II SA/Kr 163/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Miasta Limanowa z dnia 10 grudnia 2004 r. Nr XXXIII/199/2004 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Limanowa w obrębie granic administracyjnych miasta z wyłączeniem osiedla "MARSA" postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 28 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. J. na uchwałę Rady Miasta Limanowa z dnia 10 grudnia 2004 r. Nr XXXIII/199/2004 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Limanowa w obrębie granic administracyjnych miasta z wyłączeniem osiedla "MARSA" z uwagi na przekroczenie przez skarżącego terminu do wniesienia skargi. Postanowienie powyższe doręczone zostało skarżącemu w dniu 8 kwietnia 2013 r. W piśmie z dnia 10 kwietnia 2013 r. M. J. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Wniosek umotywował faktem braku winy strony w uchybieniu terminu wskazując na niejasne przepisy i rozbieżne orzecznictwo w kwestii wnoszenia skarg do sądu na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. Nadto wnioskodawca podniósł, że nie został pouczony przez Radę Gminy o terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej w postępowaniu procesowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Odwołanie się przez ustawodawcę do przesłanki braku winy oznacza, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w postępowaniu sądowym we właściwym czasie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np. przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, a także brak pouczenia lub błędne pouczenie przez organ administracji o przysługujących stronie środkach zaskarżenia oraz terminach i sposobie ich wniesienia. W niniejszej sprawie wnioskodawca jako przyczynę uchybienia terminu podał brak pouczenia go przez organ o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, przy jednoczesnym uwzględnieniu rozbieżności w orzecznictwie co do terminu składania skarg na podstawie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W ocenie Sądu podana przyczyna może być podstawą uwzględnienia wniosku i uznania, że strona nie dochowała terminu w sposób przez siebie niezawiniony. Podnieść należy, że w sprawach prowadzonych na podstawie ustawy o samorządzie gminnym nie ma zastosowania przepis art. 112 k.p.a., zgodnie z którym błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Przepis ten dotyczy przede wszystkim decyzji i postanowień wydawanych w postępowaniach administracyjnych, których błędna treść spowodowała, że strona ponosi negatywne konsekwencje zastosowania się do pouczeń organu. Postępowanie toczące się przed radą miasta bądź gminy, zmierzające do wydania uchwały o charakterze ogólnym i abstrakcyjnym wobec mieszkańców gminy nie jest bowiem postępowaniem administracyjnym toczącym się na podstawie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przypadków, w których ustawa o samorządzie gminnym wyraźnie odsyła do odpowiedniego stosowania przepisów procedury administracyjnej. Jednakże obowiązek udzielenia pouczenia wynika przede wszystkim z ogólnej zasady praworządnego działania organów administracji publicznej oraz pogłębiania zaufania do organów administracji publicznej. Sąd w całości podziela stanowisko wyrażone w postanowieniu Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2012 r. II OZ 61/12 LEX nr 1116333, w którym stwierdzono, że przepis art. 112 k.p.a. nie znajdzie zastosowania w przypadku uchwał organów gminy. Nie oznacza to, że jednak, że jeżeli organ gminy w związku z wydaną uchwałą w sposób jednoznacznie błędny czy mylący pouczy stronę o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, strona nie będzie miała możliwości uchylenia się od negatywnych skutków takiego pouczenia, bowiem również w tym przypadku będzie można stwierdzić (niezależnie od regulacji art. 112 k.p.a), że strona uchybiła terminowi bez swojej winy. Brak pouczenia, pouczenie niepełne, błędne lub niejasne powoduje, że uchybienie terminu do wniesienia skargi jest niezawinione przez stronę i może być podstawą wniosku o przywrócenie terminu. Podobne stanowisko wyrażono w postanowieniu NSA z dnia 27 lipca 2011 r. II OSK 1592/11 LEX nr 1083622. W sytuacji, gdy mimo prowadzonej ze skarżącym korespondencji w związku ze złożonym wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa organ planistyczny nie pouczył go o prawie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego Sąd uznał, że skarżący nie dochował terminu wniesienia skargi bez własnej winy, a w konsekwencji należało przywrócić termin do złożenia skargi w niniejszej sprawie na podstawie art. 86 § 1 Prawa o postepowaniu przed sądami administracyjnymi.