I SA/Kr 972/15

|Sygn. akt I SA/Kr 972/15 | [pic] POSTANOWIENIE Dnia 24 września 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędziowie: WSA Paweł Dąbek (spr.), WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: st.sekr.sąd. Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2015 r., sprawy ze skargi I. Sp. z o.o. w N. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 25 lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe - Uzasadnienie. W skardze na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 25 lutego 2015 r. nr [...] I.Sp. z o.o. w N. podniosła między innymi zarzuty naruszenia art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (j.t. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz. 1054 ze zm. – dalej u.p.t.u.) w związku z poz. 32 lub poz. 35 Załącznika nr 3 do u.p.t.u. w związku z art. 98 ust.1-3 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w zw. z art. 1 ust. 2 tej Dyrektywy oraz art. 34, art. 36 i art. 110 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Podstawowa argumentacja strony skarżącej sprowadzała się wykazania, że towary opisane we wniosku o wydanie interpretacji są podobne do towarów, które opodatkowane są stawką obniżoną. W takim przypadku również i te towary powinny korzystać ze stawki obniżonej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje. Na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (vide postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego wyżej wskazanego postępowania. Orzekający w sprawie Sąd stwierdza, że Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2015 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 1532/13 w przedmiocie podatku od towarów i usług, postanowił na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. przedstawić składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: "czy art. 41 ust. 2 oraz ust. 2a u.p.t.u. w związku z art. 217 Konstytucji RP powinien być interpretowany w taki sposób, że dla ustalenia katalogu środków spożywczych, co do których będzie miała zastosowanie obniżona stawka podatku od towarów i usług, konieczne i dopuszczalne jest każdorazowe ustalanie podobieństwa do towarów wymienionych w załączniku nr 3 lub 10 do ustawy, czy też wystarczające jest oparcie się wyłącznie na wyliczeniu środków spożywczych zawartym w tych załącznikach". W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano na rozbieżności wyłaniające się z dotychczasowego orzecznictwa w tych kwestiach. W ocenie Sądu odpowiedź na postawione pytanie ma bezpośredni związek z rozpoznawaną sprawą. Jak zostało to już wskazane we wcześniejszej części uzasadnienia, podstawowa argumentacja prawna strony skarżącej, podważająca stanowisko organu interpretacyjnego, koncentruje się na wykazaniu niezgodności krajowych regulacji z prawodawstwem unijnym. W szczególności dotyczy to naruszenia zakazu dyskryminacji towarów podobnych. Strona skarżąca zmierza tym samym to wykazania, że za każdym razem należy badać podobieństwo konkretnego towaru z towarem wymienionym w załącznikach nr 3 lub 10 do u.p.t.u. Strona skarżąca nie twierdzi przy tym, że towar będący przedmiotem interpretacji został wymieniony w tych załącznikach i tym samym powinien korzystać ze stawki preferencyjnej. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy koniecznym jest zatem udzielenie odpowiedzi, czy konieczne jest badanie podobieństw towarów nie wymienionych w załącznikach z towarami tam wymienionymi, tak by uniknąć zarzutu dyskryminacji. Koniecznym jest również odpowiedź na pytanie, czy takie badanie jest dopuszczalne. Dopiero po udzieleniu odpowiedzi na te pytanie, możliwym będzie przejście do rozstrzygnięcia, czy towar wskazany we wniosku o interpretację może korzystać ze stawki preferencyjnej. Wątpliwości takie miał Naczelny Sąd Administracyjny we wskazanej powyżej sprawie i z tego względu skierował pytanie prawne do poszerzonego składu tego Sądu. Podjęta w sprawie uchwała będzie wiązać wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Odpowiedź na postawione przez Naczelny Sąd Administracyjny pytanie ma przy tym bezpośrednie znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Jeżeli bowiem w podjętej uchwale zostanie stwierdzone, że brak jest konieczności i możliwości badania podobieństwa towarów, zasadnicza argumentacja skargi okaże się nieuzasadniona. W przeciwnym wypadku to argumentacja organu, która co do zasady wyklucza dokonywanie takiego badania, będzie błędna. Pozostanie oczywiście do rozstrzygnięcia kwestia stanowiska organu, zmierzająca do wykazania, że podany przez stronę skarżącą przykładowy towar korzystający z obniżonej stawki, nie jest towarem podobnym do wskazanego we wniosku o wydanie interpretacji. Niemniej jednak badanie tej kwestii będzie możliwe dopiero po rozstrzygnięciu, czy badanie takie jest w ogóle dopuszczalne. Na to pytanie odpowiedzieć ma natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w poszerzonym składzie. Zważywszy zatem na to, że sprawa rozstrzygana przez Naczelny Sąd Administracyjny jest pod względem prawnym tożsama ze sprawą rozpoznawaną aktualne, a rozstrzygnięcie w przedmiocie pytania prejudycjalnego ma wpływ na rozstrzygniecie w niniejszej sprawie orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.