II SA/Kr 1330/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Protokolant : sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2016 r. sprawy ze skarg T. S. i J. S. oraz M. B. na decyzję Nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 13 sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości skargi oddala Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 13 sierpnia 2015 r. nr [...] znak [...] na podstawie: - art.138 § 1 pkt 2, art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.); - art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.); po rozpatrzeniu odwołań T. i J. S. oraz M. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. z dnia 3 stycznia 2014 r. znak: [...], którą nakazano współwłaścicielom M. B. zam. S. gm. N., T. S. zam. S. gm. N. i J. S. zam. S. gm. N., usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości nieodpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalnego - w części dotyczącej przewodów kominowych, usytuowanego na działce nr [...] w miejscowości S. nr [...] gm. N., poprzez wykonanie następujących robót budowlanych: - wykonać roboty naprawcze przy murowanym kominie (dotyczy przewodu najbardziej wysuniętego w kierunku południowym), poprzez wykonanie wyprawy wewnętrznej, spoin oraz tynku i oczyszczenie z sadzy i zanieczyszczeń (powierzchnie przewodów powinny być gładkie, łącznie ze spoinami i bez występów lub wklęśnięć; cegły tworzące powierzchnie przewodów powinny być ułożone gładkimi częściami do przewodów; trzony kominowe powinny być rapowane lub tynkowane na całej wysokości poza odcinkami przechodzącymi przez stropy ogniotrwałe); - do murowanego z cegły przewodu kominowego-dymowego, do którego podłączony jest piec grzewczy na parterze, należy zamontować drzwiczki wycierowe na strychu. Należy wykonać roboty naprawcze komina poprzez uzupełnienie ubytków wyprawy komina, zlikwidowanie nieszczelności (zaspoinowanie). Należy oczyścić komin z sadzy; - przewód kominowy wentylacyjny wykonany z rur PCV z kuchni na parterze, należy wykonać z rur metalowych z zastosowaniem odpowiedniego materiału i średnic (powierzchnia przekroju powinna wynosić, co najmniej 0,016 m oraz najmniejszy wymiar przekroju powinien wynosić, co najmniej 0,1 m). Przewód należy ocieplić; - Należy zabudować wlot do murowanego z cegły przewodu wentylacyjnego z łazienki na parterze (2) tak, by kratka wentylacyjna znajdowała się w bocznej ściance. Określono wykonania obowiązku do dnia 05 stycznia 2015 r. uchylił zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w całości i orzekł na podstawie: - art. 66 ust. 1 pkt 3 oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.); - art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.); i nakazał współwłaścicielom budynku mieszkalnego nr [...] zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] w miejscowości S., gmina N., powiat [...], województwo [...] M. B., zam. S., N. T. S., zam. S., N. J. S., zam. S., N. usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego przewodów kominowych zlokalizowanych w budynku mieszkalnym nr [...] usytuowanym na działce nr ewid. [...] w miejscowości S., gmina N., powiat [...], województwo [...], poprzez: - wykonanie następujących robót budowlanych o charakterze naprawczym w obrębie przewodu kominowego oznaczonego nr 1 na szkicu sytuacyjnym przedstawiającym rozmieszczenie przewodów kominowych w w/w budynku mieszkalnym (przewód kominowy murowany dymowy, do którego w poziomie parteru budynku podłączone jest urządzenie grzewcze na paliwo stałe - kominek): rozebrać wystającą ponad dach część murowanego trzonu kominowego nr 1 do poziomu około 10 cm poniżej poziomu dolnej krawędzi połaci dachowej zlokalizowanej w sąsiedztwie tego komina; w poziomie strychu budynku usunąć z powierzchni trzonu kominowego nr 1 fragmenty uszkodzonych (odspojonych) cegieł, zaprawy murarskiej oraz tynku; • miejsca po większych ubytkach (usuniętych odspojonych częściach cegieł) wypełnić zaprawą murarską cementowo - wapienną (marka M7) i dobranymi fragmentami cegły ceramicznej pełnej (klasy 15); wstawić i uszczelnić drzwiczki kominowe rewizyjne w murowany trzon kominowy nr 1 w poziomie strychu budynku; odtworzyć (wymurować) górną część komina (wystającą ponad dach budynku) przy zastosowaniu cegły ceramicznej pełnej klasy 15 na zaprawie murarskiej cementowo - wapiennej marki M7 lub przy zastosowaniu cegły klinkierowej na specjalnej zaprawie murarskiej do cegły klinkierowej; wykonać tynk cementowo - wapienny na powierzchni trzonu kominowego nr 1 w poziomie strychu budynku (od poziomu stropu nad pierwszym piętrem do poziomu połaci dachowej); wykonać uszczelnienie i obróbki blacharskie przejścia trzonu kominowego nr 1 przez połać dachową; do kanału kominowego nr 1, celem uszczelnienia przedmiotowego przewodu wprowadzić metalowy, żaroodporny wkład kominowy o przekroju poprzecznym dopasowanym do przekroju poprzecznego kanału kominowego (wkład winien sięgać od poziomu parteru do poziomu ponad górną – wystającą ponad dach - krawędź murowanego trzonu kominowego nr 1); II. wykonanie następujących robót budowlanych w obrębie przewodu kominowego oznaczonego nr [...] na szkicu sytuacyjnym przedstawiającym rozmieszczenie przewodów kominowych w w/w budynku mieszkalnym (przewód kominowy murowany wentylacyjny zaczynający się od poziomu stropu nad parterem), mających na celu prawidłową wentylację pomieszczenia łazienki usytuowanej na parterze budynku: poniżej stropu nad parterem, w miejscu występowania w stropie otworu wlotowego do przewodu kominowego nr [...] osadzić trójnik prostokątny z kanałem cylindrycznym o średnicy zewnętrznej Ø 120 lub z kanałem prostokątnym o wymiarach zewnętrznych 12x12cm, dokonując jednocześnie uszczelnienia silikonem połączenia trójnika z kanałem kominowym. Zamontowanie w/w trójnika winno być zrealizowane tak, aby otwór boczny trójnika zlokalizowany był poniżej obniżonego sufitu w pomieszczeniu łazienki i skierowany był w stronę tego pomieszczenia - równolegle do osi podłużnej pomieszczenia łazienki; otwór dolny trójnika zaślepić w sposób trwały i szczelny; • obudować w/w trójnik płytami gipsowo - kartonowymi przeznaczonymi do zastosowania w pomieszczeniach "wilgotnych" pozostawiając wycięty w wykonanej obudowie otwór odpowiadający kształtem i rozmiarem bocznemu otworowi trójnika; • wolną przestrzeń pomiędzy trójnikiem a obudową z płyt gipsowo - kartonowych wypełnić szczelnie pianką poliuretanową lub wełną mineralną; • w bocznym otworze trójnika (stanowiącym wlot wentylacyjny) zamocować kratkę osłonową dopasowaną kształtem i rozmiarem do otworu trójnika (kratka osłonowa kolista lub prostokątna); III. wykonanie przewodu kominowego oznaczonego nr [...] na szkicu sytuacyjnym przedstawiającym rozmieszczenie przewodów kominowych w w/w budynku mieszkalnym (przewód kominowy wentylacyjny z pomieszczenia kuchni zlokalizowanej na parterze budynku) z rur metalowych ocieplonych w strefach nieogrzewanych - powierzchnia przekroju przewodu winna wynosić min. 0.016m2, a najmniejszy wymiar przekroju min. 0,1 m. Określa się termin wykonania obowiązku nałożonego niniejszą decyzją do dnia 31 grudnia 2015 r. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 14 grudnia 2000 r. PINB w W. wszczął na wniosek M. B. postępowanie administracyjne w sprawie właściwego przebiegu i sprawności przewodów kominowych, dymowych i wentylacyjnych w budynku mieszkalnym w S. Po przeprowadzeniu w/w postępowania w dniu 6 marca 2003 r. organ I instancji wydał decyzję znak: [...], którą nakazał właścicielom budynku mieszkalnego nr [...] w S., gm. N. T. i J. S. oraz M. B. zamieszkałym w S. niezwłoczne usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego przewodów kominowych w budynku mieszkalnym nr [...] w S., wykazanych w protokole kontroli okresowej nr [...] z dnia 27.10.2000 r. W wyniku odwołań złożonych przez T. i J. S. oraz M. B. w/w decyzja PINB w W. została zreformowana przez WINB w K. decyzją z dnia 28 maja 2003 r., znak: [...], w której organ odwoławczy na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nakazał skarżącym usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego przewodów kominowych w budynku mieszkalnym nr [...] w S., poprzez wykonanie niezbędnych przeróbek wskazanych w protokole kontroli okresowej nr [...] z dnia 27.10.2000 r. Następnie wyrokiem z dnia 18 stycznia 2006 r. sygn. akt II SA/Kr 1516/03 WSA w Krakowie uchylił w/w zaskarżoną decyzję WINB w K. z dnia 28 maja 2003r. znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję PINB w W. z dnia 6 marca 2003r. znak: [...]. Równolegle PINB w W. prowadził postępowanie znak: [...] dotyczące - postawienia rury wentylacyjnej przy budynku mieszkalnym na posesji nr [...] w S. przez J. S.. W dniu 18 stycznia 2007r. w/w organ I instancji wydał postanowienie znak: [...], którym zawiadomił strony T. i J. S. i M. B. współwłaścicieli nieruchomości S., że sprawa postawienia rury wentylacyjnej prowadzona pod nr [...] zostaje włączona do postępowania [...] prowadzonego w sprawie stanu technicznego przewodów kominowych w budynku mieszkalnym S.. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2007r. znak: [...], WINB w K. wyznaczył PINB w M. jako organ właściwy do załatwienia prowadzonej pod sygnaturą znak [...] sprawy, dotyczącej stanu technicznego przewodów kominowych w budynku mieszkalnym nr [...] zlokalizowanym w miejscowości S., gm. [...]. W związku z powyższym w dniu 18 marca 2009 r. uprawnieni inspektorzy PINB w M. w towarzystwie mistrza kominiarskiego S. P. przeprowadzili oględziny w terenie w w/w sprawie. Po ustaleniach poczynionych w trakcie przedmiotowych oględzin, mistrz kominiarski S. P. wydał opinię nr [...], "z wyników przeprowadzonych oględzin - ekspertyzy urządzeń grzewczo kominowych" w budynku mieszkalnym nr [...] położonym w S., gm. [...]. W dniu 15 czerwca 2009 r. PINB w M. wydał decyzję znak: [...], którą na podstawie art.66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nakazano współwłaścicielom budynku mieszkalnego nr [...] w S. usunięcie w terminie do dnia 30 października 2009 r. stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego przewodów kominowych w w/w obiekcie, według zaleceń mistrza kominiarskiego S. P., zawartych w w/w opinii kominiarskiej nr [...] z dnia 18 marca 2009r. Następnie w dniu 28 stycznia 2010r. WINB w K. wydał decyzję znak: [...], którą po rozpatrzeniu odwołań złożonych przez T. i J. S. oraz M. B., uchylono w/w zaskarżoną decyzję PINB w M. z dnia 15 czerwca 2009r. znak: [...] w części dotyczącej wyznaczenia terminu na wykonanie nałożonych obowiązków i w tym zakresie orzeczono, że przedmiotowe obowiązki należy wykonać w terminie do 30 maja 2010 r., w pozostałej części utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję organ I instancji. Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2010r. sprawy ze skarg T. i J. S. oraz M. B. na w/w decyzję organu odwoławczego WSA w Krakowie uchylił przedmiotową decyzję WINB w K. z dnia 28 stycznia 2010r. znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję PINB w M. z dnia 15 czerwca 2009r. znak: [...] W trakcie ponownego rozpatrywania niniejszej sprawy PINB w M. przy udziale osób posiadających stosowne uprawnienia budowlane (S. M., mgr inż. R. S.) i kominiarskie (S. P.) kilkukrotnie przeprowadzał oględziny w terenie budynku mieszkalnego nr [...] w S. (m.in. w dniu 6 sierpnia 2011 r., 29 czerwca 2012 r. i 14 grudnia 2012 r, a także pozyskał do akt prowadzonego postępowania kolejne dokumenty określające stan techniczny przewodów kominowych w w/w obiekcie budowlanym: Protokół z przeprowadzenia okresowej kontroli technicznej pięcioletniej (zgodnie z art.62 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane) obiektu budowlanego - budynku mieszkalnego na nieruchomości w miejscowości S. gmina [...] (działka nr ew. [...]) w części dotyczącej przewodów kominowych dymowych, wentylacyjnych na poziomie piwnic, I piętra i strychu niezamieszkałego" sporządzony w dniu 18 października 2011 r. przez mgr inż. S. M. oraz mgr inż,. R. S.; Aneks do protokołu z dnia 18.10.2011 r. z przeprowadzenia okresowej kontroli technicznej pięcioletniej (zgodnie z art.62 ust. 1 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane) obiektu budowlanego - mieszkalnego na nieruchomości w miejscowości S. gmina [...] (działka nr ew. w części dotyczącej przewodów kominowych dymowych, wentylacyjnych na poziomie piwnic, I piętra i strychu niezamieszkałego sporządzony w dniu 26 lipca 2012 r. przez mgr inż. S. M. oraz mgr inż. R. S.; pismo doprecyzowujące zakres robót budowlanych niezbędnych do wykonania celem usunięcia istniejących nieprawidłowości stanu technicznego przewodów kominowych użytkowanych przez T. i J. S., sporządzone w dniu 1 października 2012 r. przez mistrza kominiarskiego S. P. oraz mgr inż. R. S.; Protokół z okresowej kontroli przewodów kominowych użytkowanych przez T. i J. S. w budynku mieszkalnym nr [...] w S. (przewody obsługujące pomieszczenia zlokalizowane na I piętrze w/w obiektu), sporządzony w dniu 4 grudnia 2013r. przez mistrza kominiarskiego R. B.; Zawiadomieniem z dnia 9 grudnia 2013r. znak: [...] organ I instancji poinformował strony o przysługujących im prawach wynikających z treści art. 10 § 1 k.p.a., a następnie w dniu 3 stycznia 2014r. wydał skarżoną decyzję znak: [...], w której postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014 r. znak: [...] sprostował oczywistą omyłkę pisarską. Odwołania od w/w decyzji PINB w M., terminie wnieśli T. i J. S. oraz M. B.. Po rozpatrzeniu w/w odwołań, decyzją z dnia 18 kwietnia 2014r. nr [...] znak: [...], WINB w K. uchylił w całości w/w zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez PINB w M.. Wskutek zaskarżenia w/w decyzji organu odwoławczego przez M. B., WSA w Krakowie w dniu 11 grudnia 2014 r. wydał wyrok sygn. akt II SA/Kr 895/14, którym uchylił decyzję WINB w K. z dnia 18 kwietnia 2014 r. nr [...] znak: [...]. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podniósł, iż w wyroku sygn. akt II SA/Kr 895/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zakwestionował stanowisko organu odwoławczego wskazujące, iż w niniejszym przypadku spełnione zostały przesłanki do zastosowania art.138 § 2 k.p.a., stwierdzając, iż w ocenie Sądu zastrzeżenia organu odwoławczego nie mogły stanowić podstawy do zastosowania w/w przepisu prawa. Ponadto Sąd wskazał także, że organ odwoławczy ma obowiązki nie mniejsze niż organ pierwszej instancji. W efekcie jak każdy organ powinien dążyć przede wszystkim do rozpatrzenia sprawy pod względem merytorycznym, przez co należy rozumieć przeprowadzenie - w określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego - ponownego postępowania i wydanie decyzji co do istoty sprawy (...) Nie ma żadnych przeszkód aby organ II instancji we własnym zakresie wyjaśnił dostrzeżone rozbieżności między opiniami mistrza kominiarskiego S. P. oraz mgr inż. S. M. oraz określił precyzyjniej nałożone decyzją obowiązki, jeżeli uznaje to za konieczne. Organ II instancji będzie również obowiązany wyjaśnić stan przewodów kominowych na parterze budynku. Dopiero jeśli tak przeprowadzone postępowanie dowodowe doprowadzi go do wniosku, że będzie zmuszony nałożyć inne, dodatkowe (a nie inaczej opisane) obowiązki, których nie przewidywała zaskarżona decyzja - dopiero wówczas będzie uprawniony do uchylenia zaskarżonej decyzji i zastosowania art. 138 § 2 k.p.a. W związku z powyższym, mając na uwadze art.153 p.p.s.a. organ przystąpił do ponownego rozpatrzenia sprawy stanu technicznego przewodów kominowych w budynku mieszkalnym nr [...] w S., gmina [...] (działka nr ewid. [...]) z uwzględnieniem uwag wskazanych przez sąd w w/w wyroku. W trakcie przedmiotowego postępowania, mając na względzie konieczność ustalenia aktualnego stanu faktycznego prowadzonego ponownie postępowania, a także jednoznaczne wyjaśnienie wszelkich wątpliwości wynikających z zebranego dotychczas przez organ I instancji materiału dowodowego sprawy, WINB w K. w dniu 28 kwietnia 2015r. wydał postanowienie nr [...] znak: [...], którym na podstawie art.136 k.p.a. zlecił PINB w M. cyt.: przeprowadzenie przy udziale osoby posiadającej kwalifikacje mistrza w rzemiośle kominiarskim oględzin w terenie budynku mieszkalnego nr [...] położonego na działce nr ewid. [...] w miejscowości S., gmina [...], celem protokolarnego stwierdzenia aktualnego stanu technicznego przewodów kominowych zlokalizowanych w w/w obiekcie budowlanym. Protokół z przedmiotowych oględzin winien zawierać szkic określający rodzaje i usytuowanie wszystkich przewodów kominowych w w/w budynku, a także ocenę dokonaną przez biorącego udział w oględzinach mistrza kominiarskiego ich aktualnego stanu technicznego (ze szczególnym uwzględnieniem ich drożności, szczelności oraz prawidłowego ciągu kominowego), a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w w/w zakresie precyzyjny opis robót budowlanych, które należy wykonać celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. pozyskanie do akt sprawy wyjaśnień mistrza kominiarskiego S. P. w zakresie doprecyzowania, jakie roboty budowlane należy wykonać, aby uczynić zadość zaleceniu zawartemu w pkt 5 opinii kominiarskiej nr [...] z dnia 18 marca 2009r. autorstwa wyżej wymienionego, dotyczącemu przewodu kominowego, murowanego, wentylacyjnego z łazienki lokalu mieszkalnego zlokalizowanego na parterze budynku mieszkalnego nr [...] położonego na działce nr ewid. [...] w miejscowości S., gmina [...], tj. cyt. "należy zabudować wlot do przewodu tak aby kratka wentylacyjna znajdowała się w bocznej ściance. Uzupełniony w w/w zakresie materiał dowodowy niniejszej sprawy został przesłany do tutejszego organu za pismem PINB w M. z dnia 23 czerwca 2015 r. znak: [...]. Z przedmiotowego materiału dowodowego wynika, iż w dniu 29 maja 2015r. przy udziale uprawnionych pracowników organu I instancji oraz mistrza kominiarskiego S. P. przeprowadzone zostały oględziny w terenie zlecone w/w postanowieniem WINB w K.. Na podstawie poczynionych w trakcie w/w oględzin ustaleń, posiadający stosowne uprawnienia mistrza w rzemiośle kominiarstwo S. P., w dniu 30 maja 2015 r. wydał opinię nr [...], w której dokonał oceny stanu technicznego wszystkich przewodów kominowych zlokalizowanych w budynku mieszkalnym nr [...] w S. gmina [...]. Z treści w/w dokumentu jak również szkiców sytuacyjnych załączonych do protokołu oględzin z dnia 29 maja 2015 r. jednoznacznie wynika, że w w/w budynku mieszkalnym zlokalizowanych jest 8 przewodów kominowych, z czego przewody nr 1,2,5 obsługują pomieszczenia mieszkalne usytuowane na parterze przedmiotowego obiektu, natomiast przewody nr 3,4,6,7 pomieszczenia mieszkalne znajdujące się na I piętrze budynku. Organ wskazał, iż z treści przedmiotowej opinii nr [...] autorstwa mistrza kominiarskiego S. P. wynika także, że na dzień dzisiejszy nieprawidłowy stan techniczny posiada przewód kominowy nr 1 przewód kominowy, dymowy, murowany z cegły do którego podłączone jest urządzenie grzewcze na parterze wymaga remontu/uszczelnienie, tynkowanie na strychu, wstawienie drzwiczek kominowych, remont szczytu komina, a dodatkowo na skutek obniżenia sufitu w pomieszczeniu łazienki zlokalizowanej na parterze tego obiektu, kratka wentylacyjna zlokalizowana dotychczas w stropie nad parterem (suficie łazienki) zastała zabudowana (zasłonięta), co pozbawiło przedmiotowe pomieszczenie łazienki prawidłowej wentylacji przewód kominowy murowany wentylacyjny z łazienki na parterze. Stan techniczny dostateczny. Kratka wentylacyjna w łazience została zabudowana sufitem podwieszonym. Obecnie brak wentylacji w łazience. Dodatkowo tutejszy organ zauważył także, że w trakcie w/w oględzin z dnia 29 maja 2015r. stwierdzono, iż przewód kominowy wentylacyjny nr 2 z pomieszczenia kuchni zlokalizowanej na parterze budynku jest niedrożny w poziomie parteru w pomieszczeniu kuchni zlokalizowanym po stronie zachodniej budynku w górnej części pomieszczenia na ścianie zachodniej, w rejonie południowo-zachodniego narożnika pomieszczenia występuje kratka wentylacyjna wywiewna, która w dniu oględzin była celowo zatkana (niedrożna). Organ wskazał, iż w opinii kominiarskiej nr [...] z dnia 18 marca 2009 r. S. P. wskazywał w odniesieniu do w/w przewodu wentylacyjnego, że przewód kominowy wentylacyjny wykonany z rur PCV co jest niedopuszczalne z kuchni na parterze. Zaleca się wykonać ten przewód z rur metalowych ocieplonych. Organ powołał treść art. 61 oraz 66 Prawa budowlanego. Organ stwierdził, iż w niniejszym przypadku zachodzą przesłanki wyrażone w w/w art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego (nieodpowiedni stan techniczny określonych przewodów kominowych w budynku mieszkalnym nr [...] w S.), co obliguje organy nadzoru budowlanego do władczego działania (wydania stosownej decyzji nakazowej) mającego na celu likwidację stwierdzonych nieprawidłowości. Tutejszy organ uwzględniając zatem aktualny stan faktyczny niniejszej sprawy (opisany przez PINB w M. w protokole oględzin z dnia 29 maja 2015r.) uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji (wydaną w dniu 3 stycznia 2014r., a zatem ponad półtora roku temu) i orzekł w niniejszej sprawie na nowo, nakazując wszystkim współwłaścicielom w/w budynku mieszkalnego wykonanie w określonym terminie robót budowlanych wskazanych w sentencji niniejszej decyzji. Szczegółowy zakres przedmiotowych robót określony został przez organ odwoławczy po dokładnej analizie całego materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie, w tym w szczególności opinii kominiarskiej nr [...] z dnia 18 marca 2009r. autorstwa S. P. oraz załączników nr 1 i nr 2 do opinii nr [...] z dnia 30 maja 2015 r. wykonanej przez tego samego mistrza kominiarskiego, dokonującego oceny stanu technicznego przewodów kominowych w przedmiotowym budynku. W w/w dokumentach S. P. po przeprowadzeniu oględzin w budynku mieszkalnym nr [...] w S. wskazał roboty budowlane konieczne do realizacji przez współwłaścicieli w/w obiektu budowlanego, a tutejszy organ po przeanalizowaniu treści przedmiotowych dokumentów zgodził się ze stanowiskiem w/w eksperta, iż realizacja wskazanych tam robót przywróci prawidłowy stan techniczny przewodów kominowych w przedmiotowym obiekcie. Wskazał, że zdaniem WINB w K. nakazane do realizacji w niniejszej decyzji czynności nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażoną w art. 15 k.p.a. Organ zauważył, że nakazany do wykonania w niniejszym rozstrzygnięciu zakres robót budowlanych wskazany był także jako konieczny do wykonania w skarżonej decyzji organu I instancji. Jednak mało precyzyjny sposób sformułowania nakazów zawartych w sentencji skarżonej decyzji mógł budzić wątpliwości zobowiązanych, co do sposobu realizacji nakazanych robót, dlatego WINB w K. orzekając w sprawie ponownie doprecyzował zakres koniecznych do wykonania czynności, opisując je w sposób bardziej szczegółowy niż organ I instancji. Odnosząc się do zarzutów i kwestii podnoszonych w WINB w K. wskazał, iż za bezzasadny uznać należy zarzut T. i J. S. dotyczący nieprawidłowego wskazania przez organ I instancji zobowiązanych do wykonania nałożonych obowiązków (bez uwzględnienia podziału nieruchomości do korzystania - podział quo ad usum). Stwierdził że fakt, iż budynek został faktycznie podzielony przez właścicieli do odrębnego korzystania (tzw. quo ad usum) stanowi jedynie podział faktyczny rzeczy do korzystania, a nie podział własności. W niniejszej sprawie dokonanie podziału budynku co do użytkowania (quo ad usum) pomiędzy jego posiadaczy nie ma znaczenia, jeżeli chodzi o przedmiot postępowania prowadzonego w trybie art. 66 Prawa budowlanego. Za bezzasadny uznał organ zarzut M. B. wskazujący, iż niemożliwe jest zabudowanie wlotu do przewodu wentylacyjnego nr [...] zlokalizowanego w stropie nad parterem w pomieszczeniu łazienki usytuowanej na parterze budynku, tak aby kratka wentylacyjna przewodu znajdowała się w bocznej ściance obudowy, a nie jak dotychczas w suficie przedmiotowej łazienki. W pkt II sentencji niniejszej decyzji szczegółowo opisano jakie roboty budowlane należy wykonać, aby zlikwidować w/w nieprawidłowość. Zauważyć również należy, że dla prawidłowego działania w/w przewodu wentylacyjnego nie jest konieczne aby kratka wentylacyjna tego przewodu usytuowana została na bocznej ścianie budynku (jednej ze ścian pomieszczenia łazienki) co wskazuje skarżąca, ale na bocznej powierzchni obudowy nakazanej do wykonania niniejszą decyzją. Organ podkreślił, iż przewód kominowy nr 4 to murowany przewód wentylacyjny obsługujący pomieszczenie łazienki na I piętrze budynku. Jako murowany zaczyna się od poziomu posadzki parteru i wyprowadzony został ponad dach budynku, a jego stan techniczny oceniony został jako dostateczny, a zatem spełniający wymagania (również w zakresie drożności) konieczne do prawidłowej wentylacji w/w pomieszczenia łazienki. Natomiast przewód kominowy nr [...] to murowany przewód wentylacyjny obsługujący pomieszczenie łazienki na parterze przedmiotowego budynku (w chwili obecnej zasłonięty podwieszanym sufitem zrealizowanym przez M. B.). Przedmiotowy przewód zaczyna się od poziomu stropu nad parterem i wyprowadzony jest ponad pokrycie dachu. Mistrz kominiarski S. P. oceniając jego stan techniczny jako dostateczny stwierdził, iż spełnia on wymagania (również w zakresie drożności) konieczne do prawidłowej wentylacji łazienki M. B.. Organ podkreślił, że aby przedmiotowy przewód prawidłowo spełniał swoją rolę konieczne jest obniżenie jego wlotu poniżej podwieszonego sufitu istniejącego aktualnie w pomieszczeniu przedmiotowej łazienki, co nakazano w pkt II sentencji niniejszego rozstrzygnięcia. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję wnieśli skarżący T. S. i J., zarzucając jej: 1. rażące naruszenie przepisów prawa; 2. naruszenie art. 153 p.p.s.a. poprzez ignorowanie wyroku WSA w Krakowie z dnia 18 stycznia 2006 sygn. akt II S A/Kr 1516/03; 3. dotknięcie wadą art. 156 § pkt 2, 4 i 6 k.p.a.; 4. naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a.; 5. nie ustalenie i nie wyjaśnienie stanu faktycznego; 6. skierowanie decyzji do niewłaściwego podmiotu; 7. błędną podstawę prawną. Skarżący stwierdzili, iż organ nie ustalił kompletnego stanu faktycznego i wydał decyzję do niewłaściwego podmiotu. Dokonał on dowolnej a nie swobodnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. WINB w K. nie wykonał wyroku WSA w Krakowie z dnia 18 stycznia 2006 sygn. akt II SA/Kr 1516/03. W ocenie skarżących organ nie ustalił, wbrew złożonym wnioskom dowodowym, czy instalacja kominowa użytkowana i przerobiona przez M. B. zagraża bezpieczeństwu oraz kto i kiedy samowolnie wykonał kominek na parterze i podłączył go do niesprawnego komina bez wentylacji nawiewno wywiewnej. Organ nie rozpatrzył licznych wniosków dowodowych. Skarżący podkreślili, iż nie mają fizycznej możliwości wejścia do pomieszczeń zajmowanych przez M. B., a tym bardziej wykonywania tam jakichkolwiek robót budowlanych. Skarżący uważają, iż winien mieć zastosowanie art. 66 par. 1 pkt 2 pr. bud. a nie pkt 3 i wszelkie nakazy winny być skierowane do inwestora M. B., która przedmiotowe ogrzewanie samowolnie wykonała i podłączyła do niesprawnego komina września 2013 roku i to jeszcze bez żadnej wentylacji . Skarżący podkreślili, iż kominy przez nich użytkowane są sprawne. W ocenie skarżących w przedmiotowym przypadku obowiązek należało nałożyć na inwestora, który jest współwłaścicielem i użytkownikiem, w związku z eksploatacją kominów, a nie na wszystkich współwłaścicieli. Na powyższą decyzję skargę wniosła także M. B. domagając się jej uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzuciła nie rozpoznanie istoty sprawy w zakresie wybudowanego komina wentylacyjnego nr [...]. z zewnętrznej strony ściany wspólnego budynku nr [...] od strony wschodniej przez T. i J. S. bez pozwolenia na budowę - sprawa ta została włączona Postanowieniem [...], przez organ I instancji w W. z dnia 18.01.2007 r. do postępowania [...] prowadzonego w sprawie stanu technicznego kominów w budynku mieszkalnym, od w/w postanowienia nie służyło zażalenie. Skarżąca podniosła, iż nie ma dostępu do komina - dymowego na strychu, żeby mogła przeprowadzić wskazane prace remontowe, z uwagi na zamknięte pomieszczenia przez T. i J. S.. Nie ma też dostępu do innych przewodów znajdujących się w części zajmowanej przez współwłaścicieli. Skarżąca podniosła, iż powyższa sprawa kominów trwa już ponad 15 lat. W ocenie skarżącej organ II instancji nie rozpoznał istoty sprawy samowolnie wybudowanego komina wentylacyjnego z zewnętrznej strony wspólnego budynku nr 3 5, 8 przez współwłaścicieli T. i J. S., naruszając konstrukcję dachu, wobec którego skarżąca wniosła do PINB w W. wniosek o jego rozbiórkę, organ wszczął osobne postępowanie administracyjne znak; [...], następnie z naruszeniem prawa wydał postanowienie w dniu 18.01.2007r. w którym powyższą sprawę rozbiórki komina wentylacyjnego włączył do niniejszego postępowania znak; [...], stanu technicznego kominów, bez możliwości wniesienia przez strony zażalenia, tą nieprawidłowość akceptuje organ WINB w K. i postanowieniem wyłącza organ I instancji w W. i skierował obydwie sprawy do PINB w M. na rozpoznanie w zakresie stanu technicznego, takie działanie, w ocenie skarżącej, jest niedopuszczalne. Skarżąca podniosła, iż nie ma możliwości przeprowadzenia remontu komina nr 1 z uwagi, iż nie ma dostępu do strychu, który jest zamknięty na klucz przez współwłaścicieli T. i J. S., dlatego listem poleconym, zwróciła się do współwłaścicieli o wydanie klucza, żeby mogła otworzyć pomieszczenie gdzie mają być przeprowadzane prace remontowe komina, nakazane przez organ II instancji, określone w pkt.2. Zarzuciła także, iż opis na szkicu sytuacyjnym z dnia 11 czerwca 2015 r. jest nieprawidłowy. Uzasadnienie prawne Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podkreślić należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). W świetle powołanych na wstępie ustawowych kryteriów kontroli Sądu, wniesione skargi nie zasługują na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Podstawę materialnoprawną wydanego rozstrzygnięcia stanowi treść art. 66 Prawa budowlanego. W myśl wskazanego art. 66 u.P.b. "1. W przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. 2. W decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, właściwy organ może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie". Zauważyć przy tym trzeba, że art. 66 u.P.b. umieszczony został w rozdziale 6 ustawy Prawo budowlane regulującym kwestie związane z utrzymaniem obiektów budowlanych. Przez pojęcie utrzymanie obiektów budowlanych należy rozumieć zachowanie obiektu w dobrej sprawności, w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym. Tym samym obowiązki nakładane na podstawie powołanego przepisu obejmują przypadki związane z nieprawidłową eksploatacją obiektu budowlanego, polegającą zazwyczaj na zaniechaniu wykonywania obowiązków określonych w art. 61 Prawa budowlanego. Inaczej mówiąc, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w trybie art. 66 ust. 1 ustawy obejmuje z zasady nieprawidłowości powstałe podczas użytkowania obiektu budowlanego w celu zachowania substancji budowlanej w należytym stanie technicznym, a polegające najczęściej na niewłaściwym jego użytkowaniu, doprowadzeniu do znacznego zużycia technicznego poprzez brak przeprowadzania remontów, konserwacji spowodowanych zazwyczaj biernością niedbalstwem, brakiem kontroli właściciela lub zarządcy, (por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011 r., II OSK 1100/10, LEX nr 992473). Decyzja, o której mowa w powołanej regulacji stanowi zatem konsekwencję obowiązku nałożonego na zarządcę oraz właściciela obiektu budowlanego w art. 61 ust.1 Prawa budowlanego, którym jest utrzymywanie i użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywaniem go w należytym stanie technicznym i estetycznym (art. 61 ust. 1 pkt1 w zw. z art. 5 ust 2 Prawa budowlanego). W orzecznictwie prezentowany jest przy tym pogląd, że organ nie bada przyczyn, z powodu których obiekt znalazł się w nieodpowiednim stanie technicznym. Konstrukcja norm prawnych zawartych w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego wskazuje, iż decyzje podejmowane na ich podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że w przypadku wystąpienia choćby jednej z określonych w nim przesłanek, organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 lipca 1998 r. w sygn. akt IV SA 1420/96, z dnia z 3 kwietnia 2009 r. sygn. akt II OSK 427/08, wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Warszawie z 9 października 2008 r. VII SA/Wa 931/08, w Gorzowie Wlkp. z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt II SA/Go 754/10). W realiach kontrolowanej sprawy oznacza to, że bez względu na przeciwstawne stanowiska współwłaścicieli nieruchomości, co do sposobu zarządzania nią i korzystania z niej, i ewentualne spory cywilnoprawne istniejące pomiędzy nimi, organy administracyjne obowiązane są stosować wskazane przepisy, gdy w stanie faktycznym zaistnieje stan faktyczny przewidziany hipotezą normy. Obecnie rozpoznający sprawę skład orzekający podkreśla, że kontrola kwestionowanej decyzji WINB powinna mieć na uwadze, że decyzja ta jest wydana w wyniku prawomocnego wyroku WSA z dnia 11 grudnia 2014 r., w którym Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do wydania przez wówczas kontrolowany organ odwoławczy (WINB) decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Zdaniem Sądu kontrolującego wówczas kasacyjną decyzję WINB, organ ten powinien skorzystać z własnych kompetencji dowodowych i rozstrzygających. WSA w Krakowie w wyroku z dnia 11 grudnia 2014 r. stwierdził, iż "(.....) wskazać należy, że postępowanie w niniejszej sprawie toczy się już czternaście lat, choć dotyczy stanu technicznego przewodów kominowych i wentylacyjnych w domu jednorodzinnym. Czas trwania niniejszego postępowania urąga przepisom Kodeksu Postępowania Administracyjnego dotyczącym terminów załatwiania spraw, jak również zasadzie szybkości i prostoty postępowania, która nakazuje organom administracji publicznej działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12). Szybkość administracyjnego stosowania prawa ma służyć i sprzyjać urzeczywistnieniu zasady praworządności. Zaskarżona decyzja jest dwunastą decyzją wydaną w sprawie, natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny zajmuje się niniejszą sprawą po raz trzeci. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy okoliczności te zdaniem Sądu mają istotne znaczenie. Powody uchylenia zaskarżonej decyzji, które podaje organ II Instancji to: organ I Instancji nie zastosował się do treści poprzednio zapadłych w sprawie wyroków WSA w Krakowie w dalszym ciągu określając nałożone obowiązki w sposób nieprecyzyjny; organ I Instancji nie wyjaśnił rozbieżności pomiędzy usytuowaniem kominów na szkicu mistrza kominiarskiego S. P. oraz na szkicu mgr inż. S. M.; organ I Instancji nie wyjaśnił stanu przewodów kominowych na parterze budynku. Zdaniem organu II Instancji uchybień tych nie można naprawić w dodatkowym postępowaniu dowodowym, o którym mowa w art. 136 Kpa, gdyż nałożony obowiązek mógłby naruszać art. 139 Kpa poprzez nałożenie obowiązków, których nie przewidywała zaskarżona decyzja. Z poglądem tym jednak nie można się zgodzić. Jak już wyżej wskazano, organ odwoławczy ma rozpoznać w całości sprawę po raz drugi, a nie tylko kontrolować postępowanie prowadzone przez organ I Instancji. Gdy postępowanie trwa już 14 lat, to refleksja o konieczności jego sprawnego i skutecznego zakończenia tym bardziej winna wpływać na sposób działania organu. Nie ma żadnych przeszkód aby organ II Instancji we własnym zakresie wyjaśnił dostrzeżone rozbieżności między opiniami mistrza kominiarskiego S. P. oraz mgr inż. S. M. oraz określił precyzyjniej nałożone decyzją obowiązki, jeżeli uznaje to za konieczne. Organ I Instancji będzie również obowiązany wyjaśnić stan przewodów kominowych na parterze budynku. Dopiero jeśli tak przeprowadzone postępowanie dowodowe doprowadzi go do wniosku, że będzie zmuszony nałożyć inne, dodatkowe (a nie inaczej opisane) obowiązki, których nie przewidywała zaskarżona decyzja – dopiero wówczas będzie uprawniony do uchylenia zaskarżonej decyzji i zastosowania art. 138 § 2 Kpa". Najdalej idący zarzut skarżących T. S. i J. S. dotyczy naruszenia art. 156 § 1 pkt 2, 4 i 6 k.p.a. Zgodnie z treścią art. 156 k.p.a.: "§ 1. Organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która: 1) wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości; 2) wydana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa; 3) dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną; 4) została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie; 5) była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały; 6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą; 7) zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa". W przekonaniu Sądu, wskazane przez skarżących przesłanki stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji nie zachodzą w sprawie. Kontrolowana decyzja WINB w K. jest zgodna z prawem, została wydana w oparciu o prawidłową podstawę prawną, jest właściwie zaadresowana i nie wywołuje w razie jej wykonania czynu zagrożonego karą. Stanowisko Sądu jest uargumentowane w całości poglądów zawartych poniżej. Treść kontrolowanej obecnie decyzji WINB w K. z dnia 13 sierpnia 2013 r. jednoznacznie wskazuje, że decyzja ta spełnia wymogi art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, a także że realizuje oceny prawne wyrażone w dotychczasowych prawomocnych wyrokach WSA w Krakowie. Sentencja decyzji została sformułowana w trzech punktach, z których każdy dotyczy wyraźnie sprecyzowanego przewodu kominowego a opis nakazanych robót w każdym punkcie jest precyzyjny i nie budzi wątpliwości co do sposobu i celu ich wykonania. Treść sformułowanych nakazów znajduje przy tym uzasadnienie w zgromadzonym materiale dowodowym, w tym przede wszystkim w opinii kominiarskiej nr [...] z dnia 18 marca 2009 r. autorstwa S. P. oraz załączników nr 1 i nr 2 do opinii nr [...] z dnia 30 maja 2015 r. wykonanych przez tego samego mistrza kominiarskiego, dokonującego oceny stanu technicznego przewodów kominowych w przedmiotowym budynku, w protokole z oględzin przeprowadzonych w dniu 29 maja 2015 r. Mając na względzie podnoszone w dotychczasowym postępowaniu administracyjnym uwagi skarżącej M. B. dotyczące braku wskazania przez właściwy organ metody i sposobu wykonania nakazu dotyczącego prawidłowej wentylacji pomieszczenia łazienki usytuowanej na parterze budynku, sentencja kontrolowanej decyzji w pkt II została odpowiednio uzupełniona poglądowym schematem wykonania robót budowlanych zamieszczonych na rysunku nr 1 dot. pomieszczenia łazienki na parterze budynku. Biegły wypowiedział się także w przedmiocie stanu technicznego samego przewodu uznając go jako dostateczny. Z kolei na rysunku nr 2 organ (WINB) zaprezentował w sposób jasny i klarowny rozmieszczenie przewodów kominowych w budynku mieszkalnym nr [...] w S., gmina [...], konkretyzując tym samym i uściślając postanowienia sentencji i uzasadnienia decyzji. Rysunek ten został zaopatrzony w legendę opisującą szczegółowo jaki przewód kominowy, o jakim przebiegu, oznaczony jest pod poszczególnymi numerami od 1 do 8 nakreślonymi na ww. rysunku. Podnosząc w tym miejscu zarzut skarżących, że organ (WINB) nie ustalił, wbrew złożonym wnioskom dowodowym, czy instalacja kominowa użytkowana i przerobiona przez M. B. zagraża bezpieczeństwu oraz kto i kiedy samowolnie wykonał kominek na parterze i podłączył go do niesprawnego komina bez wentylacji nawiewno wywiewnej, Sąd wyjaśnia, że przedmiotem postępowania jest stan przewodów kominowych i o przedmiotowym przewodzie kominowym kwestionowana decyzja szczegółowo się wypowiada, nie jest z kolei przedmiotem kontrolowanego postępowania kto i kiedy wykonał kominek na parterze i podłączył go do komina. Sąd podkreśla, że w celu realizacji obowiązków z zakresu postępowania wyjaśniającego WINB w K. w dniu 28 kwietnia 2015r. wydał postanowienie nr [...], którym na podstawie art. 136 k.p.a. zlecił PINB w M.: " (.....) przeprowadzenie przy udziale osoby posiadającej kwalifikacje mistrza w rzemiośle kominiarskim oględzin w terenie budynku mieszkalnego nr [...] położonego na działce nr ewid. [...] w miejscowości S., gmina [...], celem protokolarnego stwierdzenia aktualnego stanu technicznego przewodów kominowych zlokalizowanych w w/w obiekcie budowlanym. Protokół z przedmiotowych oględzin winien zawierać szkic określający rodzaje i usytuowanie wszystkich przewodów kominowych w w/w budynku, a także ocenę dokonaną przez biorącego udział w oględzinach mistrza kominiarskiego ich aktualnego stanu technicznego (ze szczególnym uwzględnieniem ich drożności, szczelności oraz prawidłowego ciągu kominowego), a w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w w/w zakresie precyzyjny opis robót budowlanych, które należy wykonać celem usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Pozyskanie do akt sprawy wyjaśnień mistrza kominiarskiego S. P. w zakresie doprecyzowania, jakie roboty budowlane należy wykonać, aby uczynić zadość zaleceniu zawartemu w pkt 5 opinii kominiarskiej nr [...] z dnia 18 marca 2009r. autorstwa wyżej wymienionego, dotyczącemu przewodu kominowego, murowanego, wentylacyjnego z łazienki lokalu mieszkalnego zlokalizowanego na parterze budynku mieszkalnego nr [...] położonego na działce nr ewid. [...] w miejscowości S., gmina [...], tj. cyt. "należy zabudować wlot do przewodu tak, aby kratka wentylacyjna znajdowała się w bocznej ściance". W wykonaniu ww. obowiązku została sporządzona przez mistrza w rzemiośle "kominiarstwo" S. P. w dniu 30 maja 2015 r. opinia nr [...]. Przystępując do uzasadnienia swojego stanowiska Sąd zauważa, że organy administracji publicznej działają na zasadzie aktualności, co oznacza w praktyce, że organy te przy wydawaniu decyzji biorą pod uwagę, o ile co innego nie wynika wyraźnie z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, stan faktyczny istniejący w dniu wydania decyzji a także stan prawny obowiązujący w dniu wydania decyzji. Sąd przywołuje w tym miejscu zasadę aktualności działania administracji publicznej z uwagi na znaczny przedział czasu, w którym prowadzone jest kontrolowane postępowanie administracyjne, po to by zwrócić uwagę na fakt, że zasada aktualności w działaniach administracji publicznej kładzie punkt ciężkości na aktualnym stanie faktycznym. W związku z tym Sąd za poprawne uważa oparcie treści kontrolowanej decyzji w pierwszej kolejności na ustaleniach wynikających z oględzin przeprowadzonych w dniu 29 maja 2015 r. i z opinii kominiarskiej wykonanej po tych oględzinach. Z treści kontrolowanej decyzji wynika, że organy administracyjne podzieliły stanowisko biegłego w przedmiocie przewodu kominowego nr 1, do którego na poziomie parteru jest podłączone urządzenie grzewcze na paliwo stałe. Organ II instancji podzielił także w treści decyzji stanowisko biegłego dotyczące przewodu kominowego oznaczonego nr 5 (przewód kominowy murowany wentylacyjny zaczynający się od poziomu stropu nad parterem). Odnośnie przewodu kominowego oznaczonego nr 2 a to przewodu kominowego wentylacyjnego z pomieszczenia kuchni zlokalizowanej na parterze budynku organ oparł się na wynikach oględzin z dnia 29 maja 2015 r. i wcześniejszej opinii tego samego mistrza kominiarskiego z dnia z dnia 18 marca 2009 r. Treść sentencji decyzji oraz uzasadnienia wykazują, że organ nie powtórzył w sposób bierny wszystkich ustaleń zawartych w ostatniej opinii z dnia 29 maja 2015 r., lecz działając w sposób systemowy zastosował także ustalenia merytoryczne z przeszłości do stanu faktycznego dot. przewodu kominowego nr 2 i do nich nawiązał prawidłowo uznając je pod kątem przepisów technicznych za trafne. Sąd w tym miejscu zauważa, że na podstawie poczynionych uprzednich oględzin w dniu 29 maja 2015 r., (co wynika z treści opinii), posiadający uprawnienia mistrza w rzemiośle kominiarstwo S. P., w dniu 30 maja 2015 r. wydał opinię nr [...], w której dokonał oceny stanu technicznego wszystkich przewodów kominowych zlokalizowanych w budynku mieszkalnym nr [...] w S. gmina [...]. Z treści ww. dokumentu jednoznacznie wynika, że w w/w budynku mieszkalnym zlokalizowanych jest 8 przewodów kominowych, z czego przewody nr 1,2,5 obsługują pomieszczenia mieszkalne usytuowane na parterze przedmiotowego obiektu, natomiast przewody nr 3,4,6,7 pomieszczenia mieszkalne znajdujące się na I piętrze budynku. Organ II instancji prawidłowo wskazał, iż z treści opinii nr [...] autorstwa mistrza kominiarskiego S. P. wynika, że na dzień wydania decyzji nieprawidłowy stan techniczny posiada przewód kominowy nr 1, tj. przewód kominowy, dymowy, murowany z cegły, do którego podłączone jest urządzenie grzewcze na parterze - wymaga remontu/uszczelnienia, tynkowania na strychu, wstawienie drzwiczek kominowych, remontu szczytu komina. Dodatkowo na skutek obniżenia sufitu, w pomieszczeniu łazienki zlokalizowanej na parterze tego obiektu, kratka wentylacyjna zlokalizowana dotychczas w stropie nad parterem (suficie łazienki) zastała zabudowana (zasłonięta), co pozbawiło przedmiotowe pomieszczenie łazienki prawidłowej wentylacji przewód kominowy murowany wentylacyjny z łazienki na parterze. Kratka wentylacyjna w łazience została zabudowana sufitem podwieszonym. Obecnie brak wentylacji w łazience. Stan samego przewodu biegły uznał za dostateczny. Dodatkowo organ, czyli WINB w K., zauważył także, że w trakcie oględzin z dnia 29 maja 2015 r. stwierdzono, iż przewód kominowy wentylacyjny nr 2 z pomieszczenia kuchni zlokalizowanej na parterze budynku jest niedrożny w poziomie parteru w pomieszczeniu kuchni zlokalizowanym po stronie zachodniej budynku, w górnej części pomieszczenia na ścianie zachodniej, w rejonie południowo-zachodniego narożnika pomieszczenia występuje kratka wentylacyjna wywiewna, która w dniu oględzin była celowo zatkana (niedrożna). WINB w K. wskazał, iż w opinii kominiarskiej nr [...] z dnia 18 marca 2009 r. S. P. wskazywał w odniesieniu do ww. przewodu wentylacyjnego, że przewód kominowy wentylacyjny wykonany z rur PCV jest niedopuszczalny z kuchni na parterze. Zalecano przy tym wykonać ten przewód z rur metalowych ocieplonych. W tej sytuacji, WINB przychylił się w treści decyzji, do stanowiska biegłego zawartego w opinii z dnia 18 marca 2009 r. Mając na uwadze powyższe okoliczności WINB w K. prawidłowo, zdaniem Sądu, stwierdził, iż w kontrolowanym przypadku zachodzą przesłanki wyrażone w w/w art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego (nieodpowiedni stan techniczny określonych przewodów kominowych w budynku mieszkalnym nr [...] w S.), co obliguje organy nadzoru budowlanego do władczego działania, czyli wydania stosownej decyzji nakazowej, mającej na celu likwidację stwierdzonych nieprawidłowości. W konsekwencji, WINB w K. uwzględniając zatem aktualny stan faktyczny i prawny kontrolowanej sprawy (opisany przez PINB w M. w protokole oględzin z dnia 29 maja 2015r. - zob. protokół oględzin, szkice sytuacyjne, dokumentacja fotograficzna k. 1269-1304 tom XI akt PINB w M., znak: [...]) uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji (wydaną w dniu 3 stycznia 2014 r., a zatem ponad półtora roku temu) i orzekł w niniejszej sprawie na nowo, nakazując wszystkim współwłaścicielom ww. budynku mieszkalnego wykonanie w określonym terminie robót budowlanych wskazanych w sentencji niniejszej decyzji. Zdaniem Sądu, szczegółowy zakres przedmiotowych robót określony został przez organ odwoławczy po dokładnej analizie całego materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie, zgodną z zasadą proporcjonalności działania, dokonaną pod kątem hipotezy art. 66 ust. 1 pkt 3 u.P.b. w tym w szczególności opinii kominiarskiej nr [...] z dnia 18 marca 2009r. autorstwa S. P. oraz załączników nr 1 i nr 2 do opinii nr [...] z dnia 30 maja 2015 r. wykonanej przez tego samego mistrza kominiarskiego, dokonującego oceny stanu technicznego przewodów kominowych w przedmiotowym budynku. W w/w dokumentach S. P., po przeprowadzeniu oględzin w budynku mieszkalnym nr [...] w S., wskazał roboty budowlane konieczne do realizacji przez współwłaścicieli w/w obiektu budowlanego, a tutejszy organ po przeanalizowaniu treści przedmiotowych dokumentów zgodził się ze stanowiskiem w/w biegłego, iż realizacja wskazanych tam robót przywróci prawidłowy stan techniczny przewodów kominowych w przedmiotowym obiekcie. Dodatkowo organ II instancji wskazał obowiązek zawarty w pkt III sentencji decyzji, uzasadniając go wynikiem oględzin z dnia 29 maja 2015 r. i opinią biegłego z dnia 18 marca 2009 r. W przekonaniu Sądu nakazane przez WINB w K. do realizacji w kontrolowanej decyzji czynności nie naruszają zasady prawdy obiektywnej, a także zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 15 k.p.a. WINB wykazał bowiem, że nakazany do wykonania w kontrolowanym rozstrzygnięciu zakres robót budowlanych wskazany był także - jako konieczny do wykonania - w skarżonej decyzji organu I instancji. Jednak mało precyzyjny sposób sformułowania nakazów zawartych w sentencji skarżonej decyzji wzbudził uzasadnione wątpliwości zobowiązanych, co do sposobu realizacji nakazanych robót, dlatego WINB w K. orzekając w sprawie ponownie, zgodnie z wyrokami WSA w Krakowie uzasadnił zgromadzonym i wskazanym materiałem dowodowym z oględzin i opinii biegłego a następnie doprecyzował zakres koniecznych do wykonania czynności, opisując je w sposób bardziej precyzyjny i szczegółowy niż organ I instancji. Ustosunkowując się do zarzutów skarżących T. i J. S., Sąd stwierdza, że norma zawarta w art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego stanowi wypowiedź regulacji z zakresu prawa publicznego, którego cechą jest m.in. wkraczanie, jeżeli na to wyraźnie pozwala ustawa, w prawo własności, w tym prawo własności nieruchomości. Norma ta zaliczana jest do administracyjnego prawa rzeczowego i reguluje w sposób powszechnie obowiązujący obowiązki związane z rzeczą adresowane do każdorazowego właściciela rzeczy/współwłaściciela rzeczy nieruchomej. Sąd zarazem podkreśla, że kwestia adresatów decyzji wydawanej w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości została już rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2014 r., który stwierdził, że: (.....) Odnosząc się natomiast do formułowanych w trakcie postępowania a rozpatrzonych w decyzji organu II Instancji zastrzeżeń T. i J. S. dotyczących błędnego skierowania decyzji do wszystkich współwłaścicieli nieruchomości, bez uwzględnienia podziału nieruchomości do korzystania (podział quo ad usum) stwierdzić należy, że zarówno rozważania jak i rozstrzygnięcie organu w tym zakresie są prawidłowe. T. i J. S. na żadnym etapie postępowania nie przedstawili umowy o podziale nieruchomości (nawet do korzystania), zatem istniejący stan, w którym parter domu używany jest przez M. B. a piętro przez T. i J. S. jest wyłącznie stanem faktycznym, który uprawnia i zobowiązuje organ nadzoru budowlanego do nałożenia obowiązku na wszystkich współwłaścicieli budynku". W odniesieniu do kolejnego zarzutu dotyczącego tego, że organ nie rozpatrzył licznych wniosków dowodowych skarżących, Sąd stwierdza, że organ administracyjny właściwy w sprawie na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 u.P.b. bada stan faktyczny, który ma znaczenie z punktu widzenia hipotezy i dyspozycji wskazanej normy prawnej. Postępowanie prowadzone na wskazanej podstawie prawnej ogranicza się do ustaleń dotyczących stanu technicznego tego co jest, w myśl przywoływanej zasady aktualności i prawdy materialnej, przy czym z uwagi na ingerencję w prawo własności przepis ten od strony przedmiotowej (przedmiotu, którego dotyczy) taktowany jest zawężająco. Nie jest zadaniem postępowania prowadzonego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 u.P.b. rozstrzyganie o sprawach konkretyzujących i indywidualizujących się w świetle innych podstaw prawnych. W konsekwencji wszystkich swoich ustaleń Sąd nie stwierdza dotknięcia kontrolowanej decyzji wadą art. 156 §. 1 pkt 2, 4 i 6 k.p.a. jak i naruszenia przez WINB w K. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a. Sąd nie podziela również, przez swoje uprzednie wskazywanie konkretności, szczegółowości a także trafnej argumentacji kontrolowanej decyzji WINB, także poglądu skarżących, że decyzja WINB w K. nie wykonuje wyroku WSA w Krakowie z dnia 18 stycznia 2006 sygn. akt II SA/Kr 1516/03. Stanowisko składu obecnie orzekającego jest zbieżne z oceną prawną wyrażoną przez WSA w wyroku z dnia 18 stycznia 2006 r., który stwierdza w nawiązaniu do art. 66 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego: " Miał on zastosowanie do tam wymienionych wypadków zaniedbania obowiązków ze strony właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, przy czym do orzekania na jego podstawie przy stwierdzeniu niewłaściwego stanu technicznego obiektu nie było konieczne wystąpienie skutku takiego stanu rzeczy w postaci istnienia stanu zagrożenia życia lub zdrowia ludzi albo niebezpieczeństwa dla mienia lub środowiska. Wydając decyzję na podstawie powołanego przepisu organ administracji nie badał przyczyn, które doprowadziły do wskazanego w nim stanu, jak i tego kto ponosi odpowiedzialność za tenże. Ujawniając taki stan organ nadzoru budowlanego kierował nakaz usunięcia nieprawidłowości, powyższe mogło nastąpić w stosunku do wszelkich obiektów budowlanych, co do których nie orzeczono decyzją ostateczną o nakazie rozbiórki np. w przypadku samowoli budowlanej, a adresatem tego nakazu był właściciel i zarządca obiektu - co wynika wprost z brzmienia przepisu, a także innych regulacji zawartych w rozdziale 6 ustawy dotyczącym utrzymania obiektów budowlanych, nakładających na te podmioty określone obowiązki. Wskazany przepis wyznaczający granice prawa własności, o których mowa w art. 140 Kodeksu cywilnego w przypadku współwłasności łącznej lub w częściach ułamkowych dotyczył wszystkich podmiotów współuprawnionych, wykonanie obowiązków z płynących z decyzji nie mogło zostać uznane za działalność bezprawną, a więc stanowić czyn zagrożony karą, a rzeczą tychże podmiotów a nie organu w przypadku braku zgody układach wewnętrznych było podejmowanie stosownych działań na drodze cywilnoprawnej zmierzających do dochodzenia pomiędzy równorzędnymi podmiotami realizacji swych praw majątkowych. Wynikające z administracyjnych norm materialnoprawnych obowiązki współwłaścicieli obiektu co do ich utrzymania w należytym stanie technicznym, czy zapewnienia odpowiedniego użytkowania nie zależą wzajemnej zgody lub wielkości udziałów, a rozstrzyganie o nich w postępowaniu administracyjnym nie jest uzależnione od tego czy toczy się postępowanie cywilne o zniesienie współwłasności lub dział spadku i jakie w nim złożono wnioski( por. wyrok NSA w Warszawie z dnia 24.01.2002r. IV S.A. 472), publ. Wspólnota 2002)8)51 )". Wobec zacytowanej powyższej oceny prawnej zawartej w przywołanym wyroku, nie można w żadnym wypadku twierdzić, że obecna decyzja WINB przeciwstawia się jej tezom. Sąd w wyroku z dnia 18 stycznia 2006 r. wskazuje na "ogólnikowość rozstrzygnięcia o obowiązkach stron, w którym nie podano konkretnych czynności jakie winny one podjąć w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości i niedopuszczalne odesłanie w tym zakresie do protokół kontroli okresowej nr 062950 z dnia 27.10.2000r, który nie został nawet opisany. W uzasadnieniu decyzji organu drugiej instancji - który orzekał w sprawie reformatoryjnie - brak jakichkolwiek ustaleń w legitymacji stron, do których skierowano decyzję jako współwłaścicieli obiektu, istnienia pomiędzy nimi rodzących skutki prawne umów o podział quo ad usum oraz w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego i sposobu ich usunięcia, ze wskazaniem stosownych dowodów oraz oceną zgromadzonego materiału". Kwestie te, zdaniem obecnego składu rozpoznającego sprawę, zostały już odpowiednio wyeliminowane i wyjaśnione zarówno w ramach postępowania administracyjnego jaki i sądowoadministracyjnego, przedmiotowa umowa nie została przedłożona, faktowi jej istnienia zaprzecza M. B. a kwestia adresatów decyzji jest rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2014 r. Odnosząc się do zarzutu M. B. podnoszącego, że w jej ocenie organ II instancji nie rozpoznał istoty sprawy samowolnie wybudowanego komina wentylacyjnego z zewnętrznej strony wspólnego budynku nr [...], [...], [...] przez współwłaścicieli T. i J. S., naruszając konstrukcję dachu, wobec którego skarżąca wniosła do PINB w W. wniosek o jego rozbiórkę, obecnie orzekający skład rozpoznający sprawę stwierdza, że i w tej kwestii wypowiedział się WSA w Krakowie w wyroku z dnia 11 grudnia 2014 r.: " Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżącej, M. B. że organy nie zajęły się jej wnioskiem dotyczącym rozbiórki samowolnie wybudowanego przez T. i J. S. komina wentylacyjnego z piwnicy, wskazać należy, że w ramach niniejszego postępowania kwestie te nie mogą być rozstrzygane, gdyż postępowanie niniejsze służy co do zasady skontrolowaniu stanu technicznego przewodów kominowych i wentylacyjnych w budynku oraz wydaniu ewentualnych nakazów zmierzających do ich doprowadzenia do prawidłowego i bezpiecznego stanu technicznego. Organ wskazuje też, ze równolegle PINB w W. prowadził postępowanie znak: [...] dotyczące postawienia rury wentylacyjnej w budynku mieszkalnym na posesji nr [...] w S. przez T. i J. S.. Jeśli jednak wniosek taki został złożony, a nie został załatwiony przez organ do którego był adresowany, to skarżąca może skorzystać z prawa wniesienia skargi na bezczynność (względnie przewlekłość) postępowania w trybie art. 149 p.p.s.a., uprzednio składając zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie". Jednocześnie w odniesieniu do zarzutów podnoszących przez M. B., że z przyczyn niezależnych od niej, a to z faktu nie dopuszczania jej przez pozostałych współwłaścicieli do pomieszczeń, w których można wykonać nałożone obowiązki administracyjne, zaskarżona decyzja nie powinna być wydana - Sąd stwierdza, że relacje pomiędzy współwłaścicielami polegające na tym, że wzajemnie mogą sobie utrudniać, czy eliminować możliwość realizacji obowiązków rzeczowych administracyjnych nie ma znaczenia dla legalności i bytu prawnego kontrolowanej decyzji. Sąd zauważa zarazem, że dążenie do poszerzenia przedmiotu kontrolowanego postępowania, też już było zawarte w ocenie WSA w Krakowie w wyroku z dnia 11 grudnia 2014 r., gdyż Sąd ten podkreślił, i skład podziela to stanowisko, że postępowanie niniejsze służy co do zasady skontrolowaniu stanu technicznego przewodów kominowych i wentylacyjnych w przedmiotowym budynku oraz wydaniu ewentualnych nakazów zmierzających do ich doprowadzenia do prawidłowego i bezpiecznego stanu technicznego. Mając na uwadze powyższe ustalenia stanu faktycznego i prawnego sprawy, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargi.