II SA/Kr 200/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Towarzystwa [...] z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 28 listopada 2024 r. znak: SKO.Oś./4170/271/2024 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia postanawia umorzyć postępowanie. Towarzystwo [...] z siedzibą w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 28 listopada 2024 r. znak: SKO.Oś./4170/271/2024 w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia 15 marca 2024 r. znak: ROS.6220.13.2023 określającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia pod nazwą "Odtworzenie linii grysów w miejscu istniejącego zakładu oraz rozbudowa istniejącego ciągu przerobu kopaliny w Zakładzie Przeróbczym w Kopalni Wapienia "C. " sp. z o.o. zlokalizowanego na działkach nr ewid. [...], [...] obręb C.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o oddalenie skargi. Pismem z dnia 3 kwietnia 2025 r. uczestnik postępowania Kopalnia Wapienia "C. " sp. z o.o. z siedzibą w K. przedłożył odpis decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 19 lutego 2025 r. utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza Gminy K. z dnia 15 marca 2024 r. i wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935 zm., dalej: P.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeśli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna i wydanie wyroku stanie się zbędne lub niedopuszczalne. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego, po wniesieniu skargi, przy czym chodzi tu o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (wyrok NSA z 22 lipca 2014 r., II OSK 378/13, LEX nr 1582107). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 28 listopada 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Gminy K. z dnia 14 czerwca 2024 r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 15 marca 2024 r. tj. decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania sądowego doszło natomiast do ostatecznego zakończenia postępowania w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia. Decyzją z dnia z 19 lutego 2025 r. r. organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję środowiskową organu I instancji. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że zasadą postępowania administracyjnego jest to, że wykonalna jest decyzja ostateczna w rozumieniu art. 16 § 1 k.p.a. W konsekwencji wykonalna, co do zasady, jest decyzja, od której nie przysługuje odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w szczególności decyzja organu drugiej instancji. Istotą natychmiastowej wykonalności decyzji administracyjnych jest to, że wykonalną może stać się decyzja nieostateczna. Zgodnie z art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.) decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia. Zauważyć należy, że nadanie rygoru na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. wywołuje skutki wyłącznie w sferze tymczasowej wykonalności decyzji i w takiej też sferze pozostaje aktualne kontestowanie prawidłowości zastosowania owego rygoru. Jeśli bowiem decyzja natychmiast wykonalna staje się ostateczna, nie obowiązują już żadne ograniczenia w jej wykonaniu, a decyzja jest wykonalna nie dlatego, że obowiązuje rygor natychmiastowej wykonalności, ale dlatego, że obowiązuje decyzja ostateczna (por. wyrok NSA z 15 lipca 2010 r. II OSK 1134/09, LEX nr 597140, wyrok NSA z 19 stycznia 2025 r., III OSK 2105/22). Zauważyć należy również w tym kontekście, że postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji organu pierwszej instancji jest zatem postanowieniem akcesoryjnym względem decyzji administracyjnej opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności, które nie może funkcjonować w obrocie prawnym samodzielnie (por. postanowienie NSA z 15 maja 2024 r., III OSK 2038/23). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należało uwzględnić, że po wniesieniu skargi do tut. Sądu na postanowienie w przedmiocie nadania decyzji środowiskowej rygoru natychmiastowej wykonalności, wydana została przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie w dniu 19 lutego 2025 r. decyzja utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W tej dacie utraciło byt prawny postanowienie w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia 15 marca 2024 r., a w konsekwencji zbędna stała się kontrola sądowoadministracyjna zaskarżonego postanowienia. Tym samym wydanie decyzji ostatecznej kończącej postępowanie środowiskowe stanowi zdarzenie prawne, które spowodowało bezprzedmiotowość postępowania sądowego, które podlega umorzeniu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.