II SA/Kr 109/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. i K. P. na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu [...] Starego Miasta w O. p o s t a n a w i a s k a r g ę o d r z u c i ć Skarga J. P. i K. P. (zwanych dalej skarżącymi) na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu [...] Starego Miasta w O., złożona została w Kancelarii Ogólnej Urzędu Miasta O. w dniu 02.01.2008r. W uzasadnieniu swojej skargi skarżący wskazują, iż nie zgadzają się z się z treścią załącznika nr 2 do powołanej wyżej uchwały, w którym Rada Miasta O. postanowiła nie uwzględnić ich uwagi do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu [...] Starego Miasta w O. w zakresie ustaleń zawartych w Rozdziale 2 paragraf 8 sektor 22. Uważają, że Stanowisko Rady w tym zakresie jest błędne, a plan miejscowy powinien zostać uzupełniony o postanowienia przez nich proponowane, a dookreślające warunki zmiany przeznaczenia budynku przy ulicy Z. w O. W odpowiedzi na przedmiotową skargę Rada Miasta O., reprezentowana przez radcę prawnego K. S. G. wniosła o jej oddalenie wskazując, że w sprawie nie można twierdzić, by zapisy zaskarżonej uchwały naruszały w jakikolwiek sposób interes prawny bądź uprawnienie skarżących w rozumieniu przepisu art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu [...] Starego Miasta w O. Zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Ustawa z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz.717 z późn. zm.) nie przewiduje szczególnego trybu zaskarżania (środków zaskarżenia) do sądu administracyjnego nieuwzględnienia przez organy gminy uwag wniesionych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w toku postępowania planistycznego, jak również samego planu zagospodarowania przestrzennego, który jest aktem prawa miejscowego. W konsekwencji wniesioną skargę i jej dopuszczalność oceniać należy na gruncie art.101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. z 2001r. Dz. U. nr 142, poz.1591 z późn. zm.). Zasady i tryb korzystania z art.101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym zostały w nim dokładnie i jednoznacznie określone. Otóż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie naruszone zostało uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Skargę na uchwałę rady gminy może więc na podstawie art.101 ustawy o samorządzie gminnym wnieść jedynie osoba, której interes prawny lub uprawnienie zostało nią naruszone oraz przed złożeniem skargi wyczerpała przewidziany w tym przepisie tryb postępowania. Wezwanie do usunięcia naruszenia jest bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii. Jak wynika z analizy akt sprawy skarżący wnosząc skargę na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu [...] Starego Miasta w O. nie dochowali wszystkich wskazanych wyżej przesłanek. Należy stwierdzić, iż na dzień 5 listopada 2007r. (data wezwania do usunięcia naruszenia prawa) nie mogło dojść do naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżących powołaną wyżej uchwałą - aktem prawa miejscowego, którym jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Uchwała Rady Miasta O. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu [...] Starego Miasta w O. została bowiem opublikowana w Dz. Urz. Woj. [...] nr [...] w dniu [...] stycznia 2008r., a weszła w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. W konsekwencji w dniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (t.j. w dniu 5 listopada 2007r.) uchwała ta nie była obowiązującym aktem prawa miejscowego. Jej postanowienia nie obowiązywały, a tym samym nie mogły wówczas oddziaływać na interes prawny lub uprawnienia skarżących. Wobec braku naruszenia prawa lub interesu prawnego skarżących w dacie 5 listopada 2007r., datowane na ten dzień wezwanie do usunięcia tych naruszeń było bezprzedmiotowe. Skoro tak, to skierowane przez skarżących wezwanie należy uznać za przedwczesne i nie wyczerpujące trybu przewidzianego przepisem art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Co więcej również w momencie wnoszenia skargi na przedmiotowa uchwałę (2.01.2008r.) nie była ona jeszcze opublikowana, ani tym bardziej nie obowiązywała. W konsekwencji uchwała weszła w życie z dniem [...] lutego 2008r. i dopiero od tego momentu zaczęły obowiązywać jej postanowienia, a tym samym mogły one dopiero wówczas oddziaływać na interes prawny lub uprawnienia skarżących. Skoro tak, to nie można podzielić stanowiska skarżących, iż już wcześniej tj. w dniu wniesienia skargi był naruszony ich interes prawny lub uprawnienia uchwałą (a właściwie załącznikiem do tej uchwały), która jeszcze nie weszła w życie i nie obowiązywała. Nie jest zatem spełniona jedna z podstawowych przesłanek do wniesienia skargi na uchwałę organu gminy z zakresu administracji publicznej w trybie art.101 ustawy o samorządzie gminnym - brak jest naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżących w chwili składania wezwania do usunięcia naruszenia prawa oraz składania przedmiotowej skargi do sądu. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne.