II SA/Kr 1925/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 grudnia 2008 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia A. sp. z o.o. w W. terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 18 lipca 2008 r. znak [...] postanawia: oddalić wniosek. Pismem z dnia 22 lutego 2013 r. Spółka A. sp. z o.o. uiściła kwotę 100 złotych tytułem wykonania zarządzenia z dnia 4 czerwca 2012 r. (doręczonego pełnomocnikowi Spółki A. sp. z o.o. w dniu 2 lipca 2012 r.) wzywającego pod rygorem odrzucenia skargi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 28 października 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia A. sp. z o.o. w W. terminu do złożenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 18 lipca 2008 r. znak [...] zezwalającej na usunięcie drzew. Wraz z uiszczeniem tej kwoty, Spółka B. sp. z o.o. (zwana dalej w skrócie "Spółką") złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu. W szerokim uzasadnieniu tego wniosku Spółka wskazała, że wprawdzie postanowieniem z dnia 10 września 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił ww. skargę z dnia 28 października 2011 r. i zwrócił kwotę 100 zł uiszczoną jako wpis, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 lutego 2013 r. (sygn. akt II OSK 223/13) skargę kasacyjną oddalił, to jednak istnieją przesłanki do przywrócenia terminu do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. W ocenie Spółki w tej sprawie nie miało miejsce zawinienie po stronie pełnomocnika Spółki co do terminowego uiszczenia wpisu, ponieważ wezwanie do jego uiszczenia zostało doręczone w dniu 2 lipca 2012 r., ale nie do rąk pełnomocnika Spółki, ani nie do osoby upoważnionej do odbioru pism sądowych. Art. 67 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewidujący możliwość skutecznego doręczania pism do rąk pracownika upoważnionego do odbioru pism, nie ma zastosowania do pism sądowych adresowanych do radcy prawnego wykonującego swój zawód indywidualnie. Potwierdza to orzecznictwo Sądu Najwyższego. Każda inna wykładnia narusza interesy strony i nie znajduje potwierdzenia w obowiązującym prawie. W tej sprawie okoliczność, że pracownik kancelarii odebrał wezwanie do uiszczenia wpisu mimo braku dysponowania pełnomocnictwem do odbioru takiej przesyłki, dowodzi tylko nieskutecznego doręczenia wezwania w dniu 2 lipca 2012 r. Sam zaś pełnomocnik otrzymał to wezwanie dopiero w dniu 3 lipca 2012 r. będąc jednocześnie błędnie poinformowanym przez pracownika kancelarii o doręczeniu tego wezwania w dniu 3 lipca 2012 r., a nie w dniu 2 lipca 2012 r. To zaś uzasadnia liczenie terminu do uiszczenia wpisu od dnia 3 lipca 2012 r., a nie 2 lipca 2012 r. Tym samym pierwotnie uiszczony wpis w dniu 10 lipca 2012 r. był uiszczony w terminie. Przyjmowanie każdej innej interpretacji zamyka Spółce drogę do sądu. Także w ocenie wnioskodawcy pozostałe przesłanki wynikające z art. 86 i 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały zachowane. Spółka wskazała przy tym, że skoro otrzymała w dniu 18 lutego 2013 r. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 223/13 o oddaleniu skargi kasacyjnej, to wniosek złożony w dniu 22 lutego 2013 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu został wniesiony z zachowaniem 7-dniowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012 r., poz.270 z poź. zm.) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle art. 87 § 1, § 2 i § 4 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu, uprawdopodabniającym okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Dodatkowo równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W rozważanym przypadku wniosek B. sp. z o.o. w W. jest nieuzasadniony. Wskazać bowiem należy, że postanowieniem z dnia 12 lutego 2013 r. II OSK 223/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 września 2012 r. II SA/Kr 1925/11 o odrzuceniu skargi Spółki B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 grudnia 2008 r., znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania. W wyroku tym Sąd przesądził, że do skutecznego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi pełnomocnikowi Spółki doszło w dniu 2 lipca 2013 r. Tym ustaleniem Sąd orzekający w niniejszej sprawie jest związany zgodnie z art. 190 P.p.s.a. Stwierdzić należy, w oparciu o powyższe, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skutecznie pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 2 lipca 2013 r. Nie można zatem podzielić argumentacji wskazanej w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu, która zmierza do wykazania braku winy w uchybieniu terminu wobec nieskutecznego doręczenia wezwania pełnomocnikowi Spółki w dniu 2 lipca 2012 r. Jak już ustalono wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu doręczono pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 2 lipca 2012 r. poprzez doręczenie go pracownikowi Kancelarii. Warto przytoczyć tu argumentację Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartą w postanowieniu z dnia 12 lutego 2013 r. II OSK 223/13. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 72 § 2 P.p.s.a. jeżeli doręczenia dokonuje się w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism, przy czym upoważnienie takie jest czynnością, której dokonanie nie wymaga zachowania żadnej szczególnej formy, a udzielenia takiego upoważnienia można domniemywać na podstawie innych czynności i zachowań (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OZ 248/11, opub. w LEX nr 1081156). Skoro zatem przesyłkę odebrał pracownik, umieszczając na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pieczątkę Kancelarii, należy przyjąć, że była to osoba upoważniona do odbioru przesyłek kierowanych na adres miejsca pracy pełnomocnika. Wobec powyższego uznać należy, że nie została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu, polegająca na braku winy w uchybieniu terminu przez pełnomocnika strony. Pełnomocnikowi, a co za tym idzie samej stronie, przypisać można niedbalstwo i brak należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.). W badanej sprawie powyższe okoliczności wyłączające winę strony w niedochowaniu terminu nie zachodzą. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu doręczono prawidłowo pracownikowi Kancelarii. Taka Kancelaria wraz z zatrudnionymi w niej pracownikami ma służyć pomocą osobie lub osobom wykonującym zawód radcy prawnego lub adwokata. Wszystkie czynności jakie podejmują pracownicy kancelarii radcy prawnego w zakresie obsługi radcy prawnego, należy kwalifikować jako czynności podejmowane w imieniu i na odpowiedzialność radcy prawnego (adwokata). Taką czynnością jest także odbiór korespondencji w sprawach sądowych, w których stronę reprezentuje radca prawny (adwokat). Tym samym prowadząc działalność w formie indywidualnej kancelarii radca prawny winien tak zorganizować jej pracę, aby także określić zakres i sposób nadzoru nad wykonywaniem czynności przez osoby zatrudnione w kancelarii. Dotyczy to także sprawdzania terminowości doręczania do kancelarii przesyłek sądowych. W ocenie Sadu te poglądy strony skarżącej, które eksponują konieczność doręczenia przesyłek sądowych osobiście adwokatowi (radcy prawnemu) wykonującego działalność profesjonalnego prawnika dotyczą tylko takich przypadków, gdy adwokat (radca prawny) nie ma kancelarii, biura lub innego wyodrębnionego organizacyjnie miejsca pracy. Tym samym skoro w tej sprawie pełnomocnik nie sprawdził daty doręczenia przesyłki do Kancelarii, to już stanowi to o zaniedbaniu, a tym samym nie ma podstaw do przywracania uchybionego terminu, skoro nie została zachowana przesłanka z art. 86 § 1 P.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na zasadzie art. 86 § 1 P.p.s.a postanowił jak w sentencji.