II SA/Kr 215/16

Kraków, dnia 31 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 3 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Pismem z dnia 14 stycznia 2016 r. A. K. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody [...] z dnia 3 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 19 lutego 2016 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Jednocześnie poinformowano, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 marca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy) Pomimo upływu terminu braki formalne nie zostały uzupełnione. Pismem z dnia 15 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi wskazując, że braki formalne zostały uzupełnione w pierwszym dniu po uzyskaniu zdolności do podjęcia czynności zawodowych. Wskazał, że od dnia 10 marca 2016 r. do dnia 14 marca 2016 r. nie był zdolny do podjęcia czynności zawodowych z uwagi na stan zdrowia. Do wniosku dołączone zostało zaświadczenie nr [...] od lekarza sądowego stwierdzające, że pełnomocnik nie mógł stawić się na wezwanie w dniu 10 marca 2016 r. i przewidywany termin zdolności do podjęcia czynności to 14 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływana jako P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.). Jednocześnie z jego wniesieniem należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 4). Podkreślić należy, iż przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko wówczas, gdy wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu, których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08). Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku ( wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07). Należy przy tym dodać, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, to jego brak winy jest warunkiem przywrócenia terminu przez Sąd, bowiem to na nim spoczywa obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Jednocześnie kryterium należytej staranności jest podwyższone, ponieważ adwokat czy radca prawny posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Oznacza to, że dla przyjęcia winy pełnomocnika wystarczy nawet lekkie niedbalstwo (zob. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., I FZ 69/09, LEX nr 565711). W niniejszej sprawie strona skarżąca działała przez profesjonalnego pełnomocnika, który podlega dodatkowym wymogom związanym z wykonywaniem zawodu adwokata, w związku z czym oczekiwać można od niego należytej staranności w prowadzeniu spraw przed sądem. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jakby działał na własną rzecz, a mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto zaniedbania osób, którymi posługuje się pełnomocnik, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu. Wnosząc o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, pełnomocnik podał, że od dnia 10 marca 2016 r. do dnia 14 marca 2016 r. nie był zdolny do podjęcia czynności zawodowych ze względu na stan zdrowia. Fakt ten ma potwierdzać również zaświadczenie lekarza sądowego o tym, że w dniu 11 marca 2016 r. pełnomocnik nie był w stanie dokonywać żadnych czynności, a jego niezdolność do pracy ustała w dniu 14 marca 2016 r. Wskazać należy, że aby zaistniała przesłanka do przywrócenia terminu strona musiałaby uprawdopodobnić, że stan zdrowia uniemożliwił jej dokonanie czynności w przewidzianym terminie. Sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę terminu (por. postanowienie NSA z dnia 6 listopada 2007r., sygn. akt II OZ 1070/07) bowiem nie wyklucza ono możliwości dokonywania czynności procesowej czy to osobiście, czy to poprzez wyręczenie się inną osobą (postanowienie NSA z dnia 25 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 182/09). W niniejszej sprawie istotną okolicznością jest fakt, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone na wskazany prze pełnomocnika adres w dniu 4 marca 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Zatem już od tego dnia pełnomocnik miał możliwość nadesłania odpisów skargi. Sam przyznał, że jego niezdolność do pracy zaistniała dopiero w dniu 10 marca 2016 r., a zatem jeden dzień przed upływem terminu do dokonania czynności procesowej. Tym samym w żaden sposób nie można usprawiedliwić okoliczności niewykonania w terminie wezwania sądu. Pełnomocnik nie wyjaśnił również, czy w okresie niezdolności do pracy istniała czy też nie możliwość posłużenia się inną osobą, celem dokonania czynności procesowej objętej wnioskiem o przywrócenie terminu. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, w sytuacji gdy, strona jest zastępowana przez profesjonalnego pełnomocnika należy wymagać od takiego pełnomocnika daleko idącej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej przedstawiając lakoniczne zaświadczenie o niezdolności do pracy nie uprawdopodobnił w sposób należy braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Do nadesłania odpisów skargi nie jest niezbędna specjalistyczna wiedza, ponadto czynność ta nie wymagała własnoręcznego podpisu pełnomocnika. Wystarczyło, aby pełnomocnik lub inna osoba nadali w placówce pocztowej pismo, stanowiące odpisy skargi. W świetle powyższych uwag, w ocenie Sądu nie sposób dać wiary argumentom profesjonalnego pełnomocnika skarżącej, iż uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych nastąpiło bez winy strony. W tej sytuacji uzasadnione jest rozstrzygnięcie o odmowie przywrócenia uchybionego terminu, o czym sąd orzekł stosownie do art. 86 § 1, § 3 i art. 87 § 2 P.p.s.a.