II SA/Kr 1575/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Sebastian Pietrzyk (spr.) Protokolant: sekretarz sądowy Joanna Biegalska – Ciepacz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2024 r. sprawy ze skargi W. C., H. U., R. K., G. S. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 11 października 2023 r. znak WI-I.7840.16.19.2023.SA w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. umarza postępowanie ze skargi G. S., III. zasądza od Wojewody Małopolskiego solidarnie na rzecz skarżących W. C., H. U., R. K. kwotę 500 (słownie: pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, IV. zwraca skarżącemu G. S. kwotę 500 (słownie: pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu. Przedmiotem skargi W. C., R. K. i H. U. jest decyzja Wojewody Małopolskiego z dnia 11 października 2023 roku, znak: WI-I.7840.16.19.2023.SA utrzymująca w mocy decyzję Starosty Nowotarskiego z dnia 9 marca 2023 r., znak: BA.6740.1.1322.2022.EJ, zatwierdzającą projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającej Inwestorowi: G. sp. z o.o., reprezentowanemu przez pełnomocnika: E. O.; pozwolenia na budowę zamierzenia inwestycyjnego pn.: budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami podziemnymi (...) wraz z instalacjami wewnętrznymi wewnątrz budynku: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji opadowej, elektryczną, słaboprądową, centralnego ogrzewania, oddymiania klatek schodowych, wentylacji mechanicznej, teletechniczną, a także wewnętrznymi instalacjami poza obrysem budynków: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, elektroenergetyczną, teletechniczną, oświetleniem terenu, śmietnikiem wolnostojącym (...), wewnętrznym układem komunikacyjnym z 6 miejscami postojowymi na terenie inwestycji oraz 92 miejscami postojowymi w garażach podziemnych, dojściami pieszymi, rampą zjazdową, zbiornikiem retencyjnym bezodpływowym, zbiornikiem przeciwpożarowym na działkach ewid. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], położonych w N. T., przy ul. [...]; zwanej dalej "inwestycją". Ponadto skargę na powyższą decyzję złożył także G. S., który następnie, za pismem z dnia 22 kwietnia 2024 roku wycofał swoją skargę. Powyższa decyzja została wydana w następujących okolicznościach. W dniu 15 września 2022 r. inwestor - G. Sp. z o.o., złożył do Starosty Nowotarskiego wniosek o udzielenie pozwolenia na realizację przedmiotowej inwestycji w N. T.. Starosta w dniu 29.09.2022 r., po wstępnym sprawdzeniu dokumentów formalnoprawnych, wezwał inwestora do uzupełnienia stwierdzonych braków i nieprawidłowości w terminie 21 dni od daty doręczenia ww. pisma. Pełnomocnik inwestora w dniu 07.11.2022 r. uzupełnił brakujące dokumenty, w związku z czym w dniu 23.11.2022 r. Starosta zawiadomił strony o przedmiocie postępowania oraz o możliwości wniesienia uwag lub zastrzeżeń w określonym terminie. W dniu 01.12.2022 r. uwagi wniósł W. C., podnosząc m.in., że projektowany budynek będzie negatywnie oddziaływał na jego nieruchomość, która zostanie całkowicie zasłonięta, inwestycja doprowadzi do wzmożonego ruchu drogowego, nazwa drogi jest inna na projekcie zagospodarowania terenu i decyzji na lokalizację zjazdu z drogi publicznej oraz że nie wyraża zgody na budowę przedmiotowej inwestycji. W dniu 07.12.2022 r. uwagi wniósł P. U., podnosząc m.in., że nazwa drogi jest inna na projekcie zagospodarowania terenu i decyzji na lokalizację zjazdu z drogi publicznej, jezdnia drogi publicznej nie spełnia wymogów szerokości dojazdu, planowana inwestycja całkowicie zablokuje drogę publiczną, wzrośnie hałas i zanieczyszczenie spalinami, na skrzyżowaniu dochodzi do częstych kolizji i wypadków, brak opracowania dotyczącego wpływu inwestycji na poziom wody w indywidualnych studniach, budynek spowoduje zacienienie sąsiedniej zabudowy oraz że projektowana inwestycja nie zabezpiecza interesów osób trzecich. W dniu 07.12.2022 r. uwagi wniosła H. U., podnosząc m.in., że projektowany budynek będzie negatywnie oddziaływał na jej nieruchomość, zasłaniał jej dom od strony wschodniej, inwestycja spowoduje wzmożony ruch na drodze, droga publiczna nie jest w stanie obsłużyć projektowanej inwestycji, nazwa drogi jest inna na projekcie zagospodarowania terenu i decyzji na lokalizację zjazdu z drogi publicznej oraz że nie wyraża zgody na budowę przedmiotowej inwestycji. W dniu 12.12.2022 r. uwagi wniosła R. K., podnosząc m.in., że nazwa drogi jest inna na projekcie zagospodarowania terenu i decyzji na lokalizację zjazdu z drogi publicznej, planowana inwestycja spowoduje znaczne zwiększenie ruchu na drodze publicznej, której parametry nie spełniają wymagań określonych w przepisach odrębnych, doprowadzi do paraliżu komunikacyjnego tej części miasta, pogorszy jakość powietrza w N. T., estetykę otoczenia, zmieni na gorsze charakter okolicy. Starosta Nowotarski postanowieniem z dnia 12.12.2022 r. wezwał inwestora do uzupełnienia braków (w tym odniesienia się do zastrzeżeń stron postępowania) w nieprzekraczalnym terminie do dnia 27.02.2023 r. W dniu 21.02.2023 r. pełnomocnik inwestora uzupełnił dokumentację projektową oraz odniósł się pokrótce do zastrzeżeń stron postępowania. W związku ze zmianą właściciela działki ewid. nr [...] pismem z dnia 22.02.2023 r. organ poinformował poprzednich właścicieli tej działki o utracie przez nich statusu stron postępowania. Zgodnie z art. 10 § 1 Kpa w dniu 22.02.2023 r. Starosta Nowotarski ponownie powiadomił strony, że mogą zapoznać się z dokumentami sprawy oraz wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów (składających się na całość dokumentacji projektowej). W dniu 27.02.2023 r. uwagi ponownie wnieśli H. U. i W. C., informując, że podtrzymują zarzuty podnoszone w pismach złożonych 01.12.2022 r. i 07.12.2022 r., wyłączając zarzut dotyczący błędnego opisu nazwy drogi publicznej. Działki inwestora (w części zainwestowanej), zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego NOWY TARG 27 (. ), zatwierdzonym uchwałą Rady Miasta N. T. Nr XLIX/437/2014 z dnia 12.11.2014 r. (Dz. Urz. Woj. Mał. z dnia 26.11.2014 r. poz. 6814), tekst jednolity: obwieszczenie Nr 1/2017 z dnia 27.02.2017 r. (Dz. U. Woj. Mał. z dnia 21.03.2017 r. poz. 1966) z późn. zm. położone są w terenach oznaczonych symbolami: 1MWU - tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami i 1Zi - tereny zieleni izolacyjnej. W terenach 1Zi zaprojektowano wyłącznie infrastrukturę techniczną związaną z projektowanym budynkiem, co jest zgodne z § 36 ust. 3 w/w planu miejscowego. Granicę z terenem 1KDG obsadzono pasem zieleni wysokiej (drzewa i krzewy) w celu ograniczenia do minimum zagrożeń związanych z hałasem, emisją odorów i pyłów, roznoszenia odpadów, zgodnie z dyspozycją zawartą w § 36 ust. 5. W § 24 przytoczonego planu miejscowego opisano warunki jakie powinna spełniać inwestycja zlokalizowana w terenach 1MWU. Przeznaczeniem podstawowym jest zabudowa wielorodzinna z usługami, zaś przeznaczeniem dopuszczalnym: usługi nieuciążliwe w parterach budynków mieszkalnych, place zabaw dla dzieci, zieleń urządzona, komunikacja wewnętrzna, parkingi, infrastruktura techniczna, budynki gospodarcze i garaże. Obowiązuje zakaz lokalizacji obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2. Projektowana inwestycja dotyczy budowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami podziemnymi, w którym będą znajdowały się wyłącznie lokale mieszkalne, bez części usługowej. Zaprojektowano również zieleń urządzoną, komunikację wewnętrzną, parkingi i infrastrukturę techniczną. Przyjęty w projekcie wskaźnik powierzchni zabudowy wynosi 36,78%, a wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej 30,9%. Budynek zaprojektowano w zabudowie wolnostojącej. Wysokość budynku mierzona od poziomu terenu do najwyższego punktu dachu wynosi 15,88 m. Dach zaprojektowano jako płaski o nachyleniu 1,5%. Elewacje budynku zaprojektowano w następujących kolorach: tynk biały, tynk jasny brązowy, płytka klinkierowa jasnoszara, płyta HPL jasnobrązowa. Nieprzekraczalne linie zabudowy dla terenu 1MWU wyznaczono 6 m od linii rozgraniczającej z terenami 2KKD, 3KDD oraz 20 m od linii rozgraniczającej z terenami 1KDGP, 1KDG. Projektowany budynek od strony północnej (od terenów 1KDG) zlokalizowano bezpośrednio przy nieprzekraczalnej linii zabudowy, zaś od strony zachodniej (od terenów 2KDD) budynek odsunięto od nieprzekraczalnej linii zabudowy. Zgodnie z § 24 ust. 7 w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dojazd do terenów 1MWU powinien odbywać się z terenów 2KDD i 3KDD. Dojazd zaprojektowano z terenu 2KDD, który przylega do terenu inwestycji. W/w plan określa zasady modernizacji, rozbudowy i budowy infrastruktury technicznej: • W zakresie zaopatrzenia w wodę: zaopatrzenie w wodę z miejskiej sieci wodociągowej, zlokalizowanej głównie w liniach rozgraniczających ulic oraz wodociągów lokalnych i indywidualnych ujęć wód (zaprojektowano instalację wodociągową z miejskiej sieci wodociągowej). • W zakresie zaopatrzenia w energię elektryczną - utrzymuje się istniejące sieci energetyczne oraz dopuszcza ich przebudowę i rozbudowę, w tym kablowanie istniejących sieci napowietrznych; dopuszcza się realizację nowych linii średniego i niskiego napięcia, dla których obowiązuje zachowanie strefy technicznej zgodnie z przepisami odrębnymi; dopuszcza się realizację stacji transformatorowych w zależności od potrzeb w terenach przeznaczonych pod zainwestowanie (zaprojektowano wewnętrzną instalację zalicznikową elektryczną kablem ziemnym do budynku). • W zakresie zaopatrzenia w ciepło: zaopatrzenie w ciepło z sieci ciepłowniczej oraz z indywidualnych źródeł ciepła (zaprojektowano ogrzewanie budynku z sieci ciepłowniczej). • W zakresie łączności telekomunikacyjnej: w granicach planu dopuszcza się lokalizację obiektów, urządzeń i sieci infrastruktury telekomunikacji, zgodnie z przepisami odrębnymi; obiekty, urządzenia i sieci infrastruktury telekomunikacji należy lokalizować stosownie do warunków wynikających ze szczegółowych rozwiązań technicznych niekolidujących z innymi ustaleniami planu (zaprojektowano instalację teletechniczną z istniejącej sieci). • W zakresie systemu odprowadzania i oczyszczania ścieków komunalnych: obowiązek przyłączenia do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej zabudowy istniejącej i nowo realizowanej (zaprojektowano instalację kanalizacji sanitarnej do istniejącej sieci); obowiązuje system odprowadzania wód opadowych i roztopowych do Czarnego Dunajca po ich podczyszczeniu zgodnie z przepisami odrębnymi; wymagana jest rozbudowa systemu kanalizacji opadowej oraz jej modernizacja stosownie do potrzeb, kanały opadowe należy prowadzić zgodnie z przepisami odrębnymi; dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych do gruntu na zasadach regulowanych przez przepisy odrębne (zaprojektowano instalację kanalizacji deszczowej do projektowanego zbiornika szczelnego bezodpływowego). Przedłożone rozwiązania projektowe są zgodne z ustaleniami w/w miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego N. (. Przedmiotowa inwestycja nie jest wymieniona w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. (Dz.U.2019.1839 z późn. zm.) w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - w związku z tym inwestycja nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgodnie z przepisami wynikającymi z ustawy z dnia 03.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Inwestycja nie jest położona w obszarach NATURA 2000 i ich bezpośrednim sąsiedztwie. Inwestor dysponuje nieruchomością na cele budowlane i uzyskał wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia, pozwolenia lub opinie innych organów. Kompletny projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany spełnia wymagania określone w art. 34 ust. 1 i 3 Prawa budowlanego; posiada wymagane opinie i uzgodnienia, zawiera informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także zaświadczenia, o których mowa w art. 12 ust. 7; został sporządzony i sprawdzony przez osoby legitymujące się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi. Projektanci i sprawdzający, zgodnie z art. 34 ust. 3d pkt 3 Prawa budowlanego, dołączyli oświadczenia o sporządzeniu projektu zagospodarowania terenu i projektu architektoniczno-budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W związku ze spełnieniem wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, Starosta Nowotarski decyzją nr 210/2023 z dnia 9 marca 2023 roku zatwierdził projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielił pozwolenia na budowę dla wskazanej inwestycji. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli R. K., H. U., P. U., W. C. i G. S.. Po rozpoznaniu sprawy w wyniku wniesionego odwołania Wojewoda Małopolski decyzją z dnia 11 października 2023 roku, znak: WI-I.7840.16.19.2023.SA utrzymał w mocy decyzję Starosty Nowotarskiego z dnia 9 marca 2023 r. W uzasadnieniu do wydanej decyzji Wojewoda wskazał, że przedłożony przez inwestora projekt budowlany został sporządzony zgodnie z wymogami zawartymi w Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (t.j. Dz.U.2022.1679), m.in.: wszystkie strony oraz załączniki projektu zostały ponumerowane kolejno; projekt sporządzono w czytelnej technice graficznej i oprawiono do formatu A4. Zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna. Inwestor złożył oświadczenie o posiadaniu tytułu prawnego do nieruchomości na cele budowlane, a projekt budowlany opracowany został przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia, co zostało potwierdzone kopiami decyzji o ich nadaniu. Załączona została informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (str. 5-11 załączników [tom III/III]). W projekcie budowlanym; zgodnie z wymogami art. 34 ust. 3 pkt 1 lit. e pb; zamieszczono informację o obszarze oddziaływania projektowanego obiektu (str. 40-48 i str 53-73 tom I/III). Organ pierwszej instancji prawidłowo wypełnił dyspozycję art. 35 ust. 1 ww. ustawy, w tym sprawdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego planu miejscowego, zgodność projektu zagospodarowania działki, opracowanego dla omawianego zamierzenia, z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Analiza zgromadzonych akt sprawy, w tym projektu budowlanego pozwala na stwierdzenie, że przedmiotowa inwestycja jest zgodna z obowiązującym planem miejscowym, a także wymaganiami ochrony środowiska (art. 35 ust. 1 pkt 1 pb). W wyniku przedmiotowych robót budowlanych, przy ul. [...] w N. T., na działkach nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] powstanie budynek mieszkalny wielorodzinny o pięciu kondygnacjach nadziemnych z garażem podziemnym jednokondygnacyjnym, wraz z infrastrukturą techniczną. Przedmiotowa inwestycja jest zgodna z obowiązującą na terenie mpzp. Inwestycja ma miejsce w terenie oznaczonym na rysunku plany symbolem MW/U.4 – zgodnie z § 24 ust. 2 i 3 mpzp: 2. Przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna z usługami; 3. Przeznaczenie dopuszczalne: usługi nieuciążliwe w parterach budynków mieszkalnych, place zabaw dla dzieci, zieleń urządzona, komunikacja wewnętrzna, parkingi, infrastruktura techniczna, budynki gospodarcze i garaże. oraz 1Zi – zgodnie z § 36 ust. 2 i 3 i 4 mpzp: 2. Przeznaczenie podstawowe: tereny zieleni izolacyjnej. 3. Przeznaczenie dopuszczalne: infrastruktura techniczna. 4. Na terenach 4Zi i 5Zi dopuszcza się możliwość wydzielenia dróg wewnętrznych o minimalnej szerokości 6 m oraz ciągów. Inwestycja spełnia zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu określone terenu 1MWU w § 24 ust. 5 mpzp. Powierzchnia zabudowy wynosi 1577,7 m2; co stanowi 36,8% powierzchni terenu i nie przekracza ustalonego 60%. Powierzchnia biologicznie czynna wynosi 1324,7 m2, (w tym, liczonej jako 100% – powierzchni zielonej na terenie oraz liczonej jako 50%: powierzchni zielonej na stropodachu nad garażem, śmietnikiem, rampą); co stanowi 30,9% powierzchni terenu i spełnia wymagane 25%. Wysokość projektowanego budynku mieszkalnego wynosi 15,88 m i nie przekracza ustalonej maksymalnej wysokość budynków mieszkalnych wielorodzinnych – 16 m. Dach budynku mieszkalnego i śmietnika jest płaski, elewacje budynków w kolorach jasnych, zgodnie z zasadami kształtowania zabudowy określonymi mpzp w § 24 ust. 5 pkt 5 i 8 mpzp. Dla inwestycji złożonej z 95 lokali mieszkalnych przewidziano 98 miejsc postojowych (w tym: 6 w terenie i 92 w garażu podziemnym); przestrzegając zasad obsługi parkingowej według wskaźnika zawartego w § 17 ust. 4 pkt 1 mpzp: minimum 1 stanowisko postojowe na 1 lokal mieszkalny (...). Nieprzekraczalne linie zabudowy dla terenu 1MWU wyznaczono 6 m od linii rozgraniczającej z terenami 2KKD, 3KDD oraz 20 m od linii rozgraniczającej z terenami 1KDGP, 1KDG. Projektowany budynek od strony północnej (od terenów 1KDG) zlokalizowano bezpośrednio przy nieprzekraczalnej linii zabudowy, zaś od strony zachodniej (od terenów 2KDD) budynek odsunięto od nieprzekraczalnej linii zabudowy. Zgodnie z § 24 ust. 7 mpzp, dojazd do terenów 1MWU powinien odbywać się z terenów 2KDD i 3KDD. Dojazd zaprojektowano z terenu 2KDD (ul. S. ), który przylega do terenu inwestycji. Niezależnie odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniach Wojewoda wskazał, że nie są one uzasadnione. W szczególności wskazał, że bezzasadny jest zarzut sporządzenia projektu budowlanego, niezgodnie z ustaleniami mpzp, poprzez zaprojektowanie chodnika w terenie oznaczonym w planie symbolem 1Zi (tereny zieleni izolacyjnej). Odnosząc się natomiast do zarzutów, dotyczących obsługi komunikacyjnej inwestycji wskazał, że układ komunikacji wewnętrznej został określony w nawiązaniu do istniejącej komunikacji zewnętrznej, którą stanowi droga publiczna nr [...] – gminna ul. [...] (działka nr [...]) poprzez zjazd, którego budowy nie objęto przedmiotową inwestycją. Niemniej jednak, Inwestor dołączył decyzję Burmistrza Miasta N. T. z 22 marca 2022 r., znak: DiT.7226.1.17.2022, na lokalizację zjazdu z drogi gminnej ul. [...] (str. 23-27 załączników). Szerokość zjazdu ustalono na nie mniej niż 4,5 m, w tym jezdnia szerokości: 3,0 m i obustronne pobocza: 0,75 m. Do decyzji dołączono załącznik graficzny. Ww. decyzja jest dowodem w sprawie i wiąże organy administracji publicznej. Odwołujący zakwestionowali ww. decyzję z 22 marca 2022 r. na lokalizację zjazdu z drogi gminnej ul. [...], jako wadliwą i podjętą bez odpowiednich analiz i konsultacji mieszkańców, których posesje znajdują się przy tej ulicy. Organ odwoławczy zauważa, co następuje. Kwestię dotyczącą utrzymania i korzystania z istniejącej drogi publicznej będącej w zarządzie Burmistrza Miasta N. T. reguluje udp i inne przepisy odrębne i nie podlega ona badaniu na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę. Odpowiadając na zarzut zaprojektowania obiektów w odległości naruszającej art. 43 udp, Wojewoda Małopolski stwierdził, że jest nieuzasadniony. Zgodnie z tabelą zamieszczoną w art. 43 ust. 1 udp obiekty budowlane przy drogach powinny być usytuowane w odległości od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi wojewódzkiej w terenie zabudowanym co najmniej: 8 m. Z rysunku projektu zagospodarowania terenu wynika, że projektowany zbiornik retencyjny na wody deszczowe jest usytuowany w wymaganej ww. przepisem odległości 8 m (co prawda nie zwymiarowano odległości, ale dokonany skalówką pomiar ją potwierdza) od zewnętrznej krawędzi jezdni drogi wojewódzkiej nr [...] – al. [...]. Ponadto, jak wskazano powyżej Zarząd Dróg Wojewódzkich w K. pismem z 14 listopada 2022 r. zaopiniował bez uwag przedstawione rozwiązania projektowe w zakresie lokalizacji inwestycji względem drogi wojewódzkiej. Dołączona przez Inwestora analiza nasłonecznienia i naturalnego oświetlenia (str. 54-74 projektu zagospodarowania terenu) – wskazuje, że inwestycja spełnia wymogi przewidziane w § 60 i § 13 wt. Należy podkreślić, że temat ten został bardzo szeroko wyjaśniony w materiale dowodowym przez autora projektu – mgr inż. arch. A. M. i sprawdzony przez mgr inż. arch. J. K., którzy posiadają uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do projektowania bez ograniczeń i którzy złożyli oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Prawidłowość lokalizacji pod względem przepisów p.poż. została potwierdzona przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych mgr inż. M. G., który 6 września 2022 r. uzgodnił projekt bez uwag. Jak już wyżej wspomniano, organy administracji architektoniczno-budowlanej nie są uprawnione do weryfikowania rozwiązań technicznych wynikających z wiedzy specjalistycznej (branżowej) – za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1517/09). Poza zakresem niniejszego postępowania, pozostaje natomiast wskazywane w odwołaniu obniżenie wartości działek Odwołujących. Tego rodzaju kwestia może być przedmiotem regulacji cywilnoprawnych, rozpoznawanych przez sądy powszechne. Analiza przedłożonego materiału dowodowego nie wykazała naruszenia prawa materialnego, które uprawniałoby organ administracji architektoniczno-budowlanej do zakwestionowania prawidłowości przedmiotowej inwestycji. Inwestycja nie narusza występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich. Skargi na powyższą decyzję Wojewody Małopolskiego wnieśli W. C., R. K. i H. U.. W. C., R. K. i H. U. w swojej skardze zarzucili naruszenie naszego interesu prawnego polegającego na pozbawieniu nas możliwości skutecznego wypowiadania się w postępowaniu na temat ww. inwestycji i zapobiegania jej negatywnym konsekwencjom. Zarzucili jej także naruszenie art. 30 Konstytucji RP gwarantującego równość wobec prawa oraz art. 5 Konstytucji, zgodnie z którym państwo zapewnia bezpieczeństwo obywateli i ochronę środowiska. W świetle powyższego wnieśli o uwzględnienie skargi, a co za tym idzie o umorzenie postępowania i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazali, że "tak zwana ul. [...] to niegdysiejsza wąska polna droga biegnąca wzdłuż wschodniej granicy os.. , którą po wyasfaltowaniu przed kilkunastu laty opatrzono znakiem drogi osiedlowej wraz z ograniczeniem prędkości do 30 km/h. Po kilku latach, bez jakiejkolwiek przebudowy - poszerzenia jezdni, budowy poboczy itp. - drogę osiedlową nazwano ulicą i uznano w ten sposób formalnie za drogę publiczną będącą w zarządzie władz miasta N. T.. Decyzja papierowa nie zmieniła w niczym tego, że na wąskiej jezdni z trudem wymijają się auta osobowe, zaś wy minięcie się większych pojazdów jest już zupełnie niemożliwe. Wystarczy jedna wizyta na tej "ulicy", by przekonać się, że zjazd, na którego budowę Burmistrz wydał zgodę, akceptując w ten sposób znaczne zwiększenie ruchu (zakłada się, że przy planowanym budynku wielorodzinnym powstanie 96 miejsc parkingowych oraz podziemne garaże) spowoduje poważne zagrożenia dla bezpieczeństwa użytkowników ulicy [...], albo wymusi jej przebudowę. W pierwszym przypadku naruszone zostają przepisy (art. 5 prawa budowlanego, par. 113 ust. 7 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie; Dz. U. Nr 43, poz. 430), zgodnie z którymi wyjazd z drogi do obiektu i wjazd na drogę nie mogą być usytuowane w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. W przypadku drugim - przebudowa drogi - wymagane jest zezwolenie na budowę, a co za tym idzie, zgodnie z paragrafem 28 ust. 2 prawa budowlanego, zasięgnięcie opinii stron, w tym przypadku mieszkańców, których działki sąsiadują z przebudowywaną drogą. W swoich uwagach do projektowanej inwestycji od początku domagali się fachowej, eksperckiej oceny obecnego stanu "ulicy" S. oraz wpływu przyszłej inwestycji na bezpieczeństwo ruchu drogowego na niej i na bezpośrednio z nią i przyszłą inwestycją połączonej Alei T. - głównej arterii miasta." Niezależnie skargę na decyzję Wojewody wniósł także G. S., który za pismem z dnia 22 kwietnia 2024 roku wycofał swoją skargę. W odpowiedzi na skargi Wojewoda Małopolski wniósł o ich oddalenie z racji ich bezzasadności. Ponadto do sprawy zgłosiła się spółka R. spółka komandytowa z siedzibą w N. T., wskazując, że Starosta Nowotarski decyzją z dnia 12 stycznia 2024 roku przeniósł na tę spółkę pozwolenie na budowę zatwierdzone decyzją Starosty Nowotarskiego z dnia 9 marca 2023 r., znak: BA.6740.1.1322.2022.EJ, zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczno-budowlany oraz udzielającej Inwestorowi: G. sp. z o.o., reprezentowanemu przez pełnomocnika: E. O.; pozwolenia na budowę zamierzenia inwestycyjnego pn.: budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami podziemnymi (...) wraz z instalacjami wewnętrznymi wewnątrz budynku: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji opadowej, elektryczną, słaboprądową, centralnego ogrzewania, oddymiania klatek schodowych, wentylacji mechanicznej, teletechniczną, a także wewnętrznymi instalacjami poza obrysem budynków: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, elektroenergetyczną, teletechniczną, oświetleniem terenu, śmietnikiem wolnostojącym (...), wewnętrznym układem komunikacyjnym z 6 miejscami postojowymi na terenie inwestycji oraz 92 miejscami postojowymi w garażach podziemnych, dojściami pieszymi, rampą zjazdową, zbiornikiem retencyjnym bezodpływowym, zbiornikiem przeciwpożarowym na działkach ewid. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], położonych w N. T., przy ul. [...] i utrzymane w mocy decyzją Wojewody Małopolskiego z dnia 11 października 2023 roku, znak: WI-I.7840.16.19.2023.SA. Sąd postanowieniem z dnia 29 maja 2024 roku dopuścił spółkę do udziału w sprawie. Spółka wniosła o oddalenie skargi ze względu na jej bezzasadność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje. Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). W myśl art. 145 § 1 pkt 1) p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wskazać również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. uzasadnienie do wyroku NSA z 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Skarga podlega uwzględnieniu, aczkolwiek nie ze względu na podniesione w niej zarzuty. Przedmiotowa sprawa dotyczy udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji pn. budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami podziemnymi (...) wraz z instalacjami wewnętrznymi wewnątrz budynku: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji opadowej, elektryczną, słaboprądową, centralnego ogrzewania, oddymiania klatek schodowych, wentylacji mechanicznej, teletechniczną, a także wewnętrznymi instalacjami poza obrysem budynków: wodociągową, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, elektroenergetyczną, teletechniczną, oświetleniem terenu, śmietnikiem wolnostojącym (...), wewnętrznym układem komunikacyjnym z 6 miejscami postojowymi na terenie inwestycji oraz 92 miejscami postojowymi w garażach podziemnych, dojściami pieszymi, rampą zjazdową, zbiornikiem retencyjnym bezodpływowym, zbiornikiem przeciwpożarowym na działkach ewid. nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], położonych w N. T., przy ul. [...]; zwanej też dalej "inwestycją" Na gruncie niniejszej sprawy, która dotyczy pozwolenia na budowę organ był zatem zobligowany, w świetle art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 682) – dalej jako "PrBud" zweryfikować: 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: a) (uchylona), b) (uchylona), c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego, d) (uchylona); 3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10; 4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru; 4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru. 5) (uchylony). Analiza akt sprawy oraz przede wszystkim uzasadnienia zaskarżonej decyzji zarówno II jak i I instancji prowadzi jednak do wniosku, że w tym zakresie organy nie uczyniły zadość spoczywających na nich obowiązkom. Przede wszystkim należy wskazać, że treść złożonego przez inwestora wniosku prowadzi do konkluzji, że przedmiotowa inwestycja jest niezgodna z ustaleniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. uchwały Nr XLIX/437/2014 Rady Miasta N. T. z dnia 12 listopada 2014 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] (G. (Dz. Urz. Województwa Małopolskiego z 2014 r., poz. 6814), zmienionej uchwałą Nr XXX/274/2016 Rady Miasta N. T. z dnia 5 grudnia 2016 r., w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] (G. ) (Dz. Urz. Województwa Małopolskiego z 2016 r., poz. 7531) – tekst jednolity: Dz. Urz. Województwa Małopolskiego z 21 marca 2017 roku, poz. 1966 – dalej też jako "mpzp", "plan miejscowy". Niezgodność z planem miejscowym dotyczy dwóch istotnych elementów. Po pierwsze niezachowania wymaganej planem miejscowym minimalnej powierzchni biologicznie czynnej dla inwestycji, a po drugie naruszenia przez inwestycję w części w jakiej zlokalizowana jest na terenach przeznaczonych pod tereny zieleni izolacyjnej 1Zi (§ 1ust. 3 pkt. 7) mpzp) zapisów dotyczących warunków i zasad zagospodarowania terenu na tym obszarze. W pierwszej kolejności odnosząc się do wymagań związanych z powierzchnią biologicznie czynną należy wskazać, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest na obszarze, który zgodnie z zapisami planu miejscowego objęty jest dwoma różnymi przeznaczeniami. Północna część terenu inwestycji o szerokości około 11 – 12 metrów, znajduje się w obszarze przeznaczonym pod tereny zieleni izolacyjnej (§ 1 ust. 3 pkt. 7) i § 3 ust. 1 pkt. 9) mpzp) – oznaczone symbolem 1Zi. Pozostała przeważająca część terenu inwestycji znajduje się obszarze przeznaczonym w planie miejscowym tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami – oznaczone symbolem 1MWU (§ 1 ust. 3 pkt. 7) i § 3 ust. 1 pkt. 4) mpzp) (por. też k. 51 i k. 53 projekt zagospodarowania terenu – projekt budowlany). Jakkolwiek nie ma żadnych przeszkód formalnych, aby inwestycja była zlokalizowana na terenach o różnym przeznaczeniu w planie miejscowym, to jednakże w takiej sytuacji konieczne jest zachowanie w projekcie wymagań, a ściślej warunków i zasad zagospodarowania terenu obowiązujących dla poszczególnych różnych przeznaczeń w planie miejscowym w odniesieniu do danej części terenu inwestycji, która objęta danym przeznaczeniem. Oznacza to także, że bilans terenu dla danej części inwestycji, która zawiera się w jednym przeznaczeniu w planie miejscowym czy to w zakresie w jakim dotyczy powierzchni zabudowy, czy powierzchni biologicznie czynnej musi być zachowany i spełniać warunki przewidziane w planie miejscowym dla odpowiednich różnych przeznaczeń. Innymi słowy część inwestycji, która zlokalizowana jest w terenach zieleni izolacyjnej (1Zi) musi spełniać przewidziane w planie warunków i zasad zagospodarowania terenu dla tych terenów, podobnie dotyczy to terenów zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z usługami (1MWU). Powyższe dotyczy zarówno zachowania zgodności z przeznaczeniem podstawowym i dopuszczalnym, jak i zachowanie wynikających z treści planu miejscowego zasad zagospodarowania, w tym parametrów zabudowy czy powierzchni biologicznie czynnej. Stosownie do zapisów § 24 ust. 1 i ust. 5 pkt. 1 i 2 planu miejscowego: 1. Numery i symbole terenów: 1MWU o powierzchni 3,83 ha, 2MWU o powierzchni 2,76 ha 5. Zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu: 1) maksymalny wskaźnik powierzchni zabudowy – 60%; 2) minimalny wskaźnik powierzchni terenu biologicznie czynnej - 25%; Jak wynika z przytoczonego zapisu planu miejscowego w terenach 1MWU minimalny wskaźnik powierzchni terenu biologicznie czynnej wynosi 25%. Powierzchnia całego terenu opracowania objętego wnioskiem wynosi 5102,1 m2, przy czym powierzchnia działek w ramach terenu 1MWU wynosi 4289,8 m2, natomiast powierzchnia działek w ramach terenu 1Zi wynosi 769,2 m2, (por. wyliczenia projektanta k. 34 i 51 projektu zagospodarowania terenu – projektu budowlanego). Jednakże suma powierzchni działek w ramach terenu 1MWU (4289,8 m2) i w ramach terenu 1Zi (769,2 m2) bynajmniej nie wynosi tyle ile wskazano w bilansie. Faktycznie bowiem suma tych powierzchni wynosi 5059 m2, a nie jak wskazano w bilansie 5102,1 m2 (por. wyliczenia projektanta k. 34 i 51 projektu zagospodarowania terenu – projektu budowlanego). Różnica wynosi 43,1 m2. Następnie należy odnieść się do bilansu terenu zawartego w projekcie zagospodarowania terenu – projekcie budowlanym. Co do bilansu terenu 1MMWU. W projekcie wskazano, że powierzchnia zabudowy wynosi 1577,7 m2, powierzchnia biologicznie czynna wynosi 1324,7 m2 – przy czym powierzchnia biologicznie czynna 100% - 769,7 m2, natomiast powierzchnia biologicznie czynna 50% (nad garażem, śmietnikiem, rampą) wynosi 555,0 m2. Wykazana natomiast powierzchnia utwardzona (powierzchnia dróg, dojazdów, parkingów i dojść) łącznie wynosi 795,2 m2. Skoro jak wynika z treści bilansu i również projektu zagospodarowania terenu w terenie przeznaczonym w planie miejscowym pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinnej z usługami (1MWU) w ramach projektowanej inwestycji znajdują się jedynie powierzchnia zabudowy, powierzchnia biologicznie czynna oraz powierzchnia utwardzona (powierzchnia dróg, dojazdów, parkingów i dojść), to trzeba wskazać, że zsumowanie tych wszystkich powierzchni zawierających się w terenach 1MWU nie daje wyniku 4289,8 m2 (jak wskazano w tym samym projekcie, w tej samej części – w danych inwestycji), lecz suma ta wynosi 3697,6 m2, uwzględniając przy tym powierzchnię biologicznie czynną 50%, którą która jest liczona w połowie to suma wszystkich powierzchni wynosi 4252,6 m2. Różnica wynosi zatem ok. 37,2 m2. Z powyższego wynikają pewne usterki i uchybienia sporządzonego bilansu terenu, które są dostrzegalne już tylko na poziomie podstawowych działań arytmetycznych. Dalej należy wskazać, że nieprawidłowe są wyliczenia, to jest sumowanie i bilansowanie powierzchni biologicznie czynnej. Odnosząc się do tych wyliczeń, sumowań i bilansowania trzeba jednak w pierwszej kolejności przypomnieć, że bilansowanie następuje niezależnie co do terenów o różnych przeznaczeniach. Ponadto zgodnie z § 3 pkt. 22) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2022 roku, poz. 1225) – dalej jako rozpWT, przez teren biologicznie czynny należy rozumieć teren o nawierzchni urządzonej w sposób zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych, a także 50% powierzchni tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią oraz innych powierzchni zapewniających naturalną wegetację roślin, o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2, oraz wodę powierzchniową na tym terenie. Z powołanego przepisu wynika, że wyliczenie powierzchni terenu biologicznie czynnego w ramach inwestycji jest warunkowane tym, czy dany teren (1) stanowi nawierzchnię urządzonej w sposób zapewniający naturalną wegetację roślin i retencję wód opadowych, czy też chodzi o (2) powierzchnię tarasów i stropodachów z taką nawierzchnią oraz innych powierzchni zapewniających naturalną wegetację roślin, o powierzchni nie mniejszej niż 10 m2, oraz wodę powierzchniową na tym terenie. W tym pierwszym przypadku teren biologicznie czynny do bilansu zalicza się całą powierzchnię tego terenu (biologicznie czynnego), natomiast w tym drugim przypadku do bilansu zalicza się połowę powierzchnię tego terenu (biologicznie czynnego). Oznacza to przykładowo, że jeżeli w bilansie uwzględniono jako powierzchnię biologicznie czynną nad śmietnikiem, przyjmując w związku z tym, że stanowi ona powierzchnię biologicznie czynną w 50% (stosownie do zapisów § z § 3 pkt. 22) rozpWT; por. wyliczenia i wyjaśnienia projektanta na k. 34 i 51 projektu zagospodarowania terenu – projektu budowlanego), to do bilansu całego terenu – ta powierzchnia biologicznie czynna może być zaliczona jedynie w połowie (50%). W taki sposób też – prawidłowy – powierzchnia śmietnika została zbilansowana (por. k. 34 projektu zagospodarowania terenu – projektu budowlanego oraz k. 53 projektu architektoniczno – budowlanego). Jako tereny zaliczone do powierzchni biologicznie czynnej bilansowanej na poziomie 50% zaliczono powierzchnie nad dwiema rampami zjazdowymi. Pierwsza powierzchnia nad rampą zjazdową wynosi 53,80 m2, natomiast druga powierzchnia nad rampą zjazdową wynosi 65,7 m2 (powierzchnia biologiczna 50% - por. k. 34 projektu zagospodarowania terenu – projektu budowlanego). Analiza jednak projektu zagospodarowania terenu – mapa do celów projektów (por. k. 51 projektu zagospodarowania terenu – projektu budowlanego) prowadzi do wniosku, że inwestycja obejmuje tylko jedną rampę zjazdową. Tylko jedna rampa zjazdowa jest ujęta jest także w projekcie architektoniczno – budowlanym co jest widoczne zarówno na poziomie -1 oraz na poziomie 0 (por. k. 51 oraz 53 projektu architektoniczno – budowlanego). Dla porządku należy tutaj wskazać, że jakkolwiek na poziomie -1 znajdują się dwa garaże, które mają niezależne wjazdy, to jednak wjazdy te dostępne są z tej samej jednak drogi, która prowadzi z poziomu 0 do poziomu -1 i droga zaczyna się jedną tylko rampą, która jest zlokalizowana na terenie inwestycji, co jak wskazano wprost wynika z projektu zagospodarowania terenu. Wobec tego bezzasadne i wadliwe jest wliczanie do bilansu terenu, jako powierzchni biologicznie czynnej powierzchni 50% nad dwiema różnymi rampami zjazdowymi, skoro w projekcie przewidziana jest tylko jest tylko jedna rampa zjazdowa. To oznacza, że zawarte w bilansie terenu wyliczenia tej powierzchni są wadliwe. Reasumując powyższe należy wskazać, że w sposób wadliwy został sporządzony bilans terenu, w zakresie w jakim dotyczy on zbilansowania terenów biologicznie czynnych. To z kolei rzutuje bezpośrednio na ostateczne wyniki bilansu całego terenu. Prawidłowo natomiast sporządzony bilans w dalszej kolejności stanowi podstawę dla ocenę zgodności tego bilansu z zapisami obowiązującego na tym obszarze planu miejscowego. Niezależnie od nieprawidłowości związanej z bilansowaniem terenu, należy zwrócić uwagę, że niezgodne z planem miejscowym jest zagospodarowanie tej części inwestycji, która znajduje się w terenach przeznaczonych pod tereny zieleni izolacyjnej – 1Zi. Zgodnie z zapisami § 36 mpzp: "1. Numery i symbole terenów: 1Zi o powierzchni 0,20 ha, 2Zi o powierzchni 0,08 ha, 3Zi o powierzchni 0,18 ha, 4Zi o powierzchni 0,08 ha, 5Zi o powierzchni 0,08 ha. 2. Przeznaczenie podstawowe: tereny zieleni izolacyjnej. 3. Przeznaczenie dopuszczalne: infrastruktura techniczna. 4.Na terenach 4Zi i 5Zi dopuszcza się możliwość wydzielenia dróg wewnętrznych o minimalnej szerokości 6 m oraz ciągów pieszo-jezdnych umożliwiających połączenie komunikacyjne terenów 6U i 2UC z terenem 4KDD. 5. Granicę z terenem 1KDGP, 1KDG, 4KDD należy obsadzić pasem zieleni wysokiej (drzewa i krzewy) w celu ograniczenia do minimum zagrożeń związanych z hałasem, emisją odorów i pyłów, roznoszenia odpadów. 6. Zasady kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu: 1) zakaz zabudowy z wyłączeniem obiektów, o których mowa w § 35 ust. 3." Stosownie natomiast do zapisów § 2 pkt. 11 mpzp: "ilekroć mowa w uchwale o infrastrukturze technicznej - należy przez to rozumieć sieci i urządzenia, związane z: a) zaopatrzeniem w energię elektryczną, b) zaopatrzeniem w gaz, c) zaopatrzeniem w wodę, d) odprowadzeniem ścieków sanitarnych i deszczowych, e) zapewnieniem dostępu do usług telekomunikacyjnych, f) zaopatrzeniem w ciepło;" W myśl przepisu § 9 mpzp: 1. W granicach obszaru objętego planem dopuszcza się: lokalizację obiektów, sieci i urządzeń infrastruktury technicznej w zakresie: zaopatrzenia w wodę, odprowadzenia ścieków sanitarnych i deszczowych, zaopatrzenia w gaz, energię elektryczną, łączność telekomunikacyjną, ciepło, pod warunkiem spełnienia wymagań określonych w przepisach odrębnych. 2. Obowiązuje uwzględnienie, przy rozbudowie istniejących budynków oraz budowie nowych, przebiegu obiektów sieciowych infrastruktury technicznej, a także ich stref. 3. Obiekty, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej, niewyznaczone na rysunku planu, należy lokalizować głównie w liniach rozgraniczających dróg. Dopuszcza się lokalizację infrastruktury technicznej poza obszarami wyznaczonymi przez linie rozgraniczające dróg, w sposób niekolidujący z docelowym przeznaczeniem działek." Z przytoczonych powyżej zapisów planu miejscowego wynika, że w obszarze obejmującym tereny zieleni izolacyjnej – 1Zi nie jest dopuszczalne lokalizowanie jakichkolwiek innych obiektów czy urządzeń niż tych tylko, które stanowią infrastrukturę techniczną przez to rozumieć sieci i urządzenia, związane z: a) zaopatrzeniem w energię elektryczną, b) zaopatrzeniem w gaz, c) zaopatrzeniem w wodę, d) odprowadzeniem ścieków sanitarnych i deszczowych, e) zapewnieniem dostępu do usług telekomunikacyjnych, f) zaopatrzeniem w ciepło (por. § 36 ust. 3 w zw. z § 2 pkt. 11 mpzp). Takiej infrastruktury technicznej natomiast nie stanowi zbiornik retencyjny bezodpływowy, który w połowie jest zlokalizowany w terenie 1Zi. Zbiornik ten, który jest bezodpływowy nie może być kwalifikowany jako element sieci ani jako urządzenie, który służy do odprowadzania ścieków sanitarnych czy deszczowych. To natomiast oznacza, że w tym zakresie zatwierdzony projekt jest niezgodny z planem miejscowym. Niezgodność natomiast inwestycji z planem miejscowym stanowi podstawę do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę (por. art. 35 ust. 5 pkt. 1) PrBud w zw. z art. 35 ust. 3 PrBud w zw. z art. 35 ust. 1 pkt. 1) lit. a) PrBud), i stanowi samoistnie o zasadności uchylenia zaskarżonej decyzji. Niezależnie od powyższego należy także wskazać, że projektowany budynek mieszkalny o pięciu kondygnacjach nadziemnych kwalifikuje się do budynków średniowysokich (por. k. 38 projektu zagospodarowania terenu). Ponadto zgodnie z treścią projektu architektoniczno – budowlanego projektowany budynek mieszkalny wielorodzinny z garażem podziemnym, charakteryzowany jest kategorią zagrożenia przeciwpożarowego ludzi ZL. W budynku tym zaprojektowano wydzielone strefy pożarowe, kwalifikowane jako PM. Budynek ze względu na przeznaczenie i sposób użytkowania zakwalifikowano do kategorii zagrożenia ludzi ZL IV. Natomiast kondygnacja garażu podziemnego oraz wydzielone zespoły komórek lokatorskich i pom. Pomocniczych zakwalifikowano do kategorii PM. W części podziemnej -1 znajdują się dwa garaże, które mają powierzchnię wewnętrzną odpowiednio 1149 m2 (garaż lewy) i 1284 m2 (garaż prawy) (por. k. 75 – 76 projektu architektoniczno – budowlanego). Zgodnie natomiast z § 3 ust. 1 pkt. 2), pkt. 5 i pkt. 6) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 września 2021 roku w sprawie uzgadniania projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. z 2021 roku, poz. 1722), który ma zastosowanie w niniejszej sprawy na podstawie § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 sierpnia 2023 roku w sprawie uzgadniania projektu zagospodarowania działki lub terenu, projektu architektoniczno-budowlanego, projektu technicznego oraz projektu urządzenia przeciwpożarowego pod względem zgodności z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. z 2023 roku, poz. 1563), obiektami budowlanymi istotnymi ze względu na konieczność zapewnienia ochrony życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem, których projekty zagospodarowania działki lub terenu, projekty architektoniczno-budowlane oraz projekty techniczne wymagają uzgodnienia, są: 2) budynek średniowysoki (SW), wysoki (W) lub wysokościowy (WW), zawierający strefę pożarową zakwalifikowaną do kategorii zagrożenia ludzi ZL III lub ZL IV. 5) obiekt budowlany zawierający strefę pożarową PM, wolnostojące urządzenie technologiczne lub zbiornik poza budynkami, silos oraz plac składowy albo wiata, jeżeli zachodzi co najmniej jeden z następujących warunków: a) powierzchnia strefy pożarowej PM przekracza 1000 m2 i gęstość obciążenia ogniowego przekracza 500 MJ/m2, b) łączna powierzchnia stref pożarowych PM w obiekcie budowlanym przekracza 2000 m2 i gęstość obciążenia ogniowego w tych strefach w przeliczeniu na ich łączną powierzchnię przekracza 500 MJ/m2, c) powierzchnia strefy pożarowej PM przekracza 5000 m2, d) występuje zagrożenie wybuchem; 6) garaż: a) wielokondygnacyjny, b) jednokondygnacyjny zamknięty, wymagający zastosowania urządzenia oddymiającego lub stałego samoczynnego urządzenia gaśniczego wodnego, c) zawierający w strefie pożarowej stanowiska postojowe przeznaczone dla więcej niż 20 samochodów na stanowiskach wielopoziomowych; W świetle przywołanych przepisów projekt zagospodarowania terenu, projekt architektoniczno-budowlany oraz projekt techniczny dla przedmiotowej inwestycji powinien być stosownie do zapisów art. 6f ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o ochronie przeciwpożarowej (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 275 ze zm.) uzgodniony przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej. Tymczasem przedmiotowy projekt nie został uzgodniony przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej. Przedmiotowy projekt i to wyłącznie w odniesieniu do projektu zagospodarowania terenu został natomiast uznany za zgodny z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych mgr. inż. M. G. (por. k. 51 projektu zagospodarowania terenu), co jednak w świetle przytoczonych przepisów jest niewystarczające. Na marginesie natomiast uznania przez mgr. inż. M. G. projektu zagospodarowania terenu za zgodny z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, to trzeba zwrócić uwagę na istotną wątpliwość. Mianowicie zgodność projektu zagospodarowania terenu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej została przez rzeczoznawcę stwierdzona w dniu 6 września 2022 roku. Jednakże sam projekt zagospodarowania terenu został sporządzony później, to jest dopiero w lutym 2023 roku, co wynika bezpośrednio z treści planu zagospodarowania terenu (por. k. 51 projektu zagospodarowania terenu). Trzeba przy tym podkreślić, że projekt zagospodarowania terenu sporządzony w lutym 2023 roku różni się od poprzedniej wersji projektu. W związku z tym, w ocenie Sądu, również i to zatwierdzenie dokonane przed datą faktycznego projekt zagospodarowania terenu nie może być skuteczne. Powyższe stanowi także podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W kontekście jeszcze powyższych uchybień należy wskazać, że w świetle przytoczonego powyżej art. 35 ust. 1 pkt. 1) PrBud organ jest zobligowany do zbadania zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Zbadanie tej zgodności musi obejmować, co najmniej zweryfikowanie przez organ czy inwestycja zachowuje parametry i uwzględnia zasady zagospodarowania przewidziane w obowiązującym planie miejscowym. Analiza natomiast uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, że takiej analizy organ nie przeprowadził, lecz oparł się wyłącznie na danych i wyjaśnieniach inwestora bez samodzielnej jednak analizy projektu przynajmniej na poziomie jego zgodności z ustaleniami planu miejscowego. Powielanie, względnie bezkrytyczne opieranie się na wyjaśnieniach inwestora w uzasadnieniu do wydanej decyzji, czy przytaczanie danych i parametrów zawartych w projekcie zagospodarowania terenu bez ich weryfikacji i zestawienia z zapisami planu miejscowego nie może stanowić o poprawnym w świetle art. 35 ust. 1 PrBud. Trzeba przypomnieć też, że stosownie do zapisów art. 35 ust. 3 PrBud w razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Ponadto zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego ustawy (t.j. Dz. U. z 2023 roku, poz. 775 ) dalej jako – "K.p.a." w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Stosownie do art. 77 § 1 K.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Natomiast w myśl art. 80 K.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Rozpoznając sprawę organ w pierwszej kolejności powinien ustalić w sposób wyczerpujący i dokładny stan faktyczny, a następnie dokonać jego oceny prawnej (por. uzasadnienia do wyroków: NSA z dnia 9 lutego 2011 r., sygn. II OSK 263/10, NSA z dnia 11 czerwca 2013 roku, sygn. II OSK 2417/12). Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy stanowi warunek konieczny do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Niewyjaśnienie lub niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy może prowadzić do wydania wadliwej decyzji. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy i okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego. Realizując zasadę prawdy obiektywnej, na podstawie art. 7 i 77 § 1 K.p.a., organ jest zobowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zakres i przedmiot postępowania wyjaśniającego determinują przepisy prawa materialnego, bowiem to normy prawa materialnego przesądzają o przedmiocie sprawy i okolicznościach prawnie istotnych. W postępowaniu wyjaśniającym należy również uwzględnić specyfikę danej sprawy - inność i odrębność okoliczności, które stanowią o stanie faktycznym. Zatem przedmiot sprawy determinuje zakres postępowania wyjaśniającego (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 19 maja 2021, sygn. I OSK 251/21). Określenie w jakim obszarze i w jakim zakresie konieczne jest ustalenie w sprawie istotnych okoliczności faktycznych jest uwarunkowane przez normy prawne, które organ w sprawie będzie stosował. Organ powinien zatem w sposób adekwatny do potrzeb ustalić stan faktyczny i nie pozostawić żadnych niewyjaśnionych istotnych dla sprawy okoliczności. Dokonana natomiast przez organ ocena zgromadzonego materiału została przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów (art. 80 K.p.a.), a motywy którymi kierował się organ powinny zostać szczegółowo wyjaśnione w uzasadnieniu do wydanej decyzji. Trudno natomiast mówić o prawidłowym w świetle powołanych powyżej przepisów załatwieniu sprawy przez organ, skoro ograniczył się on w istocie do powielenia fragmentów projektu bez sprawdzenia nawet chociażby na poziomie rachunkowym wielkości, które sam organ przecież przytacza w uzasadnieniu do wydanej decyzji (por. s. 5 uzasadnienia decyzji Wojewody). Jak wskazano natomiast powyżej błędy rachunkowe pojawiają się już na poziomie danych inwestycji. Przykładowo z danych zaprezentowanych w bilansie wynika, że powierzchnia całego terenu opracowania objętego wnioskiem wynosi 5102,1 m2, przy czym powierzchnia działek w ramach terenu 1MWU wynosi 4289,8 m2, natomiast powierzchnia działek w ramach terenu 1Zi wynosi 769,2 m2, (por. wyliczenia projektanta k. 34 i 51 projektu zagospodarowania terenu – projektu budowlanego). Rozbieżności w podawanych wielkościach w ramach bilansu są także widoczne, gdy przeanalizuje się poszczególne elementy bilansu, na co zwrócono już uwagę powyżej. Ponadto stosownie do art. 35 ust. 1 pkt. 3a) lit. a) PrBud Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza dołączenie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń. Jak wskazano powyżej przedmiotowy projekt zagospodarowania terenu, projekt architektoniczno-budowlany oraz projekt techniczny dla przedmiotowej inwestycji wymagał stosownie do zapisów art. 6f ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 roku o ochronie przeciwpożarowej (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 275 ze zm.) uzgodnienia przez komendanta wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, czego nie dostrzegły organy pomimo znajdującej się w treści projektu architektoniczno – budowlanego oraz projektu zagospodarowania terenu informacji na temat kwalifikacji budynku i kategorii zagrożenia znajdujących się w nim stref pożarowych kategorii zagrożenia ludzi ZL IV. Nieuzyskanie natomiast niezbędnego uzgodnienia stanowi podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu natomiast nie są uzasadnione zarzuty podnoszone w skardze Skarżących. Trzeba zwrócić uwagę, że podnoszone w skardze zarzuty koncentrowały się w zasadzie wyłącznie na możliwym zagrożeniu, który przedmiotowa inwestycja miałaby powodować dla bezpieczeństwa użytkowników ulicy [...], względnie inwestycja ta miałaby wymusić przebudowę ulicy [...]. Ponadto podnosili zarzutu związane z nieprawidłowym usytuowaniem wyjazd z drogi do obiektu i wjazdu na drogę, które w ocenie Skarżących nie mogą być usytuowane w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. Zarzuty te o tyle są pozbawione podstaw, że nie odnoszą się w istocie do zaskarżonej decyzji ani zatwierdzonego tą decyzją projektu architektoniczno – budowlanego. Kwestie związane z bezpieczeństwem ruchu drogowego na ulicy [...], jak również potencjalna konieczność remontu czy też przebudowy tej drogi wykraczają poza ramy niniejszej sprawy. Podobnie wykracza poza ramy przedmiotowej sprawy kwestia lokalizacji zjazdu indywidualnego z drogi gminnej ulicy [...] na teren inwestycji. Odnośnie zjazdu można wskazać, że decyzją z dnia 22 marca 2022 roku, znak: DiT.7226.1.17.2022 Burmistrz Miasta N. T. wydał zezwolenie na lokalizację przedmiotowego zjazdu. Wskazana decyzja jest ostateczna. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. oraz art. 135 p.p.s.a. w pkt. I i III uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 p.p.s.a. (zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw) oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty w wysokości 500 zł składa się uiszczony przez skarżących wpis od skargi. Odnosząc się natomiast do wycofanej skargi wniesionej przez G. S. należy wskazać, że zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżący G. S. skutecznie cofnął skargę. Sąd nie dostrzegł bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje obejścia przepisów prawa, ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z tego też względu Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne wywołane skargą G. S. (pkt II sentencji). O zwrocie G. S. uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 500 zł (pkt. IV sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.