II SA/Kr 1591/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skarg W. C. , A. C. i Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 13 października 2016 r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: oddalić ponowny wniosek W. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący W. C. na rozprawie w dniu 7 czerwca 2017 r ( k - 548) złożył ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem ma prawo składać taki wniosek na każdym etapie postepowania. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wniosek nie mógł zostać uwzględniony, bowiem skarżący nie podniósł żadnych konkretnych i istotnych okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku. Zapytany na rozprawie w dniu 7 czerwca 2017 r czy zmieniły się okoliczności związane z dotychczas złożonym i rozpoznanym przez Sąd wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - skarżący nie udzielił odpowiedzi, podnosząc jedynie, że ma prawo składać taki wniosek. Postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r Sąd oddalił wniosek W. C. złożony w piśmie z dnia 29 grudnia 2016 r o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Okoliczności, jakie wzięto pod uwagę rozpoznając ten wniosek nie zmieniły się, dlatego należy podtrzymać i przypomnieć dotychczasową argumentację, która jest aktualna. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, Lex Omega nr 1166174 oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12, Lex Omega nr 1137672). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do tak ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2012r., sygn. akt II OSK 768/12, Lex Omega nr 1145639). Zauważyć też należy, że o przesłance jaką jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, jeśli rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn. akt II OZ 327/12, Lex Omega nr 1145709). Tym bardziej zaś nie można wstrzymać wykonania decyzji w sytuacji, gdy strona – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – nie przedstawiła żadnych argumentów, które miałyby przemawiać za udzieleniem ochrony tymczasowej. Biorąc powyższe pod uwagę należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wobec braku wykazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a