II SA/Kr 1110/12

Kraków, dnia 7 września 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rynczak po rozpoznaniu w dniu 7 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym skargi A.O. na unieważnienie przetargu dotyczącego wydzierżawienia nieruchomości gminnej przez Burmistrza T. postanawia: odrzucić skargę. W niniejszej sprawie A.O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na unieważnienie przez Burmistrza T. przetargu dotyczącego wydzierżawienia nieruchomości gminnej, położonej w B. , oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 2,58 ha. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270.) zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Ponadto, stosownie do treści art. 4 p.p.s.a, sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. Skarżący A.O. zakwestionował prawidłowość unieważnienia przetargu zorganizowanego przez Burmistrza T. Zasady gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność jednostek samorządu terytorialnego oraz obrót nimi, w tym dzierżawa, zostały określone w dziale II ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.). Jakkolwiek, iż ze względu na publicznoprawny status Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego oraz przysługującego im mienia, obrót ten, oprócz stosowania przepisów prawa cywilnego, regulowany jest także przepisami prawa publicznego, to jednak ograniczenia te – dokonywane m.in. poprzez procedurę przetargową – nie powodują, że spory w tym zakresie tracą cywilnoprawny charakter. Zasadnie wskazuje się w orzecznictwie, iż celem przetargu jest umożliwienie podmiotowi zainteresowanemu w zawarciu określonej umowy, wyboru najkorzystniejszej dla niego oferty spośród ofert zgłaszanych przez uczestników przetargu i na zawarcie z wybranym oferentem umowy. Zatem wszczęcie procedury przetargowej oznacza, że pomiędzy jednostką samorządu terytorialnego a zainteresowanymi podmiotami nawiązuje się stosunek cywilnoprawny. W ramach tego stosunku zarówno jednostka samorządu terytorialnego jak i osoby w tym przetargu uczestniczące występują w charakterze równorzędnych podmiotów. Prawidłowość przeprowadzenia procedury przetargowej może być zweryfikowana w postępowaniu wszczętym powództwem do sądu powszechnego (por. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 2 sierpnia 1994 r. sygn. akt III CZP 96/94, OSNC 1995 r. nr 1, poz. 11 oraz z dnia 13 lutego 2003r., sygn. akt III CZP 95/02, OSNC 2003 r. nr 11, poz. 146; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2007 r., sygn. akt I OSK 348/07 oraz z dnia 22 lutego 2010 r., sygn. akt I OSK 207/10, opubl. System Informacji Prawnej LEX nr 1016235 i nr 658603). Zatem przepisy określające kompetencje organu do przeprowadzenia przetargu nie kształtują w niniejszej sprawie uprawnień lub obowiązków strony o charakterze administracyjnoprawnym. Z przytoczonych na wstępie przepisów p.p.s.a. wynika, że skarga do sądu administracyjnego może dotyczyć wyłącznie takich aktów i czynności, które mają charakter publicznoprawny. Nie mogą to być więc takie akty lub czynności, które stanowią działania organów administracji publicznej w sferze cywilnoprawnej i stanowią czynności cywilnoprawne. Zatem czynności związane z unieważnieniem przetargu nie następują w postępowaniu administracyjnym oraz nie mieszczą się w katalogu spraw wskazanych w art. 3 i art. 4 p.p.s.a. Skoro więc sprawa objęta skargą nie mieści się w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i orzec jak w sentencji.