II SA/Kr 223/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Łomnicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 października 2017 r. wniosku "A". sp. z o.o. z siedzibą w K. (wcześniej w W.) w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 27 grudnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić wniosek "A." sp. z o.o. z siedzibą w K. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Wojewoda [...] decyzją z dnia 27 grudnia 2016 r., znak: [...], po rozpatrzeniu sprawy z odwołania skarżącego – P. K. od decyzji Starosty [...] nr [...] z 23.06.2016 r., znak: [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu "P." Sp. z o.o., z siedzibą [...] , ul. [...], pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] o numerze [...], wraz z wewnętrzną linią zasilającą. Stacja bazowa ze stalowej wieży kratowej o wys. 55,45 m (wysokość sztyc odgromowych), dziewięciu anten sektorowych, trzech anten radioliniowych, urządzeń sterujących pracą anten (4 urządzenia typu APM30), dwunastu modułów RRU oraz wewnętrznej linii zasilającej, na działce nr [...] w miejscowości [...], Gmina [...], utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] z dnia 27 grudnia 2016 r. nr [...]. Pismem z dnia 15 maja 2017 r. (data prezentaty 17.05.2017) "A." Sp. z. o.o. z siedzibą w K. (wcześniej w W. ) złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Uzasadniając powyższy wniosek podniesiono, że wynik postępowania sądowego dotyczy interesu prawnego spółki, albowiem realizuje ona, na podstawie umowy o współpracę zawartej z "P." Sp. z.o.o., inwestycje z zakresu infrastruktury telekomunikacyjnej. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że spółka "A." Sp. z.o.o. z siedzibą w K. (wcześniej w W.) złożyła wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, na etapie postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Kwestie dopuszczenia do udziału w postępowaniu reguluje art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017.1369 – dalej powoływana jako p.p.s.a.) Przepis ten stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Postanowienie sąd wydaje na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a., Osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Jeżeli przepis szczególny przewiduje, że strony postępowania przed organem administracji publicznej są zawiadamiane o aktach lub innych czynnościach tego organu przez obwieszczenie lub w inny sposób publicznego ogłaszania, osoba, która brała udział w postępowaniu i nie wniosła skargi, a wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony, jeżeli przed rozpoczęciem rozprawy złoży wniosek o przystąpienie do postępowania. ( § 1a) Jak jednoznacznie wynika z brzmienia art. 33 § 2 p.p.s.a. o tym czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny. Wnioskodawca powinien więc we wniosku wykazać, że spełnia przesłanki, o których mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a., tzn. przedstawić dowody i argumenty, które przemawiają za tym, że wynik postępowania przed sądem administracyjnym będzie dotyczył jego interesu prawnego. Oceniając wniosek złożony przez "A." Sp. z. o.o. w K. (wcześniej w W.) o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym należy wskazać, że postępowanie administracyjne toczy się w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wobec tego nie mogły brać w nim udziału inne podmioty niż wymienione w art. 28 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2017.1332) Do takich podmiotów – stron postępowania w myśli prawa budowlanego należą: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Mówiąc o obszarze oddziaływania obiektu należy przytoczyć definicję ustawową zawartą w art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego, zgodnie z którym obszar oddziaływania obiektu jest to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. W przepisie tym chodzi o wszelkie przepisy, które wymuszają jakiekolwiek ograniczenia w zagospodarowaniu terenu z powodu istnienia w sąsiedztwie innego obiektu budowlanego. Będą to więc z pewnością przepisy techniczno-budowlane. Przepisami odrębnymi wprowadzającymi związane z obiektem budowlanym ograniczenia w zagospodarowaniu terenu położonego w otoczeniu obiektu są także np. przepisy z zakresu zagospodarowania przestrzennego czy ochrony środowiska (tak NSA w wyroku z 22 stycznia 2008 r., II OSK 1892/06). Celem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego jest niewątpliwie zawężenie kręgu stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę jedynie do wymienionych tam podmiotów, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości przy czym ograniczenie to wynikające z przepisów odrębnych musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania ich nieruchomości. Spółka "A." spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w K. nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, a posiada jedynie interes faktyczny w rozstrzygnięciu sprawy na korzyść inwestora, od którego dostała zlecenie na realizację inwestycji z zakresu infrastruktury telekomunikacyjnej. Wynik sprawy nie dotyczy, zatem jej interesu prawnego w rozumieniu art. 33 § 2 p.p.s.a. Podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, które mogą stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji (por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2014 r., sygn. akt II OZ 783/14). Spółka "A." Sp. z o.o. nie ma interesu prawnego w rozstrzygnięciu niniejszej sprawy, dlatego też nie można było uwzględnić wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.