnej i nie posiada zdolności do bycia stroną postępowania administracyjnego. Dalej wskazano na naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 252 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 252 ust. 3 w zw. z art. 252 ust. 5 ustawy o finansach publicznych w zw. z art. 26 w zw. z art. 49 ust. 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, w zw. z § 5 z ust. 1 i ust. 3 pkt 5 Uchwały nr [...] Rady Miejskiej w Ś. z 29 grudnia 2017r. (zmienionej uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w Ś. z dnia 28 grudnia 2018 r.) poprzez ich błędną wykładnie i przyjęcie, że kwotę dotacji podmiotowej udzielonej i rozliczonej w części - w wysokości 35 928,51 zł należy uznać za pobraną przez skarżących w nadmiernej wysokości, podczas gdy dotacja we wskazanej części została wypłacona w wysokości ustalonej uprzednio przez Burmistrza Miasta i Gminy Ś. i została przez skarżących należycie wydatkowana i rozliczona z zakończeniem roku kalendarzowego, a organ administracji następnie powziął informację o zmianie interpretacji przepisów i w sposób nieuprawniony dokonał weryfikacji przyznanej, wypłaconej, wykorzystanej i rozliczonej dotacji, domagając się zwrotu jej części, co jest sprzeczne z zasadą niedziałania prawa wstecz oraz ochroną praw nabytych zgodnie z art. 2 ust. 7 Konstytucji RP. Skarżący zarzucili również naruszenie przepisów postępowania administracyjnego a to: art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego zbadania stanu faktycznego sprawy oraz niezebranie i nierozpoznanie całego materiału dowodowego sprawy i niewłaściwą ocenę dowodów w zakresie przebiegu ustalenia i wypłacenia dotacji udzielonej skarżącym na uczniów Niepublicznej Szkoły Podstawowej V., a także ustalenia dalszych działań podjętych przez organ administracji już po dokonaniu rozliczenia udzielonej dotacji oraz przyczyn obniżenia dotacji leżących wyłącznie po stronie organu administracji, przez co doszło do naruszenia zasady prawdy obiektywnej i zasady pogłębienia zaufania obywateli do organów państwa; naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez bezzasadne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, w sytuacji gdy prawidłowym rozstrzygnięciem organu odwoławczego winno być uchylenie tej decyzji i umorzenie postępowania w całości. W oparciu o powyższe zarzuty, skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności decyzji Kolegium, ewentualnie o uchylenie decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji wraz z umorzeniem postępowania administracyjnego z uwagi na jego bezprzedmiotowość oraz zasądzenie kosztów procesowych. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy kwestii zwrotu dotacji oświatowej przez skarżących w wysokości 35 928,51 zł, pobranej zdaniem organu w nadmiernej wysokości, a przyznanej na uczniów Niepublicznej Szkoły Podstawowej V., realizujących obowiązek szkolny w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r. wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od 16 kwietnia 2020 r., tj. od pierwszego dnia po upływie terminu 15 dni od daty otrzymania rozliczenia rocznego dotacji za rok 2019 r. Zdaniem skarżących wydana decyzja jest przede wszystkim nieważna, bo została doręczona spółce cywilnej, a nie jej wspólnikom, a nadto w ocenie skarżących organ nie przeprowadził postępowania dowodowego na okoliczność rozdysponowania przyznanej dotacji przez skarżących zgodnie z prawem. Skarżący stoją również na stanowisko, że rozliczona dotacja, nie może zostać zwrócona. W ocenie organu przyznana dotacja została pobrana przez skarżących w zawyżonej o 35 928,51 zł wysokości, w związku z brakiem uwzględnienia zmian przepisów w tej kwestii, a podstawę jej ustalenia stanowi pierwotna (bez zmian) metryczka subwencji oświatowej dla Gminy Ś. na rok 2019. Na wstępie rozważenia wymaga zarzut nieważności zaskarżonej decyzji, jako najdalej idący. W związku z tym wyjaśnienia wymagają następujące prawne kwestie: czy stroną w postępowaniu administracyjnym jest skarżący jako spółka cywilna czy wspólnicy tej spółki; czy w postępowaniu administracyjnym doręczanie pism mogą następować skutecznie na siedzibę spółki, czy też konieczne jest ich doręczenie wszystkim wspólnikom; czy wreszcie skierowanie decyzji do spółki cywilnej, a nie wspólników może być kwalifikowane jako skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie. Spółka cywilna nie ma osobowości prawnej, co powoduje, że jako podmiot praw i obowiązków cywilnoprawnych i takiej samej odpowiedzialności - występują osoby, które są wspólnikami. Podmiotowość cywilnoprawna nie pokrywa się z podmiotowością w zakresie postępowania administracyjnego. Pojęcie strony (art. 29 k.p.a.) jest szersze, niż pojęcie osób fizycznych i prawnych, albowiem obejmuje sobą także podmioty pozbawione osobowości prawnej - z tym jednak, że dotyczy to tylko państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych i organizacji społecznych. Ponadto, skoro art. 30 § 1 k.p.a. każe w zakresie zdolności prawnej nawiązywać przede wszystkim do zdolności regulowanej w przepisach szczególnych, tak więc rozszerzenie pojęcia zdolności w prawach gospodarczych nie może pozostać bez wpływu na pojęcie strony w prawie administracyjnym. Art. 45 k.p.a., mówiący o doręczaniu pism dopuszcza skuteczne doręczenie "jednostkom organizacyjnym" w ich siedzibie lub lokalu. Pojęcie "jednostki organizacyjnej" jest zbiorczym określeniem zarówno tzw. państwowych jednostek organizacyjnych (o których mowa np. w art. 29 k.p.a.), jak i innych, np. zrzeszających osoby wykonujące na własny rachunek określoną działalność gospodarczą. Przepis ten reguluje doręczanie pism wszystkim jednostkom organizacyjnym w nim wymienionym, niezależnie od tego, czy posiadają one osobowość prawną, czy też jej nie mają. Tak więc z punktu widzenia prawidłowości doręczenia decyzji, regulowanego art. 45 k.p.a. posiadanie czy brak osobowości prawnej są bez znaczenia, a cechy spółki cywilnej pozwalają zaliczyć ją do "jednostek organizacyjnych" w znaczeniu im przypisywanym przez art. 45 k.p.a. Twierdzenie, że doręczenie spółce cywilnej musi być dokonane do rąk wspólników, jest zbyt rygorystyczne i oznaczałoby zbyt wąską, formalistyczną i nie liczącą się z realiami obrotu, wykładnię art. 45 k.p.a. Dopuszczalne jest zatem doręczenie pism dla wspólników w siedzibie spółki cywilnej, a pojęcie osoby upoważnionej do odbioru pism zależy od wewnętrznego podziału funkcji wewnątrz przedsiębiorstwa, a nawet może być przedmiotem praktyki zwyczajowej. Nie ma jednak wątpliwości, że "za" spółką (firmą) realnie kryją się konkretni wspólnicy (osoby), oni ponoszą odpowiedzialność i oni są beneficjentami praw spółki. Nie można jednak twierdzić, że skierowanie decyzji do spółki (firmy) zamiast do wspólników spółki cywilnej jest skierowaniem jej do osoby nie będącej stroną w sprawie. W art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. chodzi bowiem o skierowanie decyzji do innego podmiotu-adresata, niż adresat "prawdziwy", nie uczestniczącego w administracyjnym postępowaniu, o kierowanie decyzji do "kogo innego". Tymczasem "zaadresowanie" (skierowanie) decyzji do spółki (firmy) a nie do wspólników oznacza wprawdzie "wadliwą nomenklaturę", ale stosowaną wobec tych samych osób (fizycznych), lecz nie skierowanie decyzji do innych osób, o czym mówi art. 156 § 1 pkt 4. Decyzja nie jest tu więc kierowana do "kogo innego", lecz do tych samych osób, które stoją za spółką jako wspólnicy. Brak zatem podstaw do kwalifikowania uchybienia polegającego na nie wymieniu w decyzji wszystkich wspólników spółki cywilnej i wskazania tylko jej samej, jako przyczyny nieważności decyzji z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. Nie mamy tu do czynienia ze skierowaniem decyzji do innego "podmiotu", albowiem spółka cywilna nie jest samodzielnym podmiotem "innym" od jej wspólników. Wobec powyższego zarzut ten okazał się nieuzasadniony. Przechodząc zatem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w zaistniałym sporze raję przyznał SKO. Zgodnie z art. 252 ustawy o finansach publicznych: 1. Dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. 2. W przypadku gdy termin wykorzystania dotacji, o których mowa w ust. 1, jest krótszy niż rok budżetowy, podlegają one zwrotowi w terminie 15 dni po upływie terminu wykorzystania dotacji. 3. Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. 5. Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. 6. Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia: 2. następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości. W przedmiotowej sprawie ustalono, a Sąd podziela tę ocenę, że przyznana skarżącym dotacja na uczniów Niepublicznej Szkoły Podstawowej V., realizujących obowiązek szkolny w okresie od 1 stycznia 2019 r. do 31 grudnia 2019 r., została przyznana w nadmiernej wysokości w rozumieniu art. 252 ust. 3 ustawy o finansach publicznych. Dlatego zasadny jest przez beneficjentów zwrot części dotacji, tj. kwoty 35 928,51 zł, jako pobranej w nadmiernej wysokości (art. 252 ust. 5) wraz z odsetkami za zwłokę liczonymi od 16 kwietnia 2020 r., tj. od pierwszego dnia po upływie terminu 15 dni od daty otrzymania rozliczenia rocznego dotacji za rok 2019 r. Zgodnie z przedstawionym w tej mierze stanowiskiem organów, które Sąd uznaje za prawidłowe, podstawą ustalenia kwoty nadmiernie pobranej dotacji jest pierwotna metryczka subwencji dla Gminy na rok 2019 r., ustalona zgodnie z wytycznymi zawartymi w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z 18 grudnia 2018 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2019 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 2446) i wygenerowana przez Ministerstwo Edukacji Narodowej w elektronicznej bazie danych oświatowych w Systemie Informacji Oświatowej, dostępnym dla zalogowanych użytkowników. Ustalona i wygenerowana pierwotna metryczka subwencji oświatowej została zmieniona i uzupełniona na podstawie Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 27 sierpnia 2019 r. zm. rozporządzenie w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2019 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 1662 - dalej jako: Rozporządzenie). Zmiana wysokości subwencji oświatowej dla j.s.t. wymusiła aktualizację dotacji wypłacanych dla publicznych szkół i placówek. Sposób wyliczenia zwiększonej kwoty dotacji w odniesieniu do kwoty przewidzianej w części oświatowej subwencji ogólnej na ucznia został opublikowany przez MEN w piśmie z 2.10.2019 r., a dane do wyliczeń znajdują się w dodatkowych metryczkach subwencji oświatowej na rok 2019 r. w strefie dla zalogowanych. Zwiększenie subwencji oświatowej w roku 2019 na mocy cyt. Rozporządzenia zmieniającego, w ciągu trwającego już okresu dotacyjnego oraz konieczność tym samym aktualizacji dotacji wypłacanych dla szkół niesamorządowych, zbiegło się w czasie z nowelizacją przepisów ustawy Prawo oświatowe. Nowelizacja ustawy Prawo oświatowe dokonała się na mocy zmiany jaką wprowadziła Ustawa z dnia 22 listopada 2018r. o zmianie ustawy - Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2245, zwana dalej u.z.u.p.o.). W sprawie ustalono (na podstawie wpisu do ewidencji szkół i placówek niepublicznych i statutów placówki) że Niepubliczna Szkoła Podstawowa V. od stycznia 2019 r. do 31 sierpnia 2019 r. miała status niepublicznej szkoły podstawowej o uprawnieniach szkoły publicznej, a od 1 września 2019 r. posiada status szkoły niepublicznej. Nadto w kontekście ustalenia prawidłowej kwoty dotacji istotny jest fakt, że do dotacji zgłoszono uczenia posiadającego orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, o którym mowa w art. 127 ustawy Prawo oświatowe, wydane z uwagi na dysfunkcję wzroku - słabe widzenie (od 1 stycznia do 31 sierpnia 2019 r. uczeń klasy V, a od 1 września do 31 grudnia 2019 r. uczeń klasy VI). Ustawodawca nałożył obowiązek odrębnego rozliczania dotacji przekazanej na uczniów niepełnosprawnych, posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego - art. 35 ust 4 i 5 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Podstawą ustalenia należnej kwoty dotacji na uczniów poszczególnych klas jest zatem pierwotna (bez zmian) metryczka subwencji oświatowej dla Gminy Ś. na rok 2019. W związku z powyższym wyliczono, że wysokość przekazanej całościowej kwoty dotacji z budżetu Gminy Ś. dla jednostki od 1 stycznia do 31 grudnia 2019 r. wyniosła 891 681,11 zł. Wysokość należnej kwoty dotacji dla jednostki dotowanej, ustalona w oparciu o metryczkę subwencji oświatowej dla Gminy Ś. na rok 2019 wynosi 855 752,60 zł. Stąd różnica pomiędzy należną, a wypłaconą kwotą dotacji wynosi 35 928,51 zł i stanowi, w myśl art. 252 ustawy o finansach publicznych dotację pobraną w nadmiernej wysokości. Odpowiadając na zarzut niedopuszczalności zwrotu już rozliczonej dotacji wskazać należy na charakter prawny decyzji o zwrocie dotacji pobranej w nadmiernej wysokości z przeznaczeniem: - Decyzja o zwrocie dotacji pobranej w nadmiernej wysokości z przeznaczeniem jest decyzją deklaratoryjną, o której mowa w art. 21 § 1 pkt 1 o.p. Zobowiązanie do zwrotu dotacji powstaje bowiem z mocy zaistnienia określonych okoliczności faktycznych, którą jest pobranie środków w nadmiernej wysokości, ponad to co się zgodnie z przepisami prawa (umową) beneficjentowi należało lub w wysokości wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania (art. 252 ust. 3 u.f.p.)(por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 8 lipca 2020 r., II SA/Go 75/20, LEX nr 3035302), - Z treści art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. wynika, że obowiązek zwrotu odnosi się do dotacji pobranych w nadmiernej wysokości. Oznacza to, że dotyczy on środków publicznych przyznanych i wypłaconych beneficjentowi. Wskazuje na to także treść art. 252 ust. 3 i ust. 5 u.f.p., gdzie mowa jest również o "dotacjach pobranych w nadmiernej wysokości", a więc takich, które zostały przyznane i wypłacone (por. wyrok NSA z 6 grudnia 2019 r., I GSK 1580/18, LEX nr 3065656), - Dopuszczalna jest ingerencja organów w wysokość ustalonej zaliczkowo i wypłaconej zaliczkowo dotacji w okresie po jej realizacji (por. wyrok NSA z 8 kwietnia 2016 r., II GSK 2363/14, LEX nr 2037103, wszystkie powołane w uzasadnieniu wyroki są dostępne również w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na internetowej stronie pod adresem: www.nsa.gov.pl). Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela wyżej przytoczone poglądy, co stanowi odpowiedź na zarzuty skargi w tej kwestii. Odnosząc się do zarzutów naruszenia prawa procesowego, Sąd również uznał tę grupę zarzutów za nieuzasadnioną. Zdaniem Sądu organ przeprowadził wystarczające postępowanie dowodowe w kwestii ustalenia istotnych dla sprawy elementów sprawy tj. przesłanki z art. 252 ustawy o finansach publicznych (dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania), a do tego było zobligowany. Mając na uwadze powyższe Sąd oddalił skargę w przedmiotowej sprawie w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325).