II SA/Kr 1177/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Paweł Darmoń (spr.) SNSA Joanna Tuszyńska SWSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Filharmonii im [...] w K. z dnia [...] czerwca 2020 r, znak : [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżona decyzję; II. zasądza od Dyrektora Filharmonii im [...] w K. na rzecz skarżącego K. R. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania W dniu 27 listopada 2019 r. K. R. złożył do Dyrektora [....] wniosek o udostępnienie informacji publicznej i przesłanie informacji o wynagrodzeniu brutto C. O. - M. w miesiącu wrześniu i październiku 2019r. oraz o ilości podróży służbowych w miesiącu październiku 2019r. Decyzją z 14 czerwca 2020 r., znak [...] Dyrektor [....] - na podstawie art 104 ustawy z 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016r. Poz. 23 ze zm.) oraz art 5 ust. 2 ustawy z 6 września 200lr. o dostępie do informacji publicznej ( t. j. Dz.U. z 2019r. Poz. 1429,Dz.U. z 2020r. Poz. 695) a także art 29a ustawy z dnia 25 października 1991 r, o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej ( t. j. Dz.U. z 2020r. -poz. 194) - odmówił udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że C. O. - M. współpracuje z Filharmonią [...] na podstawie umowy o dzieło będąc umocowanym do używania tytułu Dyrektora [...] Dalej przypomniano, że na podstawie art 29a ustawy z dnia 25 października 1991r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz.U. z 2020r. Poz. 194) nie ujawnia się : 1) wysokości wynagrodzenia podmiotu świadczącego usługi lub realizującego dostawy z zakresu działalności artystycznej lub twórczej. Stosownie do art 5 ust. 2 - prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej a udostępnienie informacji o wynagrodzeniu naruszałoby prawo do prywatności osoby. Poufność danych musi być wyraźnie lub w sposób dorozumiany zamanifestowana - wyrok NSA z 5 lipca 2013r., sygn. I OSK 511/13. W umowie o dzieło strony zawarły klauzulę poufności i żadna ze stron nie jest uprawniona do ujawniania jej treści jakimkolwiek osobom trzecim. Odnosząc się do wniosku o wskazanie ilości podróży służbowych to w przypadku osoby C. O. - M. nie można mówić o podróży służbowej, którą pracownik odbywa na polecenie pracodawcy w ramach wykonywanej pracy gdyż nie ma obowiązku służbowego wynikającego z umowy o pracę zawartej na podstawie kodeksu pracy. Należy uznać, że taka informacja nie istnieje. Opisaną wyżej decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K. R., zarzucając jej naruszenie art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej i wnosząc o: 1. rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt. 2 ppsa; 2. uchylenie zaskarżonej decyzji; 3. zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt. 5 u.d.i.p obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Filharmonia [...], jako instytucja kultury niewątpliwie wykonuje zadania publiczne i dysponuje majątkiem publicznym. Przyznano, że dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej tub tajemnicę przedsiębiorcy, jednak ograniczenie to nie dotyczy Informacji o osobach pełniących funkcje publicznej mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji-art. 5 ust. 2 u.d.i.p. W orzecznictwie sądowym osoby pełniące funkcje publiczne definiuje się poprzez odwołanie do postanowień art. 115 § 13 i § 19 Kodeksu karnego (wyrok NSA; z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I OSK2450/12, z dnia 7 lipca 2013 r., sygn, akt l OSK 349/13). Zgodnie z art. 29a ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej nie ujawnia się wysokości wynagrodzenia podmiotu świadczącego usługi lub realizującego dostawy z zakresu działalności artystycznej lub twórczej. W niniejszej sprawie spór sprowadza się do faktu, czy Dyrektor [...] jest osobą pełniącą funkcje publiczne lub osobą mającą związek z pełnieniem funkcji publicznych bądź czy jest on podmiotem "świadczącym usługi z zakresu działalności artystycznej". Jak zarzuca skarżący, Dyrektor Artystyczny pełni w instytucji publicznej - Filharmonii - pracę określonego rodzaju - funkcje kierownicze i zarządzające wobec podporządkowanych mu podmiotów świadczących usługi artystyczne (muzycy filharmonii) - na rzecz Filharmonii w miejscu i czasie wyznaczonym za wynagrodzeniem. Praca ta świadczona jest w formie regularnej i ciągłej. Ma on kompetencje decyzyjne w związku z działalnością Filharmonii [...]. Te okoliczności w świetle art. 22 kodeksu pracy budzą poważne wątpliwości co do faktu prawidłowości zatrudnienia na podstawie umowy o dzieło. Jak przyjęto w orzecznictwie "stosunek prawny wynikający z umowy o dzieło nie ma charakteru zobowiązania stałego (ciągłego)". Wnioskodawca w postępowaniu z zakresu informacji publicznej nie może ponosić negatywnych konsekwencji błędów organu dotyczących formy zatrudnienia jego pracowników. W świetle tych okoliczności, zdaniem skarżącego nie ma zastosowania art. 29a ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej dot. zakazu udostępniania informacji na temat wysokości wynagrodzenia "podmiotu świadczącego usługi z zakresu działalności artystycznej" ponieważ: 1. Dyrektor [...] sam w sobie nie "świadczy usług z zakresu działalności artystycznej" lecz kieruje i zarządza osobami świadczącymi takie usługi; 2. Dyrektor [...] jest pracownikiem Filharmonii w świetle art. 22 kodeksu pracy na domiar pełniącym funkcje publiczne; 3. Dyrektor [...] posiada kompetencje decyzyjne, kierownicze i zarządzające podmiotami (artystami) podległymi Filharmonii; 4. Dyrektor [...] ma wpływ na działalność publiczną Filharmonii [...] Na podsumowanie skarżący wskazał, że obowiązki Dyrektora [...] same w sobie nie polegają na "świadczeniu usług z zakresu działalności artystycznej" lecz sprowadzają się do działalności nadzorczej, kierowniczej i zarządzającej działalnością artystyczną podmiotu publicznego co sprawia, iż powyższy przepis nie ma zastosowania. Podniesiono, że w odniesieniu do art. 5 ust. 2 u.d.i.p ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby co do informacji związanych z pełnieniem funkcji publicznych jest wyłączone. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [....] wniósł o odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi. Wskazał, że skarżący nie skorzystał z możliwości wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak Organ przeanalizował ponownie wniosek i zauważył, że wnioskowane dane nie istnieją. Pismem z dnia 31 lipca 2020r. wysłanym pocztą tradycyjną Skarżący został poinformowany o nie istnieniu wnioskowanej informacji. Dyrektor Filharmonii wskazał, że skarżący podważył sposób współpracy Organu z Panem C. O. – M.. Ocenę tę wyraził bez znajomości regulaminów wewnętrznych i treści umowy o dzieło zawartej z C. O. M.. Przedmiotem wniosku o udostępnienie informacji publicznej było wynagrodzenie a nie rodzaj zawartej i umowy i jej zasady. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.). Sprawę rozpoznano w oparciu o pisemną skargę złożoną przez K. R. z dnia 29 czerwca 2020 r, przekazaną przy odpowiedzi na skargę i w związku z nie budzącymi wątpliwości wyjaśnieniami organu, co do braku możliwości przekazania skargi w wersji elektronicznej z przyczyn obiektywnych (brakiem możliwości dostępu do skrzynki EPUAP po zmianie Dyrektora Naczelnego Filharmonii), a także wnioskiem skarżącego z dnia 12 lipca 2021 r (k - 84) . Skarżący zrezygnował z uprawnienia wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy do podmiotu obowiązanego do udostępnienia informacji na podstawie art. 17 ust 2 u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej zwana p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Zgodnie natomiast z art. 134 § p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest, zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (wyrok NSA z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232). Skarga podlega uwzględnieniu, bowiem zaskarżona decyzja jest wadliwa. Prawo do informacji zostało zagwarantowane w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r ( Dz. U. z dnia 16 lipca 1997 r ) . Obejmuje ono, między innymi, dostęp do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, tryb udzielania informacji, o których mowa w tym artykule określają ustawy i realizację powyższego przepisu stanowi właśnie ustawa o dostępie do informacji publicznej. Wszelkie wątpliwości powinny przemawiać na rzecz dostępu do informacji. Zgodnie z art. 1 ust 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2020.2176 t.j. z dnia 2020.12.07) każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie, jednak przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 listopada 2004 r., II SAB/Wa 166/04, opub. w LEX nr 164699). Stosownie do art. 3 ust 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r o dostępie do informacji publicznej - prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, wglądu do dokumentów urzędowych, dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Sam pogląd uzależniający udostępnienie informacji publicznej od okoliczności czy Dyrektor Artystyczny [...] jest funkcjonariuszem publicznymi w rozumieniu przepisów ustawy oraz czy żądane informacje mają związek z pełnieniem tych funkcji a także odwołanie się do art. 29a. ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 194 z późn. zm.) zasługuje na aprobatę i zgodny jest z art. 5 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W rozpatrywanej sprawie istotnie należało zbadać czy spełnione są przesłanki art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej w stosunku do osoby, której wniosek dotyczy. Organ w zaskarżonej decyzji nie sprostał swoim obowiązkom związanym z należytym wyjaśnieniem sprawy. Niezwykle pomocne w tej kwestii są wskazania Trybunału Konstytucyjnego, zawarte w wyroku z dnia 20 marca 2006 r. (K 17/05). W wyroku tym stwierdzono, że: " ...nie jest też możliwe precyzyjne i jednoznaczne określenie, czy i w jakich okolicznościach osoba funkcjonująca w ramach instytucji publicznej będzie mogła być uznana za sprawującą funkcję publiczną. Nie każda osoba publiczna będzie tą, która pełni funkcje publiczne. Sprawowanie funkcji publicznej wiąże się z realizacją określonych zadań w urzędzie, w ramach struktur władzy publicznej lub na innym stanowisku decyzyjnym w strukturze administracji publicznej, a także w innych instytucjach publicznych. Wskazanie, czy mamy do czynienia z funkcją publiczną, powinno zatem odnosić się do badania, czy określona osoba w ramach instytucji publicznej realizuje w pewnym zakresie nałożone na tę instytucję zadanie publiczne. Chodzi zatem o podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach instytucji publicznej. Nie każdy, zatem pracownik takiej instytucji będzie tym funkcjonariuszem, którego sfera chronionej prywatności może być zawężona z perspektywy uzasadnionego interesu osób trzecich, realizującego się w ramach prawa do informacji. ...Podejmując próbę wskazania ogólnych cech, jakie będą przesądzały o tym, że określony podmiot sprawuje funkcję publiczną, można bez większego ryzyka błędu uznać, iż chodzi o takie stanowiska i funkcje, których sprawowanie jest równoznaczne z podejmowaniem działań wpływających bezpośrednio na sytuację prawną innych osób lub łączy się, co najmniej z przygotowywaniem decyzji dotyczących innych podmiotów. Spod zakresu funkcji publicznej wykluczone są, zatem takie stanowiska, choćby pełnione w ramach organów władzy publicznej, które mają charakter usługowy lub techniczny". Decydujący o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zaskarżonej decyzji z dnia 14 czerwca 2020 r argument, że C. O. - M. współpracuje jedynie z Filharmonią na podstawie umowy o dzieło, w której zawarto klauzulę poufności i używa tytułu Dyrektora [...], a przez to nie można mówić o istnieniu obowiązku udzielenia informacji publicznej i pojęciu "podróży służbowej" w stosunku do tej osoby, nie wynika racjonalnie i logicznie z uzasadnienia decyzji i budzi wątpliwości. Wyjaśniając tę kwestię organ powinien zbadać i powołać adekwatne przepisy dotyczące funkcjonowania Filharmonii [...] w K. wynikające z jej regulaminu bądź statutu, następnie przywołać i zinterpretować ustalone zakresy obowiązków, jakie wykonuje Dyrektor [...] Filharmonii, również te powierzone zawartą umową o dzieło. Wyjaśnienia wymaga, czy "używanie tytułu" Dyrektora [...] ma wymiar jedynie honorowy, czy wiążą się z nim obowiązki wobec pracowników Filharmonii i samej instytucji, które pozwalają na zakwalifikowanie osoby na tym stanowisku do osób pełniących funkcje publiczne. Tego szczegółowo nie zbadano i nie przedstawiono w uzasadnieniu decyzji. Jeśli C. O. – M. pełni funkcję publiczną to stosownie do art. 5 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej ograniczenie prawa do informacji publicznej nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, co trafnie zarzuca skarga. Nie ma przy tym znaczenia, jaki będzie formalny sposób powierzenia funkcji publicznej, czy będzie ona związana ze stosunkiem pracy czy będzie wynikać z cywilnej umowy o dzieło. Zgodnie z art. Art. 29a ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 194 z późn. zm.): Nie ujawnia się: 1) wysokości wynagrodzenia podmiotu świadczącego usługi lub realizującego dostawy z zakresu działalności artystycznej lub twórczej, 2) danych osobowych podmiotu świadczącego usługi lub realizującego dostawy z zakresu działalności kulturalnej, związanych z posiadanymi prawami wyłącznymi - jeżeli do tych usług lub dostaw nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. - Prawo zamówień publicznych, a podmiot ten zastrzegł, że powyższe informacje nie mogą być udostępniane. Spełnienie tych przesłanek ustawy przez C. O. – M. również wymyka się możliwości oceny w postępowaniu sądowym z uwagi na brak wystarczającego uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Organ nie wyjaśnił czy C. O. – M. pełni funkcje publiczną, jako Dyrektor [...] Filharmonii czy też wyłącznie świadczy usługi lub realizuje dostawy z zakresu działalności artystycznej lub twórczej i na czym to dokładnie polega. Skarżący trafnie zarzuca, że Dyrektor [...] sam w sobie nie "świadczy usług z zakresu działalności artystycznej", lecz kieruje i zarządza osobami świadczącymi takie usługi, posiada kompetencje decyzyjne, kierownicze i zarządzające podmiotami (artystami) zatrudnionymi w Filharmonii, ma wpływ na działalność publiczną Filharmonii. Uzasadnienie decyzji, jako jej integralna część powinno przedstawiać przebieg procesu decyzyjnego stosowania przepisów prawa prezentując rozumowanie, które było udziałem organu administracji na etapie ustalania podstaw prawnych właściwych dla sprawy, następnie ustalania okoliczności faktycznych a potem w sposób wyczerpujący zaprezentować przesłanki, które zadecydowały o konkretnym rozstrzygnięciu. Motywy decyzji powinny odzwierciedlać jej rację i wyjaśniać tok rozumowania prowadzący do zastosowania konkretnego przepisu prawa materialnego w rzeczywistej sytuacji faktycznej. Organ administracji powinien wskazać, jakie okoliczności faktyczne i dlaczego uznał za udowodnione i istotne dla rozstrzygnięcia oraz dlaczego innym dowodom odmówił wiarygodności bądź uznał je za nieistotne. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brakuje tego elementu, co sprawia, że organ nie sprostał wymogom wynikającym z art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.). W uzasadnieniu nie przedstawiono szczegółowo stanu faktycznego sprawy, w kontekście konkretnych dokumentów, które organ uznał za istotne dla wykazania prawidłowości swojego stanowiska. Choć powołano przepisy prawa materialnego, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia oraz argumentację przemawiającą za przyjętym poglądem w sprawie, jednak brak sięgnięcia do konkretnych dowodów (dokumentów) i powołania ich w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, sprawia że cała argumentacja wymyka się spod racjonalnej kontroli sądowej. Wskazane braki uzasadnienia nie pozwalają na prześledzenie rozumowania organu w kontekście konkretnych okoliczności sprawy. W tej sytuacji wyciągnięte przez organ wnioski dotyczące " umowy o dzieło " i zawartej w niej "klauzuli poufności", "używania tytułu Dyrektora [...]", "nie istnieniu informacji o ilości podróży służbowych w przypadku osoby C. O. - M."- są gołosłowne . Z art. 133 § 1 p.p.s.a. wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym sąd orzeka na podstawie akt sprawy, a więc na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przez organ administracji w prowadzonym postępowaniu administracyjnym. Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego. Skoro w aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dokumentów (umowy o dzieło, regulaminu bądź statutu), które były brane pod uwagę przez organ przy wydawaniu zaskarżonej decyzji i były istotne dla rozstrzygnięcia, jak to wynika z uzasadnienia decyzji, to ich brak w aktach administracyjnych uniemożliwia dokonanie przez Sąd rzetelnej kontroli prawidłowości wydanej decyzji. W tej sytuacji wydane orzeczenie sądowe dotknięte byłoby wadą, w postaci naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a., a to mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy i zdecydować o wzruszeniu orzeczenia w postępowaniu kasacyjnym. Przy ponownym rozpoznaniu organ weźmie pod uwagę powyższa ocenę prawną. W przypadku podtrzymywania dotychczasowego stanowiska wskaże i powoła konkretne dowody (dokumenty) oraz ich zapisy, z których jego zdaniem wynika okoliczność, że "używający tytułu" Dyrektora [...] nie pełni funkcji publicznej i nie wykonuje czynności zawodowych w sferze administracyjnej a w konsekwencji ponownie wyjaśni czy ma do niego zastosowanie art. 5 ust 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, czy też wyłącznie art. 29 a ustawy z dnia 25 października 1991 r o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej. Rzeczą organu jest udzielenie informacji publicznej, o którą wnioskował skarżący w piśmie z dnia 27 listopada 2019 r. (dotyczącej wynagrodzenia brutto C. O. – M. w miesiącach wrześniu i październiku 2019 r oraz ilości podróży służbowych w miesiącu październiku 2019 r), albo wydanie decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej, jeżeli uznaje, że wnioskowana informacja publiczna nie może zostać udostępniona ze względu na treść art. 29a ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej i w sytuacji, gdy "używający tytułu Dyrektora [...] Filharmonii nie pełni funkcji publicznej. Wyrażona przez organ ocena nie może być jednak dowolna a musi wynikać z konkretnej sytuacji faktycznej, zbadanej i ocenionej przez organ w racjonalny sposób, przedstawiony w uzasadnieniu decyzji w sposób umożliwiający weryfikację w postępowaniu sądowym. Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.