II SA/Kr 1498/18

Kraków, dnia 15 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skarg M. Z. i K. Z. oraz E. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 25 września 2018 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1. odmówić M. Z. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku; 2. odmówić M. Z. doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem; 3. zwrócić M. Z. 200 zł tytułem uiszczonej opłaty kancelaryjnej. M. Z., będący stroną i pełnomocnikiem skarżącej K. Z., działając imieniem własnym wniósł pismami z 10 kwietnia 2019 r. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Na uzasadnienie wskazał, że podczas posiedzenia, które miało miejsce w dniu 27 marca 2019 r. w przedmiotowej sprawie wydany został wyrok oddalający skargę. Wnioskodawca nie był obecny na posiedzeniu podczas, którego wydany został wyrok w sprawie, ani nie zgłosił też w ustawowym terminie wniosku o uzasadnienie przedmiotowego wyroku. W związku z powyższym wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku zapadłego podczas posiedzenia w dniu 27 marca 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 1499/18, bowiem - zdaniem wnioskodawcy - uchybienie terminowi do jego złożenia nastąpiło bez jego winy. Termin na złożenie wniosku o uzasadnienie upłynął w dniu 4 kwietnia 2019 roku. Tymczasem od dnia 1 kwietnia 2019 roku do dnia 5 kwietnia 2019 roku wnioskodawca przebywał poza granicami naszego kraju, w [...] i [...] w celach zawodowych, wobec czego brak było możliwości nadania wniosku o uzasadnienie wyroku w ustawowym terminie 7 dni. Wypłynął z kraju wczesnym rankiem w poniedziałek 1 kwietnia, wrócił natomiast późnym wieczorem w piątek, 5 kwietnia, zatem już po upływie terminu na złożenie wniosku o uzasadnienie w niniejszej sprawie. Dowody na odbycie podróży przedłożył w załączeniu. Jednocześnie wnioskodawca wskazał, że brak było możliwości nadania wniosku o uzasadnienie wyroku w placówce pocztowej w [...] bądź [...], bowiem nie skutkowałoby to wniesieniem go do sądu w terminie, z uwagi na nie nadanie pisma w polskiej placówce pocztowej, o której jest mowa w obowiązującej ustawie. Natomiast od dnia 8 kwietnia do 10 kwietnia 2019 r. wnioskodawca przebywał w [...], także w celach zawodowych. Podał, że niniejszy wniosek złożył zatem w pierwszym możliwym terminie po ustaniu przeszkody, z zachowaniem siedmiodniowego terminu, opisanego w art. 87 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dnia 4 kwietnia 2019 r. wnioskodawca przelewem uiścił na rachunek bankowy tut. Sądu opłatę kancelaryjną od wniosku o uzasadnienie wyroku w łącznej kwocie 200 zł (2 x 100 zł, co dokumentują dwa oddzielne zlecenia płatnicze, których wtórniki wnioskodawca nadesłał do akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu, zgodnie z art. 87 § 1-4 p.p.s.a. wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 zd. 2 p.p.s.a.). Wnioskodawca M. Z. wskazał, że od 1 kwietnia 2019 r. do 5 kwietnia 2019 r. przebywał poza granicami kraju, w [...] i [...] w celach zawodowych, natomiast od 8 kwietnia 2019 r. do 10 kwietnia 2019 r. przebywał w [...], także w celach zawodowych. Zatem należy przyjąć – zważywszy na wskazywane przez wnioskodawcę przyczyny uchybienia odnośnego terminu - że wniosek nie jest spóźniony. Ponadto równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu wnioskodawca dokonał czynności – wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku podlega zatem rozpoznaniu pod kątem istnienia przesłanki z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a. W ocenie Sądu przesłanka ta nie zachodzi. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko wówczas, gdy wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2017 r., sygn. II OZ 333/17, CBOSA). Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2005 r., II SA/Bk 369/05, LEX nr 173671). O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., LEX nr 55832; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r, l SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260, postanowienie NSA z 12 kwietnia 2017 r., sygn. II OZ 385/17, CBOSA). Złożony w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został uzasadniony twierdzeniem, że od dnia 1 kwietnia 2019 r. do dnia 5 kwietnia 2019 r. wnioskodawca przebywał poza granicami naszego kraju, w [...] i [...] w celach zawodowych, wobec czego brak było możliwości nadania wniosku o uzasadnienie wyroku w ustawowym terminie 7 dni. Wypłynął z kraju wczesnym rankiem w poniedziałek 1 kwietnia, wrócił natomiast późnym wieczorem w piątek, 5 kwietnia, zatem już po upływie terminu na złożenie wniosku o uzasadnienie w niniejszej sprawie. Jednocześnie wnioskodawca wskazał, że brak było możliwości nadania wniosku o uzasadnienie wyroku w placówce pocztowej w [...] bądź [...], bowiem nie skutkowałoby to wniesieniem go do sądu w terminie, z uwagi na nie nadanie pisma w polskiej placówce pocztowej, o której jest mowa w obowiązującej ustawie. Natomiast od dnia 8 kwietnia do 10 kwietnia 2019 r. wnioskodawca przebywał w [...], także w celach zawodowych. Należy zważyć, że jak wynika z przedłożonych przez wnioskodawcę kserokopii, przedmiotowa podróż zagraniczna była planowana wcześniej, bowiem już w dacie 30 marca 2019 roku, godz. 17.07, wnioskodawca otrzymał e – mailem potwierdzenie rezerwacji z adnotacją "Został już niecały tydzień do wyjazdu do miasta [...]". Od wydania wyroku w niniejszej sprawie (27 marca 2019 r.) do dnia wyjazdu wnioskodawcy (1 kwietnia 2019 r.) upłynęło kilka dni roboczych. Jak wynika z akt podróż była planowana wcześniej, ponadto wnioskodawca jest profesjonalistą – adwokatem. Nie uprawdopodobnił też, że w okresie od 27 marca 2019 r. do 1 kwietnia 2019 r. istniały niedające się usunąć przeszkody uniemożliwiające złożenie w terminie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Ponadto zgodnie z normą art. 83 § 3 p.p.s.a. – w brzmieniu obowiązującym od 22 września 2015 r. - oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. (podkreślenie Sądu) W świetle powyższego Sąd uznał, że wnioskodawca nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku. Wyrok oddalający skargę w niniejszej sprawie został ogłoszony w dniu 27 marca 2019 r. Siedmiodniowy termin, liczony od tego dnia, upłynął z dniem 3 kwietnia 2019 r. Tymczasem M. Z. złożył wniosek o uzasadnienie wyroku w dniu 10 kwietnia 2019 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a zatem już po upływie ustawowego terminu. Wniosek, jako wniesiony po terminie, nie mógł zostać uwzględniony. W myśl art. 141 § 3 p.p.s.a. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku następuje postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym. Wobec powyższego Sąd odmówił doręczenia uzasadnienia opisanego wyżej wyroku, orzekając jak w pkt 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 141 § 2 i § 3 p.p.s.a.. Stosownie do art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W niniejszej sprawie opłata kancelaryjna od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku została uiszczona przez M. Z. dwukrotnie, w łącznej kwocie 200 zł, a wobec rozstrzygnięcia z pkt 1 i 2 niniejszego postanowienia różnica między kosztami uiszczonymi a należnymi wynosi 200 zł. Mając powyższe na uwadze orzeczono zwrócić nadpłatę wnioskodawcy, o czym orzeczono jak w pkt 3 sentencji postanowienia, na podstawie art. 225 p.p.s.a..