II SA/Kr 1445/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.N. i M.Z. na uchwałę Rady Gminy Jordanów z dnia 26 czerwca 2013 r. nr XXIV/194/2013 w związku z uchwałą z dnia 29 sierpnia 2013 r. nr XXV/203/2013 w sprawie działalności Wójta Gminy Jordanów postanawia: I. skargę odrzucić, II. zwrócić skarżącym kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Z,N, i M.Z. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Gminy Jordanów z dnia 26 czerwca 2013 r. nr XXIV/194/2013 w związku z uchwałą z dnia 29 sierpnia 2013 r. nr XXV/203/2013 w sprawie działalności Wójta Gminy Jordanów. Skarżący wskazali, iż w dniu 16 kwietnia 2013 r. wnieśli w trybie nadzorczym skargę na działalność Wójta Gminy Jordanów zgodnie z art. 86 w zw. z art. 85 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Podstawę skargi stanowiły bezprawne działania Wójta polegające na żądaniu, z zastrzeżeniem odcięcia przyłącza wodociągowego, uiszczenia opłaty tytułem darowizny "na budowę przyłącza sieci wodociągowych". Skarżący podnieśli, iż w polskim systemie prawnym żaden przepis nie daje gminie uprawnień do ogólnego wprowadzania obciążeń pieniężnych związanych z przyłączeniem się do sieci wodociągowej lub kanalizacyjnej w drodze regulacji prawnych powszechnie obowiązujących (czy to w drodze aktów administracyjnych, czy też czynności prawa cywilnego). Zaznaczyli, że w przedmiotowej sprawie nastąpiło wybudowanie od podstaw sieci wodociągowej z przyłączami zgodnie z dokumentacją przetargową, a nie wyłącznie przyłączenie nieruchomości skarżących do istniejącej wcześniej sieci. Dalej skarżący wskazali, że w związku ze złożoną skargą, w dniu 26 czerwca 2013 r. odbyła się sesja Rady Gminy w Jordanowie, na której Rada Gminy uchwałą nr XXIV/194/2013 uznała złożoną skargę za niezasadną. W następstwie powyższego skarżący wezwali Radę Gminy Jordanów na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do usunięcia naruszenia prawa poprzez ponowne rozpoznanie przedmiotowej skargi, a w szczególności zajęcie stanowiska, co do istoty sprawy. W odpowiedzi na złożone wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Rada Gminy Jordanów uchwałą nr XXV/203/2013 z 29 sierpnia 2013 r. postanowiła nie uwzględniać przedmiotowego wezwania. Mając na uwadze powyższe skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy w Jordanowie wniosła o jej odrzucenie (z ostrożności procesowej o jej oddalenie) podnosząc, że skarga wniesiona na uchwałę nr XXIV/194/2013 Rady Gminy w Jordanowie z dnia 26 czerwca 2013 r. w związku z uchwałą Nr XXV/203/2013 z dnia 29 sierpnia 2013 r. w sprawie skargi na działalność Wójta Gminy Jordanów jest w istocie skargą na zawiadomienie w przedmiocie załatwienia skargi (art. 227 k.p.a., art. 229 pkt 3 k.p.a. i art. 238 § 1 k.p.a.). Zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie dotyczy bowiem uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co przesądza o niezaskarżalności tego typu czynności. Rada Gminy wyjaśniła, iż Komisja Rewizyjna Gminy w Jordanowie na posiedzeniu w dniu 13 maja 2013 r. rozpatrywała skargę skierowaną przez skarżących na Wójta Gminy w Jordanowie z dnia 16 kwietnia 2013 roku. Komisja Rewizyjna jednogłośnie uznała, że ww. skarga jest niezasadna. Na sesji w dniu 26 czerwca 2013 r. uchwałą nr XXIV/194/2013 Rada Gminy uznała skargę za bezzasadną. Z uwagi na to, iż zawiadomienie o załatwieniu skargi nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż działanie administracji w tym trybie nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Rada Gminy w Jordanowie wniosła o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Na wstępie zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.– dalej w skrócie P.p.s.a.), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że czynności podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a., odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 P.p.s.a. i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. W orzecznictwie sądowym panuje ugruntowany pogląd, który podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, że tryb "ogólnoskargowy" (art. 221 – 240 k.p.a.) jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, który kończy się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi). Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (np. por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2010 r. sygn. akt II OSK 2019/10, z dnia 9 grudnia 1999 r., III SAB 7/99, LEX nr 40203). W myśl art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W sytuacji, gdy przepisy szczególne nie określają organów właściwych do rozpatrywania skarg, według art. 229 pkt 3 k.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza, prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, jest rada gminy. Stosownie do art. 237 § 3 k.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 k.p.a. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono bowiem innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego, t. II, Zakamycze 2005, s. 544-545). W przedmiotowej sprawie skarga Z.N. oraz M.Z. dotyczy uchwały Rady Gminy Jordanów, która podjęta została w wyniku rozpoznania skargi wniesionej przez ww. skarżących na działalność Burmistrza Gminy Jordanów związaną z budową sieci wodociągowej, a zatem podjętej w trybie przepisów działu VIII k.p.a., czyli trybie skargowym. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 kwietnia 2001 r. sygn. akt. l SA 2668/00 (LEX nr 54426) wyraził pogląd, który Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę w pełni podziela, iż organy jednostek samorządu terytorialnego we wszystkich sprawach należących do ich właściwości podejmują uchwały, jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 k.p.a., nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie, jako nie należąca do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu w myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.