II SA/Kr 173/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 lutego 2013 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 5 listopada 2012 r. znak: [...] w przedmiocie nakazania usunięcia nawiezionej i rozplantowanej ziemi postanawia odrzucić skargę. Wójt Gminy J. decyzją z dnia [...] kwietnia 2012r. znak: [...] odmówił nakazania usunięcia nawiezionej i rozplantowanej przez E. i A.M. ziemi na działkę nr [...] położoną w J. Odwołanie od tej decyzji wnieśli M. i A.S,. w wyniku czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia [...] listopada 2012r. znak [...] uchyliło decyzję Wójta w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Skargę na powyższą decyzję SKO w N. wniósł Wójt Gminy J. W odpowiedzi na skargę SKO w N. wniosło o jej odrzucenie jako wniesionej przez podmiot nieuprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W kręgu podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie mieści się jednak organ I instancji, który wydał decyzję w toku postępowania administracyjnego, ponieważ uprawnienie do orzekania w sprawie administracyjnej nie jest tożsame z istnieniem po stronie takiego organu interesu prawnego, który mógłby być chroniony poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Sąd w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 lutego 2005r. w sprawie OSK 1017/04 (Lex Omega nr 171164), że "Powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego". W wyroku tym NSA podkreślił ponadto, że "Gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Z tego powodu jej skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna". Podkreślić trzeba, że taki pogląd jest ugruntowany w orzecznictwie sądów administracyjnych, co potwierdzają także późniejsze orzeczenia NSA, np. postanowienie z dnia 16 listopada 2011r. sygn. akt II OSK 2352/11 (Lex Omega nr 1070388) oraz postanowienie z dnia 20 kwietnia 2012r. sygn. akt II FSK 527/12 (Lex Omega 1137662). W tym ostatnim orzeczeniu NSA stwierdził, że "Nie może być dopuszczalna sytuacja, którą ocenić należałoby jako kuriozum, że ten sam podmiot - gmina (jej organ) - raz występuje w sprawie jako organ administracji wykonujący swoje władztwo, a raz - gdy uzna, że jest to dla niego korzystne - jako strona domagająca się ochrony w istocie przed działaniami organu administracji wyższego stopnia." W związku z powyższym Sąd uznał przedmiotową skargę Wójta Gminy J. za niedopuszczalną i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.