II SA/Kr 1596/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda (spr.) Sędzia WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi S. P. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącej S. P. kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 30 września 2013r. Nr [.....] , znak [.....] , wydana, wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 104 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2, art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane ( tekst jednol. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania S.P. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [.....] -ziemskiego w K. z dnia 7 stycznia 2013r., znak [.....] ( którą nakazano "Pani S.P. . , zam. os. [.....] - inwestorowi: wykonanie rozbiórki budynku gospodarczego składającego się z dwóch odrębnych pomieszczeń o wymiarach w rzucie 5m x 3m i l, 85m x 3,5m o łącznej powierzchni 21,5m2, usytuowanego na działce nr ewid. [.....] w B. , gmina W. - wzniesionego bez wymaganego prawem zgłoszenia"), [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i w tym zakresie, na podstawie art. 49b ust. 1 w związku z art. 49b ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane ( tekst jednol. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.), nakazał S.P. budynku gospodarczego składającego się z dwóch pomieszczeń o wymiarach w rzucie 5m x 3m i 1,85m x 3,5m o łącznej powierzchni 21,5m2, usytuowanego nadziałce nr [.....] w B. , gmina W. ,wybudowanego bez wymaganego prawem zgłoszenia. Orzekając w ten sposób [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał na następujące okoliczności. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu [.....] -ziemskiego w K. w związku z pismem S.Z. i W.Z. z dnia 21 września 2004r. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie budynku gospodarczego składającego się z dwóch pomieszczeń, zrealizowanego na działce nr [.....] w B. , wzniesionego bez wymaganego prawem zgłoszenia. W dniu 22 kwietnia 2005r., po uprzednim zawiadomieniu stron, bez udziału właścicielki nieruchomości przeprowadzono oględziny, w trakcie których stwierdzono, że na działce znajduje się obiekt wykonany z blachy trapezowej na podłożu betonowym, składający się z dwóch części - gospodarczej oraz garażu typu " blaszak". Część gospodarcza posiada wymiary 3,5m x 1,85m, natomiast część garażowa wymiary 3m x 5m - wysokość obu części wynosi 1,90m. Obiekt ten od strony północnej przylega do ściany budynku mieszkalnego znajdującego się na działce nr [.....]. . Podczas oględzin byli obecni S.Z. i W.Z. , którzy oświadczyli, że " blaszak – garaż" został ustawiony w 2003 r. W dniu 22 marca 2011 r. została przeprowadzona przez PINB kontrola, w wyniku której ustalono, że obiekt budowlany –"blaszak", usytuowany na działce nr [.....] w B. pełni funkcję budynku gospodarczego składającego się z dwóch odrębnych pomieszczeń o wymiarach 5m x 3m i 1,85m x 3,5m. Podczas kontroli ustalono, iż przed wejściem do pomieszczenia o wymiarach 5m x 3m ułożone są płytki betonowe, utrudniające wjazd samochodu. Ponadto teren obok budynku gospodarczego nie jest utwardzony i brak jest widocznych śladów kół. W związku z powyższym również pomieszczenie gospodarcze o wymiarach 5m x 3m zostało zakwalifikowane jako budynek gospodarczy typu "blaszak". Decyzją z dnia 11 lipca 2011r., znak [.....] , wydana na podstawie art. 49b Prawa budowlanego, PINB nakazał S.P. rozbiórkę budynku gospodarczego typu "blaszak", składającego się z dwóch odrębnych pomieszczeń o wymiarach w rzucie o 5m x 3m i 1,85m x 3,5m o łącznej powierzchni 21,5m2, usytuowanego na działce nr [.....] w B. , gmina W. Decyzją z dnia 28.10.2011r., znak [.....] , po rozpatrzeniu odwołania S.P. , [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wskazując m.in. na potrzebę zweryfikowania kręgu stron postępowania oraz precyzyjnego zakwalifikowania obiektu budowlanego będącego przedmiotem postępowania. Zawiadomieniem z dnia 13 lipca 2012r., PINB poinformował J.Z. , W.Z. oraz S.Z. , że nie posiadają oni przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a. W dniu 21 sierpnia 2012r. zostały przeprowadzone kolejne oględziny, w wyniku których ustalono, że wymiary, kształt oraz bryła budynku nie zmieniły się od ostatnio przeprowadzonych oględzin w dniu 22 kwietnia 2005 r. W budynku są przetrzymywane sprzęty gospodarcze oraz materiały: węgiel na opał, płyty z blachy falistej. Obiekt budowlany pełni funkcję gospodarczą. Część obiektu budowlanego o wym. 1,85m x 3,5m jest przymocowana na stałe do ścian budynku murowanego oraz do drugiej części przedmiotowego obiektu budowlanego. Natomiast większa część obiektu budowlanego, jest przymocowana na stałe do płyty fundamentowej betonowej (wylanej na gruncie) za pomocą elementów blaszanych przyspawanych do konstrukcji nośnej budynku a następnie przymocowanych śrubą do płyty. Cały obiekt jest posadowiony na wylewce betonowej o grubości ok. 30 cm, zagłębionej na stałe w gruncie. Do protokołu oględzin załączono wykonaną dokumentację fotograficzną. Postanowieniem z dnia 17 września 2012r. Nr [.....] , znak [.....] , PINB nakazał S.P. , jako inwestorowi: wstrzymać prowadzenie robót budowlanych przy budynku gospodarczym na działce nr [.....] w B. , oraz przedłożyć w Inspektoracie, w terminie nieprzekraczalnym 30 dni od dnia otrzymania postanowienia, wymienionych w nim dokumentów. Inwestorka została również poinformowana o kwocie opłaty legalizacyjnej, która zostanie nałożona osobnym postanowieniem, po otrzymaniu kompletu wymaganej dokumentacji. Do dnia 26 października 2012r. P. S.p. nie dostarczyła do PINB dokumentów nakazanych w postanowieniu z dnia 17 września 2012r. Nie poinformowała również Inspektoratu czy wystąpiła do Wójta Gminy W. o wydanie zaświadczenia o zgodności budowy budynku gospodarczego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego) dla swojej nieruchomości w B. Pismem z dnia 30 października 2012r., PINB zawiadomił strony o uprawnieniach wynikających z art. 10 k.p.a., zaś w dniu 7 stycznia 2013r., wydał opisaną na wstępie decyzję znak [.....] , na podstawie art. 49 ust. 1 w związku z art. 49 ust. 3 Prawa budowlanego. Organ pierwszej instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania S.P. od powyższej decyzji. [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał dalej, że dokonał powtórnego rozpatrzenia sprawy w granicach zakreślonych przez postępowanie pierwszoinstancyjne, w wyniku czego stwierdził, iż zaskarżona decyzja jest zasadna, jednakże zawiera błędy w podstawie prawnej. W związku z tym, przedmiotowa decyzja podlega zreformowaniu w trybie art. 138 §1 pkt 2 k.p.a. Krąg stron został ustalony przez organ pierwszej instancji prawidłowo, a przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest legalność robót budowlanych polegających na budowie obiektu budowlanego na działce nr [.....] w B. Zgodnie z art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego przez budynek należy rozumieć " taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach". W orzecznictwie sądów administracyjnych cecha "trwałego związania z gruntem" sprowadza się do posadowienia obiektu budowlanego na tyle trwale, aby zapewnić jemu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie czy przemieszczenie w inne miejsce (tak wyrok NSA z 1 października 2009r., sygn. akt II OSK 1461/08; wyrok NSA z 5 stycznia 2011r., sygn. akt II OSK 25/10, wyrok NSA z 29 kwietnia 2011r., sygn. akt U OSK 773/10). Biorąc powyższe pod uwagę oraz mając na względzie funkcję jakie pełni przedmiotowy obiekt, należało przyjąć, że obiekt budowlany będący przedmiotem niniejszego postępowania jest budynkiem gospodarczym. Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 lit. a Prawa budowlanego, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa "obiektów gospodarczych związanych z produkcją rolną i uzupełniających zabudową zagrodową w ramach istniejącej działki siedliskowej: parterowych budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy do 35m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 4,80m". W świetle art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, budowa takiego obiektu wymaga zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. W niniejszej sprawie inwestor nie dokonał zgłoszenia właściwemu organowi. Co do zasady taki stan faktyczny skutkuje obowiązkiem wydania nakazu rozbiórki przez organ nadzoru budowlanego. Jednakże w art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego ustawodawca zobowiązał organy nadzoru budowlanego do wydania postanowienia umożliwiającego inwestorowi zalegalizowanie wykonanych samowolnie robót budowlanych, o ile roboty te są zgodne z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisami technicznymi. Nakaz rozbiórki może być orzeczony dopiero wówczas, gdy okaże się, że nie ma prawnych możliwości legalizacji. Rozpoczynając procedurę legalizacji budynku, organ - zgodnie z brzmieniem art. 49b ust. 2 prawa budowlanego - postanowieniem nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia stosownych dokumentów w terminie 30 dni. W razie braku ich przedłożenia, zgodnie z dyspozycją art. 49b ust. 3 Prawa budowlanego, organ na podstawie art. 49b ust. 1 nakazuje rozbiórkę wykonanego obiektu. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji, w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego, nałożył na inwestorkę obowiązek przedłożenia stosownych dokumentów w celu legalizacji samowoli budowlanej. Inwestorka nie wykonał powyższego obowiązku. W konsekwencji, obligatoryjne było wydanie decyzji, o której mowa w art. 49b ust. 1 . Organ pierwszej powołał w podstawie prawnej art. 49 ust. 1 w związku z art. 49 ust. 3 Prawa budowlanego, jednakże zarówno z uzasadnienia decyzji, jak i wydanego wcześniej w toku postępowania postanowienia jednoznacznie wynika, że jego intencją było wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę na podstawie art. 49b ust. 1 w zw. z art. 49b ust. 3 prawa budowlanego. Oznacza to, że rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji zawiera omyłkę pisarską. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy. Oznacza to, że organ odwoławczy jest władny w oparciu o treść powyższego przepisu skorygować oczywiste omyłki pisarskie. Stanowisko to jest podzielane w orzecznictwie, na co wskazał NSA w Warszawie w wyroku z dnia 18 lipca 2001r., sygn. akt V SA 3928/00, stwierdzając, że "możliwość korekty w wypadkach oczywistych omyłek powinna przysługiwać także organowi odwoławczemu, podstawą tego rodzaju działania może być art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Skoro bowiem w tym trybie organ odwoławczy może skorygować orzeczenie in meritum, tym bardziej może dokonać sprostowania, działając jednak w formie procesowej właściwej dla art. 138 (decyzja), nie zaś dla art. 113 k.p.a. (postanowienie)". Mając na względzie aktualne brzmienie art. 138 § 2 k.p.a należy uznać, że materiał dowodowy nie wymaga uzupełnienia i daje podstawy do wydania rozstrzygnięcia. Argumenty zawarte w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie bowiem, to na stronie postępowania, a nie na organach administracji publicznej spoczywa obowiązek udowodnienia, iż obciążający ją wymóg uzyskania pozwolenia na budowę czy zgłoszenia został spełniony." ( wyrok NSA z 9 lutego 2006r., IIOSK 488/05, LEX nr 196692 ) . Wnosząc w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję [.....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 września 2013r. Nr [.....] , znak [.....] , S.P. , domagała się jej uchylenia. Skarżąca wskazywała, że "blaszaki" służą jej do składowania sprzętu gospodarczego oraz materiału opałowego, jak również przechowywania zbiorów z 19a działki. Powoływała się też na swój wiek i niską emeryturę, którą w całości wydaje na opłaty i leki. S.P. podawała również, że kiedy składała pierwszy "blaszak" w urzędzie gminy poinformowano ją, iż nie trzeba planów, dodatkowo otrzymała z urzędu jakieś zaświadczenie, którego obecnie nie posiada. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 – 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi administracyjnymi ( tekst jednol. Dz. U. z 2012r., poz. 270 - oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Mając na uwadze treść powołanych na wstępie orzeczeń, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania należy uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie wobec skuteczności jednego z podnoszonych w niej zarzutów, w tym sensie, iż naprowadza on na nie wyjaśnienie okoliczności mającej zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia zawartego w decyzji [.....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 września 2013r. Nr [.....] , znak [.....] . Taką okolicznością jest fakt realizacji przedmiotowego budynku gospodarczego na podstawie zgłoszenia, względnie bez wymaganego zgłoszenia. O ile w sprawie byłoby wykazane, że S.P. rozpoczęła w 2003 r. realizację budynku gospodarczego, którego dotyczy przedmiotowe postępowanie administracyjne rzeczywiście bez wymaganego zgłoszenia, rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji należałoby uznać za odpowiadające prawu. Wydając decyzję z dnia 30 września 2013r. Nr [.....] , znak [.....] , [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dysponując dostatecznym materiałem dowodowym dokonał bowiem prawidłowych ustaleń dotyczących cech, parametrów i przeznaczenia obiektu budowlanego wzniesionego przez S.P. na działce nr [.....] w B. , gmina W. W świetle takich ustaleń nie budzi także zastrzeżeń proces subsumcji, w ramach którego organ odwoławczy dokonał oceny zrealizowanych przez inwestorkę robót budowlanych z uwzględnieniem art. 49b ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane ( tekst jednol. Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.) . [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przeanalizował również przebieg postępowania przed organem pierwszej instancji oraz przyjął trafnie, że w ustalonych okolicznościach, z uwagi na to, że skarżąca zaniechała wykonania obowiązków nałożonych na nią w pkt II. z dnia 17 września 2012r. Nr [.....] , znak [.....] , nawet pomimo przedłużania wyznaczonego w nim terminu, należało orzec nakaz rozbiórki obiektu budowlanego zrealizowanego bez wymaganego zgłoszenia. [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego słusznie również dostrzegł niespójność w decyzji organu pierwszej instancji i kwalifikując ją właściwie jako omyłkę wydał rozstrzygnięcia na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Zaskarżona decyzja spełnia wszelkie wymogi wynikające z art. 107 § 1 i 3 k.p.a., w tym zawiera obszerne wyjaśnienia w zakresie podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia. Pomimo jednakże tych pozytywnych uwaga zaskarżona decyzja nie może pozostać w obrocie prawnym z uwagi na nie wyjaśnienie okoliczności budowy przez S.P. przedmiotowego obiektu budowlanego bez zgłoszenia w całości albo w części mającej, która ma zasadnicze znaczenie dla prawidłowości wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Stosownie bowiem do art. 7 k.p.a, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania, jaką jest zasada prawdy obiektywnej, której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności oraz wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie z urzędu jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Odpowiednie ujawnienie procesu decyzyjnego w sferze podstawy faktycznej rozstrzygnięcia stanowi jedną z gwarancji prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów z art. 80 k.p.a. , rozumianej jako ocenę tego materiału na podstawie całokształtu zgromadzonych dowodów, następująca zgodnie z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego (zob. między innymi: A. Wróbel- komentarz do art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II.; C. Martysz- komentarz do art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, [w:] G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Tom l i II, Zakamycze, 2005; J. Borkowski: Glosa do wyroku NSA z dnia 6 października 1993 r., l SA 1270/93, OSP 1994/7-8/131). Wszystkie powołane wyżej przepisy znajdują na mocy art. 140 k.p.a. odpowiednie zastosowanie przed organem odwoławczym. W omawianym zakresie sytuacja jest specyficzne w tym sensie, że S.P. nigdy nie twierdziła wprost jednoznacznie, że przedmiotowy obiekt budowlany realizowała na podstawie zgłoszenia. Nie mniej jednak wskazywała na zamiar legalnej budowy budynku gospodarczego oraz uzyskiwane od kompetentnych podmiotów informacje, do których się stosowała. Wnosząc ostatnie odwołanie S.P. wskazała zaś - " W 2001r. byłam w Urzędzie Gminy W. w sprawie budowy blaszaka typu garaż na fundamentach lecz powiedział mi prac. tamt. biura, żebym zrobiła tylko wylewkę to nie muszę mieć planu budowy, tylko zezwolenie. I jakieś zezwolenie lub zaświadczenie dostałam lecz był to jakiś świstek papieru, do którego nie przykładałam specjalnej wagi i nie wiem gdzie to jest." Uwzględniając treść oświadczeń składanych przez skarżącą już wcześniej, w toku rozpatrywania sprawy przez organ pierwszej instancji, [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego winien był przed wydania zaskarżonej decyzji przeprowadzić postępowanie wyjaśniające na okoliczność zgłoszenia budowy przedmiotowego budynku, choćby w minimalnym zakresie ograniczonym do zasięgnięcia we właściwych organach i archiwach informacji na temat istnienia dokumentacji na ten temat. Dopiero w takiej sytuacji organ odwoławczy mógłby skutecznie powołać się na trafny pogląd prezentowany w tezie wyroku NSA z 9 lutego 2006r., IIOSK 488/05 ( zam. zb. LEX nr 196692). [.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego winien w sprawie niniejszej przeprowadzić uzupełniające postępowania wyjaśniające na zasadach wskazanych w art. 136 k.p.a. tym bardzie, że jak wynika z odwołania S.P. wskazywała na swój wiek i trudną sytuację finansową, a także uczciwość w różnych sferach. O ile takie okoliczności w świetle obowiązujących przepisów prawa nie mogą stanowić przesłanki do odstąpienia od wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego zrealizowanego bez wymaganego zgłoszenia, odnośnie legalizacji którego inwestor wykazuje bierną postawę, o tyle winny one uwrażliwić organy administracji publicznej na powinność respektowania wszelkich obowiązków procesowych, w tym służących realizacji zasad z art. 8 i art. 9 k.p.a. Należy uznać, że sprawie niniejszej zaskarżona decyzja- z uprzednio wskazanych przyczyn - została wydana z naruszeniem art. 7 k.p.a., 77 § 1 k.p.a.,art. 8 k.p.a. i art. 9 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I. sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 "c" p.p.s.a., przy czym rzeczą organu odwoławczego przy ponownym rozpatrzeniu sprawy będzie wydanie stosownego rozstrzygnięcia po uzupełnieniu zgromadzonego materiału co najmniej w zakresie uprzednio wskazanym. Podstawę prawną orzeczenia zawartego w pkt II. sentencji wyroku stanowi art. 152 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie III. sentencji wyroku, zgodnie z treścią art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.