II SA/Kr 1330/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2022 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2021r. znak [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew oddala skargę Uzasadnienie: Starosta [...] decyzją z dnia 30 czerwca 2021 r. nr WSR [...], na podstawie art. 56 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (tekst jednolity Dz. U. z 2020 r., poz. 1043 z późn.zm.), § 1a rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (tekst jednolity, Dz.U. 2020 poz. 1247), orzekł o zezwoleniu Spółce Firma A na usunięcie 13 szt. drzew (gat. brzoza brodawkowata, świerk pospolity, śliwa domowa) rosnących na działce nr ewid. [...] w A. (własność D. P. ), oraz odmówił zezwolenia Spółce Firma A na usunięcie 1 szt. drzewa gat. brzoza brodawkowata z wymienionej działki. Termin usunięcia drzew ustalono do 31 grudnia 2021 r. W uzasadnieniu organ podał, że wniosek w sprawie wydania zezwolenia wpłynął do organu w dniu [...] kwietnia 2021 r. Wniosek uzasadniono zagrożeniem w bezpieczeństwie ruchu kolejowego w szczególności widoczności dla linii nr [...] km.[...] w mieście A.. Do wniosku dołączono inwentaryzację drzew, oraz ewidencyjne podkłady mapowe z lokalizacją drzew w odniesieniu do linii kolejowej. Organ ustalił, że wzdłuż toru linii kolejowej od strony działki nr [...] w A. istnieje rów boczny w obrębie którego prowadzone są roboty ziemne w związku rewitalizacją linii kolejowej. W wyniku prac ziemnych zmianie uległ przebieg górnej krawędzi rowu od której, zgodnie z rozporządzeniem, dokonuje się pomiaru odległości usytuowania drzew stanowiących zagrożenie dla linii kolejowej. W wyniku prac ziemnych zebrana została wierzchnia warstwa gleby w wyniku czego linia krawędzi zewnętrznej rowu przesunęła się w kierunku działki nr [...] w A.. Wnioskodawca w toku postępowania wyjaśniającego przedstawił dokładne pomiary geodezyjne odległości wnioskowanych do usunięcia drzew od krawędzi zewnętrznej rowu bocznego dla stanu przed pracami ziemnymi i po ich wykonaniu. W wyniku powyższego stwierdzono, że 13 spośród 14 wnioskowanych drzew znajduje się w odległości mniejszej niż 6m od zewnętrznej krawędzi rowu sprzed i po jego modernizacji a tylko jedno z drzew znajduje się w odległości powyżej 6 m od krawędzi rowu przed jego modernizacją. Zatem przeprowadzone postępowanie wykazało, że 13 wnioskowanych do usunięcia drzew rośnie w odległości do 6 m od zewnętrznej krawędzi rowu bocznego toru linii kolejowej i ich usytuowanie narusza § 1a rozporządzenia jw. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła D. P. zarzucając nieprzeprowadzenie wnikliwego postępowania dowodowego, zwłaszcza w kierunku zbadania zgodności przeprowadzonych robót ziemnych związanych z rewitalizacją linii kolejowej nr [...] z pozyskanymi zezwoleniami i projektami. Nie uwzględniono też wcześniejszego postępowania, w którym zostały opracowane dokumenty projektowe, inwentaryzacja drzew, teren wycinki drzew. Wydana decyzja zezwalająca na wycinkę 6 szt. drzew z działki nr [...] nie została zaskarżona. W ocenie strony taka sytuacja ustalająca odmiennie, po raz kolejny stan faktyczny już po wykonaniu zmian terenowych wynikających z przeprowadzonych robót ziemnych, w oparciu o nowe i wątpliwe przesłanki jest sprzeczna z zasadami równości wobec prawa, zaufania obywatela do państwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 20 września 2021 r., znak: [...], na zasadzie art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2020 r. poz. 1043), § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 lipca 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzaniu i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (Dz. U. tekst jedn. z 2020 r. poz. 1247) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020.256. jt), utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu organ przedstawił regulacje prawne mające zastosowanie w sprawie, w szczególności przywołał treść art. 53, art. 54, art. 56 ustawy o transporcie kolejowym, art. 83 f ust. 1 pkt 8 ustawy o ochronie przyrody oraz rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzaniu i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych. Dalej organ wskazał, że z analizy powyższych przepisów wynika, że regulacje dotyczące usytuowania roślinności w pobliżu torowiska kolejowego podporządkowane są dobru jakim jest bezpieczeństwo ruchu kolejowego. Temu również dobru służy określenie minimalnej odległości od toru, w jakiej mogą być umieszczone drzewa i krzewy. Ustawodawca dokonał tu założenia, że zagrożeniem bezpieczeństwa są drzewa i krzewy umieszczone w bliższej niż 6 metrów odległości od osi skrajnego toru. Stanowisko dotyczące priorytetów w ocenie zasadności wycinki drzew i krzewów były omawiane wcześniej przez sądy administracyjne, z tym że odnosiło się ono wobec obowiązującej wcześniej odległości drzew - 15 m. Zachowuje ono aktualność także obecnie, przepis ten dotyczy zarówno drzew istniejących, jak i ewentualnych nowych nasadzeń. W pierwszym wypadku oznacza on obowiązek usunięcia takich drzew, w drugim - zakaz ich sadzenia. W sytuacji, gdy drzewa i krzewy rosnące w sąsiedztwie linii kolejowej usytuowane są w odległości mniejszej wobec wprowadzenia fikcji prawnej, że takie ich usytuowanie powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ruchu kolejowego, organ wydający decyzję o usunięciu drzew na podstawie art. 56 ust. 1 u.t.k. nie musi dokonywać ustaleń, że takie usytuowanie drzew lub krzewów utrudnia widoczność sygnałów i pociągów lub eksploatację urządzeń kolejowych albo powoduje zaspy śnieżne. Kolegium wskazało również na treść art. 57a u.t.k. i wyjaśniło, że niniejszej sprawie organ nie podejmował czynności zmierzających do zastosowania powyższego przepisu. W sprawie ustalono w trakcie oględzin, iż inwentaryzacja dendrologiczna wraz z inwentaryzacją i lokalizacją (tj. odległość mniejsza niż 6m od rowu bocznego biegnącego wzdłuż linii kolejowej) zgodna jest ze stanem faktycznym, stąd zaistniały podstawy do wydania zezwolenia na usunięcie drzew. Zmiany w odległościach od tego urządzenia - zostały wykonane w czerwcu 2021 r., zgodnie z kolejnym wnioskiem Firma A złożonym do Starosty [...] w dniu 22 kwietnia 2021 r. W dniu 26 kwietnia 2021 r organ I instancji zawiadomił strony postępowania o wszczęciu postępowania z tego wniosku. Jest ono inne, nowe w stosunku do poprzednich postępowań. W trakcie tego postępowania przeprowadzono wizję lokalną, zebrano materiały geodezyjne, w tym mapę z pomiarami geodezyjnymi odległości drzew od zewnętrznej krawędzi rowu kolejowego. Odwołująca się brała czynny udział w postępowaniu, mając możliwość zaprezentowania swojego stanowiska . D. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania, względnie uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Skarżąca domagała się również przeprowadzenia dowodów z załączonych do skargi dokumentów oraz zasądzenia kosztów postępowania. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie: a) przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. • art. 57a ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym poprzez jego niezastosowanie i niedopuszczenie odstępstwa od odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów określonych w rozporządzeniu w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon śnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych, pomimo, że w trakcie przeprowadzonej w dniu 13 maja 2021 r. wizji lokalnej nie stwierdzono, aby drzewa rosnące na należącej do skarżącej działce nr [...] zagrażały bezpieczeństwu ruchu kolejowego, utrudniały widoczność sygnałów, powodowały utrudnienia w funkcjonowaniu i eksploatacji urządzeń kolejowych lub powodowały zaspy śnieżne, b) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. • art. 7, art. 77 § 1, art. 78, art. 80 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz wybiórczą, dowolną i sprzeczną z zasadami logiki ocenę niekompletnego materiału dowodowego, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowały wydaniem zezwolenia na usunięcie ww. drzew w oparciu o nierzetelne dokumenty i pomiary, * art. 8 i art. 11 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w sposób, który nie budzi zaufania jego uczestników do władzy publicznej, a w szczególności wydanie zezwolenia na wycinkę drzew, pomimo, iż w następstwie przeprowadzonej przez wnioskodawcę rewitalizacji linii kolejowej nr [...] doszło do zmiany ukształtowania terenu poprzez istotną zmianę nachylenia skarpy w kierunku działki skarżącej i - w konsekwencji - zmniejszenia odległości usytuowania drzew od krawędzi rowu bocznego biegnącego wzdłuż tej linii, * art. 105 k.p.a. w zw. z art. 16 k.p.a. i art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., poprzez nieumorzenie postępowania, pomimo jego bezprzedmiotowości wynikającej z tożsamości podmiotowej i przedmiotowej sprawy z postępowaniem prowadzonym uprzednio przez Starostę Wadowickiego pod numerem [...] i zakończonej decyzją ostateczną z dnia 14 lutego 2020 r. nr [...], • art. 15 k.p.a. w zw. art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ II instancji i wydanie decyzji, która nie zawiera wyczerpującego uzasadnienia faktycznego, wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, jak również na skutek nie rozpoznania przez ten organ zarzutów skarżącej zawartych w odwołaniu. W uzasadnieniu skargi przytoczone zarzuty zostały rozwinięte. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być bezzasadna. W związku z brakiem możliwości przeprowadzenia rozprawy zdalnej, stosownie do treści art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ( DZ.U. z 2020r.poz.1842 t.j. z późn. zmianami), w sprawie zarządzono przeprowadzenie posiedzenia niejawnego celem rozpoznania sprawy. Odnosząc się kolejno do zarzutów skargi, należy zacząć od oceny zarzutu dotyczącego konieczności umorzenia postępowania, wobec jego domniemanej bezprzedmiotowości mającej wynikać z tożsamości podmiotowej i przedmiotowej sprawy z postępowaniem prowadzonym uprzednio przez Starostę Wadowickiego pod numerem [...] i zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] Decyzją z dnia 14.02.2020r. znak [...] Starosta [...] uchylił decyzję własną z dnia 15.05.2019r., zezwalającą na usunięcie drzew i krzewów rosnących na terenie działki nr [...] w A. /k.41 akt adm./. Decyzja została uchylona na wniosek skarżącej, która motywowała go zmianą przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów w sąsiedztwie linii kolejowych z 15 m od skrajnego toru do 6 m od dolnej krawędzi nasypu, górnej krawędzi przekopu, od zewnętrznej krawędzi rowów bocznych albo skrajnej szyny. Natomiast wraz ze zmianą stanu prawnego zmienił się następnie stan faktyczny w pobliżu drzew. Sama skarżąca przyznaje /k.9 akt sąd./, że do "rzekomego" naruszenia odległości usytuowania drzew od linii kolejowej nr [...] doszło w wyniku zmiany ukształtowania torowiska oraz przesunięcia nasypu i rowu bocznego w kierunku działki skarżącej. Potwierdza to różnica w pomiarach czynionych w dniu 24.01.2020r. /k.25 akt adm/ i w dniu 12.04.2021r./k.6 akt adm./, gdzie co do tych samych drzew podane są różne odległości. Skoro zatem w skarżonej decyzji oceniano inny stan faktyczny, brak podstaw do stwierdzenia, że decyzja z dnia [...].02.2020r jest decyzją prawnie relewantną w chwili obecnej. Przy tej okazji należy kolejny raz stwierdzić, że skarżąca przyznała w skardze, iż nastąpiła zmiana ukształtowania torowiska oraz przesunięcia nasypu i rowu bocznego w kierunku jej działki. Pomiary zostały po tych pracach dokonane zgodnie z brzmieniem Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych (Dz.U.2020.1247 t.j.). Zgodnie z § 1a cytowanego Rozporządzenia: "1. Poza lasami drzewa i krzewy mogą być usytuowane w sąsiedztwie linii kolejowej biegnącej po nasypie albo w przekopie albo otoczonej rowami bocznymi - w odległości nie mniejszej niż 6 m od dolnej krawędzi nasypu albo górnej krawędzi przekopu albo od zewnętrznej krawędzi rowów bocznych .2. W przypadkach innych niż określone w ust. 1 - w odległości nie mniejszej niż 6 m od skrajnej szyny". W sprawie wyraźnie widać, że przy torze jest rów /k.57 i 58/, zatem odległość zgodnie z rozporządzeniem winna być policzona od zewnętrznej krawędzi rowu. Starosta w decyzji przedstawił szczegółowo różnice w pomiarach odległości przed pracami ziemnymi i po wykonaniu prac. Na mapie /k.6/ widać rzędne wysokości i widać, że jest to skarpa rowu. Trzeba także zauważyć, że w sprawie dotyczącej wydania decyzji w oparciu o art.56 ustawy o transporcie kolejowym, organ nie bada legalności wykonanych prac budowlanych dotyczących rowów i nasypów, albowiem nie leży to w jego kompetencjach. Skarżąca zakwestionowała w skardze wykonane pomiary, wskazując, że były robione bez jej obecności. Jednakże taki zarzut mógłby mieć rację bytu tylko wówczas, gdyby okazało się, że wykonane pomiary są wadliwe, na korzyść skarżącej. Tymczasem w sprawie skarżąca nie przedstawiła dowodu, że taka sytuacja ma miejsce. Pomiary sporządzał geodeta i na chwilę obecną brak podstaw do ich zakwestionowania. Żeby to uczynić, skarżąca winna była przedstawić na przykład pomiary własne ( wykonane przez geodetę na jej zlecenie), co nie miało miejsca. Zarzut ten jest zatem gołosłowny. Zarzut naruszenia art. 57a ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym poprzez jego niezastosowanie i niedopuszczenie odstępstwa od odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów określonych w rozporządzeniu nie jest słuszny. Przepis ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz.U.2021.1984 t.j.). brzmi następująco: "1. W przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 54. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia bezpieczeństwa ruchu kolejowego ani zakłócać działania urządzeń służących do prowadzenia tego ruchu. 2. Zgody na odstępstwo, o którym mowa w ust. 1, udziela starosta w drodze postanowienia, po uzgodnieniu właściwego zarządcy, mając na uwadze bezpieczeństwo ruchu kolejowego". Zatem, jak wynika z przepisu, postanowienie takie powinno być wydane po przeprowadzeniu odpowiedniego postępowania regulowanego k.p.a., w trakcie którego starosta uzyska zgodę zarządcy oraz zostaną wyjaśnione istotne okoliczności sprawy, a zwłaszcza kwestia "szczególnie uzasadnionego przypadku" (por. uzasadnienie WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 21 maja 2021 r. II SA/Gl 5/21, LEX nr 3209038). Skarżąca o zgodę taką dotąd nie wystąpiła, wobec tego nie może podnosić tego zarzutu. Końcowo należy wskazać na jednolite stanowisko Sądów w kwestii wykładni art. 56 ustawy o transporcie kolejowym. Przepis ten w ustępie 1-szym stanowi, że w razie potrzeby usunięcia drzew lub krzewów utrudniających widoczność sygnałów i pociągów lub eksploatację urządzeń kolejowych albo powodujących zaspy śnieżne, starosta, na wniosek zarządcy, wydaje decyzję o usunięciu drzew lub krzewów. Decyzję wykonuje zarządca. Należy zgodzić się z argumentacją uzasadnienia cytowanego wyżej wyroku, którą Sąd szerzej przedstawi: "Treść tej regulacji odwołuje się wprawdzie do przesłanek, które wydają się abstrahować od kryterium odległości drzew lub krzewów względem obszaru kolejowego (przesłanki "utrudnienia widoczności" lub "powodowania zasp śnieżnych"), jednak nie należy zapominać, że zakres zastosowania przepisu art. 56 ust. 1 u.t.k. jest szerszy. Obejmuje on bowiem nie tylko sytuacje, w których drzewa lub krzewy znajdują się w odległościach większych niż odległości minimalne i usytuowanych w taki sposób, że utrudniają one widoczność lub powodują zaspy śnieżne, lecz także sytuacje, w których naruszono odległości minimalne usytuowania, które prawodawca uznał a priori za stwarzające niedopuszczalne ryzyko dla bezpieczeństwa ruchu kolejowego lub prawidłowości eksploatacji urządzeń kolejowych. W razie stwierdzenia, że odległości minimalne usytuowania drzew lub krzewów zostały naruszone, właściwy organ nie jest więc już zobowiązany do badania, czy tego rodzaju nielegalne usytuowanie utrudnia widoczność sygnałów i pociągów lub eksploatację urządzeń kolejowych albo powoduje zaspy śnieżne. Nie jest również zobowiązany do dalszego badania, czy tak posadzone drzew lub krzewy zagrażają bezpieczeństwu ruchu kolejowego lub prawidłowości eksploatacji urządzeń kolejowych. W tym zakresie bowiem oceny dokonał sam prawodawca, statuując odpowiednie przepisy o minimalnych odległościach usytuowania drzew i krzewów w sąsiedztwie linii kolejowej. Powyższy pogląd jest akceptowany w orzecznictwie sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku z dnia 1 kwietnia 2014 r. (II SA/Kr 1639/13) WSA w Krakowie stwierdził, że § 1 rozporządzenia z dnia 7 sierpnia 2008 r. w sprawie wymagań w zakresie odległości i warunków dopuszczających usytuowanie drzew i krzewów, elementów ochrony akustycznej i wykonywania robót ziemnych w sąsiedztwie linii kolejowej, a także sposobu urządzania i utrzymywania zasłon odśnieżnych oraz pasów przeciwpożarowych ustanowił zasadę, że na gruntach położonych w sąsiedztwie linii kolejowej drzewa i krzewy mogą być usytuowane w odległości nie mniejszej niż 15 metrów od skrajnego toru kolejowego. Przepis ten dotyczy zarówno drzew istniejących, jak i ewentualnych nowych nasadzeń. W pierwszym wypadku oznacza on obowiązek usunięcia takich drzew, w drugim - zakaz ich sadzenia. W sytuacji, gdy drzewa i krzewy rosnące w sąsiedztwie linii kolejowej usytuowane są w odległości 15 metrów od skrajnego toru kolejowego, wobec wprowadzenia fikcji prawnej, że takie ich usytuowanie powoduje zagrożenie bezpieczeństwa ruchu kolejowego, organ wydający decyzję o usunięciu drzew na podstawie art. 56 ust. 1 u.t.k. nie musi dokonywać ustaleń, że takie usytuowanie drzew lub krzewów utrudnia widoczność sygnałów i pociągów lub eksploatację urządzeń kolejowych albo powoduje zaspy śnieżne. Powinność taka powstaje dopiero w takim przypadku, gdy wnioskowane do usunięcia drzewa położone są w odległości większej 15 metrów od skrajnego toru kolejowego. W podobnej sprawie, podobnie w starym stanie prawnym, w którym odległość określono na 15 m., wypowiedział się WSA w Krakowie w wyroku z dnia 5 lutego 2014 r. (II SA/Kr 1613/13). Jego zdaniem, jeżeli drzewa i krzewy rosnące w sąsiedztwie linii kolejowej są usytuowane w odległości mniejszej lub równej 15 m od osi skrajnego toru kolejowego, to organ wydający decyzję o usunięciu drzew na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym nie musi dokonywać ustaleń, że takie usytuowanie drzew lub krzewów utrudnia widoczność sygnałów i pociągów lub eksploatację urządzeń kolejowych albo powoduje zaspy śnieżne (ONSAiWSA 2015/6/106). W takiej sytuacji samo usytuowanie drzew lub krzewów w takiej odległości przesądza, iż powinna być w stosunku do nich wydana decyzja o pozwoleniu na wycinkę. Ustalanie wpływu na bezpieczeństwo ruchu kolejowego jest wymagane w relacji do drzew lub krzewów sytuowanych w odległości przekraczającej 15 m od skrajnej linii torów (wyrok WSA w Krakowie z dnia 14 marca 2014 r., II SA/Kr 1640/13; LEX nr 1443501). Stanowiska tego, akceptowanego przez Sąd, nie zmienia to, że po zmianie rozporządzenia w lipcu 2019 r. "bezpieczną" odległość ustalono na 6 m". Jak już wspomniano, przedstawione poglądy tutejszy Sąd w pełni podziela. Należy jeszcze wskazać, w odpowiedzi na zarzut co do nieustosunkowania się do wszystkich zarzutów odwołania, iż taki zarzut może okazać się trafny, jak chodzi o zarzuty istotne, które pominięto. W przypadku zarzutów nieistotnych nie ma to wpływu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ. Z wymienionych przyczyn, skoro nie zachodzą wskazane w skardze naruszenia prawa, zgodnie z art. 151 p.p.s.a. należało skargę oddalić.