II SA/Kr 1008/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi T. N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 22 maja 2013 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec przystąpienia do użytkowania skargę oddala Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. w dniu 2 listopada 2012 r. wydał decyzję znak: [...], którą na podstawie art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243 poz.1623 ze zm.) wniósł sprzeciw do zamierzonego przez inwestora – T. N. przystąpienia do użytkowania objętego zawiadomieniem obiektu budowlanego: budynek mieszkalny na nieruchomości w miejscowości M., gm. S.- działka nr ewid. [...] - z uwagi na to, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. prowadzi postępowanie administracyjne w sprawie "odstępstwa od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę wydanym przez Urząd Gminy w S. dnia 31.07.1990 r. Nr [...] w związku z pozwoleniem na budowę z dnia 27.11.1979 r. Nr [...], przy budowie obiektu budowlanego - budynku mieszkalnego na nieruchomości w miejscowości M., gmina S. - działka o nr ewid. [...]" i postępowanie to nie zostało zakończone. W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji wskazał, że w dniu 22.10.2012 r. wpłynęło do kancelarii Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w M. zawiadomienie o zakończeniu budowy (w rozumieniu art. 54 ustawy - Prawo budowlane), którym inwestor T. N. podaje o zakończeniu budowy "budynku mieszkalnego" usytuowanego na nieruchomości w M. 33, gm. S. - działka nr ewid, [...]. Do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu załączono m.in. kserokopię postanowienia wydanego z up. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. dnia 31. 03.2011 r. znak: [...], którym uchylono w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia 1.10.2010 r. znak: [...], wstrzymujące inwestorowi T. N. roboty budowlane budowy obiektu budowlanego: "budynku mieszkalnego wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi - budowlanymi na nieruchomości w miejscowości M., gmina S. - działka o nr ewid. [...]", wykonywane w sposób istotnie odbiegajmy od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę wydanym przez Urząd Gminy w S. dnia 31.07.1990 r. Nr [...] w związku z pozwoleniem na budowę z dnia 27.11.197 9r. Nr [...]. Ponadto do zawiadomienia o zakończeniu budowy załączono kopię decyzji wydanej z upoważnienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 31.03.2011 r., znak [...], którą na podstawie art. 138 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego uchylono skażoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia 20.10.2010 r. znak: [...], nakładającą na inwestora T. N. obowiązek sporządzenia i przedstawienia (w siedzibie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w M.), w terminie do dnia 20 marca 2012 r., projektu budowlanego zamiennego przedmiotowego obiektu budowlanego, uwzględniającego doprowadzenie wykonanych dotychczas robót budowlanych zrealizowanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń warunków określonych w pozwoleniu na budowę do stanu zgodnego z prawem i uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz w/w decyzją przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. Organ I instancji zwrócił uwagę, że decyzją z dnia 31.03.2011 r. znak: [...] przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ i instancji, tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M.. Organ ll-ej instancji nie rozstrzygnął sprawy poprzez wydanie orzeczenia, jednocześnie sprawa nie została umorzona. Oznacza to, że postępowanie administracyjne w sprawie "Odstępstwa od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę wydanym przez Urząd Gminy w S. dnia 31.07.1990r. Nr [...] w związku z pozwoleniem na budowę z dnia 27.11.1979r. Nr [...], przy budowie obiektu budowlanego - budynku mieszkalnego na nieruchomości w miejscowości M., gmina S. - działka o nr ewid. [...]" - znak: [...] (nowy znak: [...]) nie zostało zakończone. Wobec powyższego, stosownie do art. 54 ustawy - Prawo budowlane Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. jako właściwy w sprawie, wniósł sprzeciw w drodze decyzji do zamierzonego przez inwestora przystąpienia do użytkowania objętego zawiadomieniem obiektu budowlanego. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 22.05.2013 r., znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 k.p.a. oraz art. 54, art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane - po rozpatrzeniu odwołania T. N. od opisanej wyżej decyzji PINB w M. - utrzymał w mocy skarżoną decyzję. Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji w przedmiotowej sprawie wskazuje, że T. N. zgodnie z dyspozycją art. 54 ustawy Prawo budowlane, dokonała w PINB w M. zgłoszenia zakończenia budowy i zamiaru przystąpienia do użytkowania budynek mieszkalny na nieruchomości w miejscowości M., gm. S.- działka nr ewid. [...]. Przepis art. 54 ustawy Prawo budowlane stanowi, że do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę można przystąpić z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji". Ustanawiając 21 - dniowy termin dla właściwego organu do zgłoszenia sprzeciwu wobec zamierzonego użytkowania obiektu budowlanego, ustawodawca daje organowi możliwość wypowiedzenia się w kwestii spełnienia kryteriów umożliwiających przystąpienie do użytkowania danego obiektu, w tym jego zgodności z przepisami i warunkami pozwolenia na budowę. Termin do wniesienia sprzeciwu ustala się wg art. 57 § 5 Kpa: " Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało: 1) wysłane w formie dokumentu elektronicznego do organu administracji publicznej, a nadawca otrzymał urzędowe poświadczenie odbioru, 2) nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publiczne go, 3) złożone w polskim urzędzie konsularnym, 4) złożone przez żołnierza w dowództwie jednostki wojskowej, 5) złożone przez członka załogi statku morskiego kapitanowi statku, 6) złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego." Zatem termin 21-dniowy uważa się za zachowany, jeżeli decyzja o sprzeciwie została przed upływem tego terminu np. nadana w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Z akt sprawy wynika, iż zawiadomienie o zakończeniu budowy obiektu budowlanego wpłynęło na dziennik podawczy PINB w M. w dniu 22 października 2012 r. (k-28, akt PINB). Zaskarżona decyzja została wydana w dniu 2 listopada 2012 r., w dniu 5 listopada 2012 r. została wysłana (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru z pieczątką stempla pocztowego potwierdzającego datę nadania decyzji). Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, iż organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję z zachowaniem terminu określonego w art. 54 ustawy Prawo budowlane. W niniejszej sprawie inwestorzy legitymują się decyzją o pozwoleniu na budowę wydaną przez Urząd Gminy w S. z dnia 31 lipca 1990 r., znak: [...] obejmującą kontynuowanie budynku mieszkalnego wg. projektu indywidualnego o powierzchni zabudowy - 95 m , powierzchni użytkowej- 76,5 m ' i kubaturze 522 m na działce położonej w M., nr ewid. [...]. Organ odwoławczy zauważył, że istotą prowadzenia postępowania w sprawie zgłoszenia obiektu jest ustalenie, czy wybudowany obiekt może być użytkowany w sposób, który został określony w decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgłoszenie obiektu jest to, końcowy etap procesu inwestycyjnego skierowany na sprawdzenie, czy zrealizowany obiekt jest zgodny z obiektem projektowanym, na który organ administracyjny udzielił pozwolenia budowlanego, a więc z tym, co zakładano na etapie wstępnym procesu inwestycyjnego. Zakończenie budowy jest pewnym stanem faktycznym, związanym z zaprzestaniem prowadzenia prac związanych z wznoszeniem obiektu budowlanego. Dokonanie skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego jest bowiem uznaniem przez organ, iż proces budowlany został zakończony. Zakończenie budowy nastąpi więc przede wszystkim, gdy zostało złożone zawiadomienie spełniające warunki określone w ustawie i organ nie złoży sprzeciwu do tak dokonanego zgłoszenia. Zdaniem WINB w K. obowiązkiem organu administracji publicznej każdorazowo jest ustalenie stanu faktycznego sprawy i dopiero w oparciu o te ustalenia podjęcie decyzji co do dalszych czynności urzędowych. Na organie administracji spoczywa obowiązek oceny, czy wymogi te zostały spełnione i ewentualnie podjęcia działań w celu usunięcia braków, jeżeli one zaistniały. Organ odwoławczy zauważa, że decyzja o zgłoszeniu sprzeciwu do zawiadomienia o zakończeniu budowy jest decyzją, która z zasady wydawana w oparciu o materiał dowodowy przedstawiony przez inwestora, a termin jej wydania przez organ jest ściśle wyznaczony. WINB w K. podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie PINB w M. zgłosił sprzeciw kierując się własną wiedzą (toczące się pod sygnaturą [...] postępowanie związane z realizacją budowy z istotnymi odstępstwami od projektu) i wskazał na przyczyny zgłoszenia sprzeciwu, co należy uznać za prawidłowe w okolicznościach prowadzenia postępowania naprawczego. Zdaniem WINB w K. na podstawie art. 77 § 4 Kpa fakty znane organowi administracji publicznej z urzędu nie wymagają dowodu. Kodeks postępowania administracyjnego przyjmując zasadę ogólną prawdy obiektywnej stanowi, że jako dowód należy dopuścić wszystko co przyczyni się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Kodeks postępowania administracyjnego nie wyłącza dopuszczalności ustalenia stanu faktycznego na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przez organ w innej sprawie administracyjnej. Na fakty znane organowi z urzędu nie ma obowiązku prowadzenia dowodów, (por. wyrok NSA z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt II OSK 866/10) Organ miał więc podstawy do rozstrzygnięcia sprawy, posiadając wiedzę co do tego, że inwestycja zrealizowana została z istotnymi odstępstwami i trwa odpowiednie postępowanie naprawcze. Ustalenia stanu faktycznego w prowadzonym przez organ postępowaniu w innej sprawie, ale mające znaczenie prawne dla rozpatrywanej sprawy nie wymagają ponawiania dowodów. Sprawa pozostaje w związku z prowadzoną przez PINB w M. w sprawie odstępstwa od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę wydanym przez Urząd Gminy w S. z dnia 31 lipca 1990 r., znak: [...] w związku z pozwoleniem na budowę z dnia 27 listopada 1979 r., znak; [...] budynku mieszkalnego na nieruchomości w miejscowości M., gmina S., działka ewid. Nr [...]. PINB w M. działając w sytuacji, gdy inwestor ignorując fakt, że przed organami nadzoru budowlanego toczy się z jego udziałem postępowanie administracyjne w sprawie związanej z istotnymi odstępstwami i powinnościami zawiadamia o ukończeniu budowy przed zakończeniem postępowania naprawczego, organ miał prawo rozpatrzyć sprawę korzystając z art. 77 § 4 Kpa, kierując się również dyrektywą z art. 12 Kpa, która wskazuje, że organ powinien działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia, a sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Organ odwoławczy zwrócił też uwagę, że zasadniczym celem postępowania naprawczego jest zbadanie, czy zrealizowany obiekt budowlany został wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną oraz obowiązującymi przepisami prawa. Z w/w względów nie było zatem możliwe przyjęcie przedmiotowego budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości M. do użytkowania w trybie art. 54 ustawy Prawo budowlane. Organ odwoławczy zauważył także, że w rozpoznawanej sprawie brak wezwania strony do wypowiedzenia się, co zebranych dowodów, nie miało wpływu na trafność rozstrzygnięcia i podzielił stanowisko organu I instancji, że mimo tego, iż T. N. złożyła stosowne zgłoszenie, co znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy, to jednak z uwagi na prowadzone postępowanie naprawcze organ uprawniony był do złożenia sprzeciwu i takie działanie organu uznać należy za zgodne z prawem. Powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie T. N., zarzucając jej naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 77 k.p.a. poprzez brak należytego i wyczerpującego informowania skarżącej o okolicznościach faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ustalenie praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, brak umożliwienia zapoznania się skarżącej z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, brak zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego. Zarzuciła również naruszenie art. 54 ustawy Prawo budowlane poprzez wydanie decyzji zawierającej sprzeciw, podczas gdy nie istnieją istotne odstępstwa od projektu. Na podstawie tych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu skargi podkreślono, że postępowanie związane z ustaleniem, czy doszło do istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego nie zostało zakończone, a więc nie istnieje decyzja stwierdzająca, czy takie odstępstwa faktycznie istnieją, a jeżeli tak, to czy są to odstępstwa istotne. Zdaniem skarżącej w takiej sytuacji wniesienie sprzeciwu jest przedwczesne. Ponadto podniesiono, że organ nadzoru budowlanego prowadzi postępowanie w sprawie odstępstw w sposób przewlekły, bowiem w ciągu 17 miesięcy od wydania decyzji kasatoryjnej przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. tj. od 31 marca 2011 r. nie podejmował żadnych działań. Dopiero po dokonaniu zgłoszenia przystąpienia do użytkowania rozpoczęły się liczne kontrole u skarżącej. Dodatkowo skarżąca zwróciła uwagę, że organ I instancji naruszył art. 10 k.p.a. uniemożliwiając skarżącej zapoznanie się z całością zebranego w sprawie materiału. W ten sposób skarżąca została pozbawiona prawa udowodnienia swoich twierdzeń, a uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (test jednolity Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zmianami) dalej zwana "p.p.s.a", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy). W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Problem w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia czy możliwe jest tzw. "milczące" przyjęcie do użytkowania obiektu budowlanego w sytuacji, gdy równocześnie toczy się wobec tego obiektu postępowanie przed organami nadzoru budowlanego, dotyczące jego budowy z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego. Odpowiedz na tak zadane pytanie jest negatywna. W pierwszej kolejności należy przytoczyć przepisy art. 54 i 55 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2013 poz.1409), które regulują to zagadnienie. Zgodnie z art. 54 do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Zgodnie natomiast z art. 55 przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, jeżeli na wzniesienie obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii V, IX-XVIII, XX, XXII, XXIV, XXVII-XXX, o których mowa w załączniku do ustawy; zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 49 ust. 5 albo art. 51 ust. 4; przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego ma nastąpić przed wykonaniem wszystkich robót budowlanych. Przepisy te oznaczają, że użytkowanie obiektu budowlanego, na którego wzniesienie wymagane jest pozwolenie budowlane, dozwolone jest - co do zasady - pod warunkiem braku sprzeciwu właściwego organu, wyrażonego (w drodze decyzji administracyjnej) w terminie 21 dni od doręczenia mu zawiadomienia o zakończeniu budowy (art. 54 ustawy - Prawo budowlane). Natomiast w odniesieniu do określonych kategorii obiektów budowlanych, a także w pewnych sytuacjach, nie jest wystarczające uzyskanie "dorozumianej zgody", lecz ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie (art. 55 ust. 1 ustawy Prawo budowlane). Niedopełnienie wymienionych obowiązków, a więc niezawiadomienie organu o zakończeniu budowy, przystąpienie do użytkowania przed upływem 21 dni od doręczenia mu stosownego zawiadomienia bądź nieuzyskanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, skutkuje wymierzeniem kary. Następnie wskazać należy, że w odniesieniu do przedmiotowego obiektu (domu jednorodzinnego) przepis art. 54 Prawa budowlanego wymaga zawiadomienia o zakończeniu budowy przed przystąpieniem do jego użytkowania. Podkreślić przy tym należy, że zawiadomienie o zakończeniu budowy, o którym mowa w art. 54 ustawy - Prawo budowlane dotyczy budowy prowadzonej legalnie, a więc na podstawie pozwolenia na budowę i zgodnie z jej ustaleniami. Prawnie skuteczne jest zatem zawiadomienie o zakończeniu budowy, ale tylko co do obiektów wybudowanych zgodnie z projektem budowlanym. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 12 stycznia 2011 r. sygn. II OSK 34/10 " Postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu jest końcowym etapem procesu inwestycyjnego, w którym organ dokonuje sprawdzenia czy obiekt budowlany może być użytkowany w sposób określony w wydanych wcześniej decyzji w tej materii. Toteż prawnie skuteczne jest zawiadomienie o zakończeniu budowy tylko w odniesieniu do obiektów wybudowanych zgodnie z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę lub ze zmianami nie odstępującymi w sposób istotny od tych warunków." Innymi słowy oznacza to, że gdy toczy się postępowanie naprawcze w odniesieniu do obiektu budowlanego, co do którego równocześnie inwestor złożył zgłoszenie o przystąpieniu do użytkowania, nie jest możliwe "milczące" przyjęcie do użytkowania obiektu budowlanego, gdyż oba te postepowania się wykluczają. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że wobec będącego przedmiotem niniejszej sprawy obiektu toczy się postepowanie dotyczące wzniesienia go z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu i pozwolenia na budowę, a postępowanie w tej materii nie zostało zakończone. Dowody na te okoliczność przedstawiła zresztą organowi sama skarżąca, choć wyciągnęła z nich inne wnioski niż organ. Szczególnie podkreślenia wymaga ta okoliczność, że sam fakt uchylenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia 1.10.2010 r. znak: [...], wstrzymującego T. N. roboty budowlane budowy obiektu budowlanego jak również uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia 20.10.2010 r. znak: [...], nakładającej na T. N. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego – nie powoduje, że postępowanie w tym przedmiocie zostało zakończone. Sam fakt uchylenia obu powołanych wyżej aktów prawnych przez organ II Instancji oznacza tylko tyle, że postępowanie przed organem I Instancji będzie toczyło się od początku. Wydanie przez organ II Instancji decyzji kasatoryjnej oznacza tylko tyle, że organ ten dostrzegł błędy w postępowaniu organu I Instancji, które są tego rodzaju, że nie było możliwe ich "naprawienie" przez organ II Instancji. Postępowanie w sprawie odstępstw pozostaje zatem w toku, skoro nie zostało umorzone. Nie zmienia tego faktu i ta okoliczność, że jak wskazuje skarżąca, organ I Instancji (PINB w M.) nie podjął w sprawie żadnych działań przez okres 17 miesięcy. Bezczynność organu czy też przewlekłe prowadzenie postępowania może być bowiem przedmiotem osobnego postepowania, które może wszcząć skarżąca w tej sprawie. Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącej dotyczącego naruszenia art. 10 KPA przez organ I Instancji, wskazać należy, że z utrwalonego już orzecznictwa wynika, że: "w sytuacji przedstawienia organom administracji publicznej zarzutu dotyczącego braku zawiadomienia strony przed wydaniem decyzji o zebraniu materiału dowodowego i możliwości składania wniosków dowodowych, koniecznym jest ustalenie, jakiej konkretnie czynności procesowej nie mogła strona dokonać, jakiego dowodu w sprawie nie mogła przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć tak stwierdzone uchybienie. Dopiero wykazanie, że naruszenie przez organ administracji publicznej zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym poprzez nie powiadomienie jej o zgromadzeniu materiału dowodowego i możliwości zapoznania się z tym materiałem oraz o możliwości składania wniosków dowodowych, uniemożliwiło stronie podjęcie konkretnie wskazanej czynności, a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia art. 10 k.p.a." (tak np. WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 7 lutego 2013 r. sygn. IV SA/Po 1109/12). W niniejszej sprawie skarżąca okoliczności takich nie wskazała. Wobec powyższego skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy prawo o postepowaniu przed sądami administracyjbnymi.