II SA/Kr 1129/14

Kraków, dnia 11 sierpnia 2014r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.W. na uchwałę Rady Miejskiej w R. nr XXXVIII/391/14 z dnia 28 maja 2014r. w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: skargę odrzucić. F.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w R. nr XXXVIII/391/14 z dnia 28 maja 2014r. w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, złożonego uprzednio przez skarżącego. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej pod kątem przestrzegania prawa ma charakter ograniczony, zaś jej zakres przedmiotowy wyznaczają postanowienia art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz. U. z 2012r., poz. 270– oznaczana dalej jako p.p.s.a ). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyliczone enumeratywnie kategorie aktów administracyjnych, czynności - względnie bezczynności organów administracji publicznej. Nadto, do sądów administracyjnych należy w myśl art. 4 p.p.s.a. rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz sporów kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. orzekają one też w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując środki przewidziane w tych przepisach. Jeżeli skarga dotyczy sprawy nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jedną z ustaw szczególnych, o których mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a., jest ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednol. Dz. U. z 2013r., poz. 594 ze zm.). Stosownie do art. 101 ust. 1 tej ustawy każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Należy zwrócić uwagę, że warunkiem dopuszczalności zaskarżenia uchwały organu gminy – a jednocześnie warunkiem uznania, że sąd administracyjny będzie właściwy do jej merytorycznego rozpoznania – jest, aby ta uchwała wydana została w sprawie z zakresu administracji publicznej. W doktrynie podnosi się trafnie, że aby można uznać iż uchwała, o jakiej mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej, powinna m. in. rozstrzygać o jakimś elemencie sytuacji materialnoprawnej adresatów, inaczej bowiem nie dochodzi do naruszenia interesów prawnych i uprawnień. Dla zakwalifikowania określonego aktu do zakresu objętego art. 101 konieczny jest element regulacyjny, zobowiązujący, zakazujący czy dozwalający, aby możliwe było oddziaływanie na interes prawny skarżącego (zob. Dolnicki B., Augustyniak M., Cybulska R., Glumińska-Pawlic J., Jagoda J., Jochymczyk A., Martysz C., Matan A., Moll T., Wierzbica A., Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz. ABC, 2010, teza 2. do art. 101 oraz Bandarzewski K., Chmielnicki P. (red.), Dobosz P., Kisiel W., Kryczko P., Mączyński M., Płażek S., Komentarz do ustawy o samorządzie gminnym, Warszawa 2007, s. 727). Powyższych cech nie posiada uchwała, której jedyną treścią jest udzielenie odpowiedzi podmiotowi wzywającemu do usunięcia naruszania prawa. Taka uchwała jest bowiem czynnością procesową, podobnie jak wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stanowiące substrat zaskarżenia. Odpowiedź na wezwanie w żaden sposób nie reguluje materialnoprawnej sytuacji adresata. Wpływa wyłącznie na sferę jego uprawnień procesowych, ma bowiem istotne znaczenie dla terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Uznać zatem należy, że uchwała, podjęta w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, nie jest wydawana w sprawie z zakresu administracji publicznej. Nie może zatem zostać zaskarżona do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym albo innego przepisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela zatem poglądy orzecznictwa, zgodnie z którymi skargę wnosi się na uchwałę rady gminy, a nie na odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub bezczynność rady gminy w zakresie udzielenia odpowiedzi na wezwanie (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 października 2008r., sygn. akt II OSK 1592/08, Lex Omega nr 511473). Objęcie skargą odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powoduje odrzucenie tego pisma procesowego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012r., sygn. akt II GSK 1051/12, Lex Omega nr 1225698). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.