II SA/Kr 1/08
PostanowienieWSA w Krakowie2010-03-02
Skład orzekający: Monika Rudzka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi ustanowionemu z urzędu w celu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje zwrot kosztów korespondencji i opłaty za pełnomocnictwo substytucyjne?Ratio decidendi
Sąd przyznał adwokatowi wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, obliczone zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, powiększone o podatek VAT. Sąd odmówił jednak zwrotu wnioskowanych wydatków na korespondencję z powodu braku ich udokumentowania oraz odmówił zwrotu opłaty za pełnomocnictwo substytucyjne, uznając ją za nieudokumentowaną i nieuzasadnioną.Stan faktyczny
Wniosek adwokata P.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu A.F. w sprawie o wznowienie postępowania sądowego. Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania, a następnie ustanowił dla A.F. adwokata z urzędu. Wyznaczony adwokat sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł o przyznanie wynagrodzenia oraz zwrot wydatków. Sąd przyznał wynagrodzenie, ale odmówił zwrotu części wydatków.Rozstrzygnięcie
I) przyznać adwokatowi P.K. kwotę 219,60 zł (w tym 39,60 zł podatku od towarów i usług), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; II) odmówić zwrotu wnioskowanych wydatków.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu A.F. w sprawie ze skargi A.F. i M.F. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. II SA/Kr 810/03 p o s t a n a w i a I) przyznać adwokatowi P.K. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] , od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 219,60 zł (słownie: dwieście dziewiętnaście złotych, sześćdziesiąt groszy) w tym 39,60 zł podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu II) odmówić zwrotu wnioskowanych wydatków
II Sa/kr 1/08
U Z A S A D N I E N I E
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M.F. i A.F. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. II SA/Kr 810/03.
Następnie postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 marca 2008 roku skarżącemu A.F. przyznane zostało w niniejszej sprawie prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2008 roku nr [...] wyznaczył do sprawy o sygn. II SA/Kr 1/08 dla A.F. pełnomocnika w osobie adwokata P.K. , wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [...] , któremu skarżący w dniu 19 maja 2008 roku udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa.
Wyznaczony pełnomocnik sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2008 roku. W piśmie procesowym pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną skarżącemu pomoc prawną z urzędu według norm przepisanych, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały w całości opłacone oraz zwrot wydatków w kwocie 32,70 zł, na które składają się opłaty skarbowe (34 zł, z czego skarżący uiścił kwotę 17 zł) oraz koszty korespondencji (2 x 4,30 zł i 2 x 3,55 zł).
W piśmie procesowym z dnia 23 lutego 2010 r. wyznaczony pełnomocnik ponowił prośbę o przyznanie wynagrodzenia.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 , poz. 1348 ze zm.). Przepis § 19 cytowanego wyżej rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują:
1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz
2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Stosownie do treści z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" powołanego rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w "innej sprawie" wynosi 240 zł. Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat P.K. został pełnomocnikiem A.F. po wydaniu przez Sąd orzeczenia odrzucającego skargę, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, to tym samym nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji. W tej sytuacji należy zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w z § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b" cyt. rozporządzenia. Tym samym wynagrodzenie pełnomocnika wynosi 180 zł ( 240 zł x 75 %).
W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (22 %). Kwota 180 zł powiększona o podatek VAT (39,60 zł) daje wysokość opłaty 219,60 zł.
Zgodnie z powołanym wyżej art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu przysługuje zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na konieczne wydatki, według wnioskodawcy, składają się opłaty skarbowe od pełnomocnictwa (34 zł, z czego 17 zł uiścił skarżący) oraz koszty korespondencji (2 x 4,30 zł i 2 x 3,55 zł). W aktach niniejszej sprawy zalegają dwa dokumenty pełnomocnictwa: z dnia 19 maja 2008 roku udzielonego przez A.F. adwokatowi P.K. oraz pełnomocnictwa substytucyjnego z dnia 16 kwietnia 2008 roku udzielonego adwokat A.K. przez adwokata P.K. . Skoro skarżący A.F. uiścił opłatę od pełnomocnictwa, nieopłacone pozostało pełnomocnictwo substytucyjne. W ocenie orzekającego w niniejszej sprawie wydatku w wysokości 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa substytucyjnego nie można uznać za niezbędny. Wnioskodawca nie wykazał bowiem, aby ustanowienie substytuta było niezbędne w świetle § 19 pkt 2 cytowanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Przepis ten pozwala zaliczyć do kosztów nieopłaconej pomocy prawnej wyłącznie wydatki o charakterze niezbędnym wyznaczonego pełnomocnika urzędu. Wydatek jest niezbędny tylko wówczas, jeżeli jest konieczny do uzyskania pozytywnego dla strony rozstrzygnięcia (por. W. Maciejko, M. Rojewski, P. Zaborniak, Zarys metodyki pracy referendarza sądowego, Warszawa 2009, str. 270).
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika o zwrot wydatków na korespondencję, należy stwierdzić, że zgodnie z § 19 pkt 2 powołanego rozporządzenia zwrotowi podlegają jedynie niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Adwokat P.K. w żaden sposób nie udokumentował wysokości poniesionych wydatków. Z tego względu wniosek o zwrot tych wydatków nie zasługuje na uwzględnienie.
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zmianami).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło