II SA/Kr 1499/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2011 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 16 października 2009 r., na podstawie art. 156 § 1, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 kpa odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006 r., znak: [....] . W uzasadnieniu decyzji podano, że ostateczną decyzją z dnia 9 stycznia 2006 r. Burmistrz Miasta i Gminy N. ustalił obowiązek ponoszenia przez M.B. opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego usytuowanego na nieruchomości położonej w S. nr [....] i transport nieczystości ciekłych w ilości 3m3/miesiąc do punktu zlewnego - w kwocie 47,04 zł + VAT/miesiąc/. W dniu [....] czerwca 2009 r. M.B. złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji jako wydanej bez podstawy prawnej, gdyż w postępowaniu wszczętym przez Burmistrza Miasta i Gminy N. , znak: [....] nie wydano decyzji administracyjnej, dlatego też kwestionowana decyzja nie ma racji bytu. Odwołując się do poglądów doktryny organ wskazał, że decyzja jest wydana bez podstawy prawnej w sytuacji, gdy nie ma przepisu, który umocowuje administrację publiczną do działania, albo też przepis jest, ale nie spełnia wymagań podstawy prawnej działania organów tej administracji, polegającego na wydawaniu decyzji administracyjnych i postanowień, rozumiane jako indywidualne akty administracyjne zewnętrzne. Podkreślił, że stwierdzenie nieważności decyzji wymaga od organu bezwzględnego ustalenia, że, że zaskarżona decyzja jest dotknięta wadą kwalifikowaną z art.156 § 1 kpa. Organ ustalił, że postępowanie prowadzone do sygn. ŚiR 7621/16/05 dotyczyło wycieku nieczystości ciekłych ze zbiornika użytkowanego przez M.B. Wskazał, że przepis art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. Nr 132, poz. 622 ze zm.) stanowi, że właściciele nieruchomości przy wykonywaniu obowiązku określonego w art. 5 ust. 1 pkt 3b - tj. pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi - obowiązani są do dokumentowania tych czynności w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę, posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, przez okazanie takiej umowy i dowodów płacenia za takie usługi. Zarzut podnoszony przez M.B. nie jest zasadny, gdyż obowiązki wskazane w art. 5 ustawy płyną wprost z ustawy i nie wymagają konkretyzacji w drodze wydania decyzji administracyjnej. Kwestionowana decyzja z dnia 9 stycznia 2006 r. nie nakazuje wykonania wskazanego, a wynikającego z ustawy o utrzymaniu w czystości i porządku w gminach, obowiązku. Rozstrzyga bowiem o obowiązku uiszczania opłat za opróżnianie zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych, ich wysokości oraz terminowości. Wydana zatem została stosownie do uregulowań art. 6 ust. 2, 6 i 7 ustawy. Dlatego też organ stwierdził, że brak jest podstaw do stwierdzenia jej nieważności z przyczyny wskazywanej przez wnioskodawczynię. Nie zachodzą również przyczyny stwierdzenia nieważności w oparciu o pozostałe przesłanki określone w art. 156 § 1 kpa. M.B. wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy i "umorzenie wszczętego przez Burmistrza Miasta i Gminy N. postępowania administracyjnego znak: ŚiR.7621/16/05 w sprawie eksploatacji i czyszczenia szamba". Podała, że organ pominął podnoszony przez nią fakt, że posesja w S. , co do której wydawane są decyzje egzekucyjne naliczające koszty za czyszczenie od [....] kwietnia 2005 r. jest przyłączona do miejskiej sieci kanalizacyjnej. Wskazała, że zgodnie z rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zbiorniki na nieczystości ciekłe mogą być stosowane tylko na działkach budowlanych nie mających możliwości przyłączenia do sieci kanalizacyjnej. Tym samym niedopuszczalne jest wszczynanie jakichkolwiek postępowań administracyjnych w sprawie eksploatacji szamba. Wobec przyłączenia budynku do sieci kanalizacyjnej organ był zobowiązań do spisania umowy na odbiór ścieków. Wskazała, że decyzja nakazująca przyłączenie części nieruchomości do sieci kanalizacyjnej wraz z utrzymującą ją decyzją SKO w K. została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 września 2009 r., który stwierdził, że działka M.B. jest przyłożona do sieci kanalizacji miejskiej od 2005 r. W ocenie odwołującej się, naliczanie miesięcznych kosztów czyszczenia szamba jest bezprawne. Decyzją z dnia 19 stycznia 2010 r., znak: [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. , na podstawie art. 156 § 1, art. 157 § 1 i art. 158 § 1 kpa, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że M.B. przed wydaniem decyzji z dnia 9 stycznia 2006 roku, a także przed wydaniem kolejnych decyzji (2007r., 2008 r., 2009 r.) nie przedstawiła Burmistrzowi Miasta i Gminy N. żadnego dowodu świadczącego o zawarciu umowy o wywóz płynnych nieczystości ze zbiornika bezodpływowego (szamba) zlokalizowanego na działce nr [....] w S. Kolegium podzieliło ustalenia, że M.B. korzysta z lokalu mieszkalnego znajdującego się na w/w działce i lokal ten nie jest podłączony do sieci kanalizacji sanitarnej, ale do przedmiotowego szamba. Do sieci kanalizacji sanitarnej podłączony jest drugi lokal mieszkalny znajdujący się w budynku mieszkalnym, który jest użytkowany przez T.S. i J.S. , będących współwłaścicielami przedmiotowej nieruchomości. Fakt podłączenia części budynku do kanalizacji nie może zwalniać z obowiązku zapewnienia prawidłowego usuwania nieczystości ze zbiornika bezodpływowego z którego korzysta M.B. Powyższe przesądza, że decyzja z dnia 9.01.2006 r. wydana została zgodnie z prawem i brak jest jakichkolwiek przyczyn do stwierdzenia jej nieważności. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniosła M.B. , zarzucając naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 i 7 kpa oraz art. 7 i 77 kpa, nie zastosowanie § 34 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie. W uzasadnieniu podkreśliła, że ponieważ działka w S. stanowiąca współwłasność jej oraz T.S. i J.S. , została przyłączona do sieci kanalizacyjnej, a zgodnie z przepisami szambo powinno zostać zlikwidowane, kwestionowana decyzja zawiera wadę powodującą jej nieważność. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o oddalenie skargi. Podtrzymało swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia [....] 2010 r. skarżąca zarzuciła nadto, że kwestionowana decyzja z dnia 6.01.2006 r. wydana została z rażącym naruszeniem prawa, gdyż poprzedzające ją postępowanie było nieprawidłowe. Nie dokonano bowiem czynności celem ustalenia czy i w jakim zakresie zostały spełnione ustawowe przesłanki z art.5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, jakie okoliczności przesądziły o nałożeniu na skarżącą opłaty, co w istocie było skutkiem niedopełnienia przez skarżącą obowiązku z art.5 ust.1 pkt 2 ustawy. Skarżąca kwestionuje fakt ustalenia, wskazanych w uzasadnieniu decyzji z dnia 6.01.2006 r. okoliczności, że skarżąca eksploatuje zbiornik bezodpływowy i nie ma zawartej umowy na usługi opróżniania tego zbiornika – w postępowaniu toczącym się do sygn. ŚiR. 7621/I/1/05-06. Skarżąca formułując ten ostatni zarzut powołała się na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 30.09.2009 r. sygn. II SA/Kr 971/09. Wskazała, że w wyroku tym Sąd stwierdził, że nie zostało należycie ustalone, czy skarżąca nie dochowała obowiązku z art.5 ust.1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i czy należało na nią nałożyć obowiązek na zasadzie art.5 ust.7 ustawy. Skarżąca nadto zarzuciła, że z naruszeniem art.61 kpa strony nie zostały zawiadomione o wszczęciu postępowania zakończonego kwestionowaną decyzją z dnia 6.01.2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Rozważania prawne dotyczące zaskarżonej decyzji poprzedzić należy uwagami ogólniejszymi, odnoszącymi się uregulowań ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. Nr 132 poz.622 z późn.zm.). Celem ustawy z dnia 13 września 1996 r. jest wprowadzenie takich regulacji prawnych, które zapewnią utrzymanie czystości i porządku w gminach. Ta właśnie zasada winna być podstawą do dokonywania wykładni przepisów ustawy. Jednym ze sposobów realizacji założeń ustawy jest określenie obowiązków właścicieli nieruchomości dotyczących utrzymania czystości i porządku (art.1). Przepis art.5 ust.1 ustawy stanowi, że właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku m.in. przez: 2) przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych; 3a) gromadzenie nieczystości ciekłych w zbiornikach bezodpływowych; 3b) pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi. Ustawa przewiduje zatem 3 sposoby postępowania z nieczystościami ciekłymi: odprowadzanie ich do sieci kanalizacyjnej, odprowadzanie ich do przydomowej oczyszczalni ścieków oraz gromadzenie ich w zbiornikach bezodpływowych. Z przepisu art.5 ust. 1 ustawy wprost wynika, że w przypadku, gdy sieć kanalizacyjna została wybudowana, co do zasady, przyłączenie nieruchomości do niej jest obowiązkowe. Ustawa przewiduje tylko jeden wyjątek: przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. Przy zastosowaniu celowościowej wykładni omawianego przepisu odczytanie normy prawnej w nim zawartej prowadzi do wniosku, że pojęcie "przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej" oznacza tylko taką czynność, która prowadzi do odprowadzenia z nieruchomości do sieci kanalizacyjnej wszystkich nieczystości ciekłych z tej nieruchomości. Z przepisu tego wynikają jeszcze inne wnioski: jeżeli wybudowana została sieć kanalizacji, a z nieruchomości nieczystości ciekłe odprowadzane są częściowo do sieci kanalizacyjnej i częściowo do zbiornika bezodpływowego, istnieje obowiązek takiego przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej, aby odprowadzane do niej były wszystkie nieczystości. Jednocześnie do czasu wyegzekwowania tego obowiązku, na właścicielu nieruchomości, który gromadzi nieczystości w zbiorniku bezodpływowym, ciąży obowiązek określony w art.6 ust.1 ustawy. Stosownie do tego przepisu właściciele nieruchomości przy wykonywaniu obowiązku pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi (art.5 ust.1 pkt 3 b) obowiązani są do udokumentowania, w formie umowy korzystania z usług wykonywanych przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w tym zakresie, odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, przez okazanie takiej umowy i dowodów płacenia za takie usługi. W myśl zaś ust.7 tego przepisu w przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1-4, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku. Podkreślenia jednakże wymaga, że zgodnie zaś z ust.8 omawianego przepisu, powyższa zasada nie dotyczy obowiązków, o których mowa w ust. 1 pkt 3 - 3b, czyli zbierania powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych, gromadzenia nieczystości ciekłych w zbiornikach bezodpływowych oraz pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi. Oznacza to, że są to obowiązki płynące wprost z ustawy i nie wymagają konkretyzacji w drodze decyzji administracyjnej. Z kolei przepis art.6 ust.6 ustawy, nakłada na gminę obowiązek zorganizowania opróżniania zbiorników bezodpływowych, w przypadku właścicieli nieruchomości, którzy nie zawarli stosownych umów na ich opróżnianie. Wskazać również należy, że z powoływanym wyżej przepisem art.6 ust.6 ustawy koresponduje przepis art.6 ust.7, zapewniający realizację przez gminę tego obowiązku, nakładający na wójta, burmistrza, prezydenta obowiązek wydania decyzji ustalającej obowiązek uiszczania przez właściciela nieruchomości opłat za opróżnianie zbiorników bezodpływowych, ich wysokość, termin uiszczenia oraz sposób i termin udostępnienia zbiorników w celu ich opróżnienia. Nadto wskazać jeszcze należy, że w myśl zaś art.2 ust.1 pkt 4) ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o właścicielach nieruchomości - rozumie się przez to także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Pod pojęciem "władający nieruchomością" należy rozumieć posiadacza nieruchomości, czyli osobę mającą możliwość władania nią w taki sposób, jak mogą to czynić osoby, którym przysługuje do rzeczy określone prawo oraz mającą wolę wykonywania względem nieruchomości określonego prawa dla siebie. W pojęciu władającego nieruchomością mieści się zatem również jej współwłaściciel (współposiadacz). Analiza przepisu art.2 ust.1 pkt 4) oraz art.5 ust.1 pkt 2, pkt 3a) i pkt 3b), jak i art.6 ust.1 ustawy wskazuje zatem, że obowiązki wynikające z ustawy obciążają również osoby władające lokalem znajdującym się w domu położonym na nieruchomości stanowiącej współwłasność kilku osób, nie stanowiącym odrębnej własności, z którego to lokalu nieczystości ciekłe gromadzone są w zbiorniku bezodpływowym. Podstawą prawną kwestionowanej w postępowaniu nieważnościowym decyzji z dnia 9.01.2006 r., był przepis art.6 ust.7-9 omawianej ustawy oraz § 1 pkt 4 i § 2 uchwały Nr XXXIX/548/05 Rady Miejskiej w N. z dnia 27 października 2005 r. w sprawie określenia górnych stawek opłat ponoszonych przez właścicieli nieruchomości za usługi wykonywane przez zakład będący gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych. Z art.6 ust. 7 ustawy wynika, że w wypadku niewykonania obowiązku określonego w art.6 ust.1 wójt, burmistrz, prezydent miasta wydaje z urzędu decyzję, w której ustala: 1) obowiązek uiszczania opłat za odbieranie odpadów komunalnych lub opróżnianie zbiorników bezodpływowych; 2) wysokość opłat wyliczonych z zastosowaniem stawek, o których mowa w ust. 2; 3) terminy uiszczania opłat, o których mowa w pkt 1; 4) sposób i terminy udostępniania urządzeń lub zbiorników w celu ich opróżnienia. Jak wynika z treści kontrolowanej decyzji z dnia 9.01.2006 r. ustala ona wszystkie, wynikające z przepisu art.6 ust.7 ustawy, obowiązki. Podstawą faktyczną decyzji było dokonanie przez organ stwierdzenia, że skarżąca korzysta z bezodpływowego zbiornika nieczystości ciekłych usytuowanego na nieruchomości położonej w S. , której jest współwłaścicielem i nie realizuje ustawowego obowiązku zawarcia umowy o opróżnianie tego zbiornika. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano sposób obliczenia objętości nieczystości oraz ustalenia wysokości opłaty. Powyższe przesądza o dokonaniu oceny, że kwestionowana decyzja wydana została zgodnie z przepisem art.6 ust. 7 ustawy i brak jest jakichkolwiek podstaw to twierdzenia, że wydana została bez podstawy prawnej, czy też rażąco narusza prawo materialne. W ocenie Sądu pozbawione znaczenia prawnego dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy są argumenty zawarte w skardze. Dotyczą one bowiem zagadnień nie związanych z rozpoznawaną sprawą. Dla ustalenia zaistnienia przesłanek wymaganych dla podjęcia kwestionowanej decyzji z dnia 9.01.2006 r. nie jest istotne z jakich powodów część nieruchomości, którą skarżąca włada, nie jest podłączona do sieci kanalizacyjnej oraz czy istniejące podłączenie lokalu użytkowanego przez T.S. wykonane zostało zgodnie z prawem, jak również czy zgodnie z prawem szambo nie zostało zlikwidowane. Na marginesie odnotować jedynie należy, że na karcie 72 akt administracyjnych znajduje się wniosek M.B. z dnia 25.07.2005 r. skierowany do Dyrektora Zakładu Wodociągów i Kanalizacji o przyłączenie do sieci kanalizacyjnej. W odpowiedzi (k.73) poinformowano skarżącą, że po uzyskaniu zgody Społecznego Komitetu Budowy Kanalizacji otrzyma warunki techniczne. W przywołanym przez skarżącą w piśmie procesowym z dnia [....] grudnia 2010 r. uzasadnieniu wyroku WSA w Krakowie z dnia 30.09.2009 r. sygn. II SA/Kr 971/09 wskazano, że w odwołaniu od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 13.01.2009 r. znak: [....] M.B. podała, że nigdy nie występowała o wydanie warunków technicznych przyłączenia. Na karcie 68 akt administracyjnych znajduje się pismo Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia [....] .01.2005 r., w którym wskazano, że jednym z warunków odebrania przykanalika była likwidacja szamba. Prawnie relewantne są bowiem tylko te okoliczności faktyczne, których spełnienie jest wymagane przez przytoczone powyżej przepisy stanowiące podstawę prawną decyzji, a więc to, że skarżąca korzysta z bezodpływowego zbiornika nieczystości ciekłych i że nie zawarła stosownej umowy na opróżnienie tego zbiornika. Niezasadny jest również zarzut skarżącej, że decyzja z dnia 9.01.2006 r. wydana została z rażącym naruszeniem prawa, gdyż poprzedzające ją postępowanie było nieprawidłowe. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" ( wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232). Analiza przedłożonych akt administracyjnych wskazuje, że M.B. została zawiadomiona do sprawy ŚiR 7621/16/05 o wszczęciu postępowania w sprawie szamba i wyznaczeniu wizji na dzień [....] .2005 r. W czynności tej uczestniczyła. Z protokołu kontroli z dnia [....] .2005 r. (k.9), podpisanego przez M.B. , sporządzonego, jak zapisano w protokole, w sprawie "postępowania z wytworzonymi nieczystościami ciekłymi przez M.B. " wynika, że M.B. była wezwana o okazanie umowy i dowodów płacenia za usługi wywozu nieczystości ciekłych ze zbiornika bezodpływowego, czego jednakże nie uczyniła. T.S. oświadczyła do protokołu, że "jest podłączona do kanalizacji" i że nie jest odpowiedzialna za opróżnianie szamba przez M.B. w związku z wyłącznym korzystaniem z tego szamba przez M.S. . Oświadczyła również, że "wyrzeka się" istniejącego szamba i żąda, by wyegzekwowany został obowiązek przyłączenia się M.S. do sieci kanalizacyjnej po uprzednim dokonaniu przez nią wpłaty na Społeczny Komitet Budowy Kanalizacji, nie wyrażając zgody na wspólne podłączenie. M.B. nie zaprzeczyła tym twierdzeniom oświadczając jedynie, że "szambo jest współwłasnością" oraz, że nie stać jej na poniesienie kosztów usługi wywozu szamba przez ZWiK w N. M.B. do protokołu z dnia [....] .2005 r. przedstawiła protokół przesłuchania świadka z dnia [....] .2003 r. W protokole tym św. M.T. zeznał, że na prośbę ojca M.B. K.K. w 2002 r. albo jeszcze wcześniej wywoził nieczystości z tego szamba. W tym celu był również na nieruchomości na prośbę M.B. zimą 2002 r., ale nie mógł się dostać ciągnikiem z beczkowozem do szamba. W odwołaniu od decyzji z dnia 9.01.2006 r. (k.100) M.B. podała, że posiada bezodpływowy zbiornik na nieruchomości, że wspólna nieruchomość została podłączona do sieci kanalizacyjnej bez jej zgody i wiedzy, a współwłaścicielka wykonała przyłącze, które M.B. pomija. Powyższe jednoznacznie wskazuje na fakt, że nieczystości ciekłe z lokalu użytkowanego przez M.B. znajdującego się w domu stanowiącym współwłasność –S. , gromadzone są w szambie, a współwłaścicielka T.S. odprowadza nieczystości z lokalu użytkowanego przez nią - do kanalizacji sanitarnej. Z przedłożonych akt administracyjnych wynika również, że skarżąca nie została odrębnie zawiadomiona o wszczęciu postępowania w sprawie ustalenia obowiązku uiszczania opłat opróżnianie zbiornika bezodpływowego, które zakończyło się wydaniem kwestionowanej decyzji z dnia 9.01.2006 r. do sygn. ŚiR.7621/I/1/05-06. Stwierdzić jednakże należy, że zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania, czego wymaga przepis art.61 § 4 kpa nie jest wartością samą w sobie, lecz ma określony cel, którym jest przede wszystkim poinformowanie stron o tym, iż rozpoczęło się postępowanie administracyjne, w którym może zachodzić potrzeba obrony ich praw. Jeżeli zatem skarżąca została zawiadomiona o wszczęciu postępowania w sprawie szamba i o wyznaczeniu wizji na dzień [....] .2005 r. do sprawy znak: ŚiR 7621/16/05, brała w niej udział, podczas kontroli była wezwana o okazanie umowy i dowodów płacenia za usługi wywozu nieczystości ciekłych ze zbiornika bezodpływowego, nie można uznać, aby została pozbawiona możliwości udziału w postępowaniu i w postępowaniu tym pozbawiona została możności obrony swych praw. Nie może mieć istotnego znaczenia fakt, że w zawiadomieniu tym podana została inna sygnatura sprawy aniżeli umieszczona w decyzji z dnia 9.01.2006 r. Jeżeli naruszenie prawa procesowego polegające na braku zawiadomienia strony o wszczęciu postępowania, nie musi skutkować nawet uchyleniem decyzji (gdy strona nie wykaże, aby między brakiem zawiadomienia o wszczęciu postępowania a treścią decyzji administracyjnej zachodził jakikolwiek związek przyczynowy), tym bardziej brak jest podstaw do uznania, że naruszenie takie stanowi rażące naruszenie prawa procesowego, którego konsekwencją jest nieważność decyzji. Dlatego też zarzut skarżącej, że w postępowaniu toczącym się do sygn. ŚiR. 7621/I/1/05-06 nie ustalono, że skarżąca eksploatuje zbiornik bezodpływowy i nie ma zawartej umowy na usługi opróżniania tego zbiornika nie może odnieść zamierzonego skutku. Sam fakt wszczęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego do sygn. ŚiR.7621/16/05, a następnie nadanie decyzji sygn. ŚiR.7621/I/1/05-06, nie może stanowić o nieważności decyzji. Mając na uwadze przytoczone argumenty należy stwierdzić, że zarzuty skargi nie są uzasadnione, a zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wobec powyższego skarga została oddalona na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.