II SA/Kr 1393/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.T. i M.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 września 2016 r. znak; [...] w przedmiocie określenia wysokości zaległości z tytułu opłaty produktowej za rok 2011 postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze wniesionej na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 2 września 2016 r. znak; [...] w przedmiocie określenia wysokości zaległości z tytułu opłaty produktowej za rok 2011 skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący w punkcie V skargi ogólnie powołali się na trudną sytuację osobistą (choroba ) i finansową oraz na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wyjaśnili że aktualnie nie posiadają płynnych aktywów w szczególności gotówki, co może skutkować brakiem możliwości kontynuowania prowadzenia działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej. Powołany przepis zobowiązuje wnioskodawcę do wskazania, co najmniej jednej z nich oraz uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących o zasadności wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/04). Nie jest zatem zasadnym wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie konkretnie szkody poniesie w razie wykonania tej decyzji, czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz w sposób przekonywujący nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności. Dla uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, tak aby Sąd miał możliwość ich oceny (Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 stycznia 2013 r. sygn. II OZ 1153/12). Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189). Oceniając w powyższym kontekście wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji stwierdzić należy, że skarżący we wniosku nie przytoczyli żadnych konkretnych okoliczności, które przemawiałyby za udzieleniem im ochrony tymczasowej w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. W szczególności skarżący nie wskazali jaką konkretną szkodę poniosą lub też jakie konkretne nieodwracalne skutki spowoduje wykonanie zaskarżonej decyzji. We wniosku zawartym w skardze ograniczyli się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że nie posiadają gotówki, a wykonanie decyzji może skutkować brakiem możliwości prowadzenia działalności gospodarczej. Należy podkreślić, że w art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). We wniosku zawartym w skardze, szkody takiej (i jej rozmiarów) nie wskazano. Nie wykazano też by efektywne aktywa (gotówka , towary) skarżących prowadzących działalność gospodarcza w postaci spółki cywilnej polegającej na dystrybucji wody mineralnej nie wystarczały na bieżące prowadzenie działalności gospodarczej i wypełnienie zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji. W celu stwierdzenia przez Sąd, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, skarżący musi wskazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających na przyjęcie, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Powyższe stanowisko potwierdza liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 25 września 2009 r. sygn. I OZ 892/09, z dnia 6 października 2009 r., sygn. II OZ 833/09, z dnia 21 października 2013 r., sygn. II OZ 862/13). W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został w sposób wystarczający i konkretny uzasadniony. Sąd nie mógł, zatem ocenić, czy faktycznie zaskarżona decyzja może wywołać skutki, o jakich mowa w 61 § 3 cyt. ustawy. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.