II SA/Kr 143/03

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie, zakończonym wyrokiem z dnia 18 czerwca 2008r. Sygn akt II OSK 673/07 p o s t a n a w i a oddalić wniosek adwokata J. Z. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...], [...], o przyznanie kosztów należnych od Skarbu Państwa tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone z urzędu w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] października 2006r. przyznane zostało skarżącemu Z. G. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. wydaną w przedmiocie nakazu rozbiórki. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K., zarządzeniem Dziekana ORA z dnia [...] października 2006r. na pełnomocnika Z. G. został wyznaczony adwokat J. Z., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [...]. W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone adwokatowi J. Z. przez skarżącego Z. G. w dniu [...] listopada 2006r. upoważniającego go do zastępstwa strony przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. W dniu 13 grudnia 2006r. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zostały przyznane adwokatowi J. Z. koszty zastępstwa procesowego w kwocie 300,00 zł tytułem zwrotu wynagrodzenia za pomoc prawną udzielona skarżącemu z urzędu przed sądem I instancji. Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2006r. - w dniu 27 lutego 2007r. została złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez pełnomocnika skarżącego Z. G., za pośrednictwem WSA w Krakowie, skarga kasacyjna. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalającym powyższą skargę kasacyjną na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 grudnia 2006r. - sygn akt II OSK 673/07, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż w postępowaniu kasacyjnym brak jest podstaw prawnych do orzekania o kosztach dla ustanowionego z urzędu pełnomocnika strony. Wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za udzieloną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa ( art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ) przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 ustawy p.p.s.a. W dniu 4 sierpnia 2008r. wpłynęło zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo pełnomocnika skarżącego - adwokata J. Z. zawierające wniosek o przyznanie mu wynagrodzenia za zastępstwo procesowe wykonane z urzędu za zasadzie prawa pomocy za postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w przedmiocie skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie zapadłego w sprawie II SA Kr 143/03 w dniu 13 grudnia 2006r. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120,00 zł. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości - w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 22 %. Stosownie natomiast do § 20 cyt. rozporządzenia - wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wniosek adwokata lub radcy prawnego, ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych w całości lub części, o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu, jako nieuzasadniony ( wyrok WSA w Gdańsku z dnia 26.10.2005r., III SA/Gd 373/04 ). Jak wynika z akt sprawy, we wniosku adwokata J. Z. brak jest oświadczenia o fakcie, iż żądane koszty nie zostały uiszczone w całości ani w części. Oświadczenie takie nie pojawia się również w innych dokumentach czy pismach przedstawianych przez pełnomocnika skarżącego. Jak wskazano, brak oświadczenia pełnomocnika o jakim mowa w § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ) wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia. Nie stosuje się do niego również trybu uzupełnienia jego braków, opisanego w art. 49 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ( por. wyrok NSA z 21.06.2006r. II FSK 862/05 ). W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 19 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz.1348 z późn. zmianami ) oraz § 18.1 pkt. 1 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.