II SA/Kr 1685/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie : WSA Mariusz Kotulski (spr.) NSA Jan Zimmermann Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi ze skargi R.J. i B.J. na niewykonania wyroku w sprawie II SA/Kr 153/05 z dnia 14 maja 2007 r. skargę oddala Prezydent Miasta K. w dniu 19 maja 2004r. wydał dwie decyzje dotyczące tego samego zamierzenia inwestycyjnego; jedną o umorzeniu postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, drugą, którą zatwierdził projekt budowlany i udzielił Towarzystwu [.....] sp. z o.o. z siedzibą w K. pozwolenia na budowę, tj. na wykonanie robót "dokończeniowych" dla inwestycji pod nazwą: budynek mieszkalny wielorodzinny z infrastrukturą techniczną. Zamierzenie budowlane objęte drugą decyzją dotyczyło wykonania kotłowni gazowej, infrastruktury zewnętrznej (przyłącza gazu, wjazdu, oświetlenia, ukształtowania terenu), robót wykończeniowych (elewacje, instalacje wewnętrzne, daszek nad balkonem). Po rozpoznaniu wniosku R.J. i B.J. , postanowieniem z dnia 19 października 2004r. Prezydent Miasta K. , na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., wznowił postępowanie w sprawie zakończonej wskazaną decyzją, a postanowieniem z dnia 25 października 2004r., znak: [.....] po rozpoznaniu wniosku R.J. i B.J. na podstawie art. 152 § 1 w zw. z art. 123 k.p.a. odmówił wstrzymania wykonania powyższej decyzji. W dniu 6 stycznia 2005r. znak: [.....] Wojewoda [.....] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. wydał postanowienie, w wyniku zażalenia R.J. i B.J. oraz uczestników J.J. , K.J. , J.T. , H.M. i A.B. , którym utrzymał postanowienie organu I instancji z dnia 25 października 2004r., znak: [.....] w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 14 maja 2007r., sygn. akt II SA/Kr 153/05, uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody z dnia 6 stycznia 2005r., znak: [.....] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji i poprzedzające je postanowienie organu I instancji. W dniu [.....] sierpnia 2008r., R.J. i B.J. skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na niewykonanie przez Prezydenta Miasta K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 maja 2007r., sygn. akt II SA/Kr 153/05. Prezydent Miasta K. , wnosząc o oddalenie skargi, wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego - Powiat Grodzki w K. prowadzi postępowanie administracyjne wszczęte w dniu 12 czerwca 2008r. na wniosek skarżących w sprawie doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Postępowanie to nie zostało zakończone wydaniem decyzji rozstrzygającej w sprawie. W piśmie procesowym z dnia [.....] 2008r. oraz 20 października 2008r. skarżący podnieśli po raz kolejny zarzut prowadzenia dwóch równoległych postępowań w tej samej sprawie, których przedmiotem była ta sama inwestycja, a także bezczynność organów w przedmiocie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 maja 2007r., sygn. akt II SA/Kr 153/05. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę R.J. i B.J. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 maja 2007r., sygn. akt II SA/Kr 153/05, postanowieniem z dnia 4 listopada 2008r., sygn. akt II SA/Kr 889/08. Na powyższe postanowienie skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli R.J. i B.J. , wnosząc o jego uchylenie w całości. Postanowieniem z dnia 11 lutego 2009r., sygn. akt II OSK 149/09 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd II instancji uznał, iż pismo skarżących z dnia [.....] 2008r. nazwane "skargą na urzędnika" należy uznać za wezwanie do wykonania wyroku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., gdyż o istocie i charakterze środka prawnego rozstrzyga treść pisma, a nie jego tytuł. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2009r., sygn. akt II SA/Kr 263/09 wymierzył Prezydentowi Miasta K. grzywnę w wysokości 10000 zł. Sąd uznał, iż Prezydent Miasta K. pozostaje w bezczynności, a stanowiska tego nie zmienia okoliczność, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego - Powiat Grodzki w K. prowadzi postępowanie administracyjne wszczęte w dniu [.....] czerwca 2008r. na wniosek skarżących w sprawie doprowadzenia inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Sąd zaznaczył, że pomimo wskazań zawartych w wyroku z dnia 14 maja 2007r., decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia 19 maja 2004r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę na wykonanie robót "dokończeniowych" nadal funkcjonuje w obrocie prawnym i nie została z niego wyeliminowana. Od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 kwietnia 2009r., skargę kasacyjną złożył Prezydent Miasta K. Zaskarżając wyrok w całości zarzucił mu naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 154 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez przyjęcie, że Prezydent Miasta K. nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 maja 2007 r. Wskazując na powyższe uchybienie Prezydent Miasta K. wniósł o: - uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 263/09, w całości i oddalenie skargi względnie, uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 kwietnia 2009r. sygn. akt II SA/Kr 263/09 w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, - zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor wskazał, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt pozostawania organu w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę, a nie fakt nieuwzględnienia przez organ orzekający oceny prawnej zawartej w prawomocnym wyroku sądu, ta okoliczność może być podnoszona wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego oraz na etapie sądowej kontroli legalności aktu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Skarżący wskazał, że postępowanie wszczęte wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wydaniem decyzji Prezydenta Miasta K. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na wykonanie robót "dokończeniowych" zostało zakończone decyzją ostateczną przed dniem wniesienia skargi na bezczynność, a także przed wydaniem przez WSA wyroku uchylającego postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Organ wskazał, że na ostateczną decyzję Wojewody [.....] z dnia 22 czerwca 2005 r., nie została wniesiona skarga do sądu administracyjnego, a decyzja ta utrzymała w mocy decyzję odmawiająca uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 19 maja 2004 r. Ponadto organ podał nowe okoliczności nie podnoszone wcześniej, które nie były Sądowi znane, z uwagi na fakt, że decyzja oraz postanowienie Prezydenta Miasta K. , były wydane w czasie, gdy akta sprawy znajdowały się w sądzie administracyjnym, zaś organ do czasu uzyskania niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia sądu był przekonany, że skarga B. J. i R.J. podlega odrzuceniu z uwagi na jej braki formalne. Prezydent Miasta K. podał też, że po otrzymaniu wyroku WSA z dnia 14 maja 2007r. ponownie odmówił wstrzymania wykonania decyzji, postanowieniem z dnia 16 listopada 2007r. Odpowiedź na powyższą skargę kasacyjną złożyli R.J. i B.J. , wnosząc o oddalenie skargi w całości, utrzymanie w mocy wyroku WSA w Krakowie oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę kasacyjną R.J. i B.J. podnieśli, że skarga kasacyjna jest bezzasadną. Wskazali także, iż słuszne jest stanowisko Sądu stwierdzające, że postępowanie w przedmiocie wydania zezwolenia na budowę i zatwierdzające projekt budowlany powinno być umorzone, a z uwagi na fakt nie uczynienia tego przez organ, pozostaje on w bezczynności. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem dnia 6 października 2009r., sygn. akt II OSK 1135/09 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko Sądu pierwszej instancji, który przyjął, iż Prezydent Miasta K. pozostawał w bezczynności bo nie wykonał wskazań zawartych w wyroku z dnia 14 maja 2007r., mimo wezwania go przez skarżących R.J. i B.J. - należało uznać za niezasadne i sprzeczne ze stanem faktycznym sprawy. Z uwagi na fakt, że przedmiotem kontroli Sądu w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 153/05 było wyłącznie postanowienie w kwestii wstrzymania wykonania decyzji nr [.....] Prezydenta Miasta K. , zatem zalecenia Sądu I instancji mogły odnosić się tylko do tego przedmiotu. Nawet obszerna ocena Sądu I instancji odnosząca się do wad postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta K. nr [.....] z dnia 14 maja 2004r. nie mogła stanowić podstawy żadnych wiążących zaleceń dla organu przy ponownym rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie. Zdaniem NSA nie można uznać, iż Prezydent Miasta K. pozostawał w bezczynności w wykonaniu wyroku Sądu z dnia 14 maja 2007r. Po uchyleniu tym wyrokiem postanowienia o odmowie wstrzymania, i po zwrocie akt, organ administracyjny ponownie rozpoznał sprawę i ponownie odmówił uwzględnienia wniosku o wstrzymanie decyzji postanowieniem z dnia 16 listopada 2007r. Ponadto zarzucono, iż Sąd I instancji nie wskazał na czym w jego ocenie polegała bezczynność organu, jak również nie podał, co zgodnie z zaleceniami Sądu nie zostało wykonane przez Prezydenta Miasta K. - a było zalecone do wykonania w ramach kompetencji tego organu z równoczesnym uwzględnieniem przedmiotu postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Ponownie rozpoznając sprawę wojewódzki sąd administracyjny jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. "sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny". Kwestią wymagającą oceny pozostaje bezczynność Prezydenta Miasta K. w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 maja 2007r., sygn. akt: II SA/Kr 153/05. Przedmiotem rozstrzygnięcia w/w wyroku było uchylenie postanowienia organów obu instancji, odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji nr [.....] Prezydenta Miasta K. Po wyroku Sądu z dnia 14 maja 2007r. sygn. akt SA/Kr 153/05, w skardze na bezczynność organu, skarżący J.J. i B.J. , domagali się tylko by w ramach wykonania tegoż wyroku Prezydent Miasta K. w trybie art. 81 Prawa budowlanego wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o wszczęcie postępowania w celu doprowadzenia budynku mieszkalnego przy ul. [.....] w K. do stanu zgodnego z prawem. Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W powołanym przepisie sformułowano dwie pozytywne przesłanki jego zastosowania. Po pierwsze, wymagana jest aktywność strony przejawiająca się w konieczności skierowania do właściwego organu pisemnego wezwania do wykonania orzeczenia. Wezwanie takie musi poprzedzać ewentualną skargę na niewykonanie orzeczenia. Po drugie, właściwy organ musi pozostawać w bezczynności po wydaniu przez Sąd orzeczenia uchylającego. Przesłanka uprzedniego do wniesienia skargi wezwania organu w formie pisemnej do wykonania wyroku została spełniona, gdyż jako wezwanie należało potraktować pismo skarżących z dnia [.....] 2008r., skierowane do Prezydenta Miasta K. i nazwane "skargą na urzędnika". Z akt sprawy wynika, że Prezydent Miasta K. rozpoznając na nowo sprawę w kwestii wstrzymania, po wyroku Sądu z dnia 14 maja 2007r. po raz kolejny odmówił uwzględnienia tego wniosku postanowieniem z dnia 16 listopada 2007r., znak: [.....] . Zatem druga z przesłanek z art. 154 § 1 p.p.s.a. nie została spełniona, bowiem Prezydent Miasta K. nie pozostawał w bezczynności w wykonaniu wyroku Sądu z dnia 14 maja 2007r., którego przedmiotem była wyłącznie kontrola zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia o odmowie wstrzymania. Po uchyleniu tym wyrokiem postanowienia o odmowie wstrzymania, i po zwrocie akt, organ administracyjny ponownie rozpoznał sprawę i ponownie odmówił uwzględnienia wniosku o wstrzymanie decyzji postanowieniem z dnia 16 listopada 2007r. Jak wskazano w uzasadnieniu wyroku NSA z 6.10.2009r., sygn. akt II OSK 1135/09 "w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego żadną miarą nie można przyjąć, iż Prezydent Miasta K. pozostawał w bezczynności w wykonaniu wyroku Sądu z dnia 14 maja 2007r., jeśli zważy się, że po uchyleniu tym wyrokiem postanowienia o odmowie wstrzymania, i po zwrocie akt, organ ponownie rozpoznał sprawę i ponownie odmówił uwzględnienia wniosku o wstrzymanie decyzji postanowieniem z dnia 16 listopada 2007r." Co więcej dodać należy, iż samo postępowanie w sprawie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia 19 maja 2004r., nr [.....] zezwalającej na wykonanie robót dokończeniowych dla inwestycji pn. budynek mieszkalny wielorodzinny z infrastrukturą techniczną na działkach nr [.....],[.....],[.....],[.....],[.....], obr. [.....] w K. zostało zakończone decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 8.03.2005r., nr [.....] , utrzymaną następnie w mocy przez Wojewodę [.....] decyzją z dnia 22.06.2005r. Trudno zatem mówić o niewykonaniu wyroku WSA w Krakowie z 14.05.2007r. poprzez brak orzeczenia organu administracyjnego w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonaniu decyzji skoro postanowienie w tym zakresie zostało wydane a samo postępowanie wznowieniowe to już się zakończyło. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.