II SA/Kr 1545/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi S.B. na postanowienie [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 lipca 2011 r. nr [....] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie nakazu rozbiórki uchyla zaskarżone postanowienie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. (dalej PINB) wydał w dniu 9 grudnia 2009r. decyzję, znak: [....] , nakazującą S.B. rozbiórkę wiaty, kontenera oraz rozpoczętej budowy wiaty gospodarczej, które stanowią łącznie tartak. Od powyższej decyzji odwołał się S.B. , jednak postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010r. [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. (dalej MWINB) stwierdził wniesienie tego odwołania z uchybieniem terminu. Na skutek skargi wniesionej na to postanowienie przez S.B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 30 listopada 2010r. (sygn. II SA/Kr 1103/10) uchylił to postanowienie stwierdzając, że wystąpiły takie uchybienia przy doręczeniu zaskarżanej decyzji, które nie pozwalają uznać, że decyzja ta została skarżącemu skutecznie doręczona. Po wydaniu w/w wyroku przez WSA w Krakowie, MWINB rozpatrzył więc jeszcze raz odwołanie S.B. i postanowieniem z dnia 11 marca 2011r., znak: [....] stwierdził jego niedopuszczalność. W uzasadnieniu MWINB stwierdził, że wprawdzie zaskarżana decyzja nie została prawidłowo doręczona S.B. , to jednak doręczono ją prawidłowo pozostałym stronom. Ponieważ żadna z tych stron nie wniosła odwołania, decyzja ta stała się ostateczna, co powoduje niedopuszczalność odwołania S.B. . MWINB podkreślił, że w tej sytuacji jedynym środkiem dostępnym dla odwołującego się jest złożenie wniosku o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Organ pouczył S.B. o takiej możliwości. Jednocześnie MWINB w K. pismem z dnia [....] 2011r. przesłał S.B. kserokopię decyzji PINB z dnia 9 grudnia 2009r., znak: [....] , informując go przy tym, że "przesłanie w/w decyzji nie otwiera skarżącemu drogi do ponownego złożenia odwołania od w/w decyzji, jest ona bowiem ostateczna". Pismo to wraz z decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 9 grudnia 2009r. znak: [....] doręczono S.B. w dniu 28 marca 2011r. W dniu 11 kwietnia 2011r. skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym odwołanie od w/w decyzji PINB adresując je do MWINB w K. Następnie w dniu 27 kwietnia 2011r. do MWINB w K. wpłynął wniosek S.B. o wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. MWINB pismem z dnia 6 maja 2011r. przekazał go do PINB. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. postanowieniem z dnia 7 czerwca 2011r., znak: [....] odmówił S.B. "wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej przymusowej rozbiórki wiaty drewnianej kontenera metalowego, rozpoczętej budowy budynku gospodarczego oraz magazynowego zlokalizowanych na działkach nr nr [....] w K. zakończonego ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 9 grudnia 2009r., znak: [....] ". Z powyższym rozstrzygnięciem PINB z dnia 7 czerwca 2011r. nie zgodził się skarżący S.B. i złożył odwołanie do [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. MWINB postanowieniem z dnia 21 lipca 2011r., znak: [....] uchylił skarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu wskazano, iż rzekomo w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 30 listopada 2010r. (sygn. akt II SA/Kr 1103/10) określono, że terminem, w którym S.B. dowiedział się o decyzji, jest data odbioru przez skarżącego pisma MWINB z dnia 11 marca 2011r., znak: [....] , którym przesłano S.B. kserokopię decyzji PINB z 9 grudnia 2009r., znak: [....] . Dalej wyjaśniono, że z akt sprawy wynika, iż w/w pismo zostało doręczone S.B. 28 marca 2011r., zatem termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania upływał w dniu 28 kwietnia 2011r. Z akt organu I instancji wynika, iż skarżący wniosek o wznowienie złożył 22 kwietnia 2011r. (data nadania pisma z 21 kwietnia 2011r.) Zatem, w ocenie organu odwoławczego, nie sposób stwierdzić, by skarżący uchybił terminowi, o którym mowa w art. 148 k.p.a., tym samym w ocenie MWINB brak jest podstaw do odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją PINB z 9 grudnia 2009r., znak: [....] z powodu uchybienia terminowi, o którym mowa w art. 148 k.p.a. Następnie dodano, w odpowiedzi na zarzut odwołania, że termin do rozpatrzenia sprawy dla PINB nie rozpoczął się w dniu 21 kwietnia 2011r. (data wniosku), na który to wskazuje strona skarżąca. Bowiem pismo S.B. zawierające wniosek o wznowienie postępowania wpłynęło do PINB w dniu 2 maja 2011r., za pismem Starostwa Powiatowego w S. z 29 kwietnia 2011r., znak: [....] . Tym samym termin do załatwienia sprawy przez PINB biegł od dnia 2 maja 2011r. Z postanowieniem [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 21 lipca 2011r., znak: [....] nie zgodził się S.B. i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący podniósł w niej, że rozstrzygnięcia organów I i II instancji (PINB w S. z dnia 7 czerwca 2011r. oraz MWINB w K. z dnia 21 lipca 2011r.) wydane zostały z rażącym naruszeniem prawa, gdyż nie uwzględniały one wydanych wyroków sądów powszechnych, jak również podtrzymał dotychczasową argumentację dotyczącą zachowania terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie. S.B. wniósł o "wydanie wyroku ze stwierdzeniem rażącego naruszenia prawa". W odpowiedzi MWINB w K. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż sądy administracyjne dokonują wyłącznie kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art.3 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i procedury, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art.134 cyt. wyżej ustawy). Na początku rozważań stwierdzić należy, że istotą sporu w niniejszej sprawie jest fakt, że decyzja PINB w S. z dnia 9 grudnia 2009r., znak: [....] nie stała się ostateczna, co błędnie stwierdził organ II instancji (zarówno w zaskarżonym postanowieniu, jak i w postanowieniu z dnia 11 marca 2011r., znak:.....), a potwierdził WSA w Krakowie w uchylającym wyroku z dnia 30 listopada 2011r. (sygn. II SA/Kr 1103/10) stwierdzając, że nie została ona prawidłowo doręczona skarżącemu oraz w wyroku z dnia 14 października 2011r. (sygn. akt II SA/Kr 997/11) stwierdzając brak podstaw do uznania niedopuszczalności odwołania przez organ odwoławczy i nakazując prowadzenie postępowania odwoławczego w trybie zwykłym. Podkreślić należy, że S.B. otrzymał decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 9 grudnia 2009r., znak: [....] dopiero w dniu 28 marca 2011r. kiedy to prawidłowo mu ją doręczono. Następnie w dniu 11 kwietnia 2011r. (data stempla pocztowego), czyli w ustawowym terminie, odwołał się od niej do MWINB w K. Odwołanie to winno było zostać rozpatrzone przez organ odwoławczy. W powołanym powyżej piśmie z dnia 11marca 2011r. organ II instancji błędnie poinformował skarżącego, że będzie mu przysługiwała możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją z dnia 9 grudnia 2009r., znak: [....] w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Jak już była o tym mowa, decyzja ta do dziś nie stała się ostateczna, gdyż organ odwoławczy w ogóle nie rozpoznał jeszcze odwołania wniesionego przez skarżącego w ustawowym terminie. Rzeczą organu odwoławczego będzie rozpatrzeć w pierwszej kolejności odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 grudnia 2009r., znak: [....] złożone przez S.B. . Wznowić postępowanie administracyjne można wyłącznie w stosunku do ostatecznych decyzji administracyjnych. Decyzja PINB z dnia 9 grudnia 2009r., znak: [....] nie jest decyzją ostateczną i nie można w wszcząć procedury wznowienia postępowania. Nadto zasadnie organ I instancji podniósł, że myśl art. 147 Kodeksu postępowania administracyjnego - wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Instytucja ta ma charakter nadzwyczajny, dotyczy bowiem kontroli prawidłowości wydanej decyzji ostatecznej (czy postanowienia), nie może być ona więc wszczęta, zanim decyzja nie stanie się ostateczna (por. wyrok NSA z dnia 4 września 1981r., II SA 52/81, ONSA 1981, nr 2, poz. 83, czy wyrok NSA z dnia 9 czerwca 1992r., SA/Wr 534/92, ONSA 1993, nr 4, poz. 92). Postępowanie w sprawie wznowienia charakteryzuje się pewnymi odrębnościami. Postępowanie na wniosek składa się z dwóch etapów. W pierwszym etapie organ dokonuje ustaleń o charakterze formalnym tj. czy dany wniosek powołuje przesłankę wznowieniową mieszczącą się w katalogu przesłanek ustawowych art. 145 § 1 kpa, a także czy został wniesiony w terminie przewidzianym w art. 148 kpa. Zatem na tym etapie postępowania organ nie ocenia wystąpienia przyczyn wznowienia wskazanych przez wnioskującego. Ten etap postępowania winien zakończyć się postanowienie o odmowie wznowienia postępowania albo postanowieniem o wznowieniu postępowania art. 149 kpa. Zgodnie z art. 148 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzje w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt. 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Jak wynika ze zgromadzonych w sprawie dokumentów S.B. dowiedział się o decyzji PINB z dnia 9 grudnia 2009r., znak: [....] najpóźniej w dniu 1 kwietnia 2010r., kiedy to wniósł do [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. odwołanie. Można więc uznać, że w tym dniu lub wcześniej znał treść decyzji, od której wnosił odwołanie. Tak więc termin złożenia podania minąłby w maju 2010r. A zatem ustalenia organu odwoławczego w tym względzie są błędne. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd stwierdził, że skoro zaskarżone postanowienie naruszyło przepisy postępowania administracyjnego w sposób mogący istotnie wpłynąć na wynik sprawy, Sąd uchylił to postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).