II SA/Kr 1222/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.L. –W. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 11 czerwca 2008 r., nr XLVI/568/08 w przedmiocie zasad zbywania lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miejskiej Kraków w trybie bezprzetargowym na rzecz najemców postanawia skargę odrzucić. sygn. akt II SA/Kr 122210 UZASADNIENIE M.L.-W. wniosła w dniu 10 września 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 11 czerwca 2008 r., nr XLVI/568/08 w przedmiocie zasad zbywania lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miejskiej Kraków w trybie bezprzetargowym na rzecz najemców. W dniu 20 września 2010 r. skarga powyższa wpłynęła do Rady Miasta Kraków , gdyż została jej przekazana, jako organowi właściwemu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Krakowa wniosła o odrzucenie skargi ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zażył, co następuje: Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Treść art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. oznacza, że w pierwszej kolejności obowiązkiem sądu jest zbadanie, czy wniesiona skarga podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny i czy spełnia wymogi formalne, do których w niniejszej sprawie zaliczyć należy: 1) zaskarżenie uchwały z zakresu administracji publicznej, 2) wcześniejsze bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, 3) zachowanie terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego (dwa ostatnie punkty stanowią wymogi formalne dopuszczalności skargi). Zaskarżona uchwała jest uchwałą z zakresu administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie należy przyjąć, iż skarżąca nie dopełniła wymogu bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Niniejsza skarga została zawarta przez skarżącą w piśmie datowanym na dzień 1 września 2010 r., tj. w tym samym piśmie, w którym zawarto również skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 24 maja 2006 r. Nr CX/1099/06 w sprawie sprzedaży lokali użytkowych. Sprawa ze skargi na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 24 maja 2006 r. Nr CX/1099/06 w sprawie sprzedaży lokali użytkowych została zarejestrowana pod sygnaturą akt: II SA/Kr 1221/10, natomiast niniejszą sprawę ze skargi na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 11 czerwca 2008 r., nr XLVI/568/08 w przedmiocie zasad zbywania lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miejskiej Kraków w trybie bezprzetargowym na rzecz najemców – zarejestrowano pod sygnaturą II SA/Kr 1222/10. Skarżąca składała już do WSA w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 24 maja 2006 r. Nr CX/1099/06 w sprawie sprzedaży lokali użytkowych. Skarga ta z dnia 24 sierpnia 2010 r. została odrzucona postanowieniem WSA w Krakowie z dnia 29 października 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1137/10. Z kolei skarga innego skarżącego na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 11 czerwca 2008 r., nr XLVI/568/08 w przedmiocie zasad zbywania lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miejskiej Kraków w trybie bezprzetargowym na rzecz najemców została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Kr 970/09, a obecnie w związku z wyrokiem NSA z dnia 7 grudnia 2010 r., I OSK 1723/10 toczy się przed WSA w Krakowie pod sygnaturą III SA/Kr 94/11. Zarówno w aktach niniejszej sprawy, jak i w aktach spraw wyżej wskazanych nie znajduje się jakiekolwiek pismo określone przez skarżącą jako wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zaskarżoną uchwałą, brak również pisma, którego treść zawierałaby takie wezwanie. Wprawdzie w aktach sprawy o sygn. akt II SA/Kr 1137/10 znajduje się pismo skarżącej z dnia 11 czerwca 2010 r. noszące tytuł "skarga na nienależyte wykonywanie zadań przez Prezydenta Miasta Krakowa (...)", jednakże w piśmie tym skarżąca odwołuje się do uchwały w sprawie sprzedaży lokali użytkowych, a nie do uchwały w przedmiocie zasad zbywania lokali mieszkalnych. Skarżąca występowała również z wcześniejszymi pismami, z których mogłoby wynikać, że kwestionuje działania Rady Miasta Krakowa w zakresie gospodarki mieszkaniami, jednakże Sąd brał pod uwagę ostatnie z tych pism mając na uwadze zasadność takiej oceny okoliczności faktycznych, która – w braku precyzyjnego określania pism przez skarżącą – w jak największym stopniu gwarantowałaby jej prawo do sądu. Nawet gdyby jednak, że przyjąć pismo skarżącej z dnia 11 czerwca 2010 r. było wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia również w niniejszej sprawie dotyczącej uchwały w przedmiocie zasad zbywania lokali mieszkalnych stanowiących własność Gminy Miejskiej Kraków w trybie bezprzetargowym na rzecz najemców, to skarga podlegałaby również odrzuceniu jako złożona po terminie. Oceny zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego należy dokonać uwzględniając treść art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 (sygn. akt: II OPS 2/07) wyjaśniającą powyższy przepis, w związku z rozbieżnościami orzecznictwa w zakresie jego stosowania. Zgodnie z brzmieniem tej uchwały, do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. jedn.: Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270). Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej. Z art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika termin trzydziestodniowy do wnoszenia skargi i ma on zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Zaś art. 53 § 2 cytowanej ustawy odnoszący się do sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, statuuje sześćdziesięciodniowy termin dla wniesienia skargi i biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu. Oznacza to, iż skarżący nie musi wyczekiwać na odpowiedź właściwego organu, tzn. ma prawo wezwać organ do usunięcia naruszenia i wkrótce potem wnieść skargę do sądu, a skarga taka nie będzie skargą przedwczesną. O bezskuteczności wezwania natomiast można mówić zarówno wówczas, gdy właściwy organ nie uwzględni wezwania i to stanowisko przedstawi w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajmie stanowiska w sprawie wezwania i nie udzieli odpowiedzi skarżącemu. W każdym z tych przypadków jednak będzie miał zastosowanie inny termin dla wniesienia skargi – bądź trzydziestodniowy, bądź też sześćdziesięciodniowy. Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie otrzymała odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa więc termin do złożenia przez nią skargi wynosił 60 dni, a jego początkiem jest data wpływu wezwania do organu właściwego, tj. dzień 11 czerwca 2010 r. Zatem termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 9 sierpnia 2010 r. Ponadto należy wskazać, iż ustawodawca przewidział pośredni system składania skarg do sadu administracyjnego, a to za pośrednictwem organu, którego decyzja czy akt podlegają zaskarżeniu. W przedmiotowej sprawie skarżąca złożyła skargę w dniu 10 września 2010 r., czyli po upływie terminu, a nadto skierowała ją do organu niewłaściwego tj. sądu administracyjnego. O zachowaniu zaś terminu decyduje data wpływu skargi do organu właściwego czyli Rady Miasta Krakowa. Przyjmując nawet najkorzystniejszy sposób liczenia terminu, choć w przepisach prawa nie przewidziany, czyli dzień przekazania przez sąd administracyjny skargi do organu właściwego, to nadal termin do złożenia skargi byłby przekroczony. Z uwagi na powyższe zaistniały podstawy do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 ze zm.) jako niedopuszczalnej z powodu braku wcześniejszego wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, bądź ewentualnie jako spóźnionej, zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.