II SA/Kr 1038/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka Sędziowie: WSA Małgorzata Łoboz WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2017 r. sprawy ze skargi E. W. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 1 marca 2017 r. nr LXV/1584/17 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Ugorek-Fiołkowa" postanawia: I. odrzucić skargę; II. zarządzić na rzecz skarżącego E. W. zwrot kwoty 300 zł (trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu Skarżący E. W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 1 marca 2017 r., Nr LXV/1584/17 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Ugorek-Fiołkowa". W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł m.in., że wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postepowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935 – dalej jako: ustawa nowelizująca), zmieniło się brzmienie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 446 z późn. zm. – dalej jako: u.s.g.), którego treść następnie przytoczył. Tym samym w ocenie skarżącego, w aktualnym stanie prawnym nie istniała konieczność zaistnienia bezskuteczności wezwania do usunięcia naruszenia prawa, celem otwarcia drogi do zaskarżenia uchwały lub zarządzenia do sądu administracyjnego, a w związku z tym dopuszczalne było złożenie przedmiotowej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Krakowa wniosła o jej odrzucenie jako wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie bez wezwania Rady Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa, ewentualnie oddalenie skargi w całości z powodu jej bezzasadności oraz o odrzucenie skargi w zakresie w jakim skarżący skarży uchwałę wykraczając poza swój interes prawny. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podkreślił m.in., że zaskarżona uchwała została podjęta w dniu 1 marca 2017 r., a w związku z tym skarga na przedmiotowy plan powinna zostać poprzedzona wezwaniem Rady Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa, czy też do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżącego, które skarżący zarzuca w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W tym zakresie organ przytoczył treść art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 czerwca 2017 r. Podniesiono przy tym, że w przypadku wnoszenia skargi na plan miejscowy uchwalony w dniu 1 marca 2017 r. nie mają zastosowania przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, które m.in. znoszą obowiązek uprzedniego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto organ powołując się na treść art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej wskazał, że jej przepisy zmieniające właściwe regulacje ustawy o samorządzie gminnym i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu jej wejścia w życie, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. Organ zaznaczył, że do Rady Miasta Krakowa nie wpłynęło stosowne wezwanie skarżącego, zanim wystąpił on ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Podkreślono przy tym, że również w samej skardze, skarżący powołał się na brak obowiązku uprzedniego bezskutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, czy też interesu prawnego. Tym samym w ocenie Rady Miasta Krakowa, skarżący E. W. nie dopełnił wymogu formalnego, od którego zależało skuteczne wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na ww. plan miejscowy. Ponadto, w wykonaniu zarządzenia Referendarza Sądowego z dnia 23 sierpnia 2017 r., pismem z dnia 30 sierpnia 2017 r. wezwano skarżącego do złożenia dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Niemniej jednak pomimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie przedłożył ww. dowodu wezwania organu, natomiast w piśmie z dnia 8 września 2017 r. (data prezentaty na dokumencie), skarżący cofnął skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie, wnosząc o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, w tym m.in. czy spełnione zostały przewidziane prawem wymogi formalne do jej wniesienia. W tym zakresie podstawowe znaczenie ma zatem prawidłowe określenie podstawy prawnej wniesienia skargi do sądu administracyjnego oraz przedmiotu sprawowanej przez ten sąd kontroli, którym w rozpoznawanej sprawie jest podjęta w dniu 1 marca 2017 r. uchwała Rady Miasta Krakowa Nr LXV/1584/17 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Ugorek-Fiołkowa". Podstawą prawną do wniesienia przedmiotowej skargi na ww. uchwałę stanowiącą akt prawa miejscowego jest art. 101 ust. 1 u.s.g. Wymaga w tym miejscu podkreślenia, że z dniem 1 czerwca 2017 r. na podstawie art. 2 pkt 1 lit. a ustawy nowelizującej, ustawodawca dokonał zmiany brzmienia przywołanego powyżej przepisu, znosząc tym samym obowiązek uprzedniego bezskutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Niemniej jednak zauważyć należy, że zgodnie z treścią art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej przepisy art. 52 i art. 53 p.p.s.a. w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą oraz przepis art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. (art. 18 ustawy nowelizującej). Oznacza to zatem, że w przypadku uchwał podjętych przed dniem 1 czerwca 2017 r. zastosowanie znajdują przepisy w brzmieniu dotychczasowym. Tym samym, w kontekście zastosowania przepisów intertemporalnych znaczenie ma data podjęcia zaskarżonej uchwały przez organ stanowiący gminy, a nie data jej wejścia w życie, czy też data wniesienia skargi do sądu, gdyż to właśnie od daty wydania określonego aktu ustawodawca uzależnił zastosowanie nowych regulacji prawnych we wskazanym powyżej zakresie. Wobec powyższego stwierdzić należy, że jeżeli zaskarżona uchwała Rady Miasta Krakowa została podjęta w dniu 1 marca 2017 r., to w niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie art. 101 ust. 1 u.s.g. w brzmieniu dotychczasowym (sprzed nowelizacji), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika zatem, że warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę organu gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest jej poprzedzenie wezwaniem organu gminy, który wydał kwestionowaną uchwałę, do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Dopiero bowiem bezskuteczność takiego wezwania umożliwia zaskarżenie uchwały do sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe wymaga podkreślenia, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżący kierował przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jakiekolwiek wezwanie w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. do Rady Miasta Krakowa o usunięcie naruszenia swojego interesu prawnego – wywołanego zaskarżoną uchwałą. Okoliczność ta wynika także z treści uzasadnienia samej skargi, gdzie skarżący powołując się niezasadnie na nowe brzmienie art. 101 ust. 1 u.s.g. podnosi, iż w aktualnym stanie prawnym nie istniała konieczność zaistnienia bezskuteczności wezwania do usunięcia naruszenia prawa, celem otwarcia drogi do zaskarżenia przedmiotowej uchwały. Podobnie też organ wnosząc w odpowiedzi na skargę o jej odrzucenie podał, że do Rady Miasta Krakowa nie wpłynęło stosowne wezwanie skarżącego, zanim wystąpił on ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Tym samym, nie ulegało wątpliwości Sądu, że skarżący E. W. nie spełnił w rozpoznawanej sprawie przesłanki warunkującej skuteczne wniesienie skargi do sądu, tj. nie dopełnił obowiązku uprzedniego bezskutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, bez którego wniesienie skargi – w tak ustalonym stanie prawnym – na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego podjęty przed dniem 1 czerwca 2017 r., uznać należy za niedopuszczalne i powodujące konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż określone w pkt 1-5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OSK 740/17, LEX nr 2274600 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt II OSK 2554/15, LEX nr 1987151). Na marginesie wskazać również należy, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło w ogóle do rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi na przedmiotową uchwałę, który to termin w przypadku zaskarżenia aktów prawa miejscowego, jakim jest uchwała Rady Miasta Krakowa Nr LXV/1584/17 z dnia 1 marca 2017 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Ugorek-Fiołkowa", uzależniony został od uprzedniego wystąpienia do Rady Miasta Krakowa z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. Wymaga bowiem podkreślenia, że zgodnie z treścią art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji – mającego zastosowanie w niniejszej sprawie na podstawie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. (sygn. akt II OPS 2/07, LEX nr 260435) – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skoro zatem – jak zostało to wyżej wskazane – skarżący nie wystąpił Rady Miasta Krakowa z takim wezwaniem, to tym samym nie otworzył się dla niego termin do wniesienia przedmiotowej skargi, jak również nie otworzyła się droga do kontroli sądu administracyjnego zaskarżonej uchwały. Odnosząc się natomiast do pisma skarżącego z dnia 8 września 2017 r. (data prezentaty na dokumencie) zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi, wskazać należy, że nie mogło ono odnieść w tej sprawie zamierzonego skutku. Zgodnie bowiem z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji przyjmuje się, że cofnięcie skargi, jako czynność dyspozycyjna strony może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Natomiast w sytuacji, w której Sąd badając z urzędu dopuszczalność skargi ustali, iż zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymieniona w art. 58 § 1 p.p.s.a., tj. jak zaistniała w przedmiotowej sprawie niedopuszczalność wniesienia skargi z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 (pkt 6), zobligowany jest do odrzucenia skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX nr 335007). Dlatego też należało uznać, że wobec niedopełnienia przez skarżącego wymogu formalnego do skutecznego wniesienia skargi na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, stosownie do przywołanego powyżej brzmienia przepisów obowiązujących w dacie jej wniesienia, tj. niewystąpienia przez skarżącego do Rady Miasta Krakowa z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w punkcie I sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 in fine p.p.s.a., jak w punkcie II sentencji postanowienia.