II SA/Kr 1252/16

WyrokWSA w Krakowie2017-03-06

Skład orzekający: Mariusz Kotulski, Krystyna Daniel, Magda Froncisz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego, rozpatrując wniosek o stwierdzenie wykonania obowiązku przedłożenia dokumentacji powykonawczej, może ponownie badać legalność robót budowlanych, które były podstawą do nałożenia tego obowiązku w postępowaniu naprawczym?
Ratio decidendi
Organ nadzoru budowlanego, rozpatrując wniosek o stwierdzenie wykonania obowiązku nałożonego w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nie może ponownie badać legalności ani zasadności decyzji nakładającej ten obowiązek. Jego zadaniem jest jedynie sprawdzenie, czy nałożony obowiązek został wykonany. Jeśli obowiązek został wykonany, organ wydaje decyzję stwierdzającą jego wykonanie (art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego).
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi W. P. i K. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) stwierdzającą wykonanie obowiązku przedłożenia dokumentacji powykonawczej. Obowiązek ten został nałożony na inwestora, J. R., decyzją PINB z dnia 6 marca 2015 r. w ramach postępowania naprawczego. Skarżący zarzucali naruszenie przepisów Prawa budowlanego oraz KPA, kwestionując wykonanie obowiązku i wskazując na nielegalność prowadzonych robót budowlanych.
Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Magda Froncisz Protokolant: Maksymilian Krzanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2017 r. sprawy ze skargi W. P. i K. P. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 8 sierpnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku przedłożenia dokumentacji powykonawczej skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia 8 sierpnia 2016r., nr [...] ([...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy rozstrzygniecie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 25 marca 2016r. (znak: [...]), w którym stwierdzono wykonanie przez inwestora - J. R. obowiązku nałożonego decyzją PINB z 6 marca 2015r. poprzez przedłożenie dokumentacji powykonawczej budynku mieszkalnego jednorodzinnego zlokalizowanego na działce nr [...] obr [...] w [...] stanowiącej substytut projektu budowlanego. W podstawie materialno - prawnej ww. decyzji organu odwoławczego wskazano przepis art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016r., poz. 290 ze zm.). Wyżej opisane rozstrzygniecie [...] WINB w [...] zapadło na tle następujących ustaleń faktycznych: W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2003r. na działce nr ewid. [...] obr. [...] w [...] , organ nadzoru ustalił, że jest tam realizowana budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Ustalono, że decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia 20 sierpnia 2001 r. (znak: [...]) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ww. budynku mieszkalnego została częściowo uchylona przez Wojewodę [...] rozstrzygnięciem z dnia 3 grudnia 2001 r. (znak: [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 15 listopada 2005 r., sygn. II SA/Kr 70/02, uchylił ww. decyzję Wojewody [...] z dnia 3 grudnia 2001r. (znak: [...]) oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Następnie Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia 7 lutego 2007 r. (znak: [...]) umorzył postępowanie w sprawie wniosku J. R. o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla przedmiotowego budynku mieszkalnego na działce nr [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...] . Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Wojewodę [...] rozstrzygnięciem z dnia 16 kwietnia 2007 r. (znak: [...] ). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 18 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 658/07 oddalił skargę K. P. i W. P. na ww. decyzję Wojewody [...] z dnia 16 kwietnia 2007 r. Organ nadzoru budowlanego decyzją nr [...] z dnia 19 listopada 2009 r. (znak: [...]) w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy prawo budowlane, nakazał J. R. rozbiórkę ww. budynku-mieszkalnego jednorodzinnego wraz z instalacjami wewnętrznymi na dz. nr [...] obr. [...] w [...]. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone przez [...]WINB w [...] decyzją nr [...] z dnia 18 kwietnia 2012r. (znak: [...]) a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W prowadzonym ponownie postępowaniu, PINB postanowieniem z dnia 31 stycznia 2013 r., na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 4, ust. 2 i ust. 3 u.p.b., wstrzymał J. R. roboty budowlane związane z przedmiotową inwestycją oraz nałożył obowiązek przedłożenia inwentaryzacji architektoniczne - budowlanej wykonanych robót budowlanych oraz ekspertyzy technicznej. J. R. przedłożył ekspertyzę techniczną wraz z inwentaryzacją architektoniczne - budowlaną dotyczącą ww. budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Następnie organ nadzoru budowlanego w decyzji z dnia 25 marca 2013r. (znak: [...]) nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia dokumentów dotyczących robót budowlanych wykonanych w przedmiotowym budynku mieszkalnym jednorodzinnym, w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 20.08.2001 r. o pozwoleniu na budowę. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone przez organ odwoławczy decyzja z 10 stycznia 2014r., a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez PINB. W uzasadnieniu tej decyzji organ II instancji wskazał, iż w przedmiotowej sprawie zastosowanie bezspornie winien mieć tryb określony w art. 50, 51 u.p.b. Zdaniem [...]WINB, nie można nałożyć na inwestora obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, bowiem nie zachodzą przesłanki do zastosowania przepisu art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, gdyż pozwolenie na budowę zostało skutecznie wyeliminowane z obiegu prawnego. Rozstrzygnięcie [...]WINB nie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Organ nadzoru budowlanego decyzją nr [...] z dnia 6 marca 2015 r. (znak: [...]) działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 u.p.b. nałożył na J. R. obowiązek przedłożenia dokumentacji powykonawczej ww. budynku mieszkalnego jednorodzinnego stanowiącej substytut projektu budowlanego. Za pismem z dnia [...] lipca 2015 r. inwestor przedłożył dokumentację powykonawczą. Następnie za pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. przedłożono dokumentację powykonawczą uzupełnioną o projekt zjazdu. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] z dnia 25 marca 2015r. (znak: [...] ), działając na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 u.p.b. stwierdził wykonanie przez inwestora obowiązku nałożonego ww. decyzją z dnia 6 marca 2015 r. Od powyższej decyzji odwołania wnieśli K. P. i W. P. Organ odwoławczy opisaną na wstępie, zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia 8 sierpnia 2016 r. w pełni podzielił stanowisko organu nadzoru budowlanego I instancji zawarte w ww. rozstrzygnięciu z dnia 25 marca 2015r. [...]WINB w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podkreślił, że przedmiotem postępowania w niniejszym postępowaniu odwoławczym jest zbadanie czy inwestor wykonał obowiązek wynikający z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia 6 marca 2015 r. Dalej wskazano, że zakres dokumentów, jakie należy przedłożyć w przypadku obowiązku przedłożenia dokumentacji powykonawczej określony jest co do zasady w art. 57 u.p.b. Jednakże w niniejszym postępowaniu, które jest postępowaniem naprawczym prowadzonym w trybie art. 50, 51 u.p.b. ww. zakres należy stosować odpowiednio, z uwzględnieniem specyfiki postępowania naprawczego. Przechodząc do analizy przedłożonych przez J. R. dokumentów, organ odwoławczy stwierdził, iż są one kompletne, co oznacza, że zobowiązany wywiązał się z nakazu nałożonego decyzją PINB nr [...] z dnia 6 marca 2015 r. Mając powyższe na uwadze, w ocenie [...] WINB w [...] , organ I instancji w sposób prawidłowy zastosował normę prawną wynikającą z art. 51 ust. 3 pkt 1 u.p.b. Odnosząc się do zarzutów odwołujących się stron, organ odwoławczy w szczególności podniósł, iż przedmiotem niniejszego postępowania nie jest ocena prawidłowości nałożonego na J. R. obowiązku przedłożenia określonej dokumentacji (gdyż ten został nałożony decyzją ostateczną), a jedynie sprawdzenie wykonania ww. obowiązku. W skardze na powyższą decyzję organu odwoławczego, K. P. i W. P., reprezentowani przez adw. R. P. podnieśli zarzuty tj.: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego - to jest w szczególności art. 50 ust. 3 pkt 1 i art. 51 Ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane - polegające na stwierdzeniu wykonania obowiązku polegającego na przedłożeniu dokumentacji powykonawczej w sytuacji, gdy J. R. nie zakończył wykonywania robót, a wykonane prace budowlane zostały zrealizowane niezgodnie z obowiązującą do dnia 15/11/2005 roku decyzją w przedmiocie udzielenia pozwolenia budowę i wykonana część prac została zrealizowana po dniu 15.11.2005 roku bez pozwolenia na budowę; 2. naruszenie art. 7 KPA oraz art. 77 KPA - mogące mieć wpływ na treść zaskarżona orzeczenia, polegające na niepodjęciu toku postępowania czynności niezbędnych wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy - w szczególności faktu wykonywania robót budowlanych po dacie uchylenia przez WSA w Krakowie (15.11.2005 roku) decyzji pozwoleniu na budowę oraz czynności zmierzających do ustalenia rzeczywistego stanu nieruchomości, na której J. R. wykonywał prace budowlane. Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje legalnościową kontrolę zaskarżalnych działań lub zaniechań kompetencyjnych organów administracji publicznej (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych), będąc związany granicami sprawy administracyjnej, której dotyczy skarga. Jednocześnie sąd ten nie jest – co do zasady – związany granicami skargi, w tym podniesionymi zarzutami i wnioskami oraz powołaną przez stronę skarżącą podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, p.p.s.a.), biorąc z urzędu pod rozwagę wszelkie stwierdzone naruszenia prawa i sankcjonując je w granicach wyznaczonych w art. 145-150 p.p.s.a. lub w przepisach szczególnych. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem Sąd w toku kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz – rozszerzając na podstawie art. 135 p.p.s.a. granice rozpoznania skargi – także poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji nie stwierdził naruszeń prawa, które uzasadniałyby ingerencję w moc obowiązującą kwestionowanych decyzji na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. Tym samym należy stwierdzić, że decyzje organu odwoławczego oraz organu pierwszej instancji odpowiadają prawu w świetle zakresu i treści kompetencji orzeczniczych sądu administracyjnego. Zasadnicze znaczenie dla sformułowania powyższego wniosku w przedmiocie legalności zaskarżonej decyzji ma normatywny związek zachodzący pomiędzy wydanymi w postępowaniu naprawczym decyzjami nakładającymi obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. a decyzjami weryfikującymi wykonanie powyższego obowiązku (art. 51 ust. 3 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b.). W sprawie, której dotyczy skarga, przedmiotem kontroli stała się decyzja [...]WINB z dnia 8 sierpnia 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia 25 marca 2016 r., którą na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 stwierdzono wykonanie obowiązków nałożonych decyzją z dnia 6 marca 2015 r. (obejmujących przedłożenie dokumentacji powykonawczej przedmiotowego budynku mieszkalnego). Niewątpliwie, co zostanie jeszcze wyjaśnione poniżej, przesłanką orzeczenia – w postępowaniu sprawdzającym prowadzonym w ramach postępowania naprawczego na podstawie art. 51 ust. 3 – w przedmiocie wykonania obowiązku nałożonego decyzją wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. jest właśnie ta ostatnia decyzja oraz wynikająca z niej ocena prawna. Niezależnie zatem od tego, że sprawa administracyjna rozstrzygana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. ma charakter odrębny względem sprawy wynikającej z art. 51 ust. 3 p.b., to na pewno treść oraz ocena prawna decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. determinuje ocenę prawną formułowaną w decyzji wydawanej na podstawie art. 51 ust. 3 p.b. Przede wszystkim podkreślenia wymaga, że decyzja PINB z dnia 6 marca 2015r.w przedmiocie nałożenia na inwestora obowiązku, z uwagi na fakt, że nie została zaskarżona przez strony do organu II instancji, nie podlega weryfikacji w ramach kolejnego etapu postępowania administracyjnego, prowadzonego w oparciu o przesłanki z art. 51 ust. 3 ustawy prawo budowlane. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 19 lutego 2016r., sygn. akt II OSK 1499/14, wyraził następujący pogląd: "Tak zwane postępowanie naprawcze uregulowane w art. 51 Prawa budowlanego jest dwuetapowe i najpierw organ nadzoru budowlanego nakłada na inwestora określone obowiązki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub 3 po czym sprawdza czy te obowiązki zostały wykonane i w zależności od tego wydaje odpowiednią decyzję na podstawie art. 51 ust. 3 albo art. 51 ust. 4 lub ust. 5 Prawa budowlanego. W niniejszej sprawie zaskarżony wyrok dotyczy decyzji wydanych przez organy nadzoru budowlanego już na drugim etapie postępowania naprawczego, kiedy chodzi tylko o sprawdzenie, czy nałożone na inwestora obowiązki zostały wykonane, a nie o to, czy sprawa dotyczy samowoli budowlanej, czy też legalnej budowy z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę (art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego)". Zdaniem Sądu, wątpliwości i zarzuty skarżących mogłyby być oceniane w kontekście ich zasadności, gdyby były podniesione na wcześniejszym etapie dotyczącym nałożenia na inwestora obowiązku z art. 51 ust.1 pkt 2 ww. ustawy. Na kolejnym bowiem etapie postępowania naprawczego ich kontrola jest już niedopuszczalna. Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie jest uprawniony do weryfikacji prawidłowości nałożonego przez organ nadzoru obowiązku przedłożenia dokumentacji powykonawczej (nawet w sytuacji, gdy J.R. nie zakończył wykonywania robót, a wykonane pracy wykonane zostały niezgodnie z obowiązującą do dnia 15 listopada 2005r. decyzją w przedmiocie pozwolenia na budowę – jak wskazują skarżący). Należy bowiem wyraźnie podkreślić, że decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. została wydana w innej w sensie materialnoprawnym sprawie niż decyzja zaskarżona. Podstawę prawną sprawy rozstrzygniętej tą ostatnią decyzją stanowi bowiem art. 51 ust. 3 p.b. Sąd ze względu zatem na zasadę związania granicami sprawy, której dotyczy skarga (art. 134 § 1 p.p.s.a.), nie może objąć rozpoznaniem i orzekaniem sprawy załatwionej decyzją na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. Podsumowując, Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie może ze względu na ograniczenia procesowe wkraczać w oceny prawne wyrażone w ostatecznej decyzji PINB z dnia 6 marca 2015r., której nie dotyczy skarga. Zgodnie z treścią art. 51 ust. 3 p.b. po upływie terminu wykonania obowiązków nałożonych w decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, i wydaje decyzję: 1) o stwierdzeniu wykonania obowiązku albo 2) w przypadku niewykonania obowiązku - nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Z powyższej regulacji wynika zatem, że przedmiotem postępowania prowadzącego do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 p.b. jest w istocie sprawdzenie wykonania obowiązków wynikających z decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. oraz w zależności od wyników tej weryfikacji wydanie odpowiedniej decyzji. Jeżeli powyższe obowiązki zostały prawidłowo wykonane, organ w drodze deklaratoryjnej decyzji stwierdza ich wykonanie, co kończy postępowanie naprawcze (art. 51 ust. 3 pkt 1) p.b.). Jeżeli natomiast obowiązki te nie zostały prawidłowo wykonane w pełnym zakresie, wtedy organ jest zobowiązany wydać decyzję sankcjonującą stan nielegalnego niewykonania obowiązków wynikających z decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. poprzez nakazanie zaniechania wykonywania dalszych robót budowlanych, rozbiórki obiektu lub jego części albo doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. W sprawie będącej przedmiotem skargi organ odwoławczy prawidłowo stwierdził, że nałożone na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. decyzją z dnia 6 marca 2015 r. obowiązki w zakresie przedłożenia dokumentacji powykonawczej dot. przedmiotowego budynku mieszkalnego zostały wykonane. Ustalenia dokonane w tym zakresie przez organ odwoławczy, nie zostały również w żaden sposób zakwestionowane przez skarżących. Stwierdzenie to upoważniało i zobowiązywało [...]WINB do wydania na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 p.b. decyzji stwierdzającej wykonanie powyższego obowiązku, bez prawnej możliwości ponownego badania legalności lub zasadności decyzji z dnia 6 marca 2015 r. (zob. uwagi powyżej). Decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 3 p.b. jest w tym sensie decyzją zależną (pochodną) od decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b., co powoduje, że moc obowiązująca tej ostatniej decyzji jest przesłanką wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 p.b. Jeżeli zatem decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 p.b. została wykonana w zakresie nałożonego obowiązku, właściwy organ jest zobowiązany do wydania decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1, bez ponownego badania i rozważania legalności prowadzonych robót lub wzniesionego obiektu, gdyż kwestie te zostały już rozstrzygnięte decyzją, której wykonanie jest poddawane ocenie. W ocenie Sądu, organy obydwu instancji prawidłowo ustaliły, że ww. obowiązki nałożone decyzją z dnia 6 marca 2015 r. zostały wykonane, na co wskazuje analiza przedłożonej przez J. R. dokumentacji zalegającej w aktach sprawy. Odnosząc się natomiast szczegółowo do zarzutów sformułowanych w skardze, należy wskazać, że są one pozbawione usprawiedliwionych podstaw. Zarzut błędnych ustaleń faktycznych i ocen prawnych w zakresie braku ustaleń dotyczących realizowanych przez J. R. robót budowlanych po dacie uchylenia przez WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 15 listopada 2005r. decyzji o pozwoleniu na budowę spornego obiektu, z uwagi na powyższe wskazania Sądu, nie mógł odnieść pożądanego dla skarżących rezultatu. Również zarzut naruszenia art. 51 ust. 3 pkt 1 p.b. jako oczywiście bezzasadny został oddalony. Mając na względzie przytoczone wyżej argumenty i stwierdzając, że organy orzekające w sprawie, której dotyczy skarga, nie naruszyły mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa w sposób i w stopniu uzasadniającym ingerencję w moc obowiązującą kwestionowanych decyzji, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło