II SA/Kr 1098/05
WyrokWSA w Krakowie2007-08-08
Skład orzekający: Krystyna Daniel, Piotr Głowacki, Mariusz Kotulski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, a następnie uchylił decyzję i umorzył postępowanie, biorąc pod uwagę zmianę stanu własnościowego nieruchomości i nowelizację przepisów Prawa budowlanego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracyjne prawidłowo wznowiły postępowanie administracyjne na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. z uwagi na istotne nowe okoliczności faktyczne dotyczące stanu własności nieruchomości, które nie były znane organowi wydającemu pierwotną decyzję. Uchylenie decyzji i umorzenie postępowania było uzasadnione, ponieważ w międzyczasie nastąpiła zmiana przepisów Prawa budowlanego, która wyeliminowała podstawę prawną do wydawania decyzji w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego.Stan faktyczny
Spółka Mieszkaniowa złożyła wniosek o zmianę sposobu użytkowania poddasza z niemieszkalnego na mieszkalne, co zostało jej udzielone decyzją Prezydenta Miasta. Następnie jedna ze współwłaścicielek nieruchomości wniosła o wznowienie postępowania, wskazując, że została pominięta jako strona. Prezydent Miasta wznowił postępowanie, uchylił swoją poprzednią decyzję i umorzył postępowanie. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Prezydenta. Spółka Mieszkaniowa oraz inni właściciele lokali zaskarżyli decyzję Wojewody do WSA. WSA uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2005r. Zasądza od Wojewody M. na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie: WSA Piotr Głowacki WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2007 r. sprawy ze skarg Spółki Mieszkaniowej [...] Spółki z o.o. w K. oraz E. K, A. K., K. K., T. K. i K. K., K. W., J. W. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2005 r. Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Wojewody M. na rzecz skarżących A. K., K. K., J. W. po 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia [...] 2002r. Spółka Mieszkaniowa [...] Sp. z o.o. w K. wniosła o zmianę sposobu użytkowania części obiektu budowlanego – poddasza o przeznaczeniu niemieszkalnym – na przeznaczenie mieszkalne, położonego na działkach nr 554/4 i 554/5 obr.[...] w K. przy ul. [...].
Decyzją z dnia [...] 2003r. nr [...] Prezydent Miasta K. udzielił pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania poddasza niemieszkalnego na mieszkalne w trzech budynkach mieszkalnych w zabudowie szeregowej położonych na działkach nr 554/4 i 554/5 obr. [...] przy ul. [...] w K. Przy czym wskazać należy, że budynek mieszkalny przy ul. [...] i przy ul. [...] to ten sam obiekt.
Wnioskiem z dnia[...] .2003r. A. S. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie udzielenia Spółce Mieszkaniowej [...] Sp. z o.o. w K. pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części obiektu budowlanego – poddasza o przeznaczeniu niemieszkalnym – na przeznaczenie mieszkalne. W uzasadnieniu wniosku A. S. wskazała, że była współwłaścicielką nieruchomości i dlatego winna była uczestniczyć jako strona w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...] 2003r. nr [...]
Postanowieniem z dnia [...] 2004r. Prezydent Miasta K. wznowił postępowanie w sprawie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części obiektu budowlanego – poddasza o przeznaczeniu niemieszkalnym – na przeznaczenie mieszkalne.
Decyzją z dnia [...] 2004r., nr [...] Prezydent Miasta K. uchylił swoją decyzję nr [...] dotyczącą zmiany sposobu użytkowania poddasza niemieszkalnego na mieszkalne w trzech budynkach mieszkalnych w zabudowie szeregowej położonych na działkach nr 554/4, 554/5 obr.11 przy ul. [...] w K. i umorzył postępowanie w przedmiocie wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy.
Wskutek wniesienia przez A. S. odwołania decyzja organu I instancji z [...] 2004r. została uchylona w całości przez Wojewodę M. decyzją [...] 2005r., nr[...], a sprawa przekazana do ponownego rozparzenia
Decyzją z dnia [....] 2005r. ([...]), wydaną na podstawie art. 151 § l pkt 2 kpa, art. 105 § l kpa w zw. z art. 145 § l pkt 4 i pkt 5 oraz art. 104 kpa po rozpoznaniu sprawy wznowionej na żądanie A. S., w sprawie wydania decyzji Nr [...] dotyczącej zmiany sposobu użytkowania poddasza niemieszkalnego na mieszkalne w trzech budynkach mieszkalnych w zabudowie szeregowej położonych na działkach nr 554/4, 554/5 obr. [...] przy ul. [...] w K. Prezydent Miasta K. uchylił swoją decyzję Nr [...] i umorzył postępowanie w przedmiocie wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy.
W uzasadnieniu decyzji podano, że w dniu [...] 2003r., po rozpatrzeniu wniosku Spółki Mieszkaniowej [...] Sp. z o.o., wydana została decyzja nr [...] o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania w/w, natomiast postanowieniem z dnia [...] 2004r., na żądanie A. S., występującej również jako pełnomocnik M. P., współwłaścicielki lokalu nr [...] przy ul. [...] w K., wznowione zostało postępowanie w sprawie wydania w/w decyzji. Wznowienie postępowania nastąpiło z powodu tego, że A. S. i M. P. zostały pominięte jako strony postępowania, a A. S. była właścicielką lokalu mieszkalnego nr 2 i współwłaścicielką nieruchomości przy ul. [...] w K., zaś M. P. - lokalu nr [...] tej nieruchomości.
W toku postępowania wznowieniowego wnioskodawczyni przedłożyła kserokopie wypisów z aktów notarialnych, z których wynika, że inwestor dokonał sprzedaży wyodrębnionych samodzielnych lokali mieszkalnych w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul. [...] w K., tj., lokalu nr [...] na rzecz A. S. wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej budynku nr [...] przy ul. [...] oraz lokalu nr [...] na rzecz M. P. w udziale wynoszącym 1/2 części oraz na rzecz N. i A. S. w udziale wynoszącym 1/4 części wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej budynku nr [...] przy ul.[...].
Z przedłożonych dokumentów wynika, że w/w osoby, będąc właścicielami wyodrębnionych lokali mieszkalnych i współwłaścicielami nieruchomości wspólnej budynku nr [...] przy ul. [...] w K., z własnością której związany jest również udział w gruncie, niewątpliwie posiadały interes prawny w toczącym się postępowaniu. A. S. nie wiedziała o toczącym się postępowaniu w przedmiotowej sprawie, a tym samym bez własnej winy nie brała w nim udziału. Na dzień wydawania decyzji Nr [...] organowi prowadzącemu postępowanie nieznany był fakt istnienia innych współwłaścicieli nieruchomości przy ul. [...] w K. poza dotychczasowym właścicielem tej nieruchomości - inwestorem Spółką Mieszkaniową [...] Sp. z o.o. Zatem w dniu wydawania w/w decyzji zmienił się stan własnościowy przedmiotowej nieruchomości, co stanowi nową okoliczność nieznaną organowi w dniu wydawania w/w decyzji.
W związku z powyższym organ I instancji stwierdził, że inwestor w dniu wydawania decyzji Nr [...], nie był jedynym właścicielem przedmiotowej nieruchomości, więc powinien wykazać się również zgodą pozostałych współwłaścicieli wyodrębnionych lokali mieszkalnych położonych na przedmiotowej nieruchomości na zmianę sposobu przeznaczenia poddasza.
Inwestor nie przedłożył wymaganych dokumentów, a co za tym idzie nie wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stanowiącym, zgodnie z art. 71. ust. l ustawy Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji, jeden z niezbędnych dokumentów wymaganych do uzyskania decyzji dotyczącej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego.
Zdaniem organu I instancji okoliczność braku wykazania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, stanowiąca realizację przesłanki art. 145 § l pkt. 5 kpa stanowi również podstawę do uchylenia decyzji zgodnie z art. 151 § l pkt 2 kpa.
Ponadto organ I instancji wskazał, że istotą wznowionego postępowania i uchylenia dotychczasowej decyzji ostatecznej jest powrót sprawy do stadium zwykłego postępowania instancyjnego. Wobec tego organ administracji wydający nową decyzję, stosuje te przepisy prawa materialnego, które obowiązują w dniu orzekania. Ponieważ na skutek ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888) art. 71 ustawy Prawo budowlane uległ zmianie, to zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi, czyli ustawodawca zrezygnował z konieczności orzekania o zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części w drodze decyzji administracyjnej. Zatem wraz ze zmianą art. 71 Prawa budowlanego odpadła podstawa prawna do wydawania decyzji o zmianie sposobu użytkowania obiektów budowlanych lub ich części i dlatego z tego względu postępowanie wznowieniowe w części dotyczącej wydania rozstrzygnięcia co do istoty sprawy stało się bezprzedmiotowe. Natomiast zgodnie zaś z art. 105 § l kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej ma obowiązek wydać decyzję o umorzeniu postępowania.
Odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody M. wniosła Spółka Mieszkaniowa [...] Sp. z o.o., zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 i art. 148 kpa przez błędne przyjęcie, że strona zachowała termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania oraz że z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Ponadto odwołująca się podniosła naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 w zw. z art. 156 §1 pkt 2 kpa przez przyjęcie, iż w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania.
W uzasadnieniu odwołująca się wskazała, że strony zawarły umowę sprzedaży lokali w miesiącach maj i czerwiec 2002r., czyli w chwili występowania przez odwołującą się z wnioskiem o zmianę sposobu użytkowania poddasza katalog stron określony był prawidłowo. Ponadto, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (Dz. U. z 2000r. Nr 80 poz. 903 ze zm.), powstanie odrębnej własności lokalu następuje z chwilą wpisu do księgi wieczystej, a wpis ma charakter konstytutywny. W niniejszej sprawie organ I instancji w całości pominął kwestię dowodową polegającą na ustaleniu daty wpisu do księgi wieczystej w/w lokali mieszkalnych.
Co do naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 kpa odwołująca się wskazała, że informowała wszystkich klientów w dacie zawierania umowy sprzedaży lokalu o fakcie prowadzonych w stosunku do przedmiotowej inwestycji postępowaniach administracyjnych, a tym samym okoliczność zaniedbania przez strony faktów związanych ze zgłoszeniem się jako strona do prowadzonego postępowania - nie może być traktowane jako brak winy.
Odwołująca się zarzuciła też, że wszyscy właściciele lokali przedmiotowej inwestycji zostali o przedmiotowej decyzji powiadomieni niezwłocznie po jej wydaniu, a tym samym został uchybiony miesięczny termin do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie.
Odnośnie zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 i 5 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpa odwołująca się wskazała, że w niniejszej sprawie nie wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, lecz jedynie badana była okoliczność faktyczna dotycząca nieruchomości i ta okoliczność była organowi znana. Ponadto stan prawny nieruchomości jest materialnoprawną przesłanką wydania decyzji o zmianie sposobu użytkowania, a zatem w przypadku jej braku nie jest właściwy tryb wznowienia postępowania - ale tryb stwierdzenia nieważności. Tryby te nie są konkurencyjne względem siebie i dlatego ta sama okoliczność nie może być przesłanką do wznowienia postępowania.
Odwołanie od decyzji organu I instancji do Wojewody M. wnieśli też A. K., E. K., J. W., G. P., M. W., T. K., K. K. i K. K.
Odwołujący się zarzucili zaskarżonej decyzji oczywistą sprzeczność ze stanem faktycznym, prawnym oraz słusznym interesem stron jak również niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Wskazali, że poddasza, zgodnie z notarialną umową sprzedaży i załączoną do niej dokumentacją zostały wpisane do ksiąg wieczystych jako lokale mieszkalne, a w dniu [...] 2004r., Wydział Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta wydał stosowne zaświadczenie, że decyzja nr [...] z dnia [...] 2003r., zezwalająca na zmianę sposobu użytkowania poddasza niemieszkalnego na mieszkalne jest ostateczna, co spowodowało nieodwracalne skutki. Zaznaczyli też, że właściciele poddaszy ponoszą koszty i uiszczają wszelkie opłaty z tytułu posiadania lokali mieszkalnych oraz, że postępowanie zostało wznowione na wniosek A. S., jako strony, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu w przedmiotowej sprawie. Podkreślili, że pominięty został fakt, iż A. S. wniosła do Wydziału Architektury i Urbanistyki o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie stosownie do art. 105 § 2 kpa.
Ponadto odwołujący się zwrócili uwagę na fakt, że właściciele lokali mieszkalnych nie wnoszą sprzeciwu w przedmiotowej sprawie i na tę okoliczność została podjęta przez członków Wspólnoty Mieszkaniowej stosowna uchwała, która została przedstawiona w Wydziale Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta. Ich zdaniem zgoda właścicieli lokali mieszkalnych na zmianę sposobu użytkowania poddaszy w budynku przy ul.[...], czyni zadość stosownym wymogom prawnym i winna być potraktowana jako działanie wyjaśniające i uzupełniające w postępowaniu, a tym samym przesłanki o wznowieniu postępowania rozstrzygającego co do istoty sprawy należałoby uznać jako bezprzedmiotowe. Odwołujący się podnieśli również, że organowi prowadzącemu postępowanie na dzień wydawania decyzji znany był fakt, istnienia innych współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości – co wynika z korespondencji Wydziału Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta kierowanej do właścicieli lokali mieszkalnych, jako stron w toczących się postępowaniach.
Decyzją z dnia [...] 2005r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § l pkt l w związku z art. 104 kpa, art. 80 i art. 81 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016 z późn. zm.), Wojewoda M. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w postępowaniu organu I instancji poprzedzającym wydanie decyzji o zmianie sposobu użytkowania przedmiotowego poddasza jako strony postępowania, nie brały udziału M. S. i M. P., posiadające udział w działce, na której stoi budynek przy ul. [...] i własność lokali mieszkalnych nr 2 i 3 w tym budynku. Zatem potwierdziła się przesłanka z art. 145 § l pkt 4 kpa, ponieważ w toku wznowionego postępowania wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody nieznane organowi w dniu wydania decyzji. Tą nową okoliczność faktyczną stanowił fakt, iż w dacie wydanej decyzji Nr [...] z dni [...] 2003r., ww. osoby były obok Spółki Mieszkaniowej [...] Sp. z o.o. w K. - współwłaścicielkami działek i mieszkań w budynku, którego dotyczyła wydana decyzja o zmianie sposobu użytkowania niemieszkalnego poddasza na mieszkalne. Dowód na ten fakt nie był znany organowi I instancji, ponieważ, nie zostały zaktualizowane wypisy z rejestru gruntów, a inwestor przedłożył do akt sprawy zawiadomienie o wpisie do księgi wieczystej z dnia [...] 2001r. Zatem przesłanki wznowienia należało zbadać również na okoliczność przyczyny określonej art. 145 § l pkt 5 kpa.
Organ odwoławczy wskazał, że wycofanie wniosku o wznowienie złożone przez A. S. nie miało znaczenia dla prowadzenia sprawy w związku z art. 145 § l pkt 5 kpa, ponieważ w toku postępowania potwierdziła się przesłanka, iż zmienił się stan prawny (własność) nieruchomości objętej postępowaniem administracyjnym i dlatego współwłaściciele działki i mieszkań w budynku, którego dotyczyła inwestycja, powinni byli brać udział w tym postępowaniu.
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 151 § l pkt 2 kpa, istnienie podstaw z art. 145 § l kpa, powoduje uchylenie decyzji objętej wznowionym postępowaniem i wydanie nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy. Rozstrzygnięcie zapada w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie wydawania decyzji. Według stanu prawnego obowiązującego od [...] 2003r., podstawą do dokonania przez inwestora zmiany sposobu użytkowania obiektu lub jego części jest przyjęte bez sprzeciwu zgłoszenie właściwemu organowi. Jeżeli zatem nastąpiła zmiana stanu prawnego, w wyniku której wyłączone jest w danej sprawie wydanie decyzji administracyjnej, organ rozpoznający sprawę na nowo, winien uchylić decyzję dotychczasową i umorzyć postępowanie.
Skargę na powyższą decyzję Wojewody M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Spółka Mieszkaniowa [...] Sp. z o.o., podnosząc w uzasadnieniu zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
Skargę na w/w decyzję organu II instancji wnieśli również A. K., E. K., J. W., G. P., M. W., T. K., K.K. i K. K., zarzucając naruszenie art. 6, 7 i 8 kpa oraz art. 145 § 1 pkt 4 i 5 w związku z art. 138 § 1 kpa. Zwrócili się o uchylenie decyzji organów I i II instancji, umorzenie postępowania w sprawie oraz zasądzenie od Skarbu Państwa – Wojewody M. na rzecz skarżących kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podtrzymali wszystkie argumenty podniesione w odwołaniu od decyzji organu I instancji i zarzucili, że organ odwoławczy nie ustosunkował się w swojej decyzji do zarzutów odwołania.
W odpowiedzi na obie skargi Wojewoda M. wniósł o ich oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] 2006 r. Sąd odrzucił skargi M. W. oraz G.P. z powodu nieuiszczenia przez skarżących wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek w zasadzie z innych przyczyn niż, te które wskazane zostały w skargach.
Jako bezpodstawne uznać należy zarzut skarżących, iż organy administracyjne nie umorzyły postępowania administracyjnego ze względu na cofnięcie przez A. S. wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem ostatecznej decyzji z dnia [...] 2003r. nr [...] przez Prezydenta Miasta K. na podstawie art.145 § 1 pkt 4 k.p.a. Wprawdzie postępowanie wznowieniowe na podstawie art.145 § 1 pkt 4 k.p.a. toczy się na wniosek strony, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i bez takiego wniosku (np. wobec jego cofnięcia) prowadzić nie można, to postępowanie takie podlegałoby umorzeniu tylko w przypadku, gdy wznowienie postępowania nastąpiło wyłącznie na podstawie art.145 § 1 pkt 4 k.p.a. Tymczasem w przedmiotowej sprawie wznowienie postępowania nastąpiło na podstawie art.145 § 1 pkt 4 i 5 k.p.a. O czym strony postępowania zostały zawiadomione stosownym pismem. Wznowienie postępowania administracyjnego następuje w konkretnej sprawie administracyjnej – jako całości. Nie sposób zatem umorzyć go w zakresie art.145 § 1 pkt 4 k.p.a. i prowadzić nadal w zakresie art.145 § 1 pkt 5 k.p.a. Ewentualne umorzenie dotyczy całego postępowania prowadzonego w przedmiocie wznowienia. Cofnięcie wniosku przez A. S. oznacza jedynie to, że zaistnienie przesłanek z art.145 § 1 pkt 4 k.p.a. nie będzie badane w toku wznowieniowego postępowania i nie będzie stanowić podstawy prawnej decyzji administracyjnej kończącej takie postępowanie.
Wobec cofnięcia przez A.S. wniosku o wznowienie postępowania bezzasadne są również wszelkie inne zarzuty skarżących i podnoszone przez nich okoliczności dotyczące tego, czy i kiedy osoba ta dowiedziała się o przeznaczeniu poddaszy w budynkach przy ul. [...] w K. na cele mieszkalne oraz czy i kiedy dowiedziała się ona o postępowaniu w sprawie zmiany sposobu użytkowania części obiektu budowlanego i o wydanej w tej sprawie decyzji oraz czy zachowała miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Jak wspomniano wyżej w związku z cofnięciem wniosku przez A. S. okoliczności te nie będą badane.
Bezpodstawny jest również zarzut Spółki Mieszkaniowej [...] Sp. z o.o. zarzucającej naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 i 5 w zw. z art. 156 §1 pkt 2 kpa przez przyjęcie, iż w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wznowienie postępowania, gdyż okoliczności te uzasadniają wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności. Otóż organy administracyjne orzekające w przedmiotowej sprawie słusznie przyjęły, że okoliczność faktyczna w postaci stanu prawa własności na moment wydania przez Prezydenta Miasta decyzji z dnia [...] 2003r. nr [...] jest przesłanką art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., a nie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zgodnie z brzmieniem 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stwierdzenie nieważności decyzji następuje, jeżeli została ona wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. W przedmiotowej sprawie decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] 2003r. nr [...] została wydana na podstawie obowiązujących przepisów prawa (istniejącej podstawie prawnej). Natomiast w nawiązaniu do stabilnej linii orzeczniczej sądów administracyjnych o przesłance rażącego naruszeniu prawa można mówić wyłącznie wtedy, gdy mamy do czynienia z oczywistym i bezspornym naruszeniem przepisu prawa, a przy tym takim, które koliduje z zasadą praworządnego działania organów administracji publicznej w demokratycznym państwie prawa. Co więcej o rażącym naruszeniu prawa można mówić jedynie wówczas, gdy stwierdzone naruszenie, przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy, ma znacznie większą wagę, aniżeli stabilność ostatecznej decyzji administracyjnej. "Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość decyzji skutkiem naruszenia norm prawnych regulujących działania administracji publicznej w indywidualnych sprawach, w szczególności przepisów prawa procesowego oraz materialnego, o szczególnym ciężarze gatunkowym. Zachodzi więc w przypadku, gdy czynność zmierzająca do wydania decyzji administracyjnej oraz treść załatwienia sprawy w niej wyrażona stanowią zaprzeczenie stanu prawnego sprawy w całości lub w części." – wyrok WSA w Warszawie z 9.11.2005r. sygn. akt III SA/Wa 2210/05
Cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą. Przez proste porównanie treści decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] 2003r. nr [...] z brzmieniem art.71 i art.81 ust.1 pkt 2 ustawy z 7.07.1994r. Prawo budowlane stwierdzić można, że organ ten nie naruszył materialnoprawnych przesłanek uzasadniających wydanie decyzji. Organ ten opierał się na ustalonym w sprawie stanie faktycznym, przedstawionym głównie przez wnioskodawcę tj. przez Spółkę Mieszkaniową [...] Sp. z o.o. Zetem wydając decyzję z dnia [...] 2003r. nr [...] Prezydenta Miasta nie naruszył przepisów prawa materialnego, gdyż nie orzekł odmiennie lub wbrew brzemieniu przepisu art.71 i art.81 ust.1 pkt 2 prawa budowlanego.
Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. postępowanie wznawia się, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Ową nową okolicznością faktyczną istotną dla sprawy a nieznaną organowi w momencie wydawania decyzji z dnia [...] 2003r. ma być fakt, że Spółka Mieszkaniowa [...] Sp. z o.o. (wnioskodawca i inicjator postępowania administracyjnego o zmianę sposobu użytkowania części obiektu budowlanego) nie była jedynym właścicielem działek nr 554/4 i 554/5 obr.11 przy ul. [...] w K. Dla zastosowania art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. niezbędne jest kumulatywne spełnienie dwóch przesłanek: 1) ujawnienie się nowej okoliczności faktycznej istotnej dla sprawy i 2) nieznanej organowi w momencie wydawania decyzji.
Jeżeli chodzi o pierwszą przesłankę to w aktach administracyjnych sprawy brak jest wypisu z księgi wieczystej potwierdzającej wpis do niej nowych współwłaścicieli działek nr 554/4 i 554/5 obr.11 przy [...] w K. Jak wynika bowiem z art.7 ust.2 ustawy 24.06.1994r. o własności lokali do powstania odrębnej własności lokalu (z czym związany jest udział w gruncie) niezbędny jest wpis do księgi wieczystej. Ustalić zatem należało kiedy taki wpis do księgi wieczystej nastąpił i tym samym czy był on już dokonany w momencie wydawania decyzji z dnia[...]2003r. nr[...]. Na ten element ustaleń w postępowaniu administracyjnym bezskutecznie zwracała uwagę organom administracyjnym Spółka Mieszkaniowa [...] Sp. z o.o. Dodać należy, iż wypisu z księgi wieczystej nie mogą zastąpić dołączone do akt sprawy wypisy z ewidencji gruntów. Dodać należy, iż skarżący sami dołączyli do skargi zawiadomienie z Sądu Rejonowego z [...] 2002r., nr[...], z którego wynika, że w tym dniu wpisano do Kw nr [...] K. K., T. K. i K. K. jako współwłaścicieli działek nr 554/4 i 554/5 objętych Kw [...] w 8250/102588 częściach.
Natomiast, gdy chodzi o drugą przesłankę to wykazać należy fakt, iż okoliczność ta, że działki nr 554/4 i 554/5 obr.[...] przy [...] w K. były własnością również innych osób niż sam wnioskodawca, nie była znana organowi tj. Prezydentowi Miasta K. w momencie wydawania decyzji. Ta okoliczność budzi również pewne wątpliwości, do których winien odnieść się organ odwoławczy i je jednoznacznie rozstrzygnąć. Z twierdzeń zawartych w skardze A. K., E. K., J. W., T. K., K. K. i K. K. wynika, że organ administracyjny – Prezydent Miasta - wiedział w momencie wydawania decyzji z dnia [...] 2003r. nr [...] o fakcie, że działki 554/4 i 554/5 obr.[...] przy ul.[...] w K. były własnością również innych osób niż Spółka Mieszkaniowa [...] Sp. z o.o. Wynikać to ma z treści decyzji Prezydenta Miasta K. z [...] 2002r., nr [...] dotyczącej odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu p.n. budynek mieszkalny wielorodzinny z wbudowanymi garażami na działce 554/6 obr.[...] przy ul. [...] i ul. [...] o w K. wraz z infrastrukturą techniczną biegnącą przez działki nr 554/4, 554/5, 563, 558/39, 607 obr.[...], która została skierowana m.in. do A. S., A. S., M. W., J. i Z. C., W. i B. S., S. S., K. B., C. i Z. H., G. P., T. K., K. i K. K., A. K., H. M. A. N. Jak wynika z zamieszczonego w aktach sprawy wypisu z ewidencji gruntów z dnia [...] 2002r. są to współwłaściciele działek nr 554/4 i 554/5 przy ul. [...] w K. Na tle całokształtu sprawy stwierdzić jedynie można, iż wnioskodawca Spółka Mieszkaniowa [...] Sp. z o.o. w K., wprowadziła w błąd organ administracyjny nie informując go o przekształceniach własnościowych dotyczących działek nr 554/4 i 554/5 przy ul. [...] w K.
Wskazane uchybienia i wątpliwości nie wymagają dokonania ustaleń przekraczające możliwości prowadzenia postępowania dowodowego przez organ odwoławczy, a w szczególności wymagają uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Dlatego też uchylona została tyko zaskarżona decyzja.
W związku z powyższym, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.
W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 w/w ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło