II SA/Kr 157/07
PostanowienieWSA w Krakowie2009-04-23
Skład orzekający: Monika Rudzka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy referendarz sądowy jest właściwy do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, po tym jak Naczelny Sąd Administracyjny przekazał rozstrzygnięcie w tym zakresie do sądu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Referendarz sądowy jest właściwy do przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, nawet jeśli rozstrzygnięcie w tym zakresie zostało przekazane przez sąd wyższej instancji. Wynagrodzenie adwokata powinno być ustalone na podstawie stawek minimalnych określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości, powiększone o podatek VAT.Stan faktyczny
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej złożył adwokat A.Ż., który reprezentował skarżącego J.Ł. w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. Skarga skarżącego na decyzję Wojewody została oddalona. Adwokat wniósł skargę kasacyjną, która została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny, który przekazał rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów pomocy prawnej do sądu pierwszej instancji. Referendarz sądowy rozpoznał wniosek o przyznanie kosztów.Rozstrzygnięcie
Przyznano adwokatowi A.Ż. kwotę 439,20 zł tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu, w tym 79,20 zł podatku od towarów i usług.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A.Z., o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J.Ł. na decyzję Wojewody [....] z dnia 3 listopada 2006 roku Nr: RR. [....] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi A.Ż. wykonującemu zawód w Kancelarii Adwokackiej, ul. [....] , K., od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 439,20 zł (słownie: czterysta trzydzieści dziewięć złotych, dwadzieścia groszy) w tym 79,20 zł podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 sierpnia 2007 roku przyznane zostało dla skarżącego J.Ł. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu w sprawie skargi na decyzję Wojewody [....] z dnia 3 listopada 2006 roku Nr: [....] w przedmiocie umorzenia postępowania o wypłatę odszkodowania.
Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem z dnia 7 września 2007 roku Nr [....] wyznaczył do sprawy o sygn. II SA/Kr 157/07 dla J.Ł. pełnomocnika w osobie adwokata A.Ż. , wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [....] , któremu skarżący w dniu [....] 2007 roku udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa.
Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 30 listopada 2007 roku wydał wyrok, którym oddalił skargę J.Ł. na decyzję Wojewody [....]. Na rozprawie w dniu 30 listopada 2007 roku adwokat A.Ż. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną pomoc prawną, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały zapłacone. Pismem procesowym z dnia [....] 2007 roku pełnomocnik ponowił swój wniosek.
Adwokat A.Ż. sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze kasacyjnej zgłoszony został wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w postępowaniu kasacyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 stycznia 2009 r., sygn. akt I OSK 231/08 oddalił skargę kasacyjną, natomiast rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu zostało przekazane do rozpoznania przez sąd I instancji.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł, zaś w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej niż 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit "b").
W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (22 %).
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik brał udział w postępowaniu przed Sądem I instancji i należycie wywiązywał się z powierzonych obowiązków, następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną należało przyznać mu wynagrodzenie w wysokości 360 zł (240 zł + 120 zł), powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 79,20 zł na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" i § 18 ust. 1 pkt 2 lit "b", § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ze zmianami). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zmianami).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło