I SA/Kr 996/17

PostanowienieWSA w Krakowie2018-09-12

Skład orzekający: WSA Waldemar Michaldo

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony po doręczeniu stronie odpowiedzi organu odwoławczego na skargę, ale przed doręczeniem postanowienia o odrzuceniu skargi, jest spóźniony?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie jest spóźniony, jeśli został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, które ostatecznie ustaliło uchybienie terminu. Data doręczenia odpowiedzi organu odwoławczego nie może być uznana za początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż stanowisko organu podlega weryfikacji przez sąd.
Stan faktyczny
Przedsiębiorstwo I. Sp. z o.o. wniosło skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. za pośrednictwem platformy ePUAP, wskazując jako adresata Izbę Skarbową w K. Skarga została doręczona do Delegatury Urzędu Celno-Skarbowego w K. i wniesiona z uchybieniem terminu. Sąd I instancji odrzucił skargę, a następnie wniosek o przywrócenie terminu, uznając go za spóźniony. NSA uchylił postanowienie WSA, uznając wniosek za złożony w terminie.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono stronie skarżącej termin do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa I. Sp. z o.o. w T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa I. Sp. z o.o. w T. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłat na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do czerwca 2008 r. i od września do października 2008 r. oraz odsetek za zwłokę od tych zaległości postanawia: przywrócić stronie skarżącej termin do wniesienia skargi Postanowieniem z dnia 21 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 996/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Przedsiębiorstwa I. Sp. z o.o. w T. , gdyż została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu. Pismem z dnia 3 stycznia 2017 r. Przedsiębiorstwo I. Sp. z o.o. w T. wniosło o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku Spółka podniosła, że w dniu 22 sierpnia 2017 r. jej pełnomocnik za pośrednictwem skrzynki nadawczej e-PUAP złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.. Natomiast termin do złożenia skargi upływał w dniu 23 sierpnia 2017 r. Strona skarżąca stwierdziła, że składając skargę przy wykorzystaniu skrzynki nadawczej w adresie prawidłowo wskazała Izbę Skarbową K., gdyż tylko taką możliwość dawała platforma ePUAP. Brak było bowiem w możliwościach systemu wskazania Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.. Zdaniem Spółki, sytuacja, że skarga została przesłana do innego podmiotu niż Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. nie powinna jej obciążać. Strona skarżąca powołała się na treść art. 170 § 1 Ordynacji podatkowej i stwierdziła, że w przypadku kiedy urzędowa skrzynka nadawcza przesłała skargę na adres niezwiązany z Izbą Skarbową w K., a na czynność tą strona nie miała wpływu, to Delegatura Urzędu Skarbowego w K. w dniu następnym po złożeniu skargi 23 sierpnia 2017 r. powinna poinformować ją za pośrednictwem skrzynki ePUAP o przesłaniu skargi do organu właściwego lub poinformować, że skarga wpłynęła do organu, który nie jest organem właściwym w sprawie, co pozwoliłoby stronie wysłać skargę do właściwego organu w terminie. Skarżąca Spółka uważa zatem, że jej pełnomocnik dochował należytej staranności składając w terminie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., a nieprawidłowo skonstruowana skrzynka nadawcza ePUAP nie może wpływać na prawa podatnika. Ponadto zdaniem strony skarżącej trudno przyznać, że przesłanie skargi złożonej w formie elektronicznej w terminie 9 dni od dnia otrzymania przez Delegaturę Urzędu Celno - Skarbowego w K. jest przesłaniem niezwłocznym do organu właściwego. Poza tym organ nie podał informacji czy Delegatura przesłała skargę do Dyrektora za pomocą Poczty Polskiej czy skrzynki elektronicznej, czy też osobiście. Postanowieniem z dnia 16 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Kr 996/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uznając, że został on wniesiony po terminie. Sąd stwierdził, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. w odpowiedzi na skargę wskazał, że skarga została w przedmiotowej sprawie wniesiona z uchybieniem terminu. Odpowiedź na skargę została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 23 października 2017 r. i zdaniem Sądu to od tej daty należy liczyć 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W tej bowiem dacie pełnomocnik strony skarżącej uzyskał świadomość o okolicznościach niedochowania 30-dniowego terminu do złożenia skargi. Tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi został złożony dopiero w dniu 3 stycznia 2018 r. a zatem przeszło dwa miesiące po uzyskaniu przez stronę skarżącą informacji, że skarga została wniesiona do organu niewłaściwego, co w dalszej konsekwencji spowodowało, iż została wniesiona z uchybieniem terminu. Po rozpoznaniu zażalenia Przedsiębiorstwa I. Sp. z o.o. w T. , Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 czerwca 2018 r., sygn. akt I FZ 150/18 uchylił postanowienie WSA w Krakowie z dnia 16 lutego 2018 r. Za błędne NSA uznał stanowisko WSA w Krakowie, że siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął swój bieg 23 października 2017 r., tj. w dniu w którym Spółce doręczono odpowiedź organu odwoławczego na skargę. Zdaniem NSA, nie można przyjąć, że datą, od której strona uzyskała informację o uchybieniu terminu była data otrzymania odpowiedzi na skargę, gdyż było to wyłącznie stanowisko organu odwoławczego, które podlegało weryfikacji przez Sąd I instancji, która zakończyła się wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zatem, że wniosek złożony przez stronę skarżącą 3 stycznia 2018 r. nie był wnioskiem spóźnionym, bowiem przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi ustała w dniu 27 grudnia 2017 r., tj. w dniu doręczenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny odpisu postanowienia z dnia 21 listopada 2017 r. odrzucającego skargę. W postanowieniu tym ostatecznie ustalono, że Spółka uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Powzięcie przez Spółkę wiadomości o postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o odrzuceniu skargi należało zatem w realiach rozpoznawanej sprawy przyjąć za początek biegu terminu wskazanego w art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem z dnia 10 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwrócił się do Ministerstwa Cyfryzacji z prośbą o podanie, czy wybierając w systemie ePUAP jako organ właściwy Izbę Skarbową w K. (za pośrednictwem której wnoszona była skarga do sądu administracyjnego), możliwe było w dniu 22 sierpnia 2017 r., aby jej doręczenie nastąpiło do Delegatury Urzędu Celno-Skarbowego w K. zamiast do wskazanego wyżej adresata. W odpowiedzi w piśmie z dnia 19 lipca 2018 r. Ministerstwo Cyfryzacji wyjaśniło, że opisana przez Sąd w piśmie z dnia 10 lipca 2018 r. sytuacja mogła mieć miejsce, gdyż delegatury podczas tworzenia swoich kont na platformie ePUAP wprowadzały numer REGON jednostki nadrzędnej, co powodowało błędne podstawienie się adresata korespondencji. Zdaniem Ministerstwa Cyfryzacji, w dniu 22 sierpnia 2017 r. mogło zatem dojść do sytuacji, w której pomimo wybrania w systemie ePUAP jako organ właściwy Izbę Skarbową w K., pismo zostało doręczone do Delegatury Urzędu Celno-Skarbowego w K. zamiast do wskazanego adresata. Równocześnie Ministerstwo Cyfryzacji podało, że z uwagi na powyższe zostały podjęte zmiany w adresowaniu Pisma Ogólnego i obecnie nie ma już możliwości aby użytkownik błędnie zaadresował korespondencję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Z treści powołanych przepisów wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym, termin do dokonania przez stronę czynności, któremu uchybiła należy przywrócić, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki: 1. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; 2. wniosek ten zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; 3. jednocześnie strona dokona czynności, dla której określony był termin; 4. we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W kontekście powyższego wskazać trzeba, że brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej, stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien zawierać uzasadnienie, w którym strona uprawdopodobni brak winy w przekroczeniu terminu. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa wprawdzie, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (por. postanowienie SN z dnia 22 lipca 1999 r., sygn. akt I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757). Nadto przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 22 stycznia 2014 r., sygn. akt II OZ 10/14). Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W ocenie Sądu strona skarżąca uprawdopodobniła swój brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z wyjaśnień Spółki wynika, że w dniu 22 sierpnia 2017 r. złożyła skargę za pośrednictwem skrzynki nadawczej ePUAP. W adresie Spółka wskazała Izbę Skarbową w K., gdyż tylko taką możliwość dawała jej platforma ePUAP. Brak było natomiast możliwości wskazania jako adresata Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.. Urzędowa skrzynka nadawcza przesłała jednak skargę na adres niezwiązany z Izbą Skarbową w K. tj. do Delegatury Urzędu Celno-Skarbowego w K.. Twierdzenia Spółki zostały potwierdzone przez Ministerstwo Cyfryzacji, które w piśmie z dnia 19 lipca 2018 r. wyjaśniło, że podczas tworzenia swoich kont na platformie ePUAP delegatury wprowadzały numer REGON jednostki nadrzędnej, co powodowało błędne podstawienie się adresata korespondencji. Zdaniem Ministerstwa Cyfryzacji, w dniu 22 sierpnia 2017 r. mogło zatem dojść do sytuacji, w której pomimo wybrania w systemie ePUAP jako organ właściwy Izbę Skarbową w K., pismo zostało doręczone do Delegatury Urzędu Celno-Skarbowego w K. zamiast do wskazanego adresata. Zdaniem Sądu, okoliczności te uwiarygodniają twierdzenia strony skarżącej o braku jej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, gdyż w terminie do wniesienia skargi wysłała ona drogą elektroniczną skargę. Na skutek jednak błędnego skonstruowania platformy ePUAP skarga została przesłana do niewłaściwego organu, który już po upływie terminu do wniesienia skargi przesłał ją do organu właściwego. Strona skarżąca nie miała wpływu na działanie platformy ePUAP ani na termin przekazania jej skargi do organu właściwego, a w związku z tym nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło