II SA/Kr 1154/25
WyrokWSA w Krakowie2026-03-11
Skład orzekający: Sędzia WSA Piotr Fronc, WSA Mirosław Bator, Asesor WSA Anna Kopeć
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy naruszył zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, uzupełniając postępowanie dowodowe o analizę przesłaniania na etapie postępowania odwoławczego, oraz czy uwzględnił uzasadnione interesy osób trzecich przy wydawaniu pozwolenia na budowę?Ratio decidendi
Sąd uznał, że uzupełnienie materiału dowodowego przez organ odwoławczy o opisową część analizy przesłaniania nie narusza zasady dwuinstancyjności, gdyż organ odwoławczy ma prawo przeprowadzić dodatkowe postępowanie wyjaśniające. Ponadto, sąd stwierdził, że zarzut naruszenia uzasadnionych interesów osób trzecich nie znajduje oparcia w przepisach prawa materialnego, ponieważ strona skarżąca nie wykazała konkretnego naruszenia jej interesów prawnych, a jedynie hipotetyczne ograniczenia przyszłej zabudowy.Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa zaskarżyła decyzję Wojewody Małopolskiego zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę sali gimnastycznej. Skarżąca zarzuciła naruszenie zasady dwuinstancyjności poprzez uzupełnienie postępowania dowodowego na etapie odwoławczym oraz nieuwzględnienie jej uzasadnionych interesów. Sprawa dotyczyła wielokrotnie uchylanych decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, związanych z analizą zgodności projektu z przepisami technicznobudowlanymi, miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz analizą zacieniania.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) Asesor WSA Anna Kopeć Protokolant: Specjalista Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2026 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] w K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 21 lipca 2025 r. znak: WI-I.7840.5.18.2025.MS w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na przebudowę oddala skargę.
Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 15 listopada 2024 r. nr 1053/6740.1/2024, znak: AU-01-5.6740.1.1596.2020.DPA zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla inwestora: Gminy Miejskiej K. dla zamierzenia budowlanego pn.: "Budowa sali gimnastycznej wraz z zapleczem i łącznikiem do budynku szkoły podstawowej nr [...], wraz z wewnętrznymi instalacjami (elektryczną, fotowoltaiczną, wod.- kan., cwu, co., gazową, wentylacji mechanicznej i klimatyzacji) infrastrukturą zewnętrzną (rozbudowa instalacji wodociągowej, gazowej, budowa kanalizacji deszczowej, rozbiórka fragmentów instalacji kanalizacji i elektrycznej, przebudowa i rozbudowa instalacji kanalizacji sanitarnej i elektrycznej, przebudowa przyłącza wodociągowego), zagospodarowaniem terenu (przebudowa i rozbudowa układu komunikacji pieszej i kołowej), rozbiórka istniejącej sali gimnastycznej, boiska oraz przebudowa pozostałego fragmentu łącznika i zmiana materiału termoizolacyjnego na fragmencie głównego budynku szkoły - termomodernizacja dz. nr [...], obr[...], j.ew. P. przy ul. [...] w K.. W uzasadnieniu organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, że inwestor 18 września 2020 r. złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dla wskazanej inwestycji. Prezydent Miasta Krakowa decyzją z 30 grudnia 2020 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił Inwestorowi pozwolenia na budowę. Od powyższej decyzji w ustawowym terminie odwołała się Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. [...]. Wojewoda Małopolski decyzją z 20 maja 2021 r. utrzymał w mocy w/w decyzję organu I instancji. Następnie WSA w Krakowie wyrokiem z 15 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 836/21, uchylił decyzję Wojewody Małopolskiego oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Krakowa. W wyroku WSA wskazał na przeprowadzenie przez organy administracji architektoniczno-budowlanej niepełnej analizy zgodności projektu zagospodarowania terenu z przepisami techniczno-budowlanymi oraz niepełnej oceny inwestycji pod kątem zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (MPZP) oraz wymaganiami ochrony środowiska. Następnie Prezydent Miasta Krakowa decyzją z 8 lipca 2022 r. zatwierdził skorygowany projekt budowalny i udzieli Inwestorowi ponownie pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego. Wojewoda Małopolski po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, decyzją z 13 stycznia 2023 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 8 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 409/23, ponownie uchylił decyzję Wojewody Małopolskiego oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Krakowa. W wyroku WSA wskazał, iż organ powinien samodzielnie ustosunkować się do podniesionych przez strony postępowania zarzutów i w tym zakresie dokonać oceny przeprowadzonej analizy, w taki sposób, aby móc zweryfikować czy analiza jest prawidłowa i czy zachowane są warunki przewidziane w § 60 r.w.t. W toku ponownie prowadzonego postępowania organ I instancji wskazał okoliczności legitymujące wydanie pozytywnej dla inwestora decyzji. Organ I instancji dokonał własnej analizy zacieniania przez projektowany obiekt budynków sąsiednich, która to analiza została dołączona do akt sprawy (tom nr III).
Od powyższej decyzji odwołanie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa przy [...] w K..
Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 21 lipca 2025 r. nr WI-I.7840.5.18.2025.MS utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wskazał, że projektowany obiekt, na podstawie wykonanych badań przez uprawnionego geologa oraz określenia parametrów geotechnicznych zostały zaliczony do II kategorii geotechnicznej w prostych warunkach gruntowych (str. 22 opisu do projektu). Projekt zagospodarowania terenu, stanowiący część projektu budowlanego, wykonano na kopii aktualnej mapy do celów projektowych. Główny projektant potwierdził zgodność treści mapy z jej oryginałem. Organ odwoławczy zweryfikował obszar oddziaływania inwestycji, na podstawie aktualnego wypisu z rejestru gruntów oraz ksiąg wieczystych prowadzonych dla poszczególnych nieruchomości i stwierdza, że teren projektowanego zamierzenia inwestycyjnego to działka nr [...], obręb [...] w K. (KW nr [...]) stanowiąca własność Gminy K., oddana w trwały Zarząd Szkole Podstawowej Nr [...] im. T. R. w K., oraz działki sąsiednie - nr ewid.[...] oraz nr ewid. [...] (KW nr [...]) - będące współwłasnością osób fizycznych, tworzących Wspólnotę Mieszkaniową, z powołanym Zarządem do ich reprezentowania. Projekt budowlany jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska. Inwestycja nie należy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko – nie jest wymieniona w rozporządzeniu Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r. poz. 1839 ze zmianami), gdzie wskazano zarówno rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, jak i rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zatem, zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest wymagane. Teren inwestycji znajduje się poza obszarem Natura 2000. Ze względu na znaczną odległość oraz niewielką skalę i rodzaj planowanego przedsięwzięcia nie występuje oddziaływanie inwestycji na środowisko naturalne oraz obszary Natura 2000 pod względem zanieczyszczeń wody, gleby, powietrza oraz hałasu. Ze względu na wielkości inwestycji i przeznaczenie nie przewiduje się wystąpienia zagrożenia dla higieny i zdrowia użytkowników projektowanego obiektu. Teren inwestycji nie jest wpisany do rejestru zabytków, ani też do gminnej ewidencji zabytków. Natomiast teren ten zlokalizowany jest w całości w granicy terenu górniczego "Ł. " oraz częściowo w granicy potencjalnego obszaru zasobowego ujęcia wód leczniczych "M. " w K., została wykonana dokumentacją hydrogeologiczną, która ustala zasoby eksploatacyjne tegoż ujęcia. Projektowana sala gimnastyczna została zaprojektowana tak, aby chronić najbardziej cenne okazy zieleni wysokiej min. brzozy zlokalizowane po zachodniej stronie istniejącej szkoły. Na niezbędne wycinki zieleni wysokiej i krzewów pozyskane zostały decyzje zezwalające na ich usunięcie, a w zamian za wycięte egzemplarze przewidziane zostały nasadzenia zamienne. W wyznaczonej strefie zieleni nie wprowadzono elementów kubaturowych, utwardzeń terenu ani układu komunikacji i miejsc postojowych. Analiza zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Teren projektowanej inwestycji objęty jest uchwałą nr XII/217/19 Rady Miasta K. z dnia 27 marca 2019 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...] Znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem: U.1 – tereny zabudowy usługowej. § 5. 1. Elementy planu oznaczone na rysunku planu, stanowiące ustalenia planu: 1) granica obszaru objętego planem; 2) linie rozgraniczające; 3) nieprzekraczalna linia zabudowy; 4) strefa zieleni; 5) oznaczenie identyfikacyjne terenu o określonym przeznaczeniu i ustalonych zasadach lub warunkach zagospodarowania: U.1 –Teren zabudowy usługowej, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę budynkami usługowymi z zakresu oświaty i wychowania, administracji, zdrowia, nauki, kultury i obiektami budowlanymi z zakresu sportu i rekreacji wraz z niezbędnym zapleczem. § 7. ust. 5. Zasady kształtowania dachów: 1) geometrię i kształt dachów należy kształtować według następujących zasad: a) ustala się nakaz stosowania dachów płaskich, b) dla obiektów sportowych oraz obiektów specjalistycznych wymagających spełnienia określonych warunków (np. akustycznych), dopuszcza się dowolne formy przekryć dachowych, z wyłączeniem powłok pneumatycznych; 2) w zakresie materiałów pokryć dachowych obowiązują następujące zasady: a) dla dachów płaskich – nie określa się materiału pokryć dachowych; można stosować nawierzchnię urządzoną jako teren biologicznie czynny, b) dopuszcza się realizację tarasów na dachach płaskich, c) dla innych form przekryć dachowych nie określa się materiału pokryć dachowych; 3) dopuszcza się stosowanie świetlików na stropodachach. § 13. 1. Wyznacza się Teren zabudowy usługowej, oznaczony symbolem U.1, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę: 1) budynkami usługowymi z zakresu oświaty i wychowania, administracji, zdrowia, nauki, kultury; 2) obiektami budowlanymi z zakresu sportu i rekreacji wraz z niezbędnym zapleczem. 2. W zakresie kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się: 1) minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego: 60%; 2) wskaźnik intensywności zabudowy: 0,3 – 1,2; 3) maksymalną wysokość zabudowy: 13 m; 4) dopuszczenie lokalizacji: a) obiektów małej architektury oraz altan, b) placów zabaw dla dzieci, c) placów z urządzeniami rekreacyjnymi, d) terenowych urządzeń sportowych, e) dojść pieszych, dojazdów zapewniających skomunikowanie terenu działki z drogami publicznymi, f) tras rowerowych, g) miejsc postojowych, z wyłączeniem strefy zieleni, h) obiektów i urządzeń budowlanych infrastruktury technicznej, za wyjątkiem stacji elektroenergetycznych 110 kV/SN i większych. Zasady utrzymania, przebudowy, remontu, rozbudowy i budowy układu komunikacyjnego: § 11. 1. Obsługę komunikacyjną obszaru planu zapewnia istniejący, docelowy układ drogowy, położony poza granicami obszaru objętego planem: ul. [...] 2. Nie wyznacza się miejsc zjazdów z dróg publicznych. 3. Dojazdy zapewniające dostęp do dróg publicznych powinny zostać wytyczone w sposób umożliwiający prowadzenie lokalnych sieci uzbrojenia terenu. 4. Realizacja ustaleń planu w zakresie zagospodarowania, użytkowania i utrzymania terenów komunikacji kołowej, parkingów, komunikacji pieszej i rowerowej wymaga zapewnienia: 1) rozwiązań technicznych dla poruszania się osób niepełnosprawnych (w tym z dysfunkcją wzroku); 2) rozwiązań technologicznych wspomagających i poprawiających warunki wzrostu drzew i krzewów. 5. Ustala się następujące zasady obsługi parkingowej: 1) określa się minimalną liczbę miejsc postojowych, wliczając miejsca w garażach, odniesioną odpowiednio do funkcji obiektów lub do funkcji ich części - według poniższych wskaźników: a) budynki administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości: 2 miejsca na 100 m˛ powierzchni użytkowej, b) budynki kultury - teatry, kina, sale koncertowe: 1 miejsce na 4 widzów (miejsc siedzących), c) budynki kultury - sale wystawowe, muzea: 25 miejsc na 100 odwiedzających (jednocześnie), d) budynki oświaty: 2 miejsca na 10 zatrudnionych, e) budynki opieki zdrowotnej: 3 miejsca na 10 łóżek, f) budynki innych usług: 2 miejsca na 10 zatrudnionych, g) budynki biur: 3 miejsca na 100 m˛ powierzchni użytkowej, h) obiekty sportowe lokalne - korty tenisowe, baseny, boiska, itp.: 30 miejsc na 100 użytkowników (jednocześnie); 2) nie ustala się wymogu zapewnienia miejsc postojowych w przypadku zamiaru wykonywania robót budowlanych: a) w istniejących budynkach, polegających na przebudowie, remoncie, nadbudowie, w tym nadbudowie w związku ze zmianą sposobu użytkowania poddasza lub lokalu, b) w istniejących budynkach, polegających na dociepleniu oraz lokalizacji pochylni i ramp dla niepełnosprawnych, szybów windowych i klatek schodowych zewnętrznych, c) w istniejących budynkach, polegających na rozbudowie; 3) dla obiektów określonych w pkt 1 wskazuje się konieczność zapewnienia stanowisk na kartę parkingową – w ramach wskazanej liczby miejsc postojowych: min. 4% liczby miejsc postojowych przeznaczonych dla danego obiektu i nie mniej niż 1 stanowisko; 4) określa się dla nowo budowanych obiektów minimalną liczbę stanowisk postojowych rowerów, wliczając miejsca wewnątrz obiektów, odniesioną odpowiednio do funkcji obiektów lub do funkcji ich części - według poniższych wskaźników: a) budynki administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości: 1 miejsce na 100 m˛ powierzchni użytkowej, b) budynki kultury- teatry, kina, sale koncertowe: 1 miejsce na 20 widzów (miejsc siedzących), c) budynki opieki zdrowotnej: 1 miejsce na 20 łóżek, d) budynki innych usług: 1 miejsce na 20 zatrudnionych, e) budynki biur: 1 miejsce na 100 m˛ powierzchni użytkowej, f) obiekty sportowe lokalne - korty tenisowe, baseny, boiska, itp.: 5 miejsc na 100 użytkowników (jednocześnie); 5) miejsca postojowe i miejsca postojowe rowerów dla potrzeb danego obiektu należy lokalizować i bilansować w obrębie działki budowlanej objętej projektem zagospodarowania terenu do decyzji administracyjnej albo zgłoszeniem. 6. Ustala się następujące sposoby realizacji miejsc postojowych: 1) miejsca postojowe należy realizować jako naziemne; 2) dopuszcza się realizację miejsc postojowych jako garaży i parkingów nadziemnych i podziemnych. 7. Ustala się następujące zasady obsługi obszaru komunikacją zbiorową: obszar planu znajduje się w zasięgu obsługi miejskich linii autobusowych w ul. [...]. Przedmiotowe zamierzenie - polegające na budowie sali gimnastycznej wraz z zapleczem i infrastrukturą techniczną - nie narusza ustaleń mpzp w zakresie przeznaczenia terenu inwestycji. Zgodnie z przedłożonym projektem budowlanym, powierzchnia działki w terenie opracowania wynosi 9509,00 m˛ (w stosunku do tej powierzchni będą liczone wskaźniki urbanistyczne ustalone w mpzp, dlatego tę powierzchnię przyjęto dalej jako 100%). Powierzchnia zabudowy istniejącego budynku szkoły wynosi: 843,20 m˛; natomiast powierzchnia zabudowy nowo projektowanej sali gimnastycznej to: 1339,95 m˛. Wskaźnik intensywności zabudowy dla wszystkich znajdujących się na terenie obiektów (istniejących i projektowanych) wynosi: 0,649 - a zgodnie z MPZP wskaźnik ten powinien mieścić się w przedziale od 0,3 do 1,2 - warunek spełniony. Powierzchnia utwardzona (projektowana i istniejąca przewidziana do pozostawienia) razem wynoszą 1493,40 m˛. Powierzchnia biologicznie czynna wynosi 5746,50 m˛ - co stanowi 60,4 % terenu – a zgodnie z mpzp min. wskaźnik terenu pow. biol. czynnej ma stanowić 60 % - warunek spełniony. Wysokość projektowanego budynku w najwyższym miejscu wynosi 11,98 m a dach zaprojektowano, jako płaski o kącie nachylenia połaci wynoszący 4ş, co jest zgodne z ustaleniami MPZP – warunek spełniony. Jak wynika z części opisowej do projektu budowlanego (żółty skoroszyt - karta nr 12B części opisowej do PZT, uzupełnionego przez projektantów w dniu 15 grudnia 2022 r.), w szkole zatrudnionych jest 67 osób: nauczycieli, personelu administracyjnego i pomocniczego. Dla takiej ilości osób przyjęto 14 miejsc postojowych (zwanych dalej mp), zgodnie ze wskaźnikiem zawartym w mpzp. Zaprojektowany został garaż na 10 stanowisk, wbudowany w salę gimnastyczną (rys. nr A-2 rzut parteru - karta nr 81a pb). Ponadto, na terenie działki znajdują się cztery istniejące miejsca postojowe, ogólnodostępne od strony południowo-wschodniej, gdzie można dojechać do nich bezpośrednio z ulicy F. istniejącym zjazdem. Tam też zlokalizowane są dwa stanowiska dla osób niepełnosprawnych, co w sumie daje to 14 mp istniejących i projektowanych, jest zgodne z § 11 ust. 5 pkt 1 lit. d) MPZP – warunek spełniony. W toku prowadzonych postępowań, autorzy projektu doprecyzowali, że po lekcjach sala gimnastyczna może być użytkowana jako "lokalny obiekt sportowy", o którym mowa w § 11 ust. 5 pkt 1 lit. h) mpzp, przy czym przewidziana jednorazowa liczba użytkowników nie przekroczy 33 osób. Podkreślić należy, że projektowane miejsca postojowe znacznie poprawią bilans dotychczasowych istniejących miejsc parkingowych na terenie szkoły. Dodatkowo, w części opisowej do PZT zaznaczono, że na terenie szkoły znajdują się istniejące miejsca postojowe dla rowerów. Z uwagi na brzmienie powyżej cytowanego § 11 ust. 5 pkt. 5) mpzp, część graficzna projektu zagospodarowania terenu (rys. nr A -1.1, karta nr 78a proj. bud.) została uzupełniona o wskazanie lokalizacji i liczby tych miejsc na terenie działki budowlanej, objętej opracowaniem. Istniejące 10 miejsc dla rowerów, zlokalizowanych przy głównym wejściu do budynku szkoły, przekracza minimalną wymaganą ustaleniami § 11 ust. 5 pkt. 4 mpzp - liczbę 2 miejsc dla rowerów. Zatem, również z uwagi na to, że jak podkreślono w § 11 ust. 7 mpzp, obszar inwestycji znajduje się w zasięgu obsługi miejskich linii autobusowych w ul. [...], uznać należy, że zaprojektowano prawidłową liczbę miejsc postojowych, a inwestycja spełnia ustalenia § 11 mpzp oraz zapisy § 18 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Mając powyższe na uwadze, przedmiotowa inwestycja spełnia wymagania wynikające z ustaleń mpzp. Przedmiotowy budynek z uwagi na przeznaczenie i sposób użytkowania zaliczony jest do obiektów użyteczności publicznej. W budynku tym usytuowane są również pomieszczenia administracyjne, techniczne i gospodarcze. Projektant wykonał analizę dotyczącą warunków ochrony przeciwpożarowej i przedłożył ją do projektu (str. 1-5 aneksu do odpisu PZT dołączonego do projektu budowlanego). Projektowany obiekt zaliczać się będzie do następujących kategorii zagrożenia ludzi: - ZL I – główna sala gimnastyczna i związany z nią układ klatek schodowych oraz komunikacja; - ZL III – pozostałe pomieszczenia przeznaczone dla uczniów i nauczycieli, będącymi stałymi użytkownikami obiektu; - PM - wydzielone pomieszczenia techniczne i magazynowe typu wentylatornia, magazyny sprzętu, kotłownia gazowa / wymiennik ciepła MPEC oraz garaż do 10 stanowisk dla samochodów osobowych. Pomieszczenia typu PM o obciążeniu ogniowym do 500 MJ/m˛, pozostałe pomieszczenia nie przekraczające 500 MJ/m˛. Klasa odporności pożarowej budynku, zgodnie z § 212 ust. 2 z uwzględnieniem ust. 3 WT została ustalona jako "C". Elementy budowlane stanowiące oddzielenie przeciwpożarowe: - ściana p.poż REI 120 wzniesiona od fundamentu do przykrycia dachu oddzielająca od siebie część projektowaną i istniejącą, - ściany i strop wydzielające garaż wbudowany REI 120, - strop nad kotłownią, wentylatornią REI 60, - główna konstrukcja nośna projektowanej części budynku R 120, a z uwagi na strop nad parterem stanowiący element oddzielenia ppoż. o klasie odporności ogniowej REI 120, - konstrukcja i przekrycie dachu łącznika (część niższa od istniejącego budynku szkoły) w pasie o szer. 8 m o klasie odporności ogniowej R 30 i RE 30. Droga pożarowa jest wymagana i przebiega wzdłuż elewacji wschodniej i znajduje się w odległości nie mniejszej niż 5 m i nie większej niż 15 m, umożliwia zawracanie wozu bojowego straży pożarnej bez cofania poprzez uksztaltowanie tej drogi w kształcie litery "T". Odległość drogi pożarowej od północnej ściany budynku szkoły podstawowej wynosi 2,2 m. Ściana ta nie posiada otworów okiennych ani drzwiowych, dlatego może być traktowana jako ściana oddzielenia p.poż. Wszystkie wyjścia ewakuacyjne z projektowanego budynku zostały zaprojektowane jako chodniki o szerokości min. 1,5 m połączone z projektowaną drogą pożarową o długości nie większej niż 30 mb. Zaopatrzenie wodne do zewnętrznego gaszenia pożarów stanowią istniejące hydrant zewnętrzne umieszone na miejskiej sieci wodociągowej. Najbliższy hydrant zewnętrzny zlokalizowany jest przy ul. F. prze istniejącym budynkiem szkoły w odległości około 46 m od ściany projektowanego obiektu. Kolejny hydrant zlokalizowany jest przy ul. K. w odległości 32 m, a trzeci w odległości około 43,5 m przy ul. [...]. Projekt budowlany został uzgodniony przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, co potwierdza pieczątka przybita na rysunku PZT (karta nr 78a proj. bud.) oraz na rysunku "Rzut Parteru" (karta nr 81a proj. bud.), z adnotacją: bez uwag. Rozbudowa budynku szkoły podstawowej o salę gimnastyczną objęta niniejszym opracowaniem została zlokalizowany w odległościach od granic z działkami sąsiednimi i tak: - 4,58 m od strony północy - działki nr [...] [...]; - 11 m od strony zachodniej, działka nr [...]; - około 27 m od strony wschodniej; - około 35 m od strony południowej. A zatem lokalizacja projektowanego obiektu spełnia wymagania dotyczące ich odległości od granic działki (spełnienie § 12 WT), sala gimnastyczna została zlokalizowana w minimalnej odległości 4,58 m od granicy z działką Odwołujących, stanowiącą własność Wspólnoty. Z rysunku projektu zagospodarowania terenu (PZT) wynika, iż działki sąsiadujące z terenem inwestycji są w większości nieruchomościami zabudowanymi. Najbliższa odległość to 12,03 m od istniejącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej (określona przez projektanta jako budynek NRO - nierozprzestrzeniający ognia), znajdującego się na dz. nr [...]. Sieć wodociągowa i przyłącze wodociągowe pozostaje bez zmian, projektuje się zamontowanie nowej studni wodomierzowej przed elewacją wschodnią istniejącego budynku szkoły oraz budowę nowej instalacji zewnętrznej do sali gimnastycznej. Odprowadzenie ścieków z projektowanego budynku odbywać się będzie za pomocą przebudowanej istniejącej instalacji kanalizacji sanitarnej na terenie działki szkoły, z wykorzystaniem istniejącego przyłącza kanalizacyjnego do sieci miejskiej. Istniejące fragmenty zewnętrzna instalacji kanalizacji sanitarnej kolidujące z projektowaną inwestycją zostaną zlikwidowane. Zaprojektowano kanalizację deszczową, poprzez podłączenie rur spustowych z dachów budynku projektowanego, wpustów ulicznych z drogi pożarowej do projektowanej instalacji kanalizacji deszczowej z retencja rurową, która zostanie za pośrednictwem regulatora przepływu i studni kontrolnej podłączona do istniejącego przyłącza instalacji kanalizacji ogólnospławnej (spełnienie § 26 WT). Projektowane zamierzenie inwestycyjne posiada dostęp do gminnej drogi publicznej, jaką jest ul. [...], aktualnie jest to działka ewid. nr [...], obręb [...] w K. (poprzednio była to dz. ewid. nr [...]), poprzez przebudowę jednego zjazdu publicznej procedowanego w/g odrębnego opracowania. Drugi istniejący zjazd z tej samej drogi pozostaje bez zmian. Na terenie inwestycji projektuje się drogę przeciwpożarową oraz budowę i przebudowę chodników. W dalszej części uzasadnienia organ wskazał, że projekt budowlany był kilkukrotnie poprawiany i dostosowywany do przepisów prawa budowlanego, jak również warunków technicznych. Nawet sama lokalizacja sali gimnastycznej została zmieniona i przesunięta (czerwiec 2022 r., co było opisane w poprzedniej – uchylonej przez WSA decyzji), tak aby jak najmniej negatywnie wpływać na działki sąsiednie oraz zlokalizowane tam budynki. Odnosząc się do punktu odwołania dotyczącego analizy zacienienia i przesłaniania, w miejscu tym należy przywołać treść § 60 WT: 1.Pomieszczenia przeznaczone do zbiorowego przebywania dzieci w żłobku, klubie dziecięcym, przedszkolu, innych formach opieki przedszkolnej oraz szkole, z wyjątkiem pracowni chemicznej, fizycznej i plastycznej, powinny mieć zapewniony czas nasłonecznienia wynoszący co najmniej 3 godziny w dniach równonocy w godzinach 8:00- 16:00, natomiast pokoje mieszkalne – w godzinach 7:00-17:00. Z wyżej przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, iż pomieszczenia winny mieć zapewnione nasłonecznienie wynoszące co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (tj. 21 marca i 21 września) w godzinach od 7:00 do 17:00. Wskazać również należy, że w przypadku mieszkań wielopokojowych powyższe wymaganie należy spełnić dla, co najmniej jednego pokoju. W niniejszej sprawie projektant na podstawie pomiarów geodezyjnych wykonanych 2 lutego 2024 r. sporządził analizę nasłonecznienia, z której to jednoznacznie wynika, iż przez minimum 3 h (w dniach równonocy wiosennej i jesiennej) okna na elewacji południowej (tj. od strony terenu inwestycji w lokalach mieszkalnych zlokalizowanych na parterze) wszystkich czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, zlokalizowanych na działkach nr [...], będą miały zapewnione światło dzienne przez min. 3 godziny - co oznacza, że w/w przepis § 60 WT został spełniony i nie wystąpi ponadnormatywne ograniczenie nasłonecznienia pomieszczeń w budynkach istniejących i należących do skarżących (opracowanie w białym skoroszycie dołączonym do proj. budowlanego). A zatem, na etapie postępowania pierwszoinstanyjnego, prowadzonego zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku WSA z 30 czerwca 2023 r., zostały wykonane przez uprawnionego geodetę pomiary dot. lokalizacji okien na całej elewacji południowych budynków należących do Wspólnoty. Planowana inwestycja wpłynie na zmianę dotychczasowego nasłonecznienia pokoi mieszkalnych zlokalizowanych na parterze budynków mieszkalnych należących do odwołujących, natomiast co najważniejsze – zakres tego wpływu nie będzie większy od dopuszczalnego, wynikającego z przepisów WT. Ponadto, w opracowaniu tym została wykonana również analiza przesłaniania, która wykazała zgodność projektowanej inwestycji z § 13 WT.
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...] zarzucając naruszenie:
1/ art. 15 kpa w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oraz art. 136 kpa poprzez wystąpienie do organu I stopnia celem uzupełnienia postępowania dowodowego i przedłożenia brakującej weryfikacji analizy zacieniania - stanowiącej podstawę wydania decyzji przez organ o pozwoleniu na budowę - dopiero na etapie postępowania odwoławczego co powodowało de facto dokonanie istotnych ustaleń i oceny dowodów przez organ I instancji, mających przecież wpływ na decyzję, dopiero na etapie postępowania odwoławczego; organ I instancji winien był bowiem dokonać weryfikacji zgodności projektu architektoniczno-budowlanego, w tym spełniania norm w zakresie zacieniania, na etapie przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę;
2/ art. 15 kpa w zw. z art. 7. 77 i 80 kpa w zw. z art. 153 Ppsa poprzez rozpoznanie sprawy po raz pierwszy dopiero na etapie II instancji tj. dokonania analizy zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami prawa, z pominięciem zarzutu skarżącej, iż organ I instancji nie wykonał zaleceń zawartych w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15.11.2021 r. II SA/Kr 836/21 oraz z dnia 30.06.2023 r. II SA/Kr 409/23; organ jednozdaniowo ocenił zgodność przedłożonego projektu z przepisami prawa (str.3 uzasadnienia decyzji Prezydenta Miasta Krakowa), w pozostałym zakresie dokonał jedynie opisu chronologii procedowania sprawy, i przytoczył fragmentaryczne wyjaśnienia inwestora oraz Wojewody Małopolskiego, zaczerpnięte z uchylonych wcześniej przez sąd decyzji;
3/ art. 138 § 1 pkt. 2 kpa w zw. z art. 107 § 1 i 3 kpa w zw. art. 11 kpa poprzez nieuchylenie decyzji organu I instancji, mimo braku rzeczywistego merytorycznego uzasadnienia zaskarżonej decyzji, braku wyjaśnienia słuszności podjętego rozstrzygnięcia w kontekście zarzutów skarżącej;
4/ art. 5 ust. 1 pkt. 9 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez nieuwzględnienie wymogu poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich Wspólnoty Mieszkaniowej Kwietna i jej członków, poprzez w szczególności nieuwzględnienie możliwości rozbudowy budynków mieszkalnych Wspólnoty w przyszłości;
5/ § 13 ust. 1, § 57, § 60 ust. 1 i § 309 pkt 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w zakresie pominięcia przeszkód naturalnych w analizie zacieniania (np. istniejących drzew), a także odległości budynku od sąsiedniego budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi, umożliwiającej naturalne oświetlenie tych pomieszczeń, zagrożenia dla higieny i zdrowia mieszkańców sąsiedniego budynku w wyniku ograniczenia nasłonecznienia i oświetlenia naturalnego.
W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty w konkluzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalanie podtrzymując przy tym argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji i postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych - o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia.
Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności decyzji, o udzieleniu pozwolenia na budowę, dla zamierzenia polegającego budowie sali gimnastycznej. Strona skarżąca zarzuca, naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, poprzez uzupełnienie postępowania dowodowego, o analizę przesłaniania, na etapie postępowania przed organem drugiej instancji, oraz nieposzanowanie słusznych interesów strony skarżącej (wspólnoty mieszkaniowej) przez brak uwzględnienia, że realizacja przedmiotowego zamierzenia, uniemożliwi na przyszłość realizację dalszego zainwestowania w nieruchomość stanowiącą własność wspólnoty. W ocenie sądu, skarga jest bezzasadna.
Zgodnie z dyspozycja art. 35 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm. (dalej; ustawa) w stanie prawnym aktualnym na dzień wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;
3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7;
Z kolei przepis art. 25 ust 3 w/w ustawy przesądza, iż w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
Przytoczona wyżej regulacja przesądza, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej ma obowiązek dokonania sprawdzenia zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego o ile dla terenu, na którym inwestycja ma być realizowana plan taki obowiązuje, jeżeli nie - to zgodność projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. W dalszej kolejności ocenia zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, kompletności projektu budowlanego posiadanie opinii, uzgodnień, sprawdzeń) oraz bada zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Następnie organ wzywa inwestora do usunięcia ewentualnych nieprawidłowości i po usunięciu tych nieprawidłowości lub jeżeli takiej potrzeby nie było (projekt spełnia warunki określone w art. 35 ust 1 ustawy) wydaje decyzje o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego (projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego). Stwierdzenie, iż projekt budowlany ustawowych kryteriów nie spełnia, ewentualnie inwestor nie usunął stwierdzonych nieprawidłowości obliguje organ do wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę i zatwierdzenia projektu budowlanego.
W niniejszej w ocenie sądu, sprawie organ kontrolę, o której mowa wyżej, w sposób prawidłowy przeprowadził. Organ ocenił zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z decyzji, teren projektowanej inwestycji objęty jest uchwałą nr XII/217/19 Rady Miasta Krakowa z dnia 27 marca 2019 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...] i znajduje się w obszarze oznaczonym symbolem U.1 – tereny zabudowy usługowej. Zgodnie natomiast z § 13 ust 1 w/w planu wyznacza się teren zabudowy usługowej, oznaczony symbolem U.1, o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę: budynkami usługowymi z zakresu oświaty i wychowania, administracji, zdrowia, nauki, kultury (pkt 1); 2) obiektami budowlanymi z zakresu sportu i rekreacji wraz z niezbędnym zapleczem (pkt 2). Odnośnie parametrów projektowanego zamierzenia organ wskazuje, że wskaźnik intensywności zabudowy dla wszystkich znajdujących się na terenie obiektów (istniejących i projektowanych) wynosi: 0,649 - a zgodnie planem wskaźnik ten powinien mieścić się w przedziale od 0,3 do 1,2. Powierzchnia utwardzona (projektowana i istniejąca przewidziana do pozostawienia) wynosi 1493,40 m˛. Powierzchnia biologicznie czynna wynosi 5746,50 m˛ - co stanowi 60,4 % terenu – a zgodnie z MPZP min. wskaźnik terenu pow. biol. czynnej ma stanowić 60 %. Z kolei wysokość projektowanego budynku w najwyższym miejscu wynosi 11,98 m a dach zaprojektowano jako płaski o kącie nachylenia połaci wynoszący 4ş, co jest także zgodne z ustaleniami planu. Organ wskazuje też na zapis § 11 ust 5 pkt 1d planu miejscowego, dotyczący minimalnej liczby miejsc postojowych, która dla budynków oświaty wynosi 2 miejsca na 10 zatrudnionych, oraz podaje, że w szkole zatrudnionych jest 67 osób (nauczyciele, personel administracyjny i pomocniczy). Projekt budowlany przewiduje natomiast 14 miejsc postojowych, w tym 10 stanowisk w garażu wbudowanym w salę gimnastyczną oraz cztery istniejące miejsca postojowe, ogólnodostępne od strony południowo-wschodniej. Oceniając zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi organ podaje, że rozbudowa budynku szkoły podstawowej o salę gimnastyczną została zlokalizowany w odległościach od granic z działkami sąsiednimi wynoszącymi 4,58 m. od strony północy działki nr [...], 11 m. od strony zachodniej działki nr [...], około 27 m od strony wschodniej i około 35 m od strony południowej. Zachowane zostały zatem wymogi określone przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1225 z późn. zm.). Badając kwestię przesłaniania i uzupełniając w tym zakresie postępowanie dowodowe o część opisowa analizy, organ wskazuje, że w dniach równonocy wiosennej i jesiennej okna na elewacji południowej (tj. od strony terenu inwestycji w lokalach mieszkalnych zlokalizowanych na parterze) wszystkich czterech budynków mieszkalnych jednorodzinnych, zlokalizowanych na działkach nr [...], będą miały zapewnione światło dzienne przez minimum 3 godziny. Wypełnia to wymóg określony przepisem § 60 w/w rozporządzenia.
Odnosząc się zarzutów skargi wskazać należy, że uzupełniane materiału dowodowego przez organ odwoławczy o opisową część analizy przesłaniania, w żadnym razie nie może być uznane za naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 15 K.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Każda sprawa administracyjna rozpoznana i rozstrzygnięta decyzją organu pierwszej instancji podlega w wyniku wniesienia odwołania, przez legitymowany podmiot, ponownemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu przez organ drugiej instancji. Dwukrotne rozpoznanie oznacza obowiązek przeprowadzenia dwukrotnie postępowania wyjaśniającego. Przedmiotem postępowania odwoławczego, nie jest weryfikacja decyzji, a ponowne rozpoznanie sprawy administracyjnej (B. Adamiak, Odwołanie w polskim systemie postępowania administracyjnego, W. 1980, s. 144 i nast.). Tak więc ponownie rozpoznając i rozstrzygając sprawę organ odwoławczy obowiązany jest ustalić zakres postępowania wyjaśniającego, niezbędnego do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, poddać ocenie materiał dowodowy, ewentualnie materiał ten uzupełnić w zakresie niezbędnym do rozstrzygnięcia sprawy, następnie usunąć stwierdzone naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego o ile organ odwoławczy naruszenia takiego się dopatrzy w orzeczeniu organu niższej instancji (B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" Wydawnictwo C. H. Beck W. 2006, s. 606 oraz powołane tam orzecznictwo).
Materialno-prawną podstawę do uzupełnienia materiału dowodowego daje organowi drugiej instancji przepis 136 K.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję. Uzupełniając materiał dowodowy i orzekając o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji, bądź orzekając reformacyjne, organ odwoławczy nie narusza przepisów postępowania. Przeciwnie orzekając kasacyjne w takim przypadku, o ile nie zachodzi przypadek, o którym mowa w art 138 § 2 K.p.a. (decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie) naruszył by przepisy w stopniu uzasadniającym wzruszenie decyzji kasacyjnej w razie wniesienia od niej sprzeciwu. Jak podkreśla się w orzecznictwie tylko niewyjaśnienie istotnych okoliczności faktycznych zapisanych w hipotetycznym stanie faktycznym daje podstawy do ustalenia, że spełniona jest przesłanka, według której konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 2025 r. II OSK 880/25, z dnia 26 czerwca 2025 r. III OSK 888/25.
Z całą pewnością uzupełnienie analizy o część opisową (część graficzna była w aktach organu pierwszej instancji) nie można traktować jako konieczny, do wyjaśnienia zakres sprawy, który miał istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. W ogóle ten zakres sprawy, o jaki uzupełnił postępowanie dowodowe organ odwoławczy (opisowa część analizy przesłaniania) nie miał wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, ponieważ uzupełniony materiał jedynie potwierdzał, że planowana zabudowa nie będzie skutkowała niedozwolonym przesłanianiem (zacienianiem) nieruchomości, których właścicielem jest strona skarżąca.
Co do nieuwzględnienia uzasadnionych interesów osób trzecich, wskazać należy, że w orzecznictwie przyjmuje się jednolicie, że poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich na etapie postępowania o pozwolenie na budowę tj. w rozumieniu art. 5 ust 1 pkt 9 ustawy, następuje wyłącznie w takim zakresie, w jakim przepisy wprowadzają określone wymogi, czy ograniczenia, przy czym nie chodzi o wszelkie utrudnienia, jakie może spowodować planowana inwestycja, lecz jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, nie zaś interesów faktycznych. O naruszeniu interesu osób trzecich można więc mówić tylko wtedy, gdy zostały naruszone w tym względzie konkretne normy. Zawarte w art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy pojęcie uzasadnionych interesów osób trzecich musi być interpretowane w sposób obiektywny, który sprawia, że uwzględnieniu mogą podlegać jedynie takie interesy osób trzecich, które znajdują oparcie w przepisach prawa (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2025 r., II OSK 2795/24, z dnia 7 października 2025 r., II OSK 2426/24, z dnia 5 listopada 2025 r. II OSK 1170/23). Strona skarżąca nie wykazuje w jaki, konkretny sposób przedmiotowe zamierzenie miało by naruszać jej uzasadnione interesy, a naruszenie to wynikało by z przepisów prawa materialnego. W szczególności okoliczności takiej nie może stanowić, hipotetyczna możliwość zabudowy tej nieruchomości (rozbudowa, nadbudowa zabudowy istniejącej) która miała by doznawać ograniczenia przez zabudowę projektowaną. W ocenie sądu są to zarzuty nie znajdujące poparcia w konkretnych prawno-materialnych przepisach, na takie zresztą strona skarżąca się nie powołuje.
Na koniec wskazać, należy, że w ocenie sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, organ wydając zaskarżoną decyzję, w pełni zastosowała się do oceny prawnej i wskazań zawartych w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2021 r. II SA/Kr 836/21 oraz z dnia 30 czerwca 2023 r. II SA/Kr 409/23.
Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, sąd na zasadzie art 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło