II SA/Kr 1215/14

sygn. akt II SA/Kr 1215/14 Kraków, dnia 1 października 2014 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. i W. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 13 czerwca 2014r., znak [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. sygn. akt II SA/Kr 1215/14 Kraków, dnia 1 października 2014 r. UZASADNIENIE Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi M. K. i W. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 13 czerwca 2014r., znak [...] w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku skarżący wskazali na znaczny upływ czasu od uzyskania ceny sprzedaży nieruchomości, zużycie uzyskanych środków i brak wzbogacenia. Zwrócili też uwagę w sposób ogólny na możliwość spowodowania skutków trudnych do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol.: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności zwrócić uwagę należy na ugruntowaną już linię orzecznictwa, zgodnie z którą do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639). Co równie istotne, okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., muszą być wykazane w sposób realny, a nie na zasadzie przypuszczenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 marca 2012r., sygn. akt I OZ 204/12, Lex Omega nr 1145157). Wobec powyższego uznać należy, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia takich argumentów, a w pewnych sytuacjach – również poparcie ich stosownymi dokumentami – które uprawdopodobnią wystąpienie przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji czy postanowienia. Uprawdopodobnienie oznacza stopień pewności niższy od udowodnienia, jednakże nie może być rozumiane jako wskazanie jakiegokolwiek, potencjalnego i teoretycznego prawdopodobieństwa wystąpienia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca powinien wskazać na takie okoliczności sprawy, które wskazują, że takie prawdopodobieństwo jest znaczne. Wskazać należy również, że rodzaj obowiązku wynikającego z decyzji, tj. zapłata określonej kwoty pieniędzy nie wywołuje stanu nieodwracalnego, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne, a tym samym nie uzasadnia zastosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2011r., sygn. akt II GSK 1136/11, Lex Omega nr 1083269 oraz z dnia 30 czerwca 2011r., sygn. akt II FSK 1224/11, Lex Omega nr 844571). Skarżący nie wskazali na konkretne okoliczności, które uprawdopodobniłyby niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody. Bez informacji na temat majątkowych i zarobkowych możliwości skarżących Sąd nie był w stanie ocenić, czy uiszczenie kwoty objętej decyzją – aczkolwiek wysokiej – może wyrządzić skarżącym znaczną szkodę. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.